अग्निपुराणम्

स्वाहा कर्कोटनागाय फट् पद्माय च वै नमः । लिखेन्निग्रहचक्रन्तु एकाशातिपदैर्न्नरः ।। ३१४.

'स्वाहा कर्कोटनागाय फट्, पद्माय नमः' असे म्हणावे; शंभर एक अक्षरांनी निग्रहचक्र काढावे.

वस्त्रे पटे तरौ भूर्ज्जे शिलायां यष्टिकासु च । मध्ये कोष्ठे साध्यनाम पूर्व्वादौ पट्टिकासु च ।। ३१४ ऐसादावम्बुपादौ च यमराज्यञ्च वाह्यतः । कालीनांरवमाली कालीनामाक्षमालिनी ।। ३१४.

कापडावर, कापडाच्या तुकड्यावर, भूर्जपत्रावर, दगडावर किंवा लहान काठ्यांवर, मधल्या कप्प्यात साध्याचं नाव लिहावं; सुरुवातीला आणि शेवटी पट्ट्यांवर नाव लिहावं. पूर्व आणि पश्चिम बाजूला पाण्याची भांडी ठेवावीत; बाहेर यमराज्य दाखवावं. काळीची माळ काळ्या बियांपासून असते, काळीची दुसरी माळ पास्यांपासून असते.

मामोदतत्तदोमोमा रक्षत स्वस्व भक्षणा । यमपाटटयामय मटमो टट मोटमा ।। ३१४.

‘मामोदतत्तदोमोमा’ असं म्हणावं, प्रत्येकाचं अन्न सुरक्षित राहो असं मागावं; ‘यमपाटटयामय मटमो टट मोटमा’ असं उच्चारावं.

वामो भूरिविभूसेया टट रीश्व श्वरी टट । यमराजाद्वाह्यतो वं तं तोयं मारणात्मकम् ।। ३१४.

डाव्या बाजूला तेजस्वी आणि महान असा ठेवा; ‘टटा, रीश्व, श्वरी, टटा’ हे शब्द लिहा; यमराज्याच्या बाहेर, नाश करणारे पाणी तिथे ठेवा.

कज्जलं निम्बनिर्य्यासमज्जासृग्विषसंयुतम् । काकपक्षस्य लेखन्या श्मशाने वा चतुष्पथे ।। ३१४.

कावळ्याच्या पिसाच्या लेखणीने, स्मशानभूमीत किंवा चौकात, काजळ, नीमाचा डिंक, मज्जा, रक्त आणि विष यांच्या मिश्रणाने लिहावं.

निधापयेत् कुम्भाधस्ताद्वल्मीके वाथ निक्षिपेत् । काफपक्षकस्य लेखन्या श्मशाने वा यतुष्पथे ।। ३१४.

ते भांड्याच्या खाली ठेवावं किंवा मुंग्याच्या वारुळात ठेवावं; कावळ्याच्या पिसाच्या लेखणीने, स्मशानभूमीत किंवा चौकात लिहावं.

लिखेच्चानुग्रहञ्चक्रं शुक्लपत्रेऽथ भूर्ज्जंके । लाक्षया कुङ्कुमेनाथ स्फटिकाचन्दनेन वा ।। ३१४.

अनुग्रहचक्र पांढऱ्या पत्रावर किंवा भूर्जपत्रावर लिहावं; लाह, कुंकू किंवा स्फटिक चंदन यांचा वापर करावा.

भुवि भिक्तौ पूर्व्वदले१ नाम मध्यमकोष्ठके । खण्डे तु वारिमध्यस्थं ओं हंसौ वापि पट्टिशम् ।। ३१४.

जमिनीवर, पूर्वेकडील पाकळीत, नाव मधल्या कप्प्यात लिहावं; तुकड्यावर, पाण्याच्या मध्यभागी किंवा ‘ॐ हंसौ’ पट्ट्यावर लिहावं.

लक्ष्मीश्लोकं शिबादौ च राक्षसादिक्रमाल्लिखेत् । श्रीःसाममोमा सा श्रीः सानौ याज्ञे ज्ञेया नौसा ।। ३१४.

लक्ष्मीचा श्लोक सुरुवातीला लिहावा, मग राक्षस वगैरे क्रमाने लिहावं; ‘श्रीः साममोमा सा श्रीः सानौ याज्ञे ज्ञेया नौसा’ हे लिहावं.

माया लीला लाली यामा याज्ञे ज्ञेया नौसा । यत्र ज्ञेया वरिः शीघ्रा दिक्षुरं कलसं वहिः ।। ३१४.

‘माया लीला लाली यामा याज्ञे ज्ञेया नौसा’; जिथे हे माहित असावं, तिथे लगेच योग्य दिशेने पाण्याचं भांडं आणावं.

पद्मस्थं पद्मचक्रञ्च भृत्युजित् स्वर्गगन्धृति । शान्तीनां परमा शान्तिः सौभाग्यादिप्रदायकम् ।। ३१४.

कमळावर बसलेला, कमळचक्र, सेवकांना जिंकणारा, स्वर्गाचा सुगंध; शांत्यांमध्ये श्रेष्ठ अशी शांती, सौभाग्य वगैरे देणारी.

रुद्रेरुद्रसमाः कार्य्याः कोष्ठकास्तत्र ता लिखेत् । ओमाद्याह्रूँ फडन्ता च आदिवर्णमयानुतः ।। ३१४.

रुद्रांच्या संख्येइतके कप्पे तयार करावेत; तिथे ‘ॐ’ पासून ‘ह्रूं फट्’ पर्यंत सुरुवातीचे अक्षर क्रमाने लिहावेत.

विद्यावर्णक्रमेनैव संज्ञाञ्च वषडन्तिकां । अधस्थात् प्रत्यङ्गिरैषा सर्व्वकामार्थसाधिका ।। ३१४.

विद्येच्या अक्षरांच्या क्रमाने, ‘वषट्’ने शेवट होणारे नाव लिहावं; खाली प्रत्यंगिरा असते; ही सर्व इच्छित कार्य साधते.

एकाशीतिपदे सर्व्वामादिवर्णक्रमेण तु । आदिमं यावदन्तं स्याद्वषडन्तञ्च नाम वै ।। ३१४.

ही एक्याऐंशी अक्षरांची असून, सुरुवातीच्या अक्षरांच्या क्रमाने मांडलेली आहे; सुरुवातीपासून शेवटपर्यंत, ‘वषट्’ने समाप्त होणारे नाव असते.

एषा प्रत्यङ्गिरा चान्या सर्व्वकार्य्यादिसाधनी । निग्रहानुग्रहञ्चकञ्चतुः पष्टिपदैर्लिखेत् ।। ३१४.

ही प्रत्यंगिरा आणि दुसरीही सर्व कार्ये साधतात; निग्रह आणि अनुग्रहासाठी, चार स्पष्ट ओळींमध्ये लिहावं.

अमृती सा च विद्या च क्रीं सःक हूँ नामाथ मध्यतः । फट्‌काराद्यां पत्रगतां त्रिहीँकारेण वेष्टयेत् ।। ३१४.

ती अमर विद्या, ‘क्रीं सःक हूं’ मधे ठेवावी; ‘फट्’ने सुरुवात करून, पत्रावर ठेवावी आणि तीन वेळा ‘हीं’ म्हणत गुंडाळावी.

कुम्भवद्धारिता सर्व्वशत्रुहृत् सर्व्वदायिता । विषन्नश्येत् कर्णजपादक्षराद्यैश्च दण्डकैः ।। ३१४.

मडक्यासारखी धरावी, ती सर्व शत्रूंचा नाश करते आणि सर्व काही देते; त्रास झाल्यास, कानात पहिल्या अक्षरांनी आणि दंडकांनी जप करावा.

अग्निरुवाच स्तम्भनं मोहनं वश्यं विद्वेषोच्चाटनं वदे । विचषव्याधिमरोगञ्च मारणं शमनं पुनः ।। ३१५.

अग्नी म्हणतो: मी आता स्तंभन, मोहन, वशिकरण, वैर, उचाटण, वेड, रोग, मारण आणि शमन याविषयी सांगतो.

भूर्ज्जे कूर्म्मं समालिख्य नाड़नेन षडङ्गुलम् । मुखपादचतुष्केषु ततो मन्त्रं न्यसेद्‌द्विजः ।। ३१५.

भूर्जपत्रावर सहा बोटांची लांबी असलेला कासव काढावा; त्याच्या चारही तोंड आणि पायांवर मग द्विजाने मंत्र ठेवावा.

चतुष्पादेषु क्रीँकारं ह्रीँकारं मुखमध्यतः । गर्भे विद्यां ततो लिख्य साधकं पृष्ठतो लिखेत् ।। ३१५.

चौपायांच्या तोंडाच्या मध्यभागी 'क्री' आणि 'ह्री' या अक्षरांचा लेख करा. मग गर्भात विद्या लिहा आणि साधकाचा उल्लेख मागच्या बाजूला करा.

मालामन्त्रैस्तु संवेट्य इष्टकोपरि सन्न्यसेत् । पिधाय कूर्म्मपृष्ठेन करालेनाभिसम्पठेत् ।। ३१५.

माळामंत्रांनी ते गुंडाळा आणि विटेवर ठेवा. नंतर कासवाच्या पाठीने झाका आणि मातीने घट्ट बंद करा.

महाकूर्म्मं पूजयित्वा पादप्रोक्षन्तु निक्षइपेत् । ताडयेद्वामपादेन स्मृत्वा शत्रुञ्च सप्तधा ।। ३१५.

महाकासवाची पूजा करून पाय पाण्याने शिंपडा आणि ते ठेवून द्या. मग डाव्या पायाने सात वेळा शत्रूचा विचार करत ठेच द्या.

ततः सञ्जायते शत्रोस्तम्भनं मुखरागतः । कृत्वा तु भैरवं रूपं मालामन्त्रं समालिखेत् ।। ३१५.

मग शत्रूच्या बोलण्यावर बंदी येते. भैरवाचे रूप तयार करून माळामंत्र लिहा.

ओं शत्रुमुखस्तम्भनी कामरूपा आलीढक्करी ।। ह्रीं फें फेत्कारिणी मम शत्रूणां देवदत्तानां मुखं स्तम्भय मम सर्व्वविद्वेषिणां मुखस्तम्भनं कुरु ओं हूँ फेँ फेत्कारिणि स्वाहा । फट् हेतुञ्च समालिख्य तज्जपान्तं महाबलं । वामेनैव नगं शूलं संलिखेद्दक्षिणे करे ।। ३१५.

लिखेन्मन्त्रमघोरस्य संग्रामे स्तम्भयेदरीन् । ओं नमो भगवत्यै भगमालिनि निस्फुर स्पन्द नित्यक्लिन्ने द्रव हूँ सः क्रीँ काराक्षरे स्वाहा ३१५.

अघोराचा मंत्र लिहा; युद्धात तो शत्रूंची वाचा बांधतो. ॐ भगवती भगमालिनी तुला नमस्कार; स्थिर, कंपायमान, नेहमी ओलसर, वहा, हूं सः क्री, क्रियेचे अक्षर, स्वाहा.

ओं फेँ हूँ फट् फेत्कारिणि ह्रीँ ज्वल त्रैलोक्यं मोहय गुह्यकालिके स्वाहा । अनेन तिलकं कृत्वा राजादीनां वशीकरं । गर्द्धभस्य रजो गृह्य कुसुमं सूतकस्य च ।। ३१५.

ॐ फें हूं फट् फेट्कारिणी ह्रीं ज्वल, त्रैलोक्याला मोहात टाक, गुप्त काळिके, स्वाहा. या मंत्राने टिळा लावा, राजांसारख्या लोकांना वश करा. गाढवाची धूळ आणि अपवित्र स्त्रीचे फूल घ्या.

नीरीरजः क्षिपेद्रात्रौ शय्यादौ द्वेषकृद्भवेत् । गोखुरञ्च तथा श्रृङ्गमश्वस्य च खुरं तथा ।। ३१५.

मृतदेहाची धूळ रात्री पलंगावर शिंपडा; त्यामुळे वैर निर्माण होते. तसेच गायीचे खुर, शिंग आणि घोड्याचा खुर वापरा.

शिरः सर्पस्य संक्षिप्तं गृहेपूच्चाटनं भवेत् । करवीरशिफा पीता ससिद्दार्था च मारणे ।। ३१५.

सापाचे डोके घरात ठेवले तर घरातून हाकलून लावले जाते; पिवळी करवीराची फळे, सिद्ध केलेली, मारण्यासाठी वापरतात.

व्यालछुच्छुन्दरीरक्तं करवीरं तदर्थकृत् । सरटं षट्‌पदञ्चापि तथा कर्क्कटवृश्चिकम् ।। ३१५.

मुंगूस आणि उंदीर यांचे रक्त, तसेच त्यासाठी तयार केलेली करवीर, सरडा, मधमाशी, खेकडा आणि विंचू.