ଏକ ଶୁଭ ମଣ୍ଡପରେ, ଦ୍ୱାରପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରମିକ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ମନ୍ତ୍ରପାଠ ସହ ନିୟମାନୁସାରେ ଅଘୋରାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏକ ହଜାର ବାର ହୋମ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ପୃଥିବୀକୁ ଉତ୍ତମ ଭାବେ ସମତଳ କରି, ଚୁନା ଲଗାଇ, ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ପରେ ସୁର୍ଣ୍ଣ, ଦହି ଓ ଅଖଣ୍ଡ ଧାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦକ୍ଷିଣାବର୍ତ୍ତ ରେଖା ଆଙ୍କିବା ଆବଶ୍ୟକ। ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ କୋଣରେ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଳଶ ରଖି, ତାହାରେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା, ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ସେଇ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଖୋଦନ ଉପକରଣଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ବାହାରେ ଥିବା ଦୈତ୍ୟମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତି ବୋଲି କ୍ରମାନୁସାରେ ରିତିକ୍ରମ କରି, ଦିଗ୍ବଳୟକୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, ମଣ୍ଡପ ଓ ଭୂମିକୁ ଜଳ ଛିଟିଇ, ଖୋଦନ ଉପକରଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟକୁ ପୂଜା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହାପରେ ଦ୍ୱିଜପୁତ୍ରଙ୍କ ଦେହରେ ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯାଇଥିବା ଅନ୍ୟ ଏକ କଳଶ ରଖାଯାଏ, ଏହି ସମୟରେ ସଙ୍ଗୀତ, ବାଦ୍ୟଓ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଧ୍ୱନି ଲଗିଥାଏ। କଳଶ ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ତୟାରି ପାଇଁ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆସିଲେ, ମଧୁ ଲଗାଯାଇଥିବା ପବିତ୍ର କୁଠାରି ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଖୋଦିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଏହି ଖୋଦାଯାଇଥିବା ମାଟିକୁ ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ କୋଣରେ ରଖି, କଳଶର ଜଳ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଢାଳି, ପଛରୁ ଏହି ଜଳକୁ ଇଚ୍ଛିତ ପୂର୍ବ ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହାପରେ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ସେଠାରେ ଦଢ଼ିଥିବା ପରେ, ସମସ୍ତ ସ୍ଥଳ ଚାରିପାଖ କାଉଁଥିବା ସମୟରେ, ସୀମା ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଳ ଛିଟିଇ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପରିକ୍ରମା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଏଠାରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ନିୟମ ଅଛି, ଏହିପରି ଭୂମି ଅଧିକାର କରିବା ଦିଆଯାଏ। ଯଦି ମାଟି କଠିନ କିମ୍ବା ଜଳମୟ ଥାଏ, ତେବେ ଦୋଷ ଓ ଦୂଷଣ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ମାଟି ଖୋଦିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଯଦି କିଛି ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ମିଳେ, ତେବେ ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ନିୟମାନୁସାରେ ଏକ କନ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଅପସାରଣ କରାଯିବ। ଯଦି କୌଣସି ପୁରୁଷ ଚୁଲ, ଦାନ୍ତ କିମ୍ବା ଦୁଧ ବିନା ଥାଏ, ତେବେ ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧ୍ୱଜରୁ ଯେଉଁ ଶୁଭ ଅକ୍ଷର ପଡ଼ିଥାଏ, ତାହା ଅଞ୍ଚଳରେ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଥିବାର ସୂଚନା ଦେଇଥାଏ। ଯଦି କୌଣସି ଅଙ୍ଗ ଅସାମାନ୍ୟ ଅବସ୍ଥାରେ ଥାଏ, ପଶୁମାନଙ୍କ ପ୍ରବେଶ, ଚଳନ ଓ ଧ୍ୱନି ଦ୍ୱାରା ଦିଗ୍ବଳୟ ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ। ଅଷ୍ଟମାତୃକାମାନେ ତାଳିକା କିମ୍ବା ଭୂମିରେ ଚିହ୍ନିତ କରିବା ଉଚିତ, ଏହି ଶ୍ରେଣୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗର କ୍ରମ ଅନୁସାରେ ଦୁଷ୍ଟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ। ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରେଣୀ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଲୋହା ବ୍ୟବହାର କରିବା; 'କ' ଶ୍ରେଣୀରେ ଅଗ୍ନିର କାଳି, 'ଚ' ଶ୍ରେଣୀରେ ଭସ୍ମ, 'ଟ' ଶ୍ରେଣୀରେ ଅସ୍ଥି ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମରେ, 'ତ' ଶ୍ରେଣୀରେ ଇଟ, 'ପ' ଶ୍ରେଣୀରେ ଖପର, 'ୟ' ଶ୍ରେଣୀରେ କୀଟ କିମ୍ବା ଏହା ସଦୃଶ, 'ଶ' ଶ୍ରେଣୀରେ ଧାତୁ, 'ହ' ଶ୍ରେଣୀରେ ରୂପା ବ୍ୟବହାର କରିବା ନିୟମ। ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀରେ ମାନ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ ଦ୍ରବ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରି, ଜଳ ଛିଟିଇ, ମାଟି ଦେଇ ଆଠ ଅଙ୍ଗୁଳ ଗଭୀର କରି ଭରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏକ ଦୌଳି ଠାରେ ଏକ ଅଂଶ ଅଧିକ ନ ଥିବା ଗଭୀର ଗଡ଼ି, ତାହାକୁ ଭିଜା ମାଟି ଦେଇ ଭରି, ମୁସଳ ଦ୍ୱାରା ପିଟି, ଭୂମିକୁ ଚିକ୍କଣ କରି, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଅଗ୍ରଗତି କରିବେ। ସାଧାରଣ ନୈବେଦ୍ୟ ବାହନ କରି, ବର୍ଣ୍ୟିତ ହେବାକୁ ଯାଉଥିବା ମଣ୍ଡପରେ ଯିବେ; ଦ୍ୱାରପୂଜା କରି, ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ କରିବେ। ସେଠାରେ ନିଜ ପରିଶୁଧ୍ଧି, ଅନ୍ୟ କ୍ରମ, ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ଓ ମଣ୍ଡପ ପୂଜା, ବୃଦ୍ଧିପାତ୍ର ସହ କଳଶ, ଦିଗ୍ପାଳ ଓ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କରିବେ। ଅଗ୍ନିର ଜନ୍ମ ଓ ପୂଜା ପାଇଁ ସମସ୍ତ କ୍ରମ କରି, ଯଜମାନଙ୍କ ସହ ମଣ୍ଡପକୁ ପଥର ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଯିବେ। ମନ୍ଦିରର ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ପଥର, ପାଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଂଶ ନାମରେ, ଆଠ ଅଙ୍ଗୁଳ ଉଚ୍ଚ, ଚତୁର୍ଭୁଜ ଓ ଭଲ ତିଆରି ହେଉଥିବା ଦରକାର। ପଥର ଶିଳା ଦ୍ୱାରା, ଇଟ ପାଇଁ ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଆକାର, ପଥର ମନ୍ଦିରରେ ପଥର ଶିଳା, ଇଟ ମନ୍ଦିରରେ ଇଟ ବ୍ୟବହାର କରିବା। ନବମୁଖ ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ, ପଦ୍ମ ଚିହ୍ନ ସହିତ ପଦ୍ମ ଅଙ୍କନ; ନନ୍ଦା, ଭଦ୍ରା, ଜୟା, ରିକ୍ତା, ପୂର୍ଣ୍ଣା ପଞ୍ଚମ ବିଚାରିତ। ଏହି ମଧ୍ୟରୁ ପଦ୍ମ, ମହାପଦ୍ମ, ଶଂଖ, ମକର, ସାଗର—ଏହି ପଞ୍ଚଟି ଧନପାତ୍ର, ନିମ୍ନରେ କ୍ରମାନୁସାରେ ରଖାଯାଏ। ନନ୍ଦା, ଭଦ୍ରା, ଜୟା, ପୂର୍ଣ୍ଣା, ଅଜିତା, ଅପରାଜିତା, ବିଜୟା, ମଙ୍ଗଳା, ଧରଣୀ—ଏହି ନଅଟି ପଥର। ସୁଭଦ୍ରା, ବିଭଦ୍ରା, ସୁନନ୍ଦା, ପୁଷ୍ପନନ୍ଦକ, ଜୟା, ବିଜୟା, କୁମ୍ଭ, ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଉତ୍ତରା—ଏହି ଅନ୍ୟ ନଅଟି। ଏହି ନଅ ଧନପାତ୍ର କ୍ରମାନୁସାରେ ରଖିବା, ପ୍ରଥମେ ଆସନ ରଖି, ତାହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଅଘାତ କରିବା। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତିନି ବସ୍ତ୍ର, ମାଟି, ଗୋମୟ, ଗୋମୁତ୍ର, କ୍ୱାଥ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳରେ ଢାକିବା ଉଚିତ। 'ହୂଁ ଫଟ୍' ଅସ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧିସ୍ନାନ କରି, ନିୟମାନୁସାରେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଓ ପଞ୍ଚାମୃତ ସ୍ନାନ କରିବା। ପରେ ଅନ୍ତଃସ୍ନାନ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାମ ଅନୁଯାୟୀ ଚିହ୍ନ, ଫଳ, ମଣି, ସୁର୍ଣ୍ଣ, ଗୋ-ଶୃଙ୍ଗ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ। ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ, ବସ୍ତ୍ର ଢାକି, ସୁର୍ଣ୍ଣ ଆସନ ଦେଇ, ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିକ୍ରମା କରିବା। ପଥରକୁ ହୃଦୟ ସହ କୁଶ ଶଯ୍ୟା କିମ୍ବା ଚୌକି ଉପରେ ରଖି, ପୂଜା କରି, ବିବେକ ସହ ଭୂତତ୍ତ୍ୱ ଠାରୁ ପରମତ୍ତ୍ୱ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଶ୍ରେଣୀକ୍ରମ କରିବା। ତିନି ଭାଗ ତତ୍ତ୍ୱ ତିନି ବିଭାଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ହୋଇ, ବୁଦ୍ଧିଠାରୁ ମନ୍ତି, ଚିନ୍ତନ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରି ଶ୍ରେଣୀକ୍ରମ କରିବା। ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱଠାରୁ ଭୂମି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେଉଁମାନେ ଶିବଜ୍ଞାନ ସ୍ୱରୂପ, ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ମନ୍ତ୍ରରେ ହୃଦୟରେ ପୂଜା କରିବା।