ଏଠାରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ବ୍ରହ୍ମାଶିଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶିଳାରେ ପିଣ୍ଡିକାକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ରଖିବା ଦିଆଯାଇଛି; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ କ୍ରମ ପୂର୍ବବତ୍ କରିବା ଦରକାର, ଗାଈ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧନ କରି। ଏହିପରେ, ସମସ୍ତ ପିଣ୍ଡିକା ରଖିବା ପରେ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଏଠି, କୁଣ୍ଡର ମଧ୍ୟରେ ମହେଶାନଙ୍କୁ, ତଥା ପାଶ୍ୱରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବିଧିମତ କରି ରଖିବା ଅନୁଶାସନ ଅଛି। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାଶ୍ୱରେ କ୍ରିୟାଶକ୍ତି ଓ ଶବ୍ଦମୂଳରେ ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ; ଅଲତାରରେ ଅଗ୍ନିଶ୍ୱର ସହିତ କୁମ୍ଭକୁ ନେଷ୍ଟର ସଂଧିସ୍ଥଳରେ ରଖିବା ଦରକାର। ଏହି କ୍ରିୟା ସମୟରେ, ଏକ କମଳ ତନ୍ତୁ ସମାନ ଶକ୍ତିକୁ ଚିନ୍ତନ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟମାର୍ଗରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଉଠି ଆସି, ବାହାରକୁ ବହିଯାଉଛି। ପୁନର୍ବାର ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ଶୂନ୍ୟମାର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ଭାବରେ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ରୂପକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ଏକଠି ଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ଧାରକ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଏହାକୁ କ୍ରମିକ ଭାବରେ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର; ତାପରେ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ତାଙ୍କର ଅଂଶର ଦେବତାମାନଙ୍କ ରୂପକୁ ଘୃତ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏମିତି ପୂଜା ଓ ହୋମ କରି, ଏକ ଶତ ବା ହଜାର ବାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବା ଅର୍ଧ ହୋମ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଶାସ୍ତ୍ର କହିଛି। ଏହି ଅର୍ପଣ ପରେ, ତତ୍ତ୍ୱ ଦେବତାଙ୍କ ଓ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଏବଂ ଧାରକ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ମୁଖାମୁଖି ହୋଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ସମୟରେ ରୂପଧାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବେ। ତାପରେ, ଶକ୍ତିକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସହିତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ଉପଯୁକ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ, କୁମ୍ଭରୁ କୁଶ ମୂଳରେ ଜଳ ଛିଟିବା ଦରକାର। ଲିଙ୍ଗର ମୂଳକୁ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ପବିତ୍ର କରି ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଓ ପୂର୍ବବତ୍ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ, ହୋମ ଗଣନା ଓ ମନ୍ତ୍ରୋଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଭାବରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରି ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଏହି କ୍ରମ ଅନୁସରିତ ହେଉ। ଏଉଁପରି, କୁଶ ଶିରା ଓ ଲିଙ୍ଗ ଶିରାକୁ ଏକଠି କରି ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଓ ଏହି ଯୋଗ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିସ୍ତାରିତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବାହ୍ୟ ରୂପକୁ ନମସ୍କାର, ଅଗ୍ନି ରୂପକୁ ନମସ୍କାର ଓ ଯଜମାନ ଆଦି ରୂପରେ କ୍ରିୟା କରିବା ଦିଆଯାଇଛି; ପଞ୍ଚମୂର୍ତ୍ତି ରୂପରେ ମଧ୍ୟ ହୃଦୟ ଆଦି ସହ ଯୋଗ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ମୂଳ ବା ନିଜ ସ୍ୱରବ୍ୟଞ୍ଜନ ବା ତିନି ପ୍ରକାର ସାର ମାଧ୍ୟମରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ; ବୃଷଭ ଉପରେ ଥିବା ଶିଳାପିଣ୍ଡିକା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବା ଅଖଣ୍ଡ ଓ ଭଲ ଭାବରେ ବନ୍ଧିଥିବା ଦରକାର। ଅଂଶ ଓ ଅନଂଶର ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଏକ ଶତ ବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ; କ୍ଷୟ ବା ବୃଦ୍ଧି ଦୋଷ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଶିବ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠ ହୋମ କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରେ, କୃତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଶିବଙ୍କ କାନରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର: “ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ, ଏହି ତତ୍ତ୍ୱମାନେ ସହିତ, ମୋ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ କରାଯାଇଛି, ହେ ପ୍ରଭୁ।” ପ୍ରଭୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମନ; ହେ ରୁଦ୍ର, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବା ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେପରି ହେଉ, ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ପୂରଣ କର। “ଓଁ ହ୍ରୀଂ, ହେ ଶାଙ୍କରୀ, ଏହାକୁ ପୂରଣ କର—ସ୍ୱାହା”—ଏପରି ପିଣ୍ଡିକାରେ କହିବା ଦରକାର। ତାପରେ ଲିଙ୍ଗ ଉପରେ କ୍ରିୟା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆସନ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଧାରକ ଶକ୍ତି ରୂପୀ ଶକ୍ତିକୁ ବ୍ରହ୍ମାଶିଳା ଉପରେ ରଖି, ସାତ ରାତି, ପାଞ୍ଚ ରାତି, କିମ୍ବା ତିନି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ଧିବା ଦରକାର। ଦିନେକି ଏକ ରାତି ବା ତୁରନ୍ତ ଅଭିଷେକ କଲେ ମଧ୍ୟ ହେବ; କାରଣ, ଅଭିଷେକ ବିନା ପୂଜା କଲେ ଫଳ ମିଳେନି। ପ୍ରତିଦିନ ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏକ ଶତ ହୋମ କରିବା ଓ ଶିବଙ୍କ କୁମ୍ଭ ଓ ଅନ୍ୟ ପାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା, ଦିଗ୍ବଳୟକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ରାତି ନିୟମିତ ଆଚରଣ ସହିତ ବାସ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି; ଏହାକୁ ‘ଅଦିବାସ’ କୁହାଯାଇଛି—ଗଛ ତଳେ ବାସ କରିବା ପରି। ଏହିପରି, ଗୟାଯାତ୍ରା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ଶାସ୍ତ୍ର ଉପଦେଶ ଦିଏ। ଏହିପରି, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିଧି ମଧ୍ୟ ଏଠି ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଅଗ୍ନି ଏଠି କହିଛନ୍ତି: ସମଗ୍ର କାଳଚକ୍ରଟିଏ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଷ ଭାବେ ସ୍ଥିତ। କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଶେଷରେ କାକଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ; ପର୍ବଦିନରେ ଚତୁଷ୍ପଦ ଚିହ୍ନ ଥାଏ। ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଓ ଶୁଭତା ପାଇଁ, ଯଜ୍ଞସମୁଦ୍ରର ତତ୍ତ୍ୱ ସାର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି: ଅ, ଇ, ଉ, ଏ, ଓ ଏହି ସ୍ୱରବର୍ଣ୍ଣଗୁଡ଼ିକ ନନ୍ଦା ଆଦି ତିଥିର ସାଥିରେ ଅନୁକ୍ରମରେ ମିଳିଥାଏ। କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଶେଷରେ କାକଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ, ପର୍ବଦିନରେ ଚତୁଷ୍ପଦ ଚିହ୍ନ ଥାଏ। ହନୁମାନଙ୍କ ଚିତ୍ର ଦେଖିବା ମାତ୍ରରେ ଶତ୍ରୁ ନାଶ ହୁଏ। ଏଠି ବିଭିନ୍ନ ଶକ୍ତିର ବିବରଣ ଦିଆଯାଇଛି, ଦୁର୍ଗ ବଳୟର ବିଷୟ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି, ସେବା ଚକ୍ର ବିବରଣ ଅଛି। ତିନି ଲୋକ ଜୟ କରିବା ଜ୍ଞାନ, ଯାହା ସମସ୍ତ ମାୟାବି ବିଧିକୁ ଦମନ କରେ, ଏହିଠି ଶିଖାଯିବ। ମହାମାରୀ ମନ୍ତ୍ର, ଶତ୍ରୁନାଶକ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଶିଖାଯିବ। ଛଉଟି କ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ଏଠି ବିସ୍ତାରିତ କଥା ହେବ; ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ଏହି ବିଧାନ ଲାଗୁ ହୁଏ। ବଶୀକରଣ ଓ ଏହା ସଦୃଶ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଣାଳୀ ବିଷୟରେ ଏଠି ଦେଖାଯିବ; ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ଦ୍ୱୟରେ ଲେଖିବା ଉଚିତ। ଏଠି ବସୁ ଆଠଜଣ, ଦିଗ ଦଶଟି, ରସ ଛଅଟି, ବେଦ ଚାରିଟି, ଗ୍ରହ ନଅଟି, ଋତୁ ଛଅଟି, ମେଷ ବା ବେଡ଼ା ଦ୍ୱାଦଶଟି, ଚନ୍ଦ୍ର ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି। ସମସ୍ତ ଦାତା ମନ୍ତ୍ର, ଔଷଧି ଓ ଚକ୍ର ଏଠି ଶିଖାଯିବ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ବସ୍ତୁ ମିଳିଥାଏ। ଏଠି ଅନେକ ପ୍ରକାର ମନ୍ତ୍ର, ଛଅ ପ୍ରକାର ନ୍ୟାସ ପୂର୍ବକ ଶିଖାଯିବ।