अग्निपुराणम्

इयं संवत्सरी पूजा तवास्तु वेदवित्पते। सांवत्सरीमिमां पूजां सम्पाद्य विधिवन्मम

ही संपूर्ण वर्षभराची पूजा तुझ्यासाठी असो, वेद जाणणाऱ्या प्रभो. माझ्या सांगण्यानुसार ही वार्षिक पूजा पूर्ण कर.

ब्रज पवित्रकेदानीं स्वर्गलोकं विसर्ज्जितः। सूर्य्यदेव नमस्तुभ्यं गृह्णीष्वेदं पवित्रकम्

ही वार्षिक पूजा नीट पार पाडून, आता मुक्त होऊन स्वर्गलोकात जा. हे सूर्यदेवा, तुला नमस्कार; हा पवित्र धागा स्वीकार.

पवित्रीकरणार्थय वर्षपूजाफलप्रदम्। शिवदेव नमस्तुभ्यं गृह्णोष्वेदं पवित्रकम्

हे शिवदेवा, तुला नमस्कार; हा पवित्र धागा स्वीकार. हे पवित्रीकरणासाठी, वर्षभराच्या पूजेचे फळ देणारे आहे.

पवित्रीकरणार्थाय वर्षपूजाफलप्रदम्। वाणेश्वर नस्तुभ्यं गृह्लीष्वेदं पवित्रकम्

हे वाणीचे स्वामी, तुला नमस्कार; हा पवित्र धागा स्वीकार. हे पवित्रीकरणासाठी, वर्षभराच्या पूजेचे फळ देणारे आहे.

पवित्रीकरणार्थय वर्षपूजाफलप्रदम्। शक्तिदेवि नमस्तुभ्यं गृह्णीषवेदं पवित्रकम्

हे शक्तिदेवी, तुला नमस्कार; हा पवित्र धागा स्वीकार. हे पवित्रीकरणासाठी, वर्षभराच्या पूजेचे फळ देणारे आहे.

पवित्रीकरणार्थय वर्षपूजाफलप्रदम्। नारायणमयं सूत्रमनिरुद्धणमयं वरम्

हे नारायणमय धागा, अनिरुद्धमय श्रेष्ठ धागा, धन, धान्य, दीर्घायुष्य आणि आरोग्य देणारे, मी तुला अर्पण करतो.

धनधान्यायुरारोग्यप्रदं सम्प्रददामि ते। कामदेवमयं सूत्रं सङ्कर्षणमयं वरम्

कामदेवमय धागा, संकर्षणमय श्रेष्ठ धागा, विद्या, संतती आणि सौभाग्य देणारे, मी तुला अर्पण करतो.

विद्यासन्ततिसौभाग्यप्रदं सम्प्रददामि ते। वासुदेवमयं सूत्रं धर्म्मकामार्थमोक्षदम्

वासुदेवमय धागा, धर्म, काम, अर्थ आणि मोक्ष देणारे, संसारसागरातून तारण्यासाठी कारणीभूत, मी तुला अर्पण करतो.

संसारसागरोत्तारकारणं प्रददामि ते। विश्वरूपमयं सूत्रं सर्व्वदं पापनाशनम्

विश्वस्वरूपमय धागा, सर्व पापांचा नाश करणारे, भूतकाळ व भविष्यकाळातील सर्व कुलांचे उद्धार करणारे, मी तुला अर्पण करतो.

अतीतानागतकुलसमुद्दारं ददामि ते। कनिष्ठादीनि चत्वारि मनुभिस्तु क्रमाद्ददे

सर्वांचा आधार असलेला, सर्व पापांचा नाश करणारा, गेलेल्या आणि येणाऱ्या पिढ्यांना उन्नती देणारा हा विश्वरूप धागा मी तुला देतो.

अग्निरुवाच वासुदेवाद्यालयस्य कृतौ वक्ष्ये फलादिकम्। चिकीर्षोर्द्देवधामादि सहस्नजनिपापनुत्

अग्नी म्हणाला — वासुदेव आणि इतर देवतांच्या मंदिराची उभारणी केल्याने मिळणारे फळ आणि इतर लाभ मी आता सांगतो, जे हजार जन्मांची पापं दूर करतात, ज्याला देवालय बांधायची इच्छा आहे त्यासाठी.

मनसा सद्मकर्त़णां शतजन्माघनाशनम्। येनुमोदन्ति कृष्णस्य क्रियमाणं नरा गृहम्

मनापासून कृष्णासाठी घर बांधणाऱ्यांची शंभर जन्मांची पापं नष्ट होतात; कृष्णासाठी घर बांधलं जातं तेव्हा लोक आनंदित होतात.

तेपि पापैर्व्विनिर्मुक्ताः प्रयान्त्यच्युतलोकताम्। समतीतं भविष्यञ्च कुलानामयुतं नरः

तेही सर्व पापांपासून मुक्त होतात आणि अच्युताच्या लोकात पोहोचतात; एक मनुष्य आपल्या हजारो गेलेल्या आणि येणाऱ्या पिढ्यांना तिथे घेऊन जातो.

विष्णुलोकं नयत्याशु कारयित्वा हरेर्गृहम्। वसन्ति पितरो दृष्ट्वा विष्णुलोके ह्यलङ्‌कृताः

हरीसाठी घर बांधल्यावर तो लवकरच सर्वांना विष्णुलोकात घेऊन जातो; तिथे पूर्वज सुंदर अलंकार घालून, विष्णुलोकात राहतात.

विमुक्ता नारकैर्दुः खैः कर्त्तुः कृष्णस्य मन्दिरम्। ब्रह्महत्यादिपापौघघातकं देवतालयम्

कृष्णाच्या मंदिराचा बांधणारा नरकातील दुःखांपासून मुक्त होतो; हे देवालय ब्रह्महत्येसारख्या मोठ्या पापांचा नाश करते.

फलं यन्नाप्यते यज्ञैर्द्धाम कृत्वा तदाप्यते। देवागारे कृते सर्व्वतीर्थस्नानफलं लभेत्

यज्ञांनी जे फळ मिळतं, तेच देवालय बांधून मिळतं; देवांचे मंदिर बांधल्यावर सर्व तीर्थांमध्ये स्नान केल्याचं फळ मिळतं.

देवाद्यर्थे हतानाञ्च रणे यत्तत्‌फलादिकम्। शाठ्येन पांशुना वापि कृतं धाम च नाकदम्

देवतांसाठी किंवा इतरांसाठी युद्धात मरण पावलेल्यांना जे फळ मिळतं, तेच फळ कपटाने किंवा फक्त वाळूने मंदिर बांधल्यावरही मिळतं.

एकायतनकृत् स्वर्गी त्र्यगारी ब्रह्मलोकभाक्। पञ्चागारी शम्भुलोकमष्टागाराद्धरौ स्थितिः

एक मंदिर बांधणारा स्वर्गात जातो; तीन बांधणारा ब्रह्मलोकात, पाच बांधणारा शंकराच्या लोकात आणि आठ मंदिर बांधणारा हरिजवळ राहतो.

षोडशालयकारी तु भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात्। कनिष्ठं मध्यमं श्रेष्ठं कारयित्वा हरेर्गृहम्

सोळा मंदिरं बांधणारा सुख आणि मोक्ष दोन्ही मिळवतो; लहान, मध्यम किंवा उत्तम हरिगृह बांधल्यावर—

स्वर्गं च वैष्णवं लोकं मोक्षमाप्नोति च क्रमात्। श्रेष्ठमायतनं विष्णोः कृत्वा यद्धनवान् लभेत्

तो प्रथम स्वर्ग, मग विष्णुलोक आणि शेवटी मोक्ष प्राप्त करतो; जो श्रीमंत आहे आणि विष्णूचं उत्तम मंदिर बांधतो, त्याला हे सर्व मिळतं.

कनिष्ठेनैव तत् पुण्यं प्राप्नोत्यधनवान्नरः। समुत्पाद्य धनं कृत्वा स्वल्पेनापि सुरालयम्

श्रीमंत माणूस अगदी लहान मंदिर बांधलं तरीही ते पुण्य मिळवतो; संपत्ती मिळवून, थोड्याशा पैशातही देवालय बांधावं.

कारयित्वा हरेः पुण्यं सम्प्राप्नोत्यधिकं वरम्। लक्षेणाथ सहस्नेण शतेनार्द्धेन वा हरेः

हरीसाठी मंदिर बांधल्यावर अधिक पुण्य मिळतं; लाख, हजार, शंभर किंवा अर्ध्या रकमेने जरी बांधलं तरी—

कारयन् भबनं याति यत्रास्ते गरुडध्वजः। बाल्ये तु क्रीडमाना ये पांशुभिर्भवनं हरेः

जो घर बांधतो तो गरुडध्वज असलेल्या हरिजवळ जातो; अगदी लहान मुलंही, खेळताना वाळूत हरिचं घर बांधली तरी—

वासुदेवस्य कुर्व्वन्ति तेपि तल्लोकगामिनः। तीर्थे चायतने पुण्ये सिद्धक्षेत्रे तथाष्टमे

जे वासुदेवासाठी घर बांधतात, तेही त्याच्या लोकात जातात; तीर्थात, मंदिरात, पवित्र क्षेत्रात किंवा शुभ अशा आठव्या ठिकाणी—

कर्त्तुरायतन विष्णोर्यथोक्तात् त्रिगुणं फलम्। बन्धूकपुष्पविन्यासैः सुधापङ्केन वैष्णवम्

विष्णूच्या मंदिराचा बांधणारा, सांगितल्याप्रमाणे, तीनपट फळ मिळवतो; बांधूक फुलांनी आणि गोड मातीने वैष्णव मंदिर सजवलं तर—

ये विलिम्पन्ति भवनं ते यान्ति भगवत्‌पुरम्। पतितं पतभानन्तु तथार्द्धपतितं नरः

जे असं घर लिंपतात, ते भगवंताच्या नगरीत जातात; जे मंदिर पडू दिलं किंवा अर्धवट पडलं, तेही—

समुद्धत्य हरेर्द्धाम प्राप्नोति द्विगुणं फलम्। पतितस्य तु यः कर्त्ता पतितस्य च रक्षिता

जो हरिचं मंदिर पुन्हा उभारतो, त्याला दुप्पट पुण्य मिळतं; जे पडलेलं दुरुस्त करतात आणि जे पडणाऱ्या मंदिराचं रक्षण करतात, त्यांनाही.

विष्णोरायतनस्येह स नरो विष्णुलोकभाक्। इष्टकानिचयस्तिष्ठेद् यावदायतने हरेः

जो मनुष्य विष्णूचे मंदिर उभारतो, त्याला हरिच्या मंदिरात विटांची रचना जशीपर्यंत टिकते, तितका काळ विष्णूचे लोक मिळतात.

सकुलस्तस्य वै कर्त्ता विष्णुलोके महीयते। स एव पुण्यवान् पूज्य इह लोके परत्र च

मंदिर बांधणारा आणि त्याचा सर्व कुटुंबीय, विष्णूच्या लोकात सन्मानित होतात; तोच या जगात आणि पुढच्या जन्मात पुण्यवान आणि पूज्य होतो.