ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟରେ, ଶ୍ରୀ ରେ ଏକ ପାଦ ରଖି ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ଭଗବାନ୍ ହରିଙ୍କୁ ବିମଳା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ନାଭିରେ ପଦ୍ମ ଓ ଚାରିଟି ମୁଣ୍ଡ ଥିଲା, ସେ ଏକାଠି ହରି ଓ ଶଙ୍କର ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଡାହାଣ ଦିଗରେ ବଜ୍ର, ଶୂଳ ଓ ଶକ୍ତି ଧରିଥିଲେ, ତଳେ ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧରିଥିଲେ; ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଚୁଲି ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଚିହ୍ନ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲା। ତାଙ୍କ ସହ ଗୌରୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ହରି ତାଙ୍କ ହାତରେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ବେଦ ଧରିଥିଲେ, ମୁଣ୍ଡ ଘୋଡାର ଆକୃତିରେ ଥିଲା। ବାମ ପାଦ ଶେଷ ଉପରେ ଓ ଡାହାଣ ପାଦ କୂର୍ମର ପିଠି ଉପରେ ରଖିଥିଲେ। ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ଦୁଇ ହାତରେ, ବାମ ଜଘରେ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ଧରିଥିଲେ; ହରିଙ୍କ ସେବକ ଭାବେ ବିଷ୍ୱକ୍ସେନ ଚକ୍ର, ଗଦା, ହଳ ଓ ଶଂଖ ଧରିଥିଲେ। ତାପରେ, ଭଗବାନ କହିଲେ—ଚଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ଏକୋଇଶି ହାତରେ ଚିତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତରେ ଶୂଳ, ଖଡ୍ଗ, ଶକ୍ତି, ଚକ୍ର, ପାଶ, ଢାଳ, ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା ଥିଲା। ବାମ ହାତରେ ଢୋଲ, ଶୁଳ, ସର୍ପପାଶ, ଢାଳ, କୁହାଡ଼ି, ଅଙ୍କୁଶ, ଧନୁଷ, ଘଣ୍ଟା, ପତାକା ଓ ଗଦା ଧରିଥିଲେ। ଚଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ଦଶ ହାତରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ—ଏଠି ସେ ଏକ ଆଇନା ଓ ମୁସଳ ଧରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ତଳେ ମହିଷାସୁର ମୁଣ୍ଡ କାଟାଯାଇ ଶେଇଛି। ମହିଷାସୁରଙ୍କ ଗଳାରୁ ଏକ କ୍ରୋଧିତ ପୁରୁଷ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ ବାହାରୁଛନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ରକ୍ତ ଝରୁଛି, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ମାଳା, କେଶ ଓ ଚକ୍ଷୁ ରହିଛି। ମହିଷାକୁ ଏକ ସିଂହ ଖାଉଛି, ତାଙ୍କ ଗଳା ପାଶରେ ବନ୍ଧା, ସିଂହକୁ ଯାମ୍ୟାଙ୍କ ବାମ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଦବାଯାଇଛି, ଏବଂ ଦାନବ ନିମ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ିଛି। ଏହି ଚଣ୍ଡିକା, ତିନୋଟି ଚକ୍ଷୁ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରିଣୀ, ଶତ୍ରୁ ନାଶିନୀ, ନବପତ୍ରୀୟ ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଦୁର୍ଗା ଭାବରେ ପୂଜିତ ହେଉଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶିରାରେ ନବ ତତ୍ତ୍ୱ ଅନୁସାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି; ଏଠି ଏଠିଏଠି ଅଠାର ହାତ ଥିବା ଦେବୀ ଡାହାଣରେ ଏକ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଢାଳ ଧରିଛନ୍ତି। ବାମ ହାତରେ ଆଇନା, ତर्जନୀ, ଧନୁଷ, ପତାକା, ଢୋଲ, ପାଶ ଓ ଡାହାଣରେ ଶକ୍ତି, ମୁସଳ, ଶୂଳ ଧରିଛନ୍ତି। ଦେବୀ ବଜ୍ର, ଖଡ୍ଗ, ଅଙ୍କୁଶ, ବାଣ, ଚକ୍ର ଓ ଦଣ୍ଡ ଧରିଛନ୍ତି; ଅନ୍ୟ ରୂପଗୁଡ଼ିକୁ ଶୋଳ ହାତରେ ଅସ୍ତ୍ର ଥାଏ। ଢୋଲ ଓ ତर्जନୀ ଛାଡ଼ି, ରୁଦ୍ର-ଚଣ୍ଡା ଓ ଅନ୍ୟ ନଅଜଣ ଦେବୀ—ରୁଦ୍ରଚଣ୍ଡା, ପ୍ରଚଣ୍ଡା, ଚଣ୍ଡୋଗ୍ରା, ଚଣ୍ଡନାୟିକା, ଚଣ୍ଡା, ଚଣ୍ଡବତୀ, ଚଣ୍ଡରୂପା, ଅତିଚଣ୍ଡିକା, ଉଗ୍ରଚଣ୍ଡା ଓ ମଧ୍ୟରେ ରୋଚନା, ଭାରୁଣୀ, ଅସିତା ଅଛନ୍ତି। ନୀଳା, ଶୁକ୍ଳା, ଧୂମ୍ରିକା, ପୀତା, ଶ୍ୱେତା ଓ ସିଂହାସନରେ ବସିଛନ୍ତି; ମହିଷ ଓ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ପୁରୁଷ ଦାନବର କେଶ ଓ ମୁଠି ଧରିଛନ୍ତି। ଏହି ନବ ଦୁର୍ଗାମାନେ ଆଳିଢ଼ ମୁଦ୍ରାରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ଓ ଶ୍ରୀବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ସ୍ଥାପିତ ହୁଅନ୍ତି; ଏହିପରି ଗୌରୀ, ଚଣ୍ଡିକା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କୁମ୍ଭ, ମାଳା ଓ ଅଗ୍ନି ଧରିଥିଲେ। ସେ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ କୃତାର୍ଥ ଲଳିତା ରୂପେ ଅଗ୍ନି ବିନା ଅଛନ୍ତି; ବାମରେ ହାତ କାନ୍ଧରେ ରଖି, ଦ୍ୱିତୀୟ ହାତରେ ଆଇନା ଧରିଛନ୍ତି। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ସଉଭାଗ୍ୟା ଫଳ ଧରି ହାତ ଯୋଗ କରି ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଉପରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ପଦ୍ମ ଓ ବାମରେ ଫଳ ଧରିଛନ୍ତି। ସରସ୍ୱତୀ ବହି, ମାଳା ଓ ବୀଣା ଧରିଛନ୍ତି; ଶ୍ୱେତା ଧଳା ଧାରିଣୀ, ପଦ୍ମ ଧରି, ମକର ଉପରେ ଯାହ୍ନବୀ ଭାବେ ବସିଛନ୍ତି। ଯମୁନା କଳା ରଙ୍ଗରେ, କୂର୍ମ ଉପରେ ବସି, କୁମ୍ଭ ଧରିଛନ୍ତି; ତୁମ୍ବୁରୁ ଧଳା ରଙ୍ଗରେ, ବୀଣା ଧରିଛନ୍ତି; ଶୂଳଧାରୀ ମାତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବୃଷ ଉପରେ ଉଭୟ ଅଛନ୍ତି। ଗୌରୀ, ବ୍ରାହ୍ମୀ ଭାବରେ ଚାରି ମୁଣ୍ଡ ଧାରଣ କରି, ମାଳା ଓ ଦାନବ ଧରିଛନ୍ତି; କୁଣ୍ଡକ୍ଷପାତ୍ରିଣୀ ଧଳା ରଙ୍ଗରେ, ହଂସ ଉପରେ ଶାଙ୍କରୀ ଭାବରେ ବସିଛନ୍ତି। ଡାହାଣ ହାତରେ ଶରତ୍କାଳୀନ ଧନୁଷ ଓ ବାଣ, ବାମରେ ଚକ୍ର ଓ ବୃଷାକାର ଧନୁଷ ଧରିଛନ୍ତି। କୁମାରୀ, ମୟୂରପିଛ ଶୋଭିତ, ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗରେ, ଶକ୍ତି ଧରି ଦୁଇ ହାତରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ବାମରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଚକ୍ର, ଶଂଖ ଓ ଗଦା ଧରିଛନ୍ତି; ବରାହୀ ମହିଷ ଉପରେ ଦଣ୍ଡ, ଶଂଖ, ଖଡ୍ଗ, ଗଦା ଧରିଛନ୍ତି। ଏଇନ୍ଦ୍ରୀ ବାମରେ ବଜ୍ର ଧରି, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିଲେ; ଚାମୁଣ୍ଡା ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ଅସ୍ଥିପଞ୍ଜର ମାତ୍ର ଥିବା, ଚକ୍ଷୁ ଅପସାରିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତରେ ଶୂଳ ଓ ଛୁରି, ବାମରେ କପାଳ ଓ ଖଡ୍ଗ ଧରି, ବାଘ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ମୃତଦେହ ଉପରେ ବସି ଅସ୍ଥି ମାଳା ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ବିନାୟକ ମାନବ ଆକୃତିରେ, ବଡ଼ ପେଟ ଓ ହାତୀମୁଖ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ବଡ଼ ଶୁଣ୍ଡ ଓ ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ପିନ୍ଧି, ମୁଖ ସାତ ଆଙ୍ଗୁଳ ଚଉଡ଼ା, ଶୁଣ୍ଡ ଛତିଶ ଆଙ୍ଗୁଳ ଲମ୍ବା ଓ ପ୍ରସ୍ଥ ଅଛି। ଏକ କଳା ବାର ଆଙ୍ଗୁଳ ଦୀର୍ଘ, ଗଳା ଶିରା ସହ ଏକ ଅର୍ଧ କଳା ଓ ଛତିଶ ଆଙ୍ଗୁଳ ଲମ୍ବା, ଗୁପ୍ତାଂଗ ଏକ ଅର୍ଧ ଆଙ୍ଗୁଳ ଅଛି। ନାଭି ଓ ଜଘ ଦୁଇଟି ଦ୍ୱାଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳ, ଗୋଡ଼ ଓ ଡାହାଣ ପାଦ ମଧ୍ୟ ଏମିତି। ଡାହାଣ ହାତରେ ଦାନ୍ତ, ବାମରେ କୁହାଡ଼ି, ଲଡ଼ୁ ବା ନୀଳ ପଦ୍ମ ଧରିଛନ୍ତି। ସେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ, ବିଲାଇ ଚକ୍ଷୁବଳୀ ରହିଛନ୍ତି; ପାଖରେ ମୟୂର ଉପରେ ବସିଥିବା ସ୍କନ୍ଦ ଅଛନ୍ତି। ସ୍ୱାମୀ, ଶାଖା ଓ ବିଶାଖା ଦୁଇ ହାତରେ ଶିଶୁ ଭାବରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ଡାହାଣରେ ଶକ୍ତି ଓ କୁକୁଡ଼ି, କେବେ ଏକ ମୁଖ, କେବେ ଛଅ ମୁଖ, ଛଅ ହାତ ବା ଗ୍ରାମରେ ବାର ହାତ, କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲରେ ଦୁଇ ହାତ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ଶକ୍ତି, ବାଣ, ପାଶ, ଖଡ଼ଗ, ଢାଳ, ତर्जନୀ ଧରିଛନ୍ତି; ଡାହାଣ ହାତରେ ଶକ୍ତି ଓ ବାମ ଛଅ ହାତରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି। ମୟୂରପିଛ ଶୋଭିତ, ଢାଳ, ପତାକା, ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା, କୁକୁଡ଼ି ଧରି, ଉଗ୍ର ଓ ସୌମ୍ୟ ଭାବରେ କପାଳ, ଛୁରି, ଶୂଳ, ପାଶ ଧରିଛନ୍ତି। ହାତୀଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ମୁହଁ ଓ ପାଦ ଉପରକୁ ଉଠାଇ, ଏହି ଅଷ୍ଟଭୁଜା ଦେବୀ ରୁଦ୍ରଚର୍ଚିକା ଭାବରେ ଶିର ଓ କଟିବନ୍ଧ ଧାରିଛନ୍ତି।