ଏକ ଦିନ, ଭକ୍ତ ଦୂର୍ବୋଧ ହୃଦୟରେ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ—“ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ଆପଣ ମନେ ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ ହେଇ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଦୂର୍ବୋଧ ଦେଖୁଛନ୍ତି। ମୁଁ କାର୍ଯ୍ୟ, ଚିନ୍ତା ଓ ଉଚ୍ଚାରଣରେ ଆପଣ ବିନା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ। ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ମୁଁ ମନ୍ତ୍ର ବିନା, ବିଧି ବିନା, ଦ୍ରବ୍ୟ ବିନା, ପାଠ, ଅର୍ପଣ, ପୂଜା ବିନା କରିଛି, ସେଗୁଡିକ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ କରିଛି।” “ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ମୁଁ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛି, କିମ୍ବା ଶବ୍ଦରେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଛି, ମହାପ୍ରଭୁ, ଦୟାକରି ସେଗୁଡିକୁ ଆପଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ। ଶୁଦ୍ଧତା, ପବିତ୍ରତା ଓ ପାପ ନାଶ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଚଳ ଓ ଅଚଳ, ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଛି। ମୁଁ ଯେଉଁ ବ୍ରତ ଅସାବଧାନତା କିମ୍ବା ଭୁଲରେ ଭଙ୍ଗ କରିଛି, ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଏକତା ହେଉ। ମୁଁ ଭକ୍ତିରେ ପାଠ ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ଅର୍ପଣ କରିଛି।” “ଗୁରୁଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ, ଚାରି ମାସ, ତିନି ମାସ, ତିନି ଦିନ କିମ୍ବା ଏକ ଦିନ ପାଇଁ ହେଉ। ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଓ କ୍ଷମା ଚାହିଁ, ବ୍ରତୀ ଅଲ୍ତାର ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଅଗ୍ନିରେ ସ୍ଥାପିତ ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏହି ଚାରି ପ୍ରକାର ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ। ଫୁଲ, ଧୂପ, ଚାଉଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ଅନ୍ତର୍ୟାଗ ଓ ଶୁଦ୍ଧି ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ତରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଓ ସ୍ତୁତି କରି, କ୍ଷମା ଚାହିଁ, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଅର୍ପଣ ଓ ଚାଉଳ ଖିର ଦେଇ, କ୍ଷମା ଚାହିବା ଉଚିତ। ଶିବକୁ ଅଗ୍ନିରେ ସ୍ଥାପିତ କରି, ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରରେ ଅର୍ପଣ କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ନମ୍ରତାରେ ନିବୃତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।” “ଏପରେ, ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚାରି ଆହୁତି ଦେଇ, ଦିଗପାଳ ଦେବତାଙ୍କୁ ବାହ୍ୟ ଅର୍ପଣ ଓ ଶୁଦ୍ଧି ଦେଇ, ଶୁଦ୍ଧିକୁ ତାଳିକାରେ ରଖି, ‘ଓଁ ହାଁ ଭୂଃ ସ୍ୱାହା’, ‘ଓଁ ହାଁ ଭୁଵଃ ସ୍ୱାହା’, ‘ଓଁ ହାଁ ସ୍ୱଃ ସ୍ୱାହା’, ‘ଓଁ ହାଁ ଭୂର୍ଭୁଵଃ ସ୍ୱଃ ସ୍ୱାହା’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଚାରି ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ। ଅଗ୍ନି, ସୋମ, ଅଗ୍ନି-ସୋମ, ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ବଳି ଅର୍ପଣ କରି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଶିବରେ ପୂଜା କରି, ବହୁ ପୋଷାକ ଓ ଆଭୂଷଣ ଦେଇ, ତାଙ୍କ ବ୍ରତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଫଳଦାୟୀ ହୁଏ। ପରମେଶ୍ୱର କହିଛନ୍ତି, ଗୁରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ଶୁଦ୍ଧି ଗୁରୁଙ୍କ ହୃଦୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ।” “ଦ୍ବିଜ ଓ ଅନ୍ୟ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଭୋଜନ ଦେଇ, ପୋଷାକ ଦିଅ; ଏହି ଦାନରେ, ଦେବଦେବା ଶିବ ମୋପାଇଁ ଖୁସି ହେଉ। ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରଭାତରେ ନିମ୍ନାନ୍ତୁ ପ୍ରକ୍ରିୟା କରି, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଇ, ଅଷ୍ଟ ଫୁଲ ଓ ଶୁଦ୍ଧି ଦେଇ ପୂଜା କରି, ତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ। ସଦା ନିୟମିତ ଓ ନିମିତ୍ତିକ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବବତ କରି, ଶୁଦ୍ଧି ଦେଇ ନମସ୍କାର କରି, ଅଗ୍ନିରେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ଅସ୍ତ୍ର ଦେଇ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ; ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ଭୋଗ ଚାହେ, ସେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।” “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଭିପ୍ରେତ ଫଳ ଦିଅ; ମୋ ମୁକ୍ତି ଚାହିଁ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ବନ୍ଧନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଅଗ୍ନିକୁ ନାଡି ଦ୍ୱାରା ଶିବରେ ଏକତ୍ୱ କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ହୃଦୟରେ ରଖି, ଶୁଦ୍ଧିକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଜଳ ଚିତି ଅନ୍ତରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଶ୍ୱାସକୁ କୁମ୍ଭକରେ ଧରି, ଶିବରେ ଏକତ୍ୱ କରି, ଇଚ୍ଛାରେ ଅର୍ପଣ କରି, ‘କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ମୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଦିଗପାଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରି, ପବିତ୍ର ତାନ୍ତ୍ରିକ ସୂତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରି, ଚଣ୍ଡେଶ୍ୱର ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ପୂଜା କରି ପବିତ୍ର ସୂତ୍ର ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଅବଶେଷ ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ ସୂତ୍ର ଚଣ୍ଡେଶ୍ୱରକୁ ଦେଇବା କିମ୍ବା ପୂର୍ବ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ ଅଲ୍ତାରରେ ଚଣ୍ଡକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ବାର୍ଷିକ କାର୍ଯ୍ୟ ଯାହା କରିଛି, ଅଧିକ କିମ୍ବା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ, ହେ ଚଣ୍ଡ, ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ଦେବଦେବାଙ୍କୁ ଏଭଳି ଜଣାଇ, ନମସ୍କାର ଓ ସ୍ତୁତି କରି, ବିଦାୟ ନେଇ, ଅବଶେଷ ଦ୍ରବ୍ୟ ବିସର୍ଜନ କରି, ପବିତ୍ର ହୋଇ ନିମ୍ନାନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ନାନ ଓ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।” ଏହି ପରେ, ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—“ମୁଁ ଦମନକ ଶାଖା ସ୍ଥାପନ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିବି, ପୂର୍ବବତ କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବରୁ ହରଙ୍କ ରୋଷରୁ ଭୈରବ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ଓ ଦେବଗଣ ଦମିତ ହେଇଥିଲେ। ତାପରେ ତ୍ରିପୁରାରୀଙ୍କ ଶାପରେ ଦମନକ ଶାଖା ଗଛ ହେବାକୁ ଚାହିଲା; ତାଙ୍କ ଦୟାରେ ଏହି ଗଛକୁ ପୂଜା କରିବା ମନୁଷ୍ୟ ଶୁଭ ଫଳ ପାଇବେ। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ମିଳିବ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ। ସପ୍ତମୀ କିମ୍ବା ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଦମନକ ନେବା ଉଚିତ। ଯଥାବିଧି ପୂଜା କରି, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଗଛକୁ ଜାଗୃତ କରି, ‘ହରଙ୍କ ଦୟାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଶିବଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଏହି ଶାଖା ଆଣିବା ଉଚିତ; ଘରେ ମଧ୍ୟ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସଂଧ୍ୟାରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶଙ୍କର, ଅଗ୍ନିକୁ ପୂଜା କରି, ମୂଳକୁ ମାଟି ସହିତ ଦେବତାର ପଶ୍ଚିମରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ବାମପାଶେ ଶାଖା କିମ୍ବା ଫଳ, ଉତ୍ତରେ ଡ଼ଣ୍ଡ, ଦକ୍ଷିଣେ ଭଙ୍ଗା ପତ୍ର, ପୂର୍ବେ ଫୁଲ ରଖିବା ଉଚିତ। ଫଳ ଏକ ପାତ୍ରରେ ଓ ମୂଳକୁ ନୈଃରୃତେ ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ପାଞ୍ଚ ଅଂଶ ହାତରେ ନେଇ, ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଦେବଦେବାଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ପ୍ରଭାତରେ ତପସ୍ୟାର ଫଳ ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ମୂଳ ଦେଇ ଅବଶେଷକୁ ପାତ୍ରରେ ଢ଼ାକି, ପବିତ୍ର ସୂତ୍ର ଦେଇ, ପ୍ରଭାତରେ ସ୍ନାନ କରି, ମଣ୍ଡଳର ଦେବତାଙ୍କୁ ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଦୈନିକ ଓ ନିମିତ୍ତିକ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଦମନକ ଶାଖା ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଅବଶେଷକୁ ହାତରେ ନେଇ, ଆତ୍ମା ଓ ଶିବ ଜ୍ଞାନରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।