कालानुसार्य्यवृद्धाश्मपुष्पशीतशिवानि तु । शिवा तामलकी चाथ हनुर्हट्टविलासिनी ।। ३६३.
कालानुसार्या, वृद्धाश्म, पुष्पशिता, शिवाणी, शिवा, तामलकी आणि हनुरहट्टविलासिनी या औषधी आहेत.
ग्रन्थिपर्णं शुकं वर्हि वला तु त्रिपुटा त्रुटिः । शिवा तामलकी चाथ हनुर्हट्टविलासिनी ।। ३६३.
ग्रंथिपर्ण, शुक, वर्हि, वला, त्रिपुटा, तृटि, शिवा, तामलकी आणि हनुरहट्टविलासिनी या वनस्पती आहेत.
कुटं नटं दशपुरं वानेयं परिपेलवम् । तपस्विनी जटामांसी पृक्का देवी लता लक्षू ।। ३६३.
कुट, नट, दशपुर, वानेय, परिपेलव, तपस्विनी, जटामांसी, पृक्का, देवी, लता आणि लक्षू या औषधी आहेत.
कर्चुरको द्राविड़को गन्धमूली शठी स्मृता । स्यादृक्षगन्धा छगलान्त्रा वेगी वृद्धदारकः ।। ३६३.
कर्चूरक, द्राविरक, गंधमूली, शठी, ऋक्षगंधा, छगलांत्रा, वेगी आणि वृद्धदारक या वनस्पती आहेत.
तुण्डिकेरी रक्तफला विम्बिका पीलुपर्ण्यऽपि । चाङ्गेरी चुक्रिकाम्बष्ठा स्वर्णक्षीरी हिमावती ।। ३६३.
तुंडिकेरी, रक्तफळा, विम्बिका, पीलुपर्णी, चांगेरी, चुक्रिका, अंबष्ठा, स्वर्णक्षिरी आणि हिमावती या औषधी आहेत.
सहस्रवेधी चुक्रोऽम्लवेतसः शतवेध्यपि । जीवन्ती जीवनी जीवा भूमिनिम्बः किरातकः ।। ३६३.
सहस्रवेधी, चुक्र, आम्लवेतस, शतवेधी, जीवंती, जीवनी, जीवा, भूमिनिंब आणि किरातक या वनस्पती आहेत.
कूर्चशीर्षो मधुकरश्चन्द्रः कपिवृकस्तथा । दद्रुघ्नः स्यादेड़गजो वर्षाभूः शोथहारिणी ।। ३६३.
कूर्चशीर्ष, मधुकर, चंद्र, कपिवृक, दद्रुघ्न, अडेरगज, वर्षाभू आणि शोथहारीणी या औषधी आहेत.
वाराही वदरा गृष्टिः काकमाची तु वायसी । शतपुष्पा सिचच्छत्राऽतिच्छत्रा मधुरा मिसिः ।। ३६३.
वाराही, वदरा, गृष्टि, काकमाची, वायसी, शतपुष्पा, सिच्छत्रा, अतिच्छत्रा, मधुरा आणि मिश्री या वनस्पती आहेत.
अवाक्पुष्पी कारवी च सरणा तु प्रसारणी । कटम्भरी भद्रवला कर्व्वूरश्च शटी ह्यथ ।। ३६३.
अवाक्पुष्पी, कारवी, सरणा, प्रसारणी, कटंभरी, भद्रवला, करवूर आणि शटी हे सर्व एकत्र सांगितले आहेत.
पटोलः कुलकस्तिक्तः कारवेल्लः कटिल्लकः । कुष्माण्डकस्तु कर्कारुरिर्वारुः कर्कटी स्त्रियौ ।। ३६३.
पटोल, कुलक, तिक्त, कारवेल्ल, कटिल्लक, कुश्मांड, कर्कारु, वारु आणि कर्कटी या सर्व स्त्रीलिंगी आहेत.
इक्ष्वाकुः कटुतुम्बी स्याद्विशाला त्विन्द्रावरुणी । अर्शोघ्नः शूरणः कन्दो मुस्तकः कुरुविन्दकः ।। ३६३.
इक्ष्वाकु, कटुतुंबी, विशाल, इन्द्रावरुणी, अर्शोघ्न, शूरण, कंद, मुस्तक आणि कुरुविंदक असे नाव घेतले आहेत.
वंशे त्वक्सारकर्म्मारवेणुमस्करतेजनाः । छत्रातिच्छत्रपालघ्नी मालातृणकभूस्तृणे ।। ३६३.
वंशात त्वक्सार, कर्मार, वेणु, मस्कर, तेजना; छत्रा, अतिक्षत्र, पालघ्नी, मालातृण आणि भूस्तृण अशी नावे आहेत.
तृणराजाह्वयस्तालो घोण्टा क्रमुकपुगकौ । शार्दूलद्वीपिनौ व्याघ्ने हर्य्यक्षः केशरी हरिः ।। ३६३.
तृणराज, ताल, घोंटा, क्रमुक, पुग, शार्दूल, द्वीपिन, व्याघ्र, हर्यक, केशरी आणि हरि अशी नावे सांगितली आहेत.
कोलः पोत्री वराहः स्यात् कोक ईहामृगो वृकः । लूतोर्णनाभौ तु समौ तन्तुवायश्च मर्कटे ।। ३६३.
कोल, पोत्री, वराह, कोक, ईहामृग, वृक, लूत, उर्णनाभ, तंतुवाय आणि माकड ही नावे आहेत.
वृश्चिकः शूककीटः स्यात्सारङ्गस्तोककौ समौ । कृकवाकुस्ताम्रचूड़ः पिकः कोकिल इत्यपि ।। ३६३.
वृश्चिक, शूककीट, सारंग, तोकक, कृकवाकु, ताम्रचूड, पिक आणि कोकिळ अशी नावे दिली आहेत.
काके तु करटारिष्टौ वकः कह्व उदाहृतः । कोकश्चक्रश्चक्रवाको कादम्बः कलहंसकः ।। ३६३.
काक, करट, अरिष्ट, वक, कह्व, कोक, चक्र, चक्रवाक, कादंब आणि कलहंसक ही नावे आहेत.
पतङ्गिका पुत्तिका स्यात्सरघा मधुमक्षइका । द्विरेफपुष्पलिड्भृङ्गषट्पदभ्रमराऽलयः ।। ३६३.
पतंगिका, पुत्तिका, सरघा, मधुमक्षिका, द्विरेफ, पुष्पलिड, भृंग, षट्पद, भ्रमर आणि आलय अशी नावे सांगितली आहेत.
केकी शिख्यस्य वाक्केका शकुन्तिशकुनिद्विजाः । स्त्री पक्षतिः पक्षमूलञ्चञ्चूस्तोटिरुभे स्त्रियौ ।। ३६३.
शिखीचा मादी म्हणजे केकी; वाक्केका, शकुंती, शकुनिद्विजा, स्त्री, पक्षती, पक्षमूल, चंचू आणि तोटी या दोन्हीही स्त्रीलिंगी आहेत.
गतिरुडडीनसण्डीनौ कुलायो नीड़मस्त्रियां । पेशी कोषो द्विहीनेऽण्डं पृथुकः शावकः शिशु ।। ३६३.
गती, रुडडी, नसंडी या स्त्रीलिंगी आहेत; कुलाय हे नपुंसकलिंगी आहे; पेशी, कोश, द्विहीन, अंड, पृथुक, शावक आणि शिशु अशी नावे आहेत.
पोतः पाकोऽर्भको डिम्भः सन्दोहव्यूहको गणः । स्तोमौवनिकरव्राता निकुरम्बं कदम्बकं ३६३.
पोत, पाक, अर्भक, डिंभ, संदोह, व्यूहक, गण, स्तोम, वनिकर, व्रात, निकुरंब आणि कदंबक अशी नावे आहेत.
अग्निरुवाच नृब्रह्मक्षत्रविट्शूद्रवर्गान्वक्ष्येषऽय नामतः । नरः पञ्चजना मर्त्त्या यद्योषाऽवला वधूः ।। ३६४.
अग्नी म्हणाले— आता मी पुरुष, ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य आणि शूद्र या जातींची नावे सांगतो: नर, पंचजन, मर्त्य, स्त्री, अवला आणि वधू.
कान्तार्थिनी तु या याति सङ्केतं साऽभिसारिका । कुलटा पुंश्चल्यसती नग्निका स्त्री च कोटवी ।। ३६४.
ज्या स्त्रीला प्रियकराशी भेटायची इच्छा असते आणि जी त्याच्यासाठी जाते, तिला अभिसारिका म्हणतात; कुलटा, पुम्श्चली, असती, नग्निका आणि कोटवी या सर्व स्त्रीलिंगी आहेत.
कात्यायन्यर्द्धवृद्धा या सैरिन्ध्री परवेश्मगा । असिक्नी स्यादवृद्धा या मलिनी तु रजस्वला ।। ३६४.
कात्यायनी म्हणजे अर्धवयीन स्त्री; सैरिन्ध्री ही दुसऱ्याच्या घरी जाणारी; असिक्नी म्हणजे तरुण स्त्री; मळिणी म्हणजे रजस्वला स्त्री.
वारस्त्री गणिका वेश्या भ्रातृजायास्तु यातरः । ननान्दा तु स्वसा पत्युः सपिण्डास्तु सनाभयः ।। ३६४.
वारस्त्री, गणिका, वेश्या, भावजया या सर्व यातार आहेत; ननंद म्हणजे पतीची बहीण; सपिंडा म्हणजे एकाच कुळातील; सनाभय म्हणजे एकाच पोटी जन्मलेली.
समानोदर्य्यसोदर्य्यसगर्भसहजास्समाः । यगोत्रबन्धवज्ञातिबन्धुस्वस्वजनाः समाः ।। ३६४.
समानोदरी, सोदरी, सगर्भा, सहजा या सर्व समान आहेत; गोत्रबंधू, वज्ञाती, बंधू आणि स्वजन हेही समान आहेत.
दम्पती जम्पती भार्य्यापती जायापती च तौ । गर्भाशयो जरायुः स्यादुल्वञ्च कललोऽस्त्रियां ।। ३६४.
दंपती, जंपती, भार्यापती, जायापती म्हणजे पती-पत्नी; गर्भाशय, जरायु, उल्व आणि कलल या सर्व स्त्रीलिंगी आहेत.
गर्भो भ्रुण इमौ तुल्यौ क्लीवं शण्डो नपुंसकम् । स्यादुत्तानश्यो डिम्भो बालो माणवकः स्मृतः ।। ३६४.
गर्भ आणि भ्रूण हे दोन्ही सारखेच असतात; नपुंसकाला क्लीव, शंड किंवा नपुंसक असं म्हणतात. पाठीवर झोपलेलं बाळ डिंब असतं; लहान मुलाला बाल किंवा माणवक म्हणतात.
पिचिण्डिलो वृहत्कुक्षिरवभ्रटो नतनासिके । विकलाङ्गस्तु पोगण्ड आरोग्यं स्यादनामयम् ।। ३६४.
ज्याचं पोट फुगलेलं आहे त्याला पिचिंडिल म्हणतात; मोठं पोट असलेल्याला वृहत्कुक्षी; बाहेर आलेली नाळ असलेल्याला अवभ्रट; सपाट नाक असलेल्याला नतनासिक. ज्याचे हातपाय वाकडे आहेत तो विकलांग; थोडं मोठं झालेलं मूल पोगंड; निरोगीपणा म्हणजे आरोग्य, आणि आजार नसणे म्हणजे अनामय.
स्यादेडे वधिरः कुब्जे गडुलः कुकरे कुनिः । क्षयः शोषश्च यक्ष्मा च प्रतिश्यायस्तु पीनसः ।। ३६४.
ज्याचा एखादा अवयव वाकडा आहे तो एडे; कानाने ऐकू न येणारा वधिर; कुबड असलेला कुब्ज; तोतरेपणा असलेला गडुळ; कडक आवाज असलेला कुकरी; वाकडा हात असलेला कुनी. शरीराची झीज म्हणजे क्षय; खूप सुकणे म्हणजे शोष; यक्ष्मा म्हणजे क्षयरोग; सतत सर्दी म्हणजे प्रतिश्याय; नाक बंद होणे म्हणजे पीनस.
स्त्री क्षुत्क्षुतं क्षयं पुंसि कासस्तु क्षवथुः पुमान् । शोथस्तु श्वयथुः शोफः पादस्फोटो विपादिका ।। ३६४.१೦ ।। किलासं सिध्नकच्छान्तु पाम पामा विचर्च्चिका । कोठो मण्डलकं कुष्ठं श्वित्रो दुर्न्नामकार्शसी ।। ३६४.
स्त्रीमध्ये शिंक येणे म्हणजे क्षुत्क्षुत; शरीराची झीज म्हणजे क्षय; पुरुषांमध्ये खोकला म्हणजे कास आणि शिंक येणे म्हणजे क्षवथु. सूज म्हणजे शोथ, पाणी धरून सूज येणे म्हणजे श्वयथु, जळजळ म्हणजे शोफ, पायाला भेगा पडणे म्हणजे पादस्फोट, आणि पायाला खोल भेगा म्हणजे विपादिका. कोढाला किलास आणि सिध्नकच्छा म्हणतात; त्वचेचे आजार म्हणजे पामा, पामा आणि विचर्चिका; अंगाला पुरळ येणे म्हणजे कोठ; गोल चट्टे म्हणजे मंडल; कोढ म्हणजे कुष्ठ; पांढरे डाग म्हणजे श्वित्र; आणि वाईट नावाची गुदगुलिका म्हणजे दुर्नामकार्शसी.