ଏହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟରେ, ମନ୍ତ୍ରଧାରୀ, କପାଳଧାରୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସେବକମାନଙ୍କୁ ଏକାଠି କରି, ସକାଳେ ପବିତ୍ର ଉପବୀତ ଧାରଣ ପାଇଁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଏ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ଶୂଚିତା ଓ ନିୟମ ପାଳନ କରିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରାଯାଏ। ଏହିପରି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ଶ୍ୱାସକୁ ଅମୃତ ସ୍ୱରୂପରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ କରାଯାଏ। ମୂଳମନ୍ତ୍ରରେ ‘ଶିବ’ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଜପ, ଷ୍ଟୋତ୍ର ପାଠ ଓ ନମସ୍କାର କରି, ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଏ। ତୃତୀୟ ଭାଗ ହୋମ ଅଗ୍ନିକୁ ଶିବଙ୍କ ନାମରେ ଅର୍ପିତ ହୁଏ। ଦିଗପାଳମାନେ, ଦିଶାପତି, ଓ ପିତୃମାତୃଗଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅର୍ପଣ ଦିଆଯାଏ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ, ବିଶେଷକରି ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଦିଗଗଜ, କ୍ଷେତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଏହି ହୋମ ଦିଆଯାଏ। ପରେ, ଅଗ୍ନି, ସୋମ, ଅଗ୍ନି-ସୋମ ଓ ଅଗ୍ନି ସ୍ୱିଷ୍ଟକୃତଙ୍କୁ ଚାରି ଅଘ୍ରାୟଣ କରାଯାଏ। ଏହାପରେ, ଏହି ଚାରି ଅଘ୍ରାୟଣ କରି, ମୂଳ ଦେବତାଙ୍କୁ ହୋମକୁ ଏକତ୍ର କରାଯାଏ। ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ଡରେ ଦେବତାଙ୍କ ଓ ମଣ୍ଡଳରେ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କରି, ନାଡୀସଂଯୋଗ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ରିତ କରି, ବାଁଶ କିମ୍ବା ଏହା ସଦୃଶ ପାତ୍ରରେ ରଖି, ହୃଦୟରେ ଅସ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ଉପବୀତ କିମ୍ବା ଅଙ୍ଗୁଳି ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ରପାଠ କରି, ଷଡଂଗ ଓ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୃଦୟ, କବଚ ଓ ଅସ୍ତ୍ରର ସଂରକ୍ଷା କରାଯାଏ। ଉପବୀତକୁ ପିଚାଇ, ଅଙ୍ଗଉତ୍ପନ୍ନ ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରି, ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ। ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ ଓ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଉପବୀତକୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ଉପରେ ରଖି, ଗୁରୁଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ଯାଇ ପବିତ୍ରକ ଭକ୍ତି ସହ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ। ତା’ପରେ ବାହାରେ ଯାଇ, ଗୋମୟ ଦ୍ୱାରା ତିନିଟି ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରି ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ, ଦହି ଓ ଶୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ନିୟମ। ଏପରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ମନ୍ତ୍ରସଂଯୋଗରେ ଗୀତ, ଜାଗରଣ କରି, ଦର୍ଭ ଶଇଆରେ ଭୋଜନ ଆଶା ରଖି, ଭଗବାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ଶୟନ କରିବା ଉଚିତ। ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରୁଥିବା ଜନ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଉପବାସ ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହ ଅଙ୍ଗାର ଶଇଆରେ ଶୟନ କରିବେ। ପରେ, ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ସ୍ନାନ ଓ ଶାନ୍ତ ହୋଇ, ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ କରି, ଅଚାର୍ଯ୍ୟ ଯଜ୍ଞଶାଳାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥାନ୍ତି। ପବିତ୍ରକଗୁଡ଼ିକୁ ଉତ୍ସର୍ଜନ ନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଦକ୍ଷିଣପ୍ରାଚୀନ କୋଣରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବେଦିରେ ରଖିବା ନିୟମ। ତା’ପରେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଉପଯୁକ୍ତ ଅର୍ପଣଗୁଡ଼ିକୁ ହଟାଇ, ଦିନପାଇଁ ଦୁଇଟି କମଠା ପୂଅରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାର, ଦିଗ, ଦିଗପାଳମାନଙ୍କ ଘଟ, ଭଗବାନ, ଶିବ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବିଶେଷ ବିସ୍ତୃତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ଜଳାଞ୍ଜଳି ଦେଇ, ଅସ୍ତ୍ର ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ହୋମ କରି, ୧୦୮ ଥର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଘ୍ରାୟଣ କରିବା ଉଚିତ। ପବିତ୍ରକ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଇ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଦ୍ୱାରପାଳ, ଦିଗପାଳ ଓ ଘଟବୃଦ୍ଧିକୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନିଜ ଆସନରେ ବସି, ନିଜକୁ, ଗଣ, ଗୁରୁ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ପବିତ୍ରକ ଅର୍ପଣ କରିବା ନିୟମ। ଏହିଠାରେ ଏକ ମହାମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ—‘ପ୍ରଭୁ! ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି କାଳର ଆତ୍ମା; ମୋର ଯଜ୍ଞରେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରାଯାଇଛି, କିଛି ହୋଇଥିଲେ, କିଛି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ, କିଛି ଗୁପ୍ତ ରହିଥିଲେ, ସେସବୁ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହେଉ।’ ଏହିପରି, କୌଣସି ଅନୁଷ୍ଠାନ ମନ୍ତ୍ର, ଦ୍ରବ୍ୟ, ପୂଜା ଅଭାବରେ ହୋଇଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପିତ କରାଯାଏ। ଯାହା କିଛି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଥିଲା, ଶବ୍ଦରେ କିମ୍ବା କାର୍ଯ୍ୟରେ, ପ୍ରଭୁ ତା’କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ, ଶୁଦ୍ଧି ଓ ପାପନାଶ କରନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତ ଶୁଦ୍ଧିହୁଏ। ଯଦି କୌଣସି ନିୟମ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଥାଏ, ତା’କୁ ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଦ୍ୱାରା ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ। ଭକ୍ତି ସହ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଓ ଜପ କରି, ଗୁରୁଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ନିୟମ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ—ଏହି ନିୟମ ଚାରି ମାସ, ତିନି ମାସ, ତିନି ଦିନ କିମ୍ବା ଏକ ଦିନ ପାଇଁ ହୋଇପାରେ। ପରେ, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କ୍ଷମା ଚାହିଁ, ନିୟମୀ ଯଜ୍ଞବେଦି ସାମ୍ନାକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏହି ଚାରି ପ୍ରକାର ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ। ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ, ଅକ୍ଷତ ଓ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାଗ ଓ ଶୁଦ୍ଧି ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ। ଅନ୍ତରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଓ ସ୍ତୁତି କରି, କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଓ ଖିର ଅର୍ପିତ କରାଯାଏ। ଦୟାଳୁ ଭାବରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଘ୍ରାୟଣ ଦେଇ, ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଶିବଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଉଛନ୍ତି, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହ ଅର୍ପଣ କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ନିର୍ମଳ ଭାବେ ନିବାଇଥାନ୍ତି। ଶେଷରେ, ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାରି ଅଘ୍ରାୟଣ ଦେଇ, ଦିଗପାଳମାନେ ପାଇଁ ବାହ୍ୟ ଅଘ୍ରାୟଣ ଓ ପବିତ୍ରତା ଅର୍ପିତ କରିଥାନ୍ତି। ଏହିପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା, ନିୟମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶିବାରାଧନ ନିଷ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।