ଏହି ପବିତ୍ର କ୍ରମରେ, ଏକ ଦୃଢ଼ ଆସନ ଉପରେ ଶିବଙ୍କୁ ଘଟରେ ବିସ୍ଥାପିତ କରିବା ଦରକାର, ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ଆସନ ରଖିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଉପାସନା କରାଯାଇଥିଲା, ସେପରି ଉପାସନା କରି ଉଦ୍ଭବ ମୁଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହାପରେ, “ହେ ବିଶ୍ୱନାଥ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୃପା କରି ମୋ ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କର” ବୋଲି ରକ୍ଷା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ତଳେ ତଳେ ତଳୱାରକୁ ଘଟରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଦୀକ୍ଷା ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବେଳେ, ଘଟ, ଭୂମି କିମ୍ବା ମଣ୍ଡଳ ଉପରେ, ମଣ୍ଡଳରେ ଦେବତାଧିପତିଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି, ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ନିକଟକୁ ଯିବା ଦରକାର। ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡର ନାଭିକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ବିସ୍ଥାପିତ କରି, ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ନିଜ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ପାଠ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମନ୍ତ୍ର ଗଣନା କରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ; ଅନ୍ୟମାନେ ସଂହିତା ପଢିବେ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କର ନିଜ ବେଦଶାଖା ଅନୁସାରେ ଶାନ୍ତି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ଋଗ୍ବେଦୀ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ, ପାବମାନୀ, ମୈତ୍ରକ, ଓ ବୃଷାକପି ସମସ୍ତ ହିମ୍ନ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ସାମବେଦୀ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଦେବବ୍ରତ, ଭାରୁଣ୍ଡ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠସାମନ, ରଥନ୍ତର, ପୁରୁଷ ଓ ଗୀତି ହିମ୍ନ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ଯଜୁର୍ବେଦୀ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ରୁଦ୍ର, ପୁରୁଷସୂକ୍ତ ଓ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଶ୍ଲୋକ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଅଥର୍ବବେଦୀ ନୀଳରୁଦ୍ର, ସୁକ୍ଷ୍ମ ଓ ଅତିସୁକ୍ଷ୍ମ ହିମ୍ନ, ଅଥର୍ବଶୀର୍ଷ ପଢିବେ—ଏହି ଅନୁସୂଚୀତ କ୍ରମରେ। ଗୁରୁ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଏକ ଏକ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ଦେଇବେ; ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପ୍ରଥମ କୁଣ୍ଡରୁ ଅନୁକ୍ରମେ ଅଂଶ ବଣ୍ଟନ କରିବେ। ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଶିବଙ୍କୁ ଉପାସନା କରାଯାଇଥିଲା, ସେପରି ମନ୍ତ୍ର ପୃଥକ୍ କରି ଶିବଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରିବେ। ଯେତେବେଳେ ସ୍ଥଳ, ସମୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟତା ଶୁଭ ହୁଏ, ଏବଂ ଅଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ହୋମ କରି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶୁଭ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବେ। ପୂର୍ବବତ୍ ନୈବେଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବେ; ଯଜ୍ଞକାରୀମାନେ ଶୋଭା ପ୍ରଦାନ କରି ନିପାନ ମଣ୍ଡପକୁ ଯିବେ। ଶୁଭ ଆସନରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବସାଇ, ମାରି ଏବଂ ଢାକି, ମାଟି ଓ କୁମ୍କୁମ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରାଇ ଉପାସନା କରିବେ। ଗୋମୁତ୍ର, ଗୋମୟ ଓ ପରେ ପରେ ଜଳ, ଭସ୍ମ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ ଓ ରକ୍ଷାକର ମନ୍ତ୍ର ପୃଥକ୍ କରି ସ୍ନାନ କରିବେ। ଗୁରୁ ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ସହିତ ଶୁଦ୍ଧିକ୍ରିୟା କରି, ଧର୍ମମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପୀତବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଢାକିବେ। ଶ୍ୱେତପୁଷ୍ପରେ ଉପାସନା କରି, ଉତ୍ତର ବେଦିକୁ ନେଇ ଏକ ଆସନ ଓ ଶୟନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବେ। କୁମ୍କୁମ ଲିପ୍ତ ସୂତା ଦ୍ୱାରା ବିଭାଗ ଚିହ୍ନି, ସୁନା ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ବିଧିରେ ଚକ୍ଷୁ ଅଙ୍କନ କରିବେ। ପରେ ଆଞ୍ଜନ ଲଗାଇ, ଓ ବିଧିବଦ୍ଧ ଭାବେ କୁଶଳ କଳାକାର ଉପକରଣ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଉଠାଇବେ। ଏହି ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଏକ ତୃତୀୟାଂଶ, ଅର୍ଧାଂଶ, ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଅର୍ଦ୍ଧ କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଧ ଅଂଶରେ ନିର୍ମିତ ହେବା ଉଚିତ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କରିଥାଏ। ଲିଙ୍ଗର ଲମ୍ବା ଅଂଶକୁ ତିନି ଭାଗ କରି ସେଠାରେ ଶୁଭ ଚିହ୍ନର ପ୍ରସ୍ଥ ଲିଙ୍ଗର ଆକୃତି ଅନୁସାରେ ମାପିବେ। ନଉ ଭାଗରୁ ଆଠ ଭାଗ ଯବ ଦ୍ୱାରା ହାତକୁ ଘେରି ଚିହ୍ନର ଲମ୍ବ ଓ ପ୍ରସ୍ଥ ମାପିବେ। ଏପରି ଏକ ଅଠ ଭାଗ ଯୋଗ କରି, ଏକ ଡେଢ଼ ହାତ ଲିଙ୍ଗରେ, ଭୂମି ଅଠ ଯବ ପ୍ରସ୍ଥ ଓ ଗଭୀର ହେବା ଉଚିତ। ଏହି ଭାବରେ, ଏକ ଡେଢ଼ ହାତ ଲିଙ୍ଗରେ ଭୂମି ନଉ ହାତରେ ଅଠ ଯବ ପ୍ରସ୍ଥ ଓ ଗଭୀର ହେବ। ଶୈବ ଲିଙ୍ଗରେ, ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚତା ମାପିଲେ, ଶୁଭ ଚିହ୍ନର ପ୍ରସ୍ଥ ସର୍ବଦା ଯବ ବୃଦ୍ଧି ଅନୁସାରେ ହେବା ଉଚିତ। ଏଠି ଏକ ତୃତୀୟାଂଶ ବୃଦ୍ଧି କରି, ଗଭୀରତା ଓ ପ୍ରସ୍ଥରେ ରେଖା ତିଆରି କରିବେ; ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗ ତଳୁ ଶିର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁକ୍ଷ୍ମ ହେବା ଉଚିତ। ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଅଠ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ, ଶିର୍ଷରେ ଦୁଇ ଶୁଭ ଅଂଶ ଓ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଷଷ୍ଠାଂଶ ରଖି, ତଳେ ଦୁଇ ଅଂଶ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ। ପଛରେ ତିନି ରେଖା ଯୋଗାଇ ଚିହ୍ନ ତିଆରି କରିବେ; ରତ୍ନ ଲିଙ୍ଗରେ ସୁନା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କଲେ ଦୁଇ ଯବ ପ୍ରସ୍ଥ ରଖିବେ। ଏହି ଚିହ୍ନ ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ଦର୍ଶାଏ; ରତ୍ନର ତେଜ ପବିତ୍ର। ମୁହଁରେ ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲିବା ଉପସ୍ଥିତିର ଚିହ୍ନ। ଚିହ୍ନ ଓ ରେଖା ଉପରେ ଘିଅ ଓ ମଧୁ ଦେଇ ବିକାର ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ମନ୍ତ୍ରରେ ଉପାସନା କରିବେ। ଲିଙ୍ଗକୁ ମାଟି ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ସ୍ନାନ କରାଇ ଉପାସନା କରି, କଳାକାରମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ଗୁରୁମାନେ ପାଇଁ ଗାଈ ଦାନ କରିବେ। ଧୂପ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାରରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବେ; ମାଷ୍ଟରଙ୍କ ଜନାନୀମାନେ ଗୀତ ଗାଇବେ, ସୂତା ଦକ୍ଷିଣ କିମ୍ବା ବାମ ଦିଗରେ ବା କୁଶ ଦ୍ୱାରା କରି। ରଙ୍ଗ ମନେଇ ଦେଇ, ଶୁଦ୍ଧି ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରିବେ; ଗୁଡ଼, ଲୁଣ ଓ ଧାନ୍ୟ ଦେଇ ସମାପ୍ତ କରିବେ। ଗୁରୁର ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, କିମ୍ବା ହୃଦୟରେ, କିମ୍ବା ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ରରେ, ମାଟି, ଗୋମୟ, ଗୋମୁତ୍ର, ଭସ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଳ ବ୍ୟବହାର କରିବେ। ପଞ୍ଚଗବ୍ୟରେ ସ୍ନାନ କରି, ପଞ୍ଚାମୃତ ପୂର୍ବରୁ ଶୁଦ୍ଧି କରିବେ; ଔଷଧ ଦ୍ରବ୍ୟର ଦ୍ରବ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ଔଷଧ ଜଳରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି କରିପାରିବେ। ଶୁଦ୍ଧ ପୁଷ୍ପ, ଫଳ, ସୁନା, ରତ୍ନ, ଶୃଙ୍ଗ, ଯବ ଜଳ, ହଜାର ଧାର ଓ ଦିବ୍ୟ ଔଷଧ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ। ତୀର୍ଥର ଜଳ, ଗଙ୍ଗାଜଳ, ଚନ୍ଦନ ଜଳ, ଖୀରସାଗରର ଘଟ ଓ ଶିବ ଘଟର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ରତା ଓ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ଚନ୍ଦନ ଭଳି ସୁଗନ୍ଧିତ ପଦାର୍ଥରେ ଶୁଦ୍ଧି ଓ ଅଭିଷେକ କରିବେ; ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପୁଷ୍ପ, କବଚ ଓ ରକ୍ତବସ୍ତ୍ରରେ ଉପାସନା କରିବେ। ରକ୍ତ ଆକୃତିରେ ଦୀପାରତି କରିବେ, ପୂର୍ବରୁ ରକ୍ଷା ଚିହ୍ନ ଦେଇ; ଘିଅ, ଜଳ, ଦୁଧ ଓ କୁଶ, ସୂତା ଦ୍ୱାରା ଉପଚାର ଦେବେ।