ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରିବା, ସ୍ନାନ ଆଦି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ଶୁଭାସନରେ ବସାଇ, ଅଠଟି କଳଶ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଘୃତ ଓ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରରେ ଅଭିଷେକ କରି, ଗୋମୟର ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ସହିତ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ସୁନା ରଙ୍ଗ ଓ କୁହୁଁ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ଚକ୍ଷୁ ଉଦ୍ଘାଟନ କରିବା ଉଚିତ। "ଆସ, ଓ ତୁମେ" ବୋଲି ତିନି ପ୍ରକାର ମିଠା ଦେବାକୁ ହେବ। "ଅଶ୍ୱପୂର୍ବ" ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଅଭିଷେକ କରାଯିବା ଉଚିତ। "କାମୋସ୍ମି" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅଭିଷେକ କରିବାକୁ ହେବ; "ଚନ୍ଦ୍ରଂ ପ୍ରଭାସାମ୍" ଓ "ତ୍ୟାବର୍ଣ୍ଣ" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। "ଉପୈତୁ ମେ" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ, "କ୍ଷୁତ୍ପିପାସେ" ସହିତ ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ, "ଗନ୍ଧଦ୍ବାରେ" ସହିତ ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ମନୋକାମନା ଅନୁଯାୟୀ ଦେହ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଈଶାନ କଳଶ ଓ ସୁନା ମାଟି ସହିତ ମୁଣ୍ଡ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ହେବ; ଏକାଉଁଠି କଳଶରେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜଳ ତିଆରି କରି ପୃଥିବୀକୁ ଛିଟାଇବା ଉଚିତ। ଭିଜା ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ଭିଜା ଫୁଲ ତଥା ସୁଗନ୍ଧ ଦେବାକୁ ହେବ; "ତନ୍ମୟାଵହ" ମନ୍ତ୍ର, "ଯ ଆନନ୍ଦ" ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସହିତ। ଶାୟନ୍ତୀୟ ସ୍ତୋତ୍ର ଶୟନରେ, ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥିତି ପାଇଁ; ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବୀଜ ମନ୍ତ୍ରରେ ଚେତନା-ଶକ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରି ପୁନଃ ପୂଜା କରିବାକୁ ହେବ। ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ମଣ୍ଡପ ତିଆରି, ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ପଦ୍ମ ଦେବା; କିମ୍ବା କଦଳୀ ଫୁଲ ଏକାଉଁ ହଜାର କିମ୍ବା ଅତିକମେ ଏକାଉଁ ଶତ ଦେବା। ଘର ଦେବାସ୍ଥାନ ଓ ଅନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ ସହିତ ପ୍ରଦାନ କରିବା; ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଦେବାଳୟ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା। ମନ୍ତ୍ରରେ ତଖ୍ତା ତିଆରି କରି, ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ବସାଇ, ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା; ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ ଶ୍ଲୋକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଆହ୍ୱାନ କରିବା। ଚେତନା-ଶକ୍ତି ଜାଗୃତ କରି, ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରରୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା; ଗୁରୁ କିମ୍ବା ପୁଜାରିଙ୍କୁ ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର, ଗୋ ଦେବା; ଏପରି ଦେବୀମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଓ ସେମାନେ ସ୍ଵର୍ଗ ଓ ତାରା ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଚିନ୍ତନ କରିବା। ଏବେ ଏକ ନୂତନ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ: ଗଣେଶଙ୍କ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା। ଏହି ପୂଜା ସମସ୍ତ ବାଧା ଦୂର କରେ ଓ ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ କରେ। "ଗଣକୁ ନମସ୍କାର" ହୃଦୟ ପାଇଁ; "ଏକଦନ୍ତ" ମୁଣ୍ଡ ପାଇଁ; "ଗଜକର୍ଣ୍ଣ" ଚୁଡା ପାଇଁ; "ଗଜାନନ" ଗଣ ପାଇଁ; "ମହୋଦର, ଭଙ୍ଗଦନ୍ତ, ଭଙ୍ଗହସ୍ତ" ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଁ। ଗଣ ଗୁରୁ, ପାଦୁକା, ଦୁଇ ଶକ୍ତି, ଧର୍ମ; ଅସ୍ଥିମଣ୍ଡଳ ଓ ଉପର ଆବରଣ ପୂଜା କରିବା। ପଦ୍ମନାଭର ବୀଜ ଅକ୍ଷର ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଦେହକୁ ନନ୍ଦା ସହିତ; ସୂର୍ଯ୍ୟେଶା, କାମରୂପା, ଉଦୟା, କାମବର୍ତିନୀ; ସତ୍ୟା, ବିଘ୍ନନାଶା, ନିବେଦନ, ସୁଗନ୍ଧି ଭୂମି; ଯଂ, ଶୋଷ, ରଂ, ଜ୍ୱାଳନ, ପ୍ଲବ, ଲଂ, ଵଂ, ଅମୃତ ଅକ୍ଷର ଦେବା। "ମହୋଦରକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁ, ମହୋଦରକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁ, ଏକଦନ୍ତ ଆମକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁ" ମନ୍ତ୍ରରେ; ଗଣପତି, ଗଣନାୟକ, ଗଣେଶ, ଗଣମଧ୍ୟରେ ଖେଳାଳି, ବକ୍ରଦନ୍ତ, ଏକଦନ୍ତ, ମହୋଦର; ଗଜାନନ, ଲଟକା ଗୁଡ଼, ଭୟଙ୍କର, ବିଘ୍ନହରଣ; ଧୂମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ମହାଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଗଣପତି ପାଇଁ ପୂଜନୀୟ। ପରେ, ତାକ୍ଷ୍ୟଙ୍କ ଚକ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା, ନୃହରିଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଏଭଳି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ହେବା ଉଚିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା। "ଓ ସୁଦର୍ଶନ, ମହାଚକ୍ର, ଶାନ୍ତ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଭୟଙ୍କୁ ନାଶ କର—କାଟ, କାଟ! ଭାଗ, ଭାଗ! ଫାଟ, ଫାଟ!" ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ଚକ୍ର ପୂଜା କରି ଶତ୍ରୁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନାଶ ହୁଅନ୍ତି। "ଓଁ କ୍ଷୋଂ! ଓ ନରସିଂହ, ଭୟଙ୍କର ଦେହ—ଦହ, ଦହ! ଚମକ, ଚମକ! ଶ୍ୱାହା! ଓଁ କ୍ଷୌଂ! ନରସିଂହଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯାହାଙ୍କ ତେଜ ହଜାର ତାପ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ, ଅସ୍ତ୍ର ହେଉଛି ହୀରା ସମ ନଖ ଓ ଦନ୍ତ, କେଶ ଅସ୍ଥିର, ତାଙ୍କ ଦହାଡ଼ ମହାସାଗରକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରେ, ଢୋଲ ଶବ୍ଦ ଭଳି ଶୁଣାଯାଏ, ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ—ଆସ, ଆସ, ନରସିଂହ, ପରମପୁରୁଷ, ବ୍ରହ୍ମତତ୍ତ୍ୱର ସତ୍ୟରେ ପ୍ରକଟ, ପ୍ରକଟ! ବିସ୍ତାର, ବିସ୍ତାର! ଆଗେ, ଆଗେ! ଦହାଡ଼, ଦହାଡ଼! ଦହାଡ଼ ଦେବା! ଫାଟ, ଫାଟ! ଦୂର, ଦୂର! ପ୍ରବେଶ, ପ୍ରବେଶ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଓ ମନ୍ତ୍ରଶ୍ରେଣୀରେ! ଆଘାତ, ଆଘାତ! କାଟ, କାଟ! ଦମ୍, ଦମ୍! ଧାରା, ଧାରା! ଭାଗ, ଭାଗ! ଫୁଟ, ଫୁଟ! ଜ୍ୱାଳାର ଭୂତ ଚକ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିବଜ୍ର ବିକିରଣ କରି, ଅଧୋଲୋକ ନାଶ କର! ଅଧୋଲୋକକୁ ଅଗ୍ନିବଜ୍ର ଖାଞ୍ଚରେ ଘେରି ଦିଅ! ଅଧୋଲୋକ ରାକ୍ଷସମାନେ ହୃଦୟକୁ ଉତ୍ତୋଳନ କର—ତ୍ୱରିତ ଦହ, ଦହ! ରନ୍ଧ, ରନ୍ଧ! ମଥ, ମଥ! ଶୁଷ୍କ, ଶୁଷ୍କ! ବିଚ୍ଛିନ୍ନ, ବିଚ୍ଛିନ୍ନ! ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଆସିବାଯାଏ—ଅଧୋଲୋକରୁ, ଫଟ୍! ରାକ୍ଷସମାନେ, ଫଟ୍! ମନ୍ତ୍ରରୁ, ଫଟ୍! ମନ୍ତ୍ରଶ୍ରେଣୀରୁ, ଫଟ୍! ଓ ନରସିଂହ, ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ମୋତେ ସମସ୍ତ ଆପଦ, ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରରୁ ରକ୍ଷା କର—ରକ୍ଷା, ରକ୍ଷା! ହ୍ରୁଂ, ଫଟ୍! ନମସ୍କାର! ତିନି ଲୋକକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ମନ୍ତ୍ରରେ ତିନି-ଲୋକ-ମୋହନୀକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା; ଦାଣ୍ଡଧାରୀକୁ ଦକ୍ଷିଣରେ, ଶାନ୍ତକାରୀକୁ, ଦୁଇ କିମ୍ବା ଚାରି ହାତ ଥିବା ରୂପରେ। ଚକ୍ରକୁ ବାମପଟରେ ଉପରେ, ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଶଂଖକୁ ତଳେ; ଶ୍ରୀ, ପୁଷ୍ଟି, ବଳା, ଭଦ୍ରା ସହିତ ଏହାକୁ ବିନ୍ୟାସ କରିବା। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେବାଳୟ, ଘର କିମ୍ବା ମଣ୍ଡପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା; ଭଳି ଭଳି ବାମନ, ବୈକୁଣ୍ଠ, ହୟଗ୍ରୀବ, ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କୁ ବି। ଜଳରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ରୂପରେ, ମତ୍ସ୍ୟ ଆଦି ଅବତାର, ସଙ୍କର୍ଷଣ, ବିଶ୍ୱରୂପ, ରୁଦ୍ର ରୂପରେ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା। ଏଭଳି ଅର୍ଧନାରୀଶ୍ୱର, ହରି, ଶଙ୍କର, ମାତୃମାନେ, ଭୈରବ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗ୍ରହମାନେ, ଭଳି ଭଳି ବିନାୟକଙ୍କୁ ଚିତ୍ରିତ କରିବା। ଗୌରୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ବିଭିନ୍ନ ଦେବୀମାନେ, ବଳା, ବଳା ଓ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବି ଏଠି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି।