ମନ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ପୂଜା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ମନେ କରନ୍ତୁ—ମନୁଷ୍ୟ ଏକ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିବା ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ ହେଲେ, ସେ ଏହି ପ୍ରକାର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରିବା ଦରକାର। ମନ୍ଦିରର ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଯେଉଁ ପଥର ଚୟନ କରାଯିବ, ସେଗୁଡିକ ଚତୁର୍ସ୍କୋଣ ଓ ଅଠ ଆଙ୍ଗୁଳ ଉଚ୍ଚ ହେବା ଉଚିତ୍। ଏହି ପଥରଗୁଡିକ ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ତିଆରି ହେବା ଦରକାର। ଯଦି ମନ୍ଦିର ପଥରରେ ତିଆରି, ତେବେ ପଥର ତଳି ଦେବା ଦରକାର; ଯଦି ମଣ୍ଡିର ଇଟାରେ ତିଆରି, ତେବେ ଇଟା ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏହି ପଥରମାନେ ନଉଟି ମୁହଁ ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ, ତାଳ ଚିହ୍ନ ପାଇଁ ତାଳ ଚିହ୍ନ ଦିଅ; ନନ୍ଦା, ଭଦ୍ରା, ଜୟା, ରିକ୍ତା, ପୂର୍ଣ୍ଣା—ଏହି ପଞ୍ଚମ ଚିହ୍ନ ମାନାଯିବା ଦରକାର। ଏହି ପଞ୍ଚ ଚିହ୍ନ ମଧ୍ୟରେ ତାଳ, ବୃହତ୍ତାଳ, ଶଙ୍ଖ, ମକର, ସମୁଦ୍ର—ଏହି ପଞ୍ଚଟି ହେଉଛି ଧନପାତ୍ର, ଏଗୁଡିକୁ ନିମ୍ନରେ କ୍ରମିକ ରୂପେ ରଖିବା ଦରକାର। ପଥରମାନେ ନନ୍ଦା, ଭଦ୍ରା, ଜୟା, ପୂର୍ଣ୍ଣା, ଅଜିତା, ଅପରାଜିତା, ବିଜୟା, ମଙ୍ଗଳା, ଧରଣୀ—ଏହି ନଉଟି ହେଉଛି। ଅନ୍ୟ ନଉଟି ହେଉଛି ସୁଭଦ୍ରା, ବିଭଦ୍ରା, ସୁନନ୍ଦା, ପୁଷ୍ପନନ୍ଦକା, ଜୟା, ବିଜୟା, କୁମ୍ଭ, ପୂର୍ଣ୍ଣା, ଉତ୍ତରା। ଏହି ନଉଟି ଧନପାତ୍ରକୁ କ୍ରମିକ ଭାବେ ରଖିବା ଦରକାର; ପ୍ରଥମେ ଆସନ ରଖି, ଚିହ୍ନ ଦେଇ ଏଗୁଡିକୁ ଧନୁର ତୀର ଦ୍ୱାରା ମାର୍କ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ସମସ୍ତ ପଥର ତିନିଟି ବସ୍ତ୍ର, ମାଟି, ଗୋମୟ, ଗୋମୁତ୍ର, ଦ୍ରବ୍ୟ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିବା ଦରକାର। "ହୁଁ ଫଟ୍" ଶସ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧି ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ, ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଓ ପଞ୍ଚାମୃତ ଦ୍ୱାରା ନିୟମାନୁସାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏପରେ ଭିତର ଜଳ ସ୍ନାନ କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଥରକୁ ତାହାର ନାମ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ କରିବା; ଫଳ, ରତ୍ନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ଗୋର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଯିବ। ପଥରକୁ ଚନ୍ଦନ ଲେପି ଏବଂ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆସନ ଦାନ କରିବା ପରେ, ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳ ପରିଦିଗ୍ଧ କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରାଣକୁ ହୃଦୟରେ ରଖି, କୁଶା ଘାସର ଶୟନରେ ପଥରକୁ ରଖିବା; ଏହାକୁ ପୂଜା କରି, ଭୂମିରୁ ଶିର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡିକ ଏକତ୍ରିତ କରିବା ଉଚିତ୍। ତିନି ଭାଗ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଅନୁକ୍ରମରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା; ଅବଧି ଭିତରେ ବୁଦ୍ଧିରୁ ମନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚିନ୍ତା ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିବା। ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱରୁ ଭୂମି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିବଜ୍ଞାନ ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ତାଙ୍କର ଦେବତାମାନେକୁ ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୃଦୟରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଫୁଲ ମାଳା ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ସ୍ଥାନରେ ଏକାଏକି: "ଓଁ ହୁଁ, ଶିବତତ୍ତ୍ୱକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହୁଁ, ଶିବତତ୍ତ୍ୱର ରୁଦ୍ର ଦେବତାକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଜ୍ଞାନତତ୍ତ୍ୱକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଜ୍ଞାନତତ୍ତ୍ୱର ବିଷ୍ଣୁ ଦେବତାକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାକୁ ନମସ୍କାର।" ପରେ ଭୂମି, ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଜଳ, ବାୟୁ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ତତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଅଠ ରୂପ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଥରକୁ ଦିଆଯିବ; ସମସ୍ତେ ପଶୁପତି, ଉଗ୍ର ରୁଦ୍ର, ଭବ ଓ ଈଶ୍ୱର। ମହାଦେବ ଓ ଭୀମ ଏବଂ ରୂପଗୁଡିକୁ ଅନୁକ୍ରମରେ: "ଓଁ, ଭୂମିର ରୂପକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ଭୂମିର ଦେବତାକୁ ନମସ୍କାର।" ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଲୋକପାଳ ଦେବତାମାନେକୁ ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କ୍ରମିକ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ପାତ୍ର ରଖି ପୂଜା କରି, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ନିଜ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କର ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର କ୍ରମିକ ଭାବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା। "ଲୁଁ, ରୁଁ, ଶୁଁ, ପୁଁ, ବୁଁ, ୟୁଁ, ମୁଁ, ହୁଁ, କ୍ଷୁ"—ଏହି ନଉଟି ପଥର ବ୍ୟବସ୍ଥା; ପଥର ପଞ୍ଚ ଭାଗରେ ମଧ୍ୟ ଅନୁକ୍ରମ ରଖିବା। ପ୍ରତ୍ୟେକ ତତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ ପଞ୍ଚ ରୂପ—ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର, ଈଶ୍ୱର, ସଦାଶିବ—ଏହି ପଞ୍ଚ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା ଯୋଗ୍ୟ। "ଓଁ, ଭୂମିର ରୂପକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ଭୂମିର ଦେବତା ବ୍ରହ୍ମାକୁ ନମସ୍କାର।" ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚ ପାତ୍ରକୁ ନିଜ ନାମ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ମଧ୍ୟ ପଥରରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଶିଳାମାନେକୁ ଶିଳାବନ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍। ପବିତ୍ର କୁଶା ଘାସ ଓ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ସୀମା ତିଆରି କରି, ଶକ୍ତିକୁ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ରଖି ପୂଜା ଓ ହୋମ କରିବା ଦରକାର। ଘୃତ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଦେବତାମାନେକୁ ପୂଜା କରି, ବ୍ରହ୍ମା ଭାଗର ଶୁଧି ପାଇଁ ମୂଳ ଓ ଅଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ବ୍ରହ୍ମା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କ୍ରମିକ ଭାବେ ଶୁଧ୍ଧି କରିବା। ଏକ ଶତାଧିକ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପରେ, ପଥର ଉପରେ ଶାନ୍ତିପାଇଁ ଜଳ ଛିଟିବା; କୁଶା ଘାସ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶ କରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ତତ୍ତ୍ୱକୁ କ୍ରମିକ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା। ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ସଂଯୋଗ ସ୍ଥାପନ କରି, ପୁନଃ ଶୁଧ୍ଧି ଓ ନିୟମାନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା; ଏହିପରି ତିନି ଭାଗ ଦ୍ୱାରା ପୁନଃପୁନଃ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଦରକାର। "ଓଁ ଆଁ ଈଁ, ଆତ୍ମ ଓ ଜ୍ଞାନ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ନମସ୍କାର।" ଦର୍ଭା ଘାସର ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ତିନି ବ୍ରହ୍ମା ଅଙ୍ଗକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ତତ୍ତ୍ୱ ଉପରେ ଦ୍ରୁତ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଧ୍ୟାନ କରିବା। "ଓଁ ହାଁ ଉଁ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶିବ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ନମସ୍କାର।" ଘୃତ ଓ ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ରତ୍ନ ଶୋଭିତ ତାମ୍ବା ପାତ୍ର ପୂରଣ କରିବା। ଲୋକପାଳ ଦେବତାମାନେକୁ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଓ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ଛିଟିବା। ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ସମସ୍ତ ପଥର ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା; ତାଙ୍କର ଦେବତାମାନେ ଜ୍ଞାନ ରୂପ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭାବ, ରତ୍ନ ଶୋଭିତ, ସ୍ନାନ କରିଥିବା—ଏଭଳି ଦେବତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱ୍ୟ ଦୋଷ ଶୁଧି ଓ ସ୍ଥଳ ଶୁଧି ପାଇଁ ସ୍ମରଣ କରିବା। ଏହି ପରେ ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: ମନ୍ଦିର ମାପିବା ପରେ, ମୁଖ୍ୟ ମଣ୍ଡପ ଓ ଗୃହଦ୍ୱାର ଚିହ୍ନିତ କରିବା; ଚଉଷଠି ଗୋଦାମ ତିଆରି କରିବା, ବେଦି ସମଭାବରେ ରଖିବା।