अग्निपुराणम्

ओं नमो भगवति ज्वालामानिनि गृध्रगणपरिवृते स्वाहा । युद्ध गच्छन् जपन्मन्त्रं पुमान् साक्षाज्जयी भवेत् । ओं श्रीँ ह्रीँ क्लीँ श्रियै नमः । उत्तरादौ च घृणिनी सूर्य्या पूज्या चतुर्द्दले ।। ३१३.

ॐ नमो भगवती ज्वालामानिनी, गिधांच्या समूहाने वेढलेली, स्वाहा! युद्धाला जाताना हा मंत्र जपल्यास मनुष्य खऱ्या अर्थाने विजयी होतो. ॐ श्रीं ह्रीं क्लीं, श्रीला नमस्कार. उत्तर दिशेला घृणिनी सूर्येची पूजा चार पाकळ्यांच्या कमळावर करावी.

आदित्या प्रभावती च हेमाद्रिमधुराश्रियः । ओं ह्रीं गौर्य्यै नमः । गौरीमन्त्रः सर्व्वकरः होमाद्ध्यानाज्जपार्च्चनात् ।। ३१३.

आदित्या, प्रभावती आणि हेमाद्रिमधुराश्रिया; ॐ ह्रीं, गौरीला नमस्कार. गौरीमंत्राने होम, ध्यान, जप आणि पूजेतून सर्व काही साधता येते.

रक्ता चतुर्भुजा पाशवरदा दक्षिणे करे । अङ्कुशाभययुक्तान्तां प्रार्थ्य सिद्धात्मना पुमान् ।। ३१३.

ती लाल रंगाची, चार हातांची, उजव्या हातात पाश आणि वर, डाव्या हातात अंकुश आणि अभयमुद्रा असलेली आहे. शुद्ध मनाने तिची उपासना केल्यास सर्व सिद्धी मिळते.

जीवेद्वर्षशतं धीमान्न चौरारिभयं भवेत् । क्रुद्धः प्रसादी भवति युधि मन्त्राम्बुपानतः ।। ३१३.

बुद्धिमान माणूस शंभर वर्षे जगतो आणि त्याला चोर किंवा शत्रू यांचं भय राहत नाही; युद्धात जरी कोणी रागावला असेल, तरी मंत्रयुक्त पाणी पिल्यानं तो शांत होतो.

अञ्जनं तिलकं वश्ये जिचह्वाग्रे कविता भवेत् । तज्जपान्मैथुनं वश्ये तज्जपाद्योनिवीक्षणप्त् ।। ३१३.

काजळ किंवा टिळा लावल्याने वश करता येतं; जीभेच्या टोकाला स्पर्श केल्याने कविता सुचते; त्या मंत्राचा जप केल्याने मैथुनावर प्रभुत्व मिळतं; आणि जप केल्याने स्त्रीच्या मूळस्थानाचं दर्शन होतं.

. स्पर्शाद्वशी तिलहोमात्सर्व्वञ्चैव तु सिध्यति । सप्ताभिमन्त्रितञ्चान्नं भुञ्जंस्तस्य श्रियः सदा ।। ३१३.

स्पर्शाने वश करता येतं; तिळाचं हवन केल्याने सर्व काही साध्य होतं; आणि सात मंत्रांनी अभिमंत्रित अन्न खाल्ल्यानं त्याला नेहमीच संपत्ती मिळते.

अर्द्धनारीशरुपोऽयं लक्ष्मयादिवैष्णवादिकः । अनङ्गरूपा शक्तिश्च द्वितीया मदनातुरा ।। ३१३.

ही मूर्ती अर्धनारी आहे, लक्ष्मी आणि वैष्णव परंपरेशी संबंधित आहे; दुसरी शक्ती, म्हणजेच कामरूप, ती मदनाने व्यापलेली आहे.

पवनवेगा भुवनपाला वै सर्व्वसिद्धिदा । अनङ्गमदनानङ्गमेखलान्ताञ्जपेच्छ्रिये ।। ३१३.

जगाचे रक्षक वाऱ्याच्या वेगाने फिरतात आणि सर्व सिद्धी देतात; श्रीसाठी 'अनंगमदनानंगमेखला' या शब्दाने संपणारा मंत्र जपावा.

पद्ममध्यदलेषु ह्रीँ स्वरान् कादीस्ततः स्त्रियाः । षट्‌कोणे वा घटे वाऽथ लिखित्वा स्याद्वशीकरं ।। ३१३.

कमळाच्या आतील पाकळ्यांवर 'ह्रीं' अक्षर आणि 'क' पासून सुरू होणारे स्वर लिहावेत; स्त्रीसाठी षट्कोण किंवा घटात ते लिहिल्यावर वशीकरण होते.

ओं ह्रीँ छँ नित्यक्लिन्ने मदद्रवे ओं ओं । मूलमन्त्रः षडङ्गोयं रक्तवर्णे त्रिकोणके । द्रावणी ह्लादकारिणी क्षोभिणी गुरुशक्तिका ।। ३१३.

'ॐ ह्रीं छं नित्यक्लिन्न मदद्रवे ॐ ॐ' — हा मूलमंत्र सहा अंगांसह, लाल त्रिकोणात आहे; तो आकर्षण करणारा, आनंद देणारा, अस्वस्थ करणारा आणि गुरुशक्ती आहे.

ईशानादौ च मध्ये तां नित्यां पाशाङ्कुशौ तथा । कपालकल्पकतरुं वीणा रक्ता च तद्वती ।। ३१३.

पूर्वी, मध्ये आणि शेवटी, ती नित्य देवी पाश, अंकुश, कवटी, कल्पवृक्ष आणि लाल वीणा हातात धरते.

नित्याभया मङ्गला च नववीरा च मङ्गला । दुर्भगा मनोन्मनी पूज्या द्रावा पूर्व्वादितः स्थिता ।। ३१३.

ती नित्य, अभयदायी, मंगलमय, नववीर आणि मंगल आहे; दुर्भाग्य, मनाला मोहवणारी, पूज्य, आकर्षण करणारी, पूर्वेकडून स्थापित आहे.

ओं ह्रीँ अनङ्गाय नमः ओं ह्रीँ ह्रीँ स्मराय नमः । मन्मथाय च माराय कामायैवञ्च पञ्चधा । कामाः पाशाङ्गुशौ चापवाणाः ध्येयाश्च विभ्रतः ।। ३१३.

'ॐ ह्रीं अनंगाय नमः, ॐ ह्रीं ह्रीं स्मराय नमः'; मनमथ, मारा, काम या पाच रूपांना नमस्कार; कामदेव पाश, अंकुश, धनुष्य आणि बाण घेऊन ध्यानात धरावा.

रतिश्च विरतिः प्रीतिर्विप्रीतिश्च मतिर्धृतिः । विधृतिः पुष्टिरेभिश्च क्रमात् कामादिकैर्युताः ।। ३१३.

काम, विरक्ति, प्रीती, अप्रियता, विचार, धैर्य, स्थैर्य आणि पोषण — हे सर्व कामादी शक्तींशी जोडलेले आहेत.

ओं छँ नित्यक्लिन्ने मदद्रवे ओं ओं । अ आ इ ई उ उ ऋ लृ लॄ ए ऐ ओ औ अं अः । क ख ग घ ङ च छ ज झ ञ ट ठ ड ढ ण त थ द ध न प फ ब भ म य र ल व श ष स ह क्ष । ओं छँ नित्यक्लिन्ने मदद्रवे स्वाहा । आधारशक्तिं पद्मञ्च सिंहे देवीं हृदादिषु ।। ३१३.

'ॐ छं नित्यक्लिन्न मदद्रवे ॐ ॐ | अ आ इ ई उ ऊ ऋ लृ लॄ ए ऐ ओ औ अं अः | क ख ग घ ङ च छ ज झ ञ ट ठ ड ढ ण त थ द ध न प फ ब भ म य र ल व श ष स ह क्ष | ॐ छं नित्यक्लिन्न मदद्रवे स्वाहा'; आधारशक्ती, कमळ आणि देवी, सिंहावर, हृदय वगैरे ठिकाणी.

अग्निरुवाच ओं ह्रीं ह्रँ खे छे क्षः स्त्रीँ ह्रूँ क्षे ह्रीं फट् । त्वरितां पूजयेन्नयस्य द्विभुजाञ्चाष्टवाहुकां । आधारशक्तिं पद्मञ्च सिंहे देवीं हृदादिकम् ष ।। ३१४.

अग्नी म्हणाले: 'ॐ ह्रीं ह्रं खे छे क्षः स्त्रीं ह्रूं क्षे ह्रीं फट्'; त्वरीता देवीला, दोन किंवा आठ हात असलेल्या, आधारशक्ती, कमळ, सिंहावर विराजमान, हृदय वगैरे ठिकाणी पूजन करावं.

पूर्व्वादौ गायत्रीं यजेन्मण्डले वै प्रणीतया । हुंकारां खेचरीं चण्डांछेदनीं क्षेपणीं स्त्रियाः ।। ३१४.

पूर्वेकडून सुरुवात करून, मंडळात नीट स्थापित गायत्रीचे पूजन करावे; मग हुंकारा, खेचरी, चंडा, छेदनिनी आणि क्षेपणी या स्त्रीसाठी पूजाव्यात.

हुंकारां क्षएगकारीञ्च फट्कारीं मध्यतो यजेत् । जयाञ्च विजयां द्वारि किङ्करञ्च तदग्रतः ।। ३१४.

मधोमध हुंकारा, क्षेगकारी आणि फट्कारी यांचे पूजन करावे; दारावर जया आणि विजयाचे, आणि त्यांच्या पुढे किंकराचे पूजन करावे.

तिलैर्होमैश्च सर्व्वाप्त्यै नामव्याहृतिभिस्तथा । अनन्ताय नमः स्वाहा कुलिकाय नमः स्वधा ।। ३१४.

सर्व प्राप्तीसाठी तिळाने हवन करावे आणि नावांचा उच्चार करावा: 'अनंताय नमः स्वाहा; कुलिकाय नमः स्वधा.'

स्वाहा वासुकिराजाय शङ्खपालाय वौषट् । तक्षकाय वषन्नित्यं महापद्माय वै नमः ।। ३१४.

'स्वाहा वासुकीराजाय, शंखपालाय वौषट्; तक्षकाय वषन् नेहमी, महापद्माय नमः' असे म्हणावे.

स्वाहा कर्कोटनागाय फट् पद्माय च वै नमः । लिखेन्निग्रहचक्रन्तु एकाशातिपदैर्न्नरः ।। ३१४.

'स्वाहा कर्कोटनागाय फट्, पद्माय नमः' असे म्हणावे; शंभर एक अक्षरांनी निग्रहचक्र काढावे.

वस्त्रे पटे तरौ भूर्ज्जे शिलायां यष्टिकासु च । मध्ये कोष्ठे साध्यनाम पूर्व्वादौ पट्टिकासु च ।। ३१४ ऐसादावम्बुपादौ च यमराज्यञ्च वाह्यतः । कालीनांरवमाली कालीनामाक्षमालिनी ।। ३१४.

कापडावर, कापडाच्या तुकड्यावर, भूर्जपत्रावर, दगडावर किंवा लहान काठ्यांवर, मधल्या कप्प्यात साध्याचं नाव लिहावं; सुरुवातीला आणि शेवटी पट्ट्यांवर नाव लिहावं. पूर्व आणि पश्चिम बाजूला पाण्याची भांडी ठेवावीत; बाहेर यमराज्य दाखवावं. काळीची माळ काळ्या बियांपासून असते, काळीची दुसरी माळ पास्यांपासून असते.

मामोदतत्तदोमोमा रक्षत स्वस्व भक्षणा । यमपाटटयामय मटमो टट मोटमा ।। ३१४.

‘मामोदतत्तदोमोमा’ असं म्हणावं, प्रत्येकाचं अन्न सुरक्षित राहो असं मागावं; ‘यमपाटटयामय मटमो टट मोटमा’ असं उच्चारावं.

वामो भूरिविभूसेया टट रीश्व श्वरी टट । यमराजाद्वाह्यतो वं तं तोयं मारणात्मकम् ।। ३१४.

डाव्या बाजूला तेजस्वी आणि महान असा ठेवा; ‘टटा, रीश्व, श्वरी, टटा’ हे शब्द लिहा; यमराज्याच्या बाहेर, नाश करणारे पाणी तिथे ठेवा.

कज्जलं निम्बनिर्य्यासमज्जासृग्विषसंयुतम् । काकपक्षस्य लेखन्या श्मशाने वा चतुष्पथे ।। ३१४.

कावळ्याच्या पिसाच्या लेखणीने, स्मशानभूमीत किंवा चौकात, काजळ, नीमाचा डिंक, मज्जा, रक्त आणि विष यांच्या मिश्रणाने लिहावं.

निधापयेत् कुम्भाधस्ताद्वल्मीके वाथ निक्षिपेत् । काफपक्षकस्य लेखन्या श्मशाने वा यतुष्पथे ।। ३१४.

ते भांड्याच्या खाली ठेवावं किंवा मुंग्याच्या वारुळात ठेवावं; कावळ्याच्या पिसाच्या लेखणीने, स्मशानभूमीत किंवा चौकात लिहावं.

लिखेच्चानुग्रहञ्चक्रं शुक्लपत्रेऽथ भूर्ज्जंके । लाक्षया कुङ्कुमेनाथ स्फटिकाचन्दनेन वा ।। ३१४.

अनुग्रहचक्र पांढऱ्या पत्रावर किंवा भूर्जपत्रावर लिहावं; लाह, कुंकू किंवा स्फटिक चंदन यांचा वापर करावा.

भुवि भिक्तौ पूर्व्वदले१ नाम मध्यमकोष्ठके । खण्डे तु वारिमध्यस्थं ओं हंसौ वापि पट्टिशम् ।। ३१४.

जमिनीवर, पूर्वेकडील पाकळीत, नाव मधल्या कप्प्यात लिहावं; तुकड्यावर, पाण्याच्या मध्यभागी किंवा ‘ॐ हंसौ’ पट्ट्यावर लिहावं.

लक्ष्मीश्लोकं शिबादौ च राक्षसादिक्रमाल्लिखेत् । श्रीःसाममोमा सा श्रीः सानौ याज्ञे ज्ञेया नौसा ।। ३१४.

लक्ष्मीचा श्लोक सुरुवातीला लिहावा, मग राक्षस वगैरे क्रमाने लिहावं; ‘श्रीः साममोमा सा श्रीः सानौ याज्ञे ज्ञेया नौसा’ हे लिहावं.