ଏଭଳି ଲିଙ୍ଗରେ ପ୍ରାଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ସଫଳ ହୋଇସାରିଲା, ଏବେ ତାଳପୀଠ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଂଶର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିସ୍ତାରରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଉଛି। ତାଳପୀଠକୁ ଭଲଭାବେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ପରେ ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରି, ଶୁଭ ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକି ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଯୋନି ଚିହ୍ନର ଉପସ୍ଥାନରେ ରଖାଯିବ। ପଞ୍ଚ ମଣି ଓ ଅନ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଲିଙ୍ଗର ପାଖରେ ସଂଯୋଜନ କରି, ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପ୍ରକାରେ ଏହାର ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ୍। ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ପରେ ଏକ ପାଥର ତଳେ ରଖିବାକୁ ହେବ, ଏହି ପାଥର ଉପରେ ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୂଜା ପୂର୍ବକ ଶକ୍ତି ଓ ବୃଷଭ ଆଦିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯିବ। 'ପ୍ରଣବ' ମନ୍ତ୍ର ଆରମ୍ଭରେ ଏବଂ 'ହୁଁ', 'ପୁଁ', 'ହ୍ରୀଁ' ମଧ୍ୟରେ ରଖି, କ୍ରିୟାଶକ୍ତି ସହିତ ଏକ ଗଠିତ ଗଠିକା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍, ଯାହାର ମୂଳ ଏକ ପାଥର ରୂପରେ ଥାଏ। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଭସ୍ମ, ଦର୍ଭା ଓ ତିଲ ଦ୍ୱାରା ତିନିଟି ବାଡ଼ ତିଆରି କରି, ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦିଗପାଳମାନଙ୍କୁ ବାହାରେ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଭାବେ ଉପାସନା କରିବା ଦରକାର। ଗଠିକା ଉପରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍—କ୍ରିୟାଶକ୍ତି, ଧାରଣଶକ୍ତି, ବୃଷଭ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବୀମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ। ଧାରିକା, ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା, ଧାତ୍ରୀ, ବିଧାତ୍ରୀ ପଞ୍ଚ ଦେବୀଙ୍କୁ ଏଠାରେ ସ୍ଥାପନ କରାଯିବା ସହିତ, ଭାମା, ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ଓ କ୍ରିୟା, ଜ୍ଞାନ, ବିଭାଜନ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ ରୂପରେ ରଖିବାକୁ ହେବ। ଅନ୍ଧକାର, ମୋହ, ଧୈର୍ୟ, ସମାପ୍ତି, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ମାୟାଜନିତ ଜ୍ୱର ଏବଂ ତୀବ୍ର ତିନି ଜ୍ୱର ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନ ପାଇବେ। କ୍ରିୟା, ଜ୍ଞାନ ଓ ବିଘ୍ନନାଶିନୀ ଦେବୀମାନେ ଆତ୍ମା ଆଦି ତିନି ତତ୍ତ୍ୱରେ ତୀବ୍ର ରୂପେ ସ୍ଥାପିତ ହେବେ। ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଗଠିକାକୁ ବ୍ରହ୍ମଶିଳା ଆଦି ଉପରେ ନିୟମାନୁସାରେ ରଖି, ଗୋଉ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧନ କରିବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହୋଇଗଲା ପରେ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ନିକଟକୁ ଯାଇ, କୁଣ୍ଡର ମଧ୍ୟରେ ମହେଶାନଙ୍କୁ ଓ ବାହାର ଚକ୍ରରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍। କ୍ରିୟାଶକ୍ତିକୁ ଅନ୍ୟ ଚକ୍ରରେ ଓ ଶବ୍ଦମୂଳରେ ରଖି, ବେଦିରେ ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ଘଟରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର। ଏଠାରେ ଶକ୍ତିକୁ କମଳର ତନ୍ତୁ ସମାନ ଦେଖିବା ଓ ଏହି ଶକ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟମାର୍ଗରେ ଚଳି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଓ ବାହାରକୁ ବହିଯିବା ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରିବାକୁ ହେବ। ଏହି ଶକ୍ତି ପୁଣି ଶୂନ୍ୟମାର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି ବୋଲି ଧ୍ୟାନ କରି, ସମସ୍ତ ରୂପଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ ସଂଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହାପରେ ଧାରଣଶକ୍ତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ନିୟମାନୁସାରେ ଅର୍ପଣ କରି, ତତ୍ତ୍ୱପତି ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅଂଶମାନଙ୍କ ରୂପକୁ ଘୃତ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ ଉପାସନା ଓ ହୋମ ସମ୍ପନ୍ନ କରି, ଏକ ଶତ ବା ଏକ ହଜାର ବାର ପୂର୍ଣ୍ଣ ବା ଅର୍ଧ ହୋମ କରିବା ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ପଣ ସହିତ କରିବା ଉଚିତ୍। ତତ୍ତ୍ୱପତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅଂଶମାନଙ୍କ, ଧାରଣଶକ୍ତି ଓ ରୂପଧାରୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା ଓ ହୋମ କରିବା ଦରକାର। ଏହାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅଂଗମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ଉପଯୁକ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ, କୁଶମୂଳରେ ଘଟର ଜଳ ଛିଟିବା ଉଚିତ୍। ଲିଙ୍ଗର ତଳକୁ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ପୂର୍ବବତ୍ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା, ହୋମ ଗଣନା ଓ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଦରକାର। ଏଭଳି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ପରେ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ପୂର୍ବପରି ହୋମ ଗଣନା ଓ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ୍। କୁଶ ତୀର ଓ ଲିଙ୍ଗ ଶିରାକୁ ଏକତ୍ର କରି ଛୁଇଁବା ଏଠାରେ ବିଧି ବିବରଣ କରାଯାଉଛି। ଏଠି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବାହ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନିର ରୂପକୁ ନମସ୍କାର କରିବା, ଯଜମାନ ଆଦି ରୂପରେ ବିଧିକ୍ରମରେ କ୍ରିୟା କରିବା, ଏବଂ ପଞ୍ଚମୂର୍ତ୍ତି ରୂପରେ ହୃଦୟ ଆଦି ସଂଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ୍। ମୂଳ ବା ନିଜ ସଂକେତ ମନ୍ତ୍ର, କିମ୍ବା ତିନି ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଏହି ଗଠିକାକୁ ବୃଷଭ ଉପରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅଭିନ୍ନ ଭାବେ ବନ୍ଧିବା ଦରକାର। ଅଂଶ ଓ ଅନଂଶର ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଏକ ଶତ ବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ବାର ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍, ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା କିମ୍ବା ଅତିରିକ୍ତତା ଦୂର କରିବାକୁ ଶିବମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏକ ଶତ ଅଠ ବାର କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଉପାସନା ସମ୍ପନ୍ନ କରି, କର୍ତ୍ତୃକୃତ କ୍ରିୟାକୁ ଶିବଙ୍କ କାନରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍: “ଏହି କ୍ରିୟା, ଏହି ଉପାଦାନ ଦ୍ୱାରା, ମୋ ଯଥାଶକ୍ତି କରାଯାଇଛି, ହେ ପ୍ରଭୁ।” "ଓଁ, ଭଗବତ୍ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ହେ ରୁଦ୍ର, ତୁମକୁ ନମନ। ବିଧିଅନୁସାରେ ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେଉଁହେଉ, ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର।" "ଓଁ ହ୍ରୀଁ, ହେ ଶାଙ୍କରୀ, ଏହି ପିଣ୍ଡିକାକୁ ପୂରଣ କର—ସ୍ୱାହା" ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଲିଙ୍ଗ ଉପରେ କ୍ରିୟାଶକ୍ତି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆସନ ରଖିବାକୁ ହେବ। ଶକ୍ତିକୁ ଧାରଣର ରୂପରେ ବ୍ରହ୍ମଶିଳା ଉପରେ ସ୍ଥାପନ କରି, ସାତ ରାତି, ପାଞ୍ଚ ରାତି, କିମ୍ବା ତିନି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍। କିମ୍ବା ଏକ ରାତି କିମ୍ବା ସ୍ନାନ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିପାରିବେ, କାରଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିନା ପୂଜା କଲେ ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ। ପ୍ରତିଦିନ ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏକ ଶତ ହୋମ କରିବା, ଶିବଘଟ ଓ ଅନ୍ୟ ପାତ୍ରମାନଙ୍କର ପୂଜା ଓ ଦିଗ୍ବଳୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଗୁରୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ରାତିରେ ନିୟମିତ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ବାସ କରିବାକୁ ହେବ; ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ 'ଅଦିବାସ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ଗଛ ତଳେ ରହିବା ପ୍ରକାର ଅନୁଭୂତି ଦେଇଥାଏ। ଏହିପରି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଗୟା ଯାତ୍ରା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିଧି, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ କଥା ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ସମସ୍ତ କାଳଚକ୍ର ଏକ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଷରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଶେଷରେ କାଉଁ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ; ପର୍ବଦିନରେ ଚତୁଷ୍ପଦ ଚିହ୍ନ ଥାଏ।