ପୁଷ୍କର ମୁନି କହିଲେ— ରାଜ୍ୟର ଶୂଦ୍ର ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ମାଟି ଦେଉଁଥିବା କୁମ୍ଭର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରାଯିବା ପରେ, ବହୃଚ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୋହିତ ରାଜାଙ୍କ ଅଭିଷେକ କ୍ରିୟା କରିବେ। ଏହି ଅଭିଷେକ କ୍ରିୟା ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାଠି, ଚାନ୍ଦୋଗ ପୁରୋହିତ କୁଶା ଗ୍ରାସର ଜଳ ବ୍ୟବହାର କରିବେ, ଏବଂ ପୁରୋହିତ ନିୟମାନୁସାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭ ଆଣି ଦେବେ। ଅଗ୍ନିର ରକ୍ଷା କ୍ରିୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଅଭିଷେକ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ସୁଗନ୍ଧିତ ପଦାର୍ଥ ସହିତ, ସଂଖ୍ୟାନ ହୋଲା ଶତ ଛିଦ୍ର ଥିବା ସୁନା ଦେଉଁଥିବା ପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରି, “ୟା ଔଷଧୀଃ”, “ଔଷଧୀଭ୍ୟଃ”, ଏବଂ “ରଥେତ୍ୟୁକ୍ତ” ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା, ଫୁଲ ଥିବା ଉପାଦାନ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିଜ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ରତ୍ନ, ଆଶା, ଚାନ୍ଦି, ଏବଂ ଦେବତା ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଗ୍ରାସର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଯଜୁର୍ବେଦ, ଅଥର୍ବବେଦ, ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ ପଦାର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ସଂସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ; ମୁଣ୍ଡ ଏବଂ କଣ୍ଠକୁ ପୀତବର୍ଣ୍ଣ ଚୂନା ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀରର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱିଜାତିଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତର ଶବ୍ଦ ସହିତ, ଚାମର ଏବଂ ପଂଖା ଦ୍ୱାରା, ରାଜାଙ୍କ ପୂର୍ବରେ ସମସ୍ତ ଔଷଧୀ ଥିବା କୁମ୍ଭକୁ ଆଣିବା ଦରକାର। ପୁରୋହିତ ବାଘ ଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସଂଭୂତ ଶୟନରେ ବସି, ମଧୁମିଶ୍ର ଦେଇ ରାଜାଙ୍କ ତୁର୍ବନ ବାନ୍ଧିବା କ୍ରିୟା କରିବେ। ରାଜାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ରେ ପାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ଛଅ ଚୁକ୍କୁ ଦ୍ୱାରା ମୁକୁଟ ବାନ୍ଧିବା ପରେ, ନିଶ୍ଚିତ ଉପାଦାନ ଏବଂ ବୃଷଦଂଶ କିମ୍ବା ବଳଦ ଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ରାଜା ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେବେ। ଶୟନକୁ ଦ୍ୱୀପୀ, ସିଂହ କିମ୍ବା ବାଘ ଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଆଛାଦିତ କରି, ଦ୍ୱାରପାଳ ମନ୍ତ୍ରୀ, ପରାମର୍ଶଦାତା ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁରୋହିତମାନେ ଏକ ବର୍ଷ ପାଇଁ ଗାଁ, ଛାଗ, ଘର ଆଦି ଦେଇ ଏବଂ ଦ୍ୱିଜାତିଙ୍କୁ ଭୂମି ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଅଗ୍ନିକୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ପଛରେ ବଳଦ ଏବଂ ଦୁଃଧା ଦେଉଁଥିବା ଗାଁକୁ ଛୁଇଁ, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଘୋଡା ଏବଂ ହାତୀରେ ଚଢ଼ି, ରାଜା ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବେ ଏବଂ ଚଢ଼ିବା ପରେ ସେନା ସହିତ ରାଜପଥରେ ପରିକ୍ରମା କରିବେ। ଏଭଳି ଅଭିଷିକ୍ତ ହେବା ପରେ, ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳ ସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିବା ଉଚିତ। ସେନାପତି ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ ହେବେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ଯେକୌଣସି ହେବାର ଅଧିକାର ରଖିଥିବେ। ସେନାପତି ଉତ୍ତମ କୁଳର, ନୀତି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିପୁଣ, ଦ୍ୱାରପାଳ ନୀତିରେ ଦକ୍ଷ ହେବା ଦରକାର। ଦୂତ ମୂଦ୍ରା ଏବଂ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବା ଉଚିତ, ହସ୍ତାନ୍ତର ନୁହେଁ, ଏବଂ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଥିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କୁ ପାନ ଦେଇବା ଉଚିତ, ସେ ଜନାନୀ ନୁହେଁ, ଦୂତ କଷ୍ଟ ଭୋଗ କରିବାରେ ରୁଚି ରଖିବା ଉଚିତ; ମନ୍ତ୍ରୀ ଶାନ୍ତି ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧର ଷଠ ନୀତିରେ ନିପୁଣ ହେବା ଦରକାର। ଖଡ଼ାଧାରୀ ରାଜାଙ୍କ ରକ୍ଷାକାରୀ ହେବା ଉଚିତ, ରଥୀ ସେନାରେ ଦକ୍ଷ ହେବା ଦରକାର; ରାଜାଙ୍କ ରସୋଇ ଅଧିକାରୀ ଉତ୍ତମ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ବଡ଼ ରସୋଇରେ ଦକ୍ଷ ହେବା ଉଚିତ। ସଭ୍ୟମାନେ ନୀତିରେ ନିପୁଣ, ଲେଖାପାଳ ଅକ୍ଷରରେ ଦକ୍ଷ, ନିୟମିତ ସମୟ ଜାଣିଥିବା ଉପସ୍ଥାପକ ଉତ୍ତମ, ଦ୍ୱାରପାଳ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ହେବା ଦରକାର। ରତ୍ନ ଏବଂ ଧନରେ ଦକ୍ଷ, ଅନ୍ତର୍ଦ୍ବାରରେ ଉତ୍ତମ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଯୁକ୍ତ, ଆୟୁର୍ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ଚିକିତ୍ସକ, ହାତୀର ଅଧିକାରୀ ହାତୀରେ ଦକ୍ଷ ହେବା ଉଚିତ। ସେ କ୍ଷୀଣ ନୁହେଁ, ହାତୀ ଚଢ଼ିବାରେ ନିପୁଣ, ଘୋଡା ଅଧିକାରୀ ଘୋଡାରେ ଦକ୍ଷ, କିଲ୍ଲା ଅଧିକାରୀ ଉତ୍ତମ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ, ମୁଖ୍ୟ ଶିଳ୍ପୀ ନିର୍ମାଣରେ ଦକ୍ଷ ହେବା ଦରକାର। ଯନ୍ତ୍ର, ହସ୍ତମୁକ୍ତ ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ଦକ୍ଷ, ଅସ୍ତ୍ର ଶିକ୍ଷକ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିପୁଣ ଏବଂ ରାଜା ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ହେବା ଦରକାର। ଅନ୍ତର୍ଗୃହ ଅଧିକାରୀ ବୟସ୍କ ହେବା ଉଚିତ, ଜନାନୀମାନେ ପଚାଶ ବର୍ଷ ଅବଧିରେ, ପୁରୁଷମାନେ ସତରେ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେବାର ଅଧିକାର ରଖିବେ। ଏକ ଜାଗୃତ ବ୍ୟକ୍ତି ଅସ୍ତ୍ରଗୃହରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେବା ଉଚିତ, ସେମାନଙ୍କର ଚାଳ ଜାଣି ସେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ; ରାଜା ଉତ୍ତମ, ଅଧମ ଏବଂ ମଧ୍ୟମ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଭାଜନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଉତ୍ତମ, ଅଧମ ଏବଂ ମଧ୍ୟମ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଲୋକ ନିଯୁକ୍ତ କରିବେ; ଭୂମି ଜୟ କରିବା ଚାହିଁ, ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ମିତ୍ରମାନେକୁ ଆଣିବା ଦରକାର। ଧର୍ମିକ ଲୋକଙ୍କୁ ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଶୂରମାନେକୁ ଯୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଦକ୍ଷମାନେକୁ ଧନ ବିଷୟରେ, ଶୁଦ୍ଧମାନେକୁ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଜନାନୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନପୁଂସକଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ, କଠୋରମାନେକୁ କଠୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ; ଯେଉଁ ଲୋକ ରାଜାଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧତାରେ ଜଣା, ସେମାନେ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେବେ। ଧର୍ମ, ଧନ ଏବଂ କାମ ବିଷୟରେ ଅଧମମାନେକୁ ଅଧମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ; ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ପରୀକ୍ଷା କରି ଉପଯୁକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ନ୍ୟାୟ ଅନୁସାରେ ଅରଣ୍ୟବାସୀ ଏବଂ ହାତୀ ଅଧିକାରୀଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ; ତାଙ୍କ ଚଳାଚଳ ନିର୍ବାହ ପାଇଁ ଦକ୍ଷ ନିର୍କ୍ଷକ ଦିଆଯିବା ଦରକାର। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକଙ୍କୁ ସେ ଦକ୍ଷ ଥିବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ; ବନ୍ଧୁଆ କାମକୁ ବନ୍ଧୁଆ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଇବା ଉଚିତ। ଖରାପ କିମ୍ବା ଖରାପ ନୁହେଁ, ଦୁଇ ଭଳି ଲୋକଙ୍କୁ ସତର୍କତାରେ ଆଶ୍ରୟ ନିଅ; ଖରାପ ଚିହ୍ନିଲେ, ରାଜା ତାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଚାଳ ଉପରେ ଓଠା ରଖିବା ଦରକାର।