ଏହି ପବିତ୍ର କ୍ରମରେ, ଅନୁଷ୍ଠାନର ଶେଷରେ ସାଇବ ଆଜ୍ଞାକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପରେ, ପାତ୍ର ଓ ଚମଚକୁ ନେଇ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଉପରକୁ ଓ ତଳକୁ ଅନୁକ୍ରମରେ ରଖିବା ଦରକାର। ଏହାପରେ, ଏହି ପାତ୍ର ଓ ଚମଚକୁ ଅଗ୍ନିରେ ଉତ୍ତପ୍ତ କରି, ଦର୍ଭା ଘାସର ମୂଳ, ମଧ୍ୟ ଓ ଟିପ୍ ପ୍ରତି ଛୁଇଁବା ଦରକାର। କୁଶା ଘାସ ଯାଁଠି ଛୁଇଁ ଯାଇଛି, ସେଠି ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଓ ଶିବସ୍ୱରୂପର ଅବହାନ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ତିନି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ହାଁ, ହୀଁ, ହୂଁ, ସଁ, ର ଅନୁକ୍ରମରେ ରଖିବା ଦରକାର; ଚମଚରେ ହୃଦୟ ଅଣୁକୁ ରଖି ଶମ୍ଭୁଶକ୍ତିର ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ। ତିନି ଗାଁଠି ଦେଇ ଗଳା ଆବୃତ ଦୁଇ ଉପକରଣକୁ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, କୁଶା ଘାସର ଉପରେ, ନିଜ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରଖିବା ଦରକାର। ଏବେ, ଗାଁଠି ଦେଇ ଶୁଧ୍ଧ କରା ଗାଈ ଘୃତକୁ ନେଇ, ନିଜ ଦେହକୁ ବ୍ରହ୍ମମୟ ଭାବିବା ପରେ, ଘୃତ ନେବା ଉଚିତ। ଏହି ଘୃତକୁ ବେଦୀର ଉପରେ, ହୃଦୟ ସ୍ତରରେ, ଅଗ୍ନି ସୀମାଭିତରେ ଘୁମାଇ, ଏକବାର ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଘୃତକୁ ଈଶାନ ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା ଦରକାର। ଦର୍ଭା ଘାସର ଟିପ୍ ଦ୍ୱାରା ଘୃତକୁ ଉଠାଇ, ମୁଣ୍ଡକୁ ଅଲ୍ପ ହେଉଁ କରି 'ସ୍ୱାହା' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏକ ବିନ୍ଦୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରି, ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଘୃତକୁ ନାଭିରେ ଧରି, ଦର୍ଭା ଘାସର ଏକ ହସ୍ତ ପରିମାଣ ଦେଇ, ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ଅନାମିକା ଦ୍ୱାରା ତାର ଟିପ୍ ଦେଇ ଉପଲବ୍ଧ କରିବା ଦରକାର। ଦୁଇ ହାତରେ ଦର୍ଭା ଧରି, ଅଗ୍ନି ସମ୍ମୁଖରେ ଶସ୍ତ୍ର ମୁଦ୍ରାରେ ବିମାନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ; ହୃଦୟ ଓ ଆତ୍ମା ସମ୍ମୁଖରେ ଏହି ବିମାନ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପରେ କରିବା ଦରକାର। ହୃଦୟରେ ଜଳିଥିବା ଦର୍ଭା ଘାସ ପାଇଁ, ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ କରି, ଅନ୍ୟ ଜଳିଥିବା ଦର୍ଭା ଦେଇ ଚ swept କରି ଅଗ୍ନି ଜଳାଇବା ଉଚିତ। ଏହି ଜଳିଥିବା ଦର୍ଭାକୁ ଶସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିରେ ଫେଙ୍ଗି, ଗାଁଠି ଦେଇ ଏକ ହସ୍ତ ପରିମାଣ କୁଶା ଘାସକୁ ଘୃତରେ ରଖିବା ଦରକାର। ଘୃତରେ ଇଡା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦୁଇ ଡେଙ୍ଗା ଓ ତିନି ଦେହର ଭାବନା କରି, ଚମଚ ଦ୍ୱାରା ତିନି ଅଂଶ ଘୃତ ଅନୁକ୍ରମରେ ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି, ଅଗ୍ନିରେ ଘୃତ ଅଂଶ ଓ ବାକି ଘୃତକୁ ଅନୁକ୍ରମରେ ଅର୍ପଣ କରି: 'ଓଁ ହଁ ଅଗ୍ନିକୁ, ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହଁ ସୋମକୁ, ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହଁ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମକୁ, ସ୍ୱାହା'— ଏହି ଅଞ୍ଜଳି ଅଗ୍ନିର ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଦୃଷ୍ଟି ଉଦ୍ଘାଟନ ପାଇଁ। ଚମଚ ଭରି ଘୃତ ଦେଇ, ଚତୁର୍ଥ ଅଞ୍ଜଳି ଅର୍ପଣ କରି: 'ଓଁ ହଁ ଅଗ୍ନି ସ୍ୱିଷ୍ଟକୃତ୍, ସ୍ୱାହା'— ଛଅ ଅଙ୍ଗର ସହ ଧ୍ୟାନ କରି, ଗାଈର ମୁଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ବୋଧନ କରିବା ଉଚିତ। ଘୃତକୁ ତିନି ଦେହରେ ଆବୃତ କରି, ତୀର ମୁଦ୍ରାରେ ରକ୍ଷା କରିବା ଦରକାର; ହୃଦୟରୁ ଏକ ଘୃତ ବିନ୍ଦୁ ଦେଇ ଶିକ୍ଷା ଓ ଶୁଧ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘୃତ ଅଞ୍ଜଳି ସହ ମୁହଁ ଏକତା ଓ ଯୋଗ କରିବା ଦରକାର: 'ଓଁ ହଁ ସଦ୍ୟୋଜାତ, ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହଁ ବାମଦେବ, ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହଁ ଅଘୋର, ସ୍ୱାହା; ଓଁ ତତ୍ପୁରୁଷ, ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହଁ ଈଶାନ, ସ୍ୱାହା'— ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୁହଁ ଛୁଇଁବା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। 'ଓଁ ହଁ ସଦ୍ୟୋଜାତ ଓ ବାମଦେବ, ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହଁ ବାମଦେବ ଓ ଅଘୋର, ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହଁ ଅଘୋର ଓ ତତ୍ପୁରୁଷ, ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହଁ ତତ୍ପୁରୁଷ ଓ ଈଶାନ, ସ୍ୱାହା'— ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୁହଁ ସଂଯୋଗ କରିବା ଦରକାର, ଅଗ୍ନିରୁ ବାୟୁ ଯାଏଁ, ଶିବରେ ଶେଷ। ଏହି ମୁହଁ ଏକତାକୁ ଘୃତ ଧାରା ଦ୍ୱାରା ଚମଚରୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ଦରକାର: 'ଓଁ ହଁ ସଦ୍ୟୋଜାତ, ବାମଦେବ, ଅଘୋର, ତତ୍ପୁରୁଷ, ଈଶାନ, ସ୍ୱାହା'— ଚାହିଦା ମୁହଁରେ ଏହି ଏକତା ସମ୍ପାଦିତ ହୁଏ। ଈଶାନଙ୍କ ସହ ଅଗ୍ନିକୁ ପୂଜା କରି, ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିନି ଅଞ୍ଜଳି ଅର୍ପଣ କରି, ଶିବ-ଅଗ୍ନି ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: 'ତୁମେ ଶିବ-ଅଗ୍ନି, ହୁତାଶନ।' ଅଗ୍ନିକୁ ହୃଦୟରେ ପୂଜା କରି ମୁକ୍ତ କରିବା ପରେ, ଦୁଇ ପିତୃକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ମାନ କରି, ମୂଳ ଓ 'ବୌଷୁଡ' ଶେଷ ଦେଇ ଅଞ୍ଜଳି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଓ ପରିଷଦ ସହ ଚମକିବା ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ, ପୂର୍ବବତ୍ ପୂଜା କରି, ଶିବଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛିତ ଇଚ୍ଛା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ନିଜ ଶରୀରର ନାଡି ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ଓ ଶିବଙ୍କ ସଂଯୋଗ ସ୍ଥାପନ କରି, ମୂଳ ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରି, ଅଂଶ ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର। ଘୃତ ଅଞ୍ଜଳି ଅର୍ପଣ ପାଇଁ କାର୍ଷିକ ମାନ, ଦୁଧ ଓ ମଧ ପାଇଁ ଏହି ମାନ; ଦହି ପାଇଁ ଶୁକ୍ତି ମାନ; ଖିର ପାଇଁ ପ୍ରସୃତି ମାନ। ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଗୁଞ୍ଜା ଚାଉଳର ଏକ ମୁଟି; ଉଳ କୁ ତିନି ଅଂଶ; ଫଳକୁ ତାଙ୍କର ମାନ ଅନୁଯାୟୀ ଅଞ୍ଜଳି ଦେବା ଉଚିତ। ପକା ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଅଧା ମୁହଁ ମାନ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ରବ୍ୟ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ଅଞ୍ଜଳି; ଉଖୁ ପାଇଁ ଅପର୍ବିକା ମାନ; ଲତା ପାଇଁ ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠି ମାନ। ଫୁଲ ଓ ପତ୍ର ପାଇଁ ତାଙ୍କର ମାନ; ଇଂଧନ ପାଇଁ ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଠି ମାନ; ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତ, ଚନ୍ଦନ, କଶ୍ମୀର ରେସିନ, କାସ୍ତୁରୀ, ଯକ ରେସିନ— ଗୁଗୁଳୁ ପାଇଁ କଳୟ ମାନ, ବେର ଫଳର ପାଥର ମାନ; ଉଳ ପାଇଁ ଏକ ଅଷ୍ଟମାଂଶ ମାନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ। ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମ ବୀଜ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରି, ଘୃତରେ ଭରିଯାଇଥିବା ଚମଚକୁ ତଳକୁ ରଖିବା ଉଚିତ। ଚମଚ ଟିପ୍ରେ ଫୁଲ ରଖି, ବାମ ହାତରେ ଧରି, ଦୁଇ ହାତକୁ ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ଧରି, ଶଂଖ ମୁଦ୍ରା କରିବା ଦରକାର। ଶରୀରର ଅଧା ଉପରକୁ ଉଠି, ପାଦ ଏକତ୍ର କରି, ଫୁଲକୁ ନାଭିରେ ରଖି, ଚମଚର ଟିପ୍ ଚକ୍ଷୁରେ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା କାରଣକୁ ଛାଡି, ସୁଷୁମ୍ନା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍କଳନ କରି, ବାମ ବୃଷ୍ଟିରେ ମୂଳରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ, 'ବୌଷଟ' ଶେଷ ଦେଇ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଅଗ୍ନିରେ ଯବ ମାନ ଘୃତ ଅଞ୍ଜଳି ଦେବା ଉଚିତ।