अन्तर्द्धानकरी विद्या मोहनी जृम्भनी तथा । वशन्नयति शत्रूणां शत्रुबुद्धिप्रमोहिनी ।। ३२३.
ही विद्या अदृश्य होण्याची, मोह पाडण्याची आणि गुंगी आणण्याची शक्ती देते; ती शत्रूंना वश करते आणि त्यांच्या बुद्धीला गोंधळात टाकते.
कामधेनुरियं विद्या सप्तधा परिकीर्त्तिता । मन्त्रराजं प्रवक्ष्यामि शत्रुचौरादिमोहनम् ।। ३२४.
ही विद्या म्हणजे कामधेनू आहे, सात प्रकारांनी वर्णन केलेली. मी आता मंत्रांचा राजा सांगतो, जो शत्रू, चोर यांना मोहात टाकतो.
महाभयेषु सर्व्वषु स्मर्त्तव्यं हरपूजितं । लक्षं जप्त्तवा तिलैर्हो मः सिद्ध्येदुद्धरारकं श्रृणु ।। ३२५.
सर्व मोठ्या संकटात, हराने पूजिलेला मंत्र आठवावा. लक्ष वेळा जप करून आणि तीळांनी होम केल्याने यश आणि सुटका मिळते—ऐक.
ओं हले शूले एहि ब्रह्मसत्येन विष्णुसत्येन रुद्रसत्येन रक्ष मां वाचेश्वराय स्वाहा ।। दुर्गात्तारयते यस्मात्तेन दुर्गा शिवा मता । ओं चण्डकपालिनि दन्तान् किटि क्षिटि गुह्ये फट् ह्रीँ । अनेन मन्त्रराजेन क्षालयित्वा तु तण्डुलान् ।। ३२५.
ॐ हले शूले, ये! ब्रह्माचा, विष्णूचा, रुद्राचा सत्याने मला वाचा, वाचेश्वराला स्वाहा. जी संकटातून तारते म्हणून तिला दुर्गा म्हणतात. ॐ चंडकपालिनी, दातांनी, कीटि क्षिटि, गुप्तस्थळी, फट ह्रीं. या मंत्रराजाने तांदूळ शुद्ध करून—
त्रिशद्वारानि जप्तानि तच्चौरेषु प्रदापयेत् । दन्तैशचूर्णानि शुक्लानि पतितानि हि शुद्धये ।। ३२५.
तीन दरवाजांवर जप करावा आणि तो चोरांना द्यावा. पांढऱ्या गळलेल्या दातांचा चूर्ण शुद्धीसाठी वापरावा.
हंसबीजन्तु विन्यस्य विषन्तु त्रिविधं हरेत् । अगुरुञ्चन्दनं कुष्ठं कुङ्कुमं नागकेशरम् ।। ३२५.
हंस बीज आणि विष ठेवून, तीन प्रकारचे विष दूर होते; अगर, चंदन, कुंठ, कुंकू आणि नागकेशर यांचा वापर करावा.
नखं वै देवदारुञ्च समं कृत्वाथ धूपकः । माक्षइकेन समायुक्तो देहवस्त्रादिधूपनात् ।। ३२५.
नख आणि देवदार समप्रमाणात घेऊन धूप करावा; त्यात मध मिसळून, शरीर, वस्त्र इत्यादींना धूप द्यावा.
विवादे मोहने स्त्रीणं मण्डने कलहे शुभः । कन्याया वरणे भाग्ये मायामन्त्रेण मन्त्रितः ।। ३२५.
वादविवाद, मोह, स्त्रियांचे अलंकरण आणि भांडणात हे शुभ आहे; कन्येला वर निवडताना आणि भाग्यासाठी मायामंत्राने अभिमंत्रित करावे.
ह्रीँ रोचनानागपुष्पाणि कुङ्कुमञ्च मनःशिला । ललाटे तिलकं कृत्वा यं पश्येत्स वशी भवेत् ।। ३२५.
ह्रीं, रोचना, नागफूल, कुंकू आणि मन:शिला—हे कपाळावर टिळा लावल्यावर ज्याला पाहिलं तो वश होतो.
शतावर्य्यास्तु चूर्णन्तु दुग्धपीतञ्च पुत्रकृत् । नागकेशरचूर्णन्तु घृतपक्कन्तु पुत्र्कृत् ।। ३२५.
शतावरीचे चूर्ण दूधात मिसळून प्यायल्याने पुत्र होतो; नागकेशराचे चूर्ण तुपात शिजवून घेतल्यानेही पुत्र होतो.
पालाशवीजपानेन लभेत पुत्रकन्तथा । ओं उत्तिष्ठ चामुण्डे जम्भय मोहय अमुकं वशमानय स्वाहा । षड्विंशा सिद्धविद्या सा नदीतीरमृता श्रियम् ।। ३२५.
पालाशाच्या बियांपासून पेय घेतल्याने पुत्र मिळतो. ॐ, उठ चामुंडे, जंभ करा, मोह करा, अमुक अमुकाला वश करा, स्वाहा. ही छब्बीसावी सिद्ध विद्या आहे, नदीच्या काठीचे अमृत, जी श्रीमंती देते.
कृत्वोन्मत्तरसेनैव नामालिख्मार्कपत्रके । मूत्रोत्सर्गन्ततः कृत्वा जपेत्तामानेयेत्तस्त्रियम् ।। ३२३.
उन्मत्त मूळाच्या रसाने नाव अर्काच्या पानावर लिहून, मग मूत्र विसर्जन करून, मंत्र जपावा आणि त्या स्त्रीला आणता येते.
ओं क्षुंसः वषट् । मद्वामृत्युञ्जयो मन्त्रो जप्याद्धोमाच्च पुष्टिकृत् । ओं हंसः ह्रूँ हूं स ह्नः सौः । मृतसञ्जीवनी विद्या अष्टार्णा जयकृद्रणे ।। ३२३.
ॐ क्षुंसः वषट्. मृत्युञ्जय मंत्र जपून आणि होम केल्याने पोषण मिळते. ॐ हंसः ह्रूं हूं सः ह्नः सौः. मृतांना जिवंत करणारी, आठ अक्षरी ही विद्या युद्धात विजय देते.
मन्त्रा ईशानमुख्याश्च धर्म्मकामादिदायकाः । ईशानः सर्वविद्यानामीश्वरः सर्वभूतानां ।। ३२३.
मंत्रांचे प्रमुख ईशान असून, हे मंत्र धर्म, काम आणि इतर सर्व काही देतात. ईशान हा सर्व विद्यांचा स्वामी आहे, आणि तो सर्व जीवांचा अधिपती आहे.
ब्रह्माणश्चाधिपतिर्ब्रह्म शिवो मेऽस्तु सदाशिवः । ओं तत्पुरुषाय शिद्महे महादेवाय धीमहि तन्नो रुद्रः प्रचोदयात् । ओं अघोरेभ्योऽथ घोरेभ्यो घोरहरेभ्यस्तु सर्वतः ।। ३२३.
तो ब्रह्माचा देखील स्वामी आहे; ब्रह्म, शिव आणि सदा शिव नेहमी माझ्यावर कृपा करो. ॐ, त्या परम पुरुषाचे आपण ध्यान करतो, आपण महादेवाचे स्मरण करतो; रुद्र आम्हाला प्रेरणा देवो. ॐ, जे भयाच्या पलीकडे आहेत, जे भयंकर आहेत, जे भय दूर करतात, अशा सर्वांना—
ईश्वर उवाच रुद्राक्षकटकं धार्य्यं विषमं सुसमं दृढम् । एकत्रिपञ्चवदनं यथालाभन्तु धारयेत् ।। ३२५.
ईश्वर म्हणाले: रुद्राक्षाचे कडे असमान किंवा सम असो, ते घट्ट घालावे; एक, तीन, पाच किंवा ज्या प्रमाणे मिळतील, तशा मुखांचे असू शकतात.
द्विचतुःषण्मुखं शस्तमव्रणं तीव्रकण्ठकं । दक्षवाहौ शिखादौ च धारयेच्चतुराननं ।। ३२५.
दोन, चार किंवा सहा मुखांचे कडे उत्तम, निर्दोष आणि मजबूत दोऱ्याचे असावे; चार मुखांचे कडे उजव्या हातावर, शिखा किंवा इतरत्र घालावे.
अब्रह्मचारी ब्रह्मचारी अस्नातः स्नातको भवेत् । हैमी वा मुद्रिका धार्य्या शिवमन्त्रेण चार्च्च्य तु ।। ३२५.
जो ब्रह्मचारी नाही किंवा जो ब्रह्मचारी आहे, किंवा जो अंघोळ केलेला नाही, तो अंघोळ केल्यावर शुद्ध होतो; सोन्याची अंगठी घालावी आणि शिवमंत्राने पूजन करावे.
शिवः शिखा तथा ज्योतिः सवित्रश्चेतिगोचराः । गोचरन्तु कुलं ज्ञेयं तेन लक्षअयस्तु दीक्षइतः ।। ३२५.
शिव, शिखा आणि तेज, तसेच सविता हे त्याचे क्षेत्र आहेत; त्या क्षेत्रावरून कुळ ओळखावे आणि त्या चिन्हावरून दीक्षा मिळते.
प्राजापत्यो महीपालः कपोतो ग्रन्थिकः शिवे । कुटिलाश्चैव वेतालाः पद्महंसाः शिखाकुले ।। ३२५.
प्राजापत्य, राजा, कपोत, ग्रंथिक हे शिवाचे आहेत; वाकडे, वेताळ, कमळ आणि हंस हे शिखा कुळाचे आहेत.
धृताराष्ट्रा बकाः काका गोपाला ज्योतिसंज्ञके । कुटिका सारठाश्चैव गुटिका दण्डिनोऽपरे ।। ३२५.
धृतराष्ट्र, बगळे, कावळे, गवळी हे तेज कुळाचे समजले जातात; झोपडीत राहणारे, सारथी, माळ घालणारे आणि दंड धरणारे हे इतर आहेत.
सावित्री गोचरे चैवमेकैकस्तु चतुर्विधः । सिद्धाद्यंशकमाख्यास्ये येन मन्त्रः सुसिद्धिदः ।। ३२५.
सावित्री क्षेत्रात प्रत्येकजण चार प्रकारचा असतो; मी सिद्धांचा पहिला भाग सांगतो, ज्यामुळे मंत्र मोठे यश देतो.
भूमौ तु मातृका लेख्याः कूटषण्डविवर्ज्जिताः । मन्त्राक्षराणि विश्लिष्य अनुस्वारं नयेत् पृथक् ।। ३२५.
मातृका अक्षरे जमिनीवर लिहावीत, गुप्त आणि नपुंसक टाळावीत; मंत्राची अक्षरे वेगळी करून, अनुस्वार वेगळा घालावा.
साधकस्य तु या संज्ञा तस्या विश्लेषणं चरेत् । मन्त्रस्यादौ तथा चान्ते साधकार्णानि योजयेत् ।। ३२५.
साधकाचे नाव वेगळे करावे; मंत्राच्या सुरुवातीला आणि शेवटी साधकाची अक्षरे जोडावीत.
सिद्धः साध्यः सुसिद्धोऽरिः संज्ञातो गणयेत् क्रमात् । मन्त्रस्यादौ तथा चान्ते सिद्धिदः स्याच्छतांशतः ।। ३२५.
सिद्ध, साध्य, सुसिद्ध, आणि अरि असे अनुक्रमे मोजावेत; मंत्राच्या सुरुवातीला आणि शेवटी घातल्यास, यशश्वी होणे शंभरपट होते.
सिद्धादिश्चान्तसिद्धिश्च तत्क्षणादेव सिध्यति । सुसुद्धादिः सुसिद्धान्तः सिद्धवत् परिकल्पयेत् ।। ३२५.
सुरुवातीला सिद्ध आणि शेवटी सिद्ध असेल, तर त्याच क्षणी यश मिळते; सुसिद्धाने सुरुवात आणि सुसिद्धाने शेवट असेल, तर ते सिद्धासारखे मानावे.
अरिमादौ तथान्ते च दूरतः परिवर्ज्जयेत् । सिद्धः सुसिद्धश्चैकार्थे अरिः साध्यस्तथैव च ।। ३२५.
अरि सुरुवातीला आणि शेवटी टाळावे, आणि दूर ठेवावे; सिद्ध, सुसिद्ध, साध्य आणि अरि यांचा अर्थ सारखाच आहे.
ओं ज्वलल्लोचन कपिलजटाभारभास्वर विद्रावण त्रैलोक्यडामर दर भ्रम आकट्ट तोटय मोटय दह पट एवं सिद्धिरुद्रो ज्ञापयति यदि ग्रहोपगतः स्वर्गल्लोकं देवलोकं वा आरामविहाराचलं तथापि तमावर्त्तयिष्यामि बलिं गृह्ण ददामि ते स्वाहेत् । क्षेत्रपालबलिं दत्वा ग्र्हो न्यासाद्ह्रदं व्रजेत् । शत्रवो नाशमायान्ति रणे वैरगणक्षयः ।। ३२५.
ॐ, ज्वलंत डोळ्यांची, तांबड्या जटांनी तेजस्वी, त्रैलोक्याला घाबरवणारी, हलवणारी, खेचणारी, तोडणारी, जाळणारी, झाकणारी—असा रुद्र सिद्धी देतो. जर ग्रहाने पकडले असेल, स्वर्ग, देवांचे लोक, उद्यान, आश्रम, डोंगर कुठेही असो, मी त्याला परत आणीन. तुला बलि अर्पण करतो; क्षेत्रपालाला बलि देऊन मग घर किंवा पवित्र तळ्याकडे जावे. शत्रू नष्ट होतात आणि युद्धात वैर्यांचा समूह संपतो.
सर्व्वेभ्यो नमस्ते रुद्ररूपेभ्यः । ओं वामदेवाय नमो ज्येष्ठाय नमः रुद्राय नमः । कालाय नमः कलविकरणाय नमो बलविकरणाय नमो बलप्रमथनाय नमः । सर्व्वभूतदमनाय नमो मनोन्मानाय नमः । ओं सद्योजातं प्रवक्ष्यामि सद्योजाताय वै नमः । भवे भवेऽनादिभवे भजस्व मां भवोद्भव ।। ३२३.
रुद्राच्या सर्व रूपांना माझा नमस्कार असो! ॐ, वामदेवाला नमस्कार, ज्येष्ठाला नमस्कार, रुद्राला नमस्कार, काळाला नमस्कार, काळ बदलणाऱ्याला नमस्कार, बल नष्ट करणाऱ्याला नमस्कार, सर्व प्राण्यांना वश करणाऱ्याला नमस्कार, मन अस्वस्थ करणाऱ्याला नमस्कार. ॐ, सद्योजाताचे मी वर्णन करतो; सद्योजाताला नमस्कार. प्रत्येक जन्मात, अनादी जन्मात, हे भवोद्भव, मला स्वीकार.
पञ्चब्रह्माङ्गष्ट्कञ्च२ वक्ष्येऽहं भुक्तिमुक्तिदं । ओं नमः परमात्मने पराय कामदाय परमेश्वराय योगाय वोगसम्भिवाय सर्व्वकराय कुरु सत्य भव भवोद्भव वामदेव सर्व्वकार्य्यकर पापप्रशमन सदाशिव प्रसन्न नमोऽस्तु ते स्वाहा ।। हृदयं सर्व्वार्थदन्तु सप्तत्यक्षरसंयुतं । ओं शिवः शिवाय नमः शिवः । ओं हृदये ज्वालिनि स्वाहा शिखा । ओं शिवात्मक महातेजः सर्व्वज्ञ प्रभुरावर्त्तय महाघोर कवच पिङ्गल नमः । महाकवच शिवाज्ञया हृदयं बन्ध घूर्णय चूर्णय सूक्ष्मवज्रवर वज्रपाश धनुर्वज्राशनिवज्रशरीर मम शरीरमनुप्रविश्य सर्व्वदुष्टान् स्तम्भय हूँ । अक्षराणान्तु कवचं शतं पञ्चाक्षराधिकम् ।। ३२३.
पंचब्रह्माचे आठ भाग, जे भोग आणि मोक्ष देतात, ते मी सांगतो: ॐ, परमात्म्याला नमस्कार, सर्वात उच्च इच्छापूर्ती करणाऱ्याला नमस्कार, परमेश्वराला नमस्कार, योगाला नमस्कार, योगाचा स्रोत, सर्व करणाऱ्याला नमस्कार. हे भव, भवोद्भव, वामदेव, सर्व कार्य करणारा, पाप नष्ट करणारा, सदा शिव, प्रसन्न, तुला नमस्कार, स्वाहा! हृदय, जे सर्व काही देणारे आहे, ते सत्तर अक्षरांचे आहे: ॐ, शिव, शिवेला नमस्कार, शिव; ॐ, हृदयात ज्वाळामय, स्वाहा, शिखा; ॐ, शिवस्वरूप, महान तेजस्वी, सर्वज्ञ, प्रभु, फिरव, महाघोर कवच, पिंगळा, नमस्कार! शिवाच्या आज्ञेने, हृदयाला महाकवचाने बांध, फिरव, चूर्ण कर, सूक्ष्म वज्र, श्रेष्ठ वज्र, वज्रपाश, वज्रधनुष्य, वज्रबाण शरीर असलेला, माझ्या शरीरात प्रवेश कर आणि सर्व दुष्टांना स्थिर कर, हूँ! या अक्षरांचे कवच शंभर आहे, पंचाक्षरी मंत्रापेक्षा पाच जास्त.