अग्निपुराणम्

पद्मस्थं पद्मचक्रञ्च भृत्युजित् स्वर्गगन्धृति । शान्तीनां परमा शान्तिः सौभाग्यादिप्रदायकम् ।। ३१४.

कमळावर बसलेला, कमळचक्र, सेवकांना जिंकणारा, स्वर्गाचा सुगंध; शांत्यांमध्ये श्रेष्ठ अशी शांती, सौभाग्य वगैरे देणारी.

रुद्रेरुद्रसमाः कार्य्याः कोष्ठकास्तत्र ता लिखेत् । ओमाद्याह्रूँ फडन्ता च आदिवर्णमयानुतः ।। ३१४.

रुद्रांच्या संख्येइतके कप्पे तयार करावेत; तिथे ‘ॐ’ पासून ‘ह्रूं फट्’ पर्यंत सुरुवातीचे अक्षर क्रमाने लिहावेत.

विद्यावर्णक्रमेनैव संज्ञाञ्च वषडन्तिकां । अधस्थात् प्रत्यङ्गिरैषा सर्व्वकामार्थसाधिका ।। ३१४.

विद्येच्या अक्षरांच्या क्रमाने, ‘वषट्’ने शेवट होणारे नाव लिहावं; खाली प्रत्यंगिरा असते; ही सर्व इच्छित कार्य साधते.

एकाशीतिपदे सर्व्वामादिवर्णक्रमेण तु । आदिमं यावदन्तं स्याद्वषडन्तञ्च नाम वै ।। ३१४.

ही एक्याऐंशी अक्षरांची असून, सुरुवातीच्या अक्षरांच्या क्रमाने मांडलेली आहे; सुरुवातीपासून शेवटपर्यंत, ‘वषट्’ने समाप्त होणारे नाव असते.

एषा प्रत्यङ्गिरा चान्या सर्व्वकार्य्यादिसाधनी । निग्रहानुग्रहञ्चकञ्चतुः पष्टिपदैर्लिखेत् ।। ३१४.

ही प्रत्यंगिरा आणि दुसरीही सर्व कार्ये साधतात; निग्रह आणि अनुग्रहासाठी, चार स्पष्ट ओळींमध्ये लिहावं.

अमृती सा च विद्या च क्रीं सःक हूँ नामाथ मध्यतः । फट्‌काराद्यां पत्रगतां त्रिहीँकारेण वेष्टयेत् ।। ३१४.

ती अमर विद्या, ‘क्रीं सःक हूं’ मधे ठेवावी; ‘फट्’ने सुरुवात करून, पत्रावर ठेवावी आणि तीन वेळा ‘हीं’ म्हणत गुंडाळावी.

कुम्भवद्धारिता सर्व्वशत्रुहृत् सर्व्वदायिता । विषन्नश्येत् कर्णजपादक्षराद्यैश्च दण्डकैः ।। ३१४.

मडक्यासारखी धरावी, ती सर्व शत्रूंचा नाश करते आणि सर्व काही देते; त्रास झाल्यास, कानात पहिल्या अक्षरांनी आणि दंडकांनी जप करावा.

अग्निरुवाच स्तम्भनं मोहनं वश्यं विद्वेषोच्चाटनं वदे । विचषव्याधिमरोगञ्च मारणं शमनं पुनः ।। ३१५.

अग्नी म्हणतो: मी आता स्तंभन, मोहन, वशिकरण, वैर, उचाटण, वेड, रोग, मारण आणि शमन याविषयी सांगतो.

भूर्ज्जे कूर्म्मं समालिख्य नाड़नेन षडङ्गुलम् । मुखपादचतुष्केषु ततो मन्त्रं न्यसेद्‌द्विजः ।। ३१५.

भूर्जपत्रावर सहा बोटांची लांबी असलेला कासव काढावा; त्याच्या चारही तोंड आणि पायांवर मग द्विजाने मंत्र ठेवावा.

चतुष्पादेषु क्रीँकारं ह्रीँकारं मुखमध्यतः । गर्भे विद्यां ततो लिख्य साधकं पृष्ठतो लिखेत् ।। ३१५.

चौपायांच्या तोंडाच्या मध्यभागी 'क्री' आणि 'ह्री' या अक्षरांचा लेख करा. मग गर्भात विद्या लिहा आणि साधकाचा उल्लेख मागच्या बाजूला करा.

मालामन्त्रैस्तु संवेट्य इष्टकोपरि सन्न्यसेत् । पिधाय कूर्म्मपृष्ठेन करालेनाभिसम्पठेत् ।। ३१५.

माळामंत्रांनी ते गुंडाळा आणि विटेवर ठेवा. नंतर कासवाच्या पाठीने झाका आणि मातीने घट्ट बंद करा.

महाकूर्म्मं पूजयित्वा पादप्रोक्षन्तु निक्षइपेत् । ताडयेद्वामपादेन स्मृत्वा शत्रुञ्च सप्तधा ।। ३१५.

महाकासवाची पूजा करून पाय पाण्याने शिंपडा आणि ते ठेवून द्या. मग डाव्या पायाने सात वेळा शत्रूचा विचार करत ठेच द्या.

ततः सञ्जायते शत्रोस्तम्भनं मुखरागतः । कृत्वा तु भैरवं रूपं मालामन्त्रं समालिखेत् ।। ३१५.

मग शत्रूच्या बोलण्यावर बंदी येते. भैरवाचे रूप तयार करून माळामंत्र लिहा.

ओं शत्रुमुखस्तम्भनी कामरूपा आलीढक्करी ।। ह्रीं फें फेत्कारिणी मम शत्रूणां देवदत्तानां मुखं स्तम्भय मम सर्व्वविद्वेषिणां मुखस्तम्भनं कुरु ओं हूँ फेँ फेत्कारिणि स्वाहा । फट् हेतुञ्च समालिख्य तज्जपान्तं महाबलं । वामेनैव नगं शूलं संलिखेद्दक्षिणे करे ।। ३१५.

लिखेन्मन्त्रमघोरस्य संग्रामे स्तम्भयेदरीन् । ओं नमो भगवत्यै भगमालिनि निस्फुर स्पन्द नित्यक्लिन्ने द्रव हूँ सः क्रीँ काराक्षरे स्वाहा ३१५.

अघोराचा मंत्र लिहा; युद्धात तो शत्रूंची वाचा बांधतो. ॐ भगवती भगमालिनी तुला नमस्कार; स्थिर, कंपायमान, नेहमी ओलसर, वहा, हूं सः क्री, क्रियेचे अक्षर, स्वाहा.

ओं फेँ हूँ फट् फेत्कारिणि ह्रीँ ज्वल त्रैलोक्यं मोहय गुह्यकालिके स्वाहा । अनेन तिलकं कृत्वा राजादीनां वशीकरं । गर्द्धभस्य रजो गृह्य कुसुमं सूतकस्य च ।। ३१५.

ॐ फें हूं फट् फेट्कारिणी ह्रीं ज्वल, त्रैलोक्याला मोहात टाक, गुप्त काळिके, स्वाहा. या मंत्राने टिळा लावा, राजांसारख्या लोकांना वश करा. गाढवाची धूळ आणि अपवित्र स्त्रीचे फूल घ्या.

नीरीरजः क्षिपेद्रात्रौ शय्यादौ द्वेषकृद्भवेत् । गोखुरञ्च तथा श्रृङ्गमश्वस्य च खुरं तथा ।। ३१५.

मृतदेहाची धूळ रात्री पलंगावर शिंपडा; त्यामुळे वैर निर्माण होते. तसेच गायीचे खुर, शिंग आणि घोड्याचा खुर वापरा.

शिरः सर्पस्य संक्षिप्तं गृहेपूच्चाटनं भवेत् । करवीरशिफा पीता ससिद्दार्था च मारणे ।। ३१५.

सापाचे डोके घरात ठेवले तर घरातून हाकलून लावले जाते; पिवळी करवीराची फळे, सिद्ध केलेली, मारण्यासाठी वापरतात.

व्यालछुच्छुन्दरीरक्तं करवीरं तदर्थकृत् । सरटं षट्‌पदञ्चापि तथा कर्क्कटवृश्चिकम् ।। ३१५.

मुंगूस आणि उंदीर यांचे रक्त, तसेच त्यासाठी तयार केलेली करवीर, सरडा, मधमाशी, खेकडा आणि विंचू.

चुर्णीकृत्य क्षिपेत्तैले तदभ्यङ्गश्च कुष्ठकृत् । ओं नवग्रहाय सर्त्र्वशत्रून् मम साधय मारय आं सों मं वुं चुं ओं शं वां कें ओं स्वाहा । अनेनार्क्कशतैरर्च्य श्मशाने तु निधापयेत् ।। ३१५.

हे सर्व पूड करून तेलात मिसळा; त्याचा लेप दिल्यास कुष्ठरोग होतो. ॐ नवग्रहांना, माझे सर्व शत्रू साध्य करा, मारून टाका: आं सों मां वुं चुं ॐ शं वां कें ॐ स्वाहा. शंभर सूर्यफुलांनी पूजा करून स्मशानात ठेवा.

भूर्ज्जे वा प्रतिमायां वा मारणाय रिपोर्ग्रहाः । ओं कुञ्जरी ब्रह्माणी । ओं मञ्जरी माहेश्वरी ।। ओं वेताली कौमारी ओं काली वैष्णवी । ओं अघोरा वारही । ओं वेताली इन्द्राणी उर्व्वशी । ओं जयानी यक्षिणी । नवमातरो हे मम शत्रु गृह्णत । भूर्ज्जे नाम रिपोर्लिख्य श्मशाने पूजिते म्रियेत् ।। ३१५.

भोजपत्रावर किंवा प्रतिमेवर शत्रूच्या मारण्यासाठी ग्रहांची नावे लिहा: ॐ कुंजरी ब्रह्माणी, ॐ मंजरी माहेश्वरी, ॐ वेताळी कौमारी, ॐ काली वैष्णवी, ॐ अघोरा वाराही, ॐ वेताळी इंद्राणी उर्वशी, ॐ जयानि यक्षिणी. नवमातांनो, माझ्या शत्रूला पकडा. भोजपत्रावर शत्रूचे नाव लिहा, स्मशानात पूजा करा, आणि तो मरेल.

अग्निरुवाच आदौ हूँकारसंयुक्ताः खेचछे पदभूषिता । वर्गातीतविसर्गेण स्त्रीँ हूँक्षेपफड़न्तिक्रा ।। ३१६.

अग्नी म्हणाले: सुरुवातीला 'हूं' अक्षरासह, आकाशात संचार करणारे, शब्दांनी सुशोभित, वर्गापलीकडे आणि विसर्गासहित, स्त्रीलिंगी 'हूं' टाकल्याने फल मिळते.

सर्व्वकर्म्मकरी विद्या विषसन्धादिमर्द्दनी । ओं क्षेचछेतिप्रयोगश्च कालदष्टस्य जीवने ।। ३१६.

ही विद्या सर्व कार्ये साधते, विष आणि त्याचे परिणाम नष्ट करते; 'क्षेचचेति' या प्रयोगाने काळाने दंश केलेल्याला जीवन मिळते.

ओं हूँ केक्षः प्रयोगोयं विषशत्रुप्रमर्द्दनः । स्त्रीं हूँ फडितियोगोयं पापरोगादिकं जयेत् ।। ३१६.

ॐ हूं केक्षः, हा प्रयोग विष आणि शत्रू नष्ट करतो; स्त्रीलिंगी 'हूं' आणि 'फट्' याने पापरोग वगैरे जिंकता येतात.

खेछेति च प्रयोगोऽय विघ्नदुष्टादि वारयेत् । ह्रुँ स्त्रीँ ओमितियोगोऽयं योषिदाविवशीकरः ।। ३१६.

'क्षेचेति' हा प्रयोग विघ्न आणि दुष्टता दूर करतो; 'ह्रूं स्त्रीं ॐ' या प्रयोगाने स्त्रियांना वश करता येते.

खे स्त्रीँ खे च प्रयोगोऽयं वशाय विजयाय च । एँ ह्रीँ श्रीँ स्फँ कैँ क्षौँ भगवति अम्बिके कुब्जिके स्फँ ओं भं तं वशनमो अवोराय मुखे व्राँ व्रीँ किलि किलि विच्चा स्फीँ हे स्फँ श्रईँ ह्रीँ ऐण श्रीमिति कुब्जिकाविद्या सर्व्वकरा स्मृता ३१६.

'क्षे स्त्रीं क्षे' हा प्रयोग वश करण्यासाठी आणि विजयासाठी आहे. 'एं ह्रीं श्रीं स्फं कैं क्षौं, भगवती अंबिके कुब्जिके स्फं ॐ भं तं, वशासाठी, तोंडावर, व्रां व्रीं किली किली विच्चा स्फीं हे स्फं श्रैं ह्रीं ऐण श्री', अशा प्रकारे कुब्जिकाविद्या सर्व कार्य करणारी मानली जाते.

ईश्वर उवाच सकलं निष्कलं शून्यं कलाढयं स्वमलङ्‌कृतम् । क्षपणं क्षयमन्तस्थं कण्ठोष्ठं चाष्टमं शिवम् ।। ३१७.

ईश्वर म्हणाले: सर्व, निर्गुण, शून्य, कलांनी युक्त, स्वतःने सुशोभित, नाश, क्षयाचा अंत, कंठ आणि ओठ, आणि आठवे म्हणजे शिव.

प्रासादस्य१ पराख्यस्य स्मृतं रुपं गुहाष्टधा । सदाशिवश्य शब्दस्य रूपस्याखिलसिद्धये ।। ३१७.

पराख्य नावाच्या प्रासादाचे रूप आठ भागांत सांगितले आहे, जे सदा शिवाच्या रूपाच्या आणि त्याच्या शब्दाच्या पूर्ण प्राप्तीसाठी आहे.

अमृतश्चांशुमांश्चेन्दुश्चेश्वरश्चोग्र ऊहकः । एकपादेन ओजाख्य औषधश्चांशुमान् वशी ।। ३१७.

अमृत, अंशुमान, चंद्र, ईश्वर, उग्र, ऊहक, एकपाद ज्याला ओज म्हणतात, औषध, अंशुमान आणि वशी —