ଏହି ପବିତ୍ର କାଥାରେ, ଯଜ୍ଞ ମଣ୍ଡପରେ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ପ୍ରଥମେ ଚାରିଟି କଳଶ ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମଣ୍ଡପର ଚାରି କୋଣରେ ରଖାଯାଏ। ଏହି କଳଶଗୁଡିକୁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ କରି, ହାତ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ପର୍ଶିତ ରଖିବା ଦିଆଯାଏ। ପରେ, ଏହି କଳଶରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଅନୁସୂଚୀତ ଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, "ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା, ବଜ୍ରଧାରୀ, ହାତୀରେ ଆସିଛନ୍ତି" ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ରରେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ। "ମୋର ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାରକୁ ଦେବମାନଙ୍କ ସହିତ ରକ୍ଷା କର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର" ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ରରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଆହୁତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ତାପରେ, ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ "ଅଗ୍ନି, ବୃଶାରେ ଆସିଛନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅନ୍ୟ ଦେବମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର" ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ରରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ। "ଅଗ୍ନି ମୁଣ୍ଡ" ବା "ଅଗ୍ନିକୁ ନମସ୍କାର" ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରାଯାଏ। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ "ୟମ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମହିଷରେ ଆସିଛନ୍ତି, ଦଣ୍ଡଧାରୀ, ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାରକୁ ରକ୍ଷା କର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର" ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ରରେ ୟମଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ। ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ "ନୈରୃତ, ତଳୱାର ଧାରଣ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯାନରେ ଆସିଛନ୍ତି, ଏଠାରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ପାଦ୍ୟ ଦିଆଯାଏ, ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କର" ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରାଯାଏ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ "ବରୁଣ, ମକରରେ ଆସିଛନ୍ତି, ପାଶ ଧାରଣ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ୱାରକୁ ରକ୍ଷା କର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର" ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ରରେ ବରୁଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ। ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ "ବାୟୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଧ୍ୱଜଧାରୀ, ତୁମର ଯାନ ସହିତ ଆସ, ମାରୁତମାନଙ୍କ ସହିତ ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର" ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ରରେ ବାୟୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ। "ବାତ" ଆରମ୍ଭ ମନ୍ତ୍ର ବା "ବାୟୁକୁ ନମସ୍କାର" ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରାଯାଏ। ଉତ୍ତର ଦିଗରେ "ସୋମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗଦାଧାରୀ, ତୁମର ଯାନ ସହିତ ଆସ, କୁବେର ସହିତ ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାରକୁ ରକ୍ଷା କର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର" ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ରରେ ସୋମଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ। ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ "ଇଶାନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ବୃଶରେ ଆସ, ଯଜ୍ଞ ମଣ୍ଡପର ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର" ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରାଯାଏ। "ଇଶାନମସ୍ୟ" ବା "ଇଶାନକୁ ନମସ୍କାର" ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରାଯାଏ। ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଦିଗରେ "ବ୍ରହ୍ମା, ହଂସରେ ଆସ, ଉଦ୍ଧାରଣ ଓ ଚମଚ ଧାରଣ କର, ତୁମର ଲୋକ ସହିତ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କର, ଯଜ୍ଞର ଅଜନ୍ମା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର" ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ରରେ ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ। ଅନନ୍ତ ଦିଗରେ "ଅନନ୍ତ, ଚକ୍ରଧାରୀ, ନାଗମାନଙ୍କର ନାୟକ, କଚ୍ଛପରେ ଆସ, ତଳ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର" ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ରରେ ଅନନ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ। "ନାଗକୁ ନମସ୍କାର" ବା "ଅନନ୍ତକୁ ନମସ୍କାର" କରି ପୂଜା କରାଯାଏ। ପରେ, ଭଗବାନ କହିଲେ: ମଣ୍ଡପ ଭୂମିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରି, ଚାଉଳ ଓ ସୋରିସ ମାଟି ଛିଟି, ଗୋମାତାଙ୍କର ପଞ୍ଚଗବ୍ୟରେ ଉପଚାର କରି, ନରସିଂହ ମନ୍ତ୍ର ଚାନ୍ତ କରି ଅପବିତ୍ରତାରୁ ରକ୍ଷା ନିଶ୍ଚିତ କରିଥାନ୍ତି। ଭୂମିକୁ ଯଥାବିଧି କଳଶ, ମଣିମାନ୍ୟ ଓ ଜରୁରୀ ଉପକରଣ ଏବଂ ହଳଦୀ ରଙ୍ଗ ଦେଇ ଆଦର କରି, ଅସ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରି ୧୦୮ ଆହୁତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରସ୍ତୁତ ଚାଉଳକୁ ଅଭିନ୍ନ ଧାରାରେ ଶିଞ୍ଚି, ବାମ ପଟେ କଳଶକୁ ଘୁଞ୍ଚି, ଏହି ଚାଉଳକୁ ମଣ୍ଡପ ଭୂମିରେ ଛିଟିଥାନ୍ତି। ପୁନଃ, କଳଶ ଉପରେ ବସ୍ତ୍ର ରଖି ଅଚ୍ୟୁତ ଓ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ "ସଂଯୁକ୍ତ, ସଂଯୁକ୍ତ" ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରି, ମଣ୍ଡଳର ଛଉ ଦିଗରେ ବିଛାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି। ବିଛା ଉପରେ, କୁଶ ତୀର ଓ ଉଚ୍ଚାସନରେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନର ନାୟକ, ମଧୁଘାତ ଓ ତ୍ରିବିକ୍ରମ ଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ। ଦିଗଗୁଡିକୁ, ବାୟୁ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ବାମନ, ଶ୍ରୀଧର, ହୃଷୀକେଶ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମଧୁଘାତ ଓ ତ୍ରିବିକ୍ରମ ଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ। ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ପାଞ୍ଚଟି ପାତ୍ର ଓ ବେଦିରେ ପୂଜା କରି, ସମସ୍ତ ଉପକରଣକୁ ସ୍ନାନ ମଣ୍ଡପକୁ ନେଇ, ସେଠାରେ ରଖାଯାଏ। ସ୍ନାନ କଳଶଗୁଡିକୁ ଚାରି ଦିଗରେ ଥାପି, ଅଭିଷେକ ପାଇଁ କଳଶସମୂହ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଏ। ବଟ, ଉଦୁମ୍ବର, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ଚମ୍ପକ, ଅଶୋକ, ଶ୍ରୀ, ପଳାଶ, ଅର୍ଜୁନ, ପ୍ଲକ୍ଷ, କଦମ୍ବ, ବକୁଲ ଓ ଆମ୍ବ ଦୂରୁ ଶାଖା ଏକତ୍ର କରାଯାଏ। ଶିଶୁ ଶାଖାକୁ ପୂର୍ବ ଦିଗର କଳଶରେ ରଖି, ପଦ୍ମକ, ରୋଚନା, ଦୂର୍ବା ଓ ଦର୍ଭା ଏକତ୍ର କରାଯାଏ। ଯାତୀ ଫୁଲ, କୁନ୍ଦ ଫୁଲ, ଚନ୍ଦନ, ରକ୍ତଚନ୍ଦନ, ସିଦ୍ଧାର୍ଥ, ଟାଗରା ଓ ଚାଉଳ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଡାହାଣ ପଟେ ରଖାଯାଏ। ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, ଦୁଇପ୍ରକାର ମାଟି (ନଦୀପାର ମାଟି), ବିଶେଷ କରି ଜହ୍ନବୀ ନଦୀର ମାଟି ଏକତ୍ର କରାଯାଏ। ଗୋମୟ, ଯବ, ଚାଉଳ, ତିଳ, ବିଷ୍ଣୁପର୍ଣୀ, ଶ୍ୟାମଳତା, ଭୃଙ୍ଗରାଜ, ଶତାଧରୀ ଉପକରଣ ଏକତ୍ର ରଖାଯାଏ। ସହଦେବୀ, ମହାଦେବୀ, ବଲା, ବ୍ୟାଘ୍ନୀ ଚିହ୍ନିତ ଭାବରେ ଏବଂ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ପଦାର୍ଥ ରଖାଯାଏ। ପିଲା ପିଲା ଜାଗାର ମାଟି, ସାତଟି ଅନ୍ୟ ଜାଗାର ମାଟି, ଅନ୍ୟ କଳଶରେ ଜହ୍ନବୀ ନଦୀର ଜଳ ଓ ବାଲି ରଖାଯାଏ। ଶୂକର ଦାନ୍ତରୁ ମାଟି, ବଳଦର ଅଣ୍ଡରୁ ମାଟି, ହାତୀର ଶିଙ୍ଗରୁ ମାଟି, ପଦ୍ମର ମୂଳ ଓ କୁଶ ତୀରୁ ମାଟି ଏକତ୍ର ରଖାଯାଏ। ପବିତ୍ର ତୀରଥ ଓ ପାହାଡ଼ରୁ ମାଟି ଏକତ୍ର କରି, ଅନ୍ୟ କଳଶରେ ନାଗକେଶର ଫୁଲ ଓ କାଶ୍ମୀର ରଖାଯାଏ। ଅନ୍ୟମାନେ ଚନ୍ଦନ, ନାଗରା, କାମ୍ପହର, ଫୁଲ ଏବଂ ବେରିଲ, ପ୍ରବାଳ, ମୁକ୍ତା, କ୍ରିଷ୍ଟାଲ, ହୀରା ଏକତ୍ର ରଖିଥାନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ପଦାର୍ଥ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ରଖି, ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ନଦୀ, ଝିଲି, ପୋଖରୀର ଜଳ ରଖାଯାଏ। ଏକ ଅଶିଏକ ଖଣ୍ଡ ଥିବା ମଣ୍ଡପରେ, ଧାନ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ ଭରିଥିବା କଳଶଗୁଡିକୁ ରଖି, ଶ୍ରୀ ସୂକ୍ତରେ ପୂଜିତ କରାଯାଏ।