अग्निपुराणम्

तापयेत्‌खादिराङ्गारैर्भूर्जमाक्रम्य पादयोः । सप्ताहादानयेत् सर्व्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् ।। ३१२.

खदिराच्या कोळशांनी तापवावे, पायाखाली भूर्ज ठेवावे; सात दिवसांनी तो तीनही लोक, जडजिवंत सर्व काही मिळवतो.

वज्रसम्पुटगर्भे तु द्वादशारे तु लेखयेत् । मध्ये गर्भगतं नाम सदाशिवविदर्मितम् ।। ३१२.

वज्राच्या पेटीत, बारा तोंड असलेले चिन्ह लिहावे; मध्यभागी गुप्त नाव, सदा शिवाच्या ज्ञानाने चिन्हांकित करावे.

कुड्ये१ फलकके वाथ शिलापट्टे हरिद्रया। मुखस्तम्भं गतिस्तम्भं सैन्यस्तम्भन्तु जायते ।। ३१२.

भिंतीवर, फळक्यावर किंवा दगडाच्या पट्ट्यावर, हळदीने लिहिल्यास वाणी थांबते, हालचाल थांबते, आणि सैन्यही थांबते.

विषरक्तेन संलिख्य शमशाने कर्परे बुधः । षट्‌कोणं दण्डमाक्रान्तं समन्ताच्छक्तियोजितम् ।। ३१२.

विषमिश्र रक्ताने, श्मशानातील कवटीवर, ज्ञानी माणसाने सहा कोन असलेले, काठीने ओलांडलेले आणि सर्व बाजूंनी शक्ती जोडलेले चिन्ह लिहावे.

मारयेदचिरादेष श्मशाने निहतं रिपुं । छेदं करोति राष्ट्रस्य चक्रमध्ये न्यसेद्रिपुं ।। ३१२.

तो शत्रूला श्मशानात लवकरच मारतो; राज्यात फूट घालतो, आणि शत्रूला चक्राच्या मध्यभागी ठेवतो.

चक्रधाराङ्गतां शक्तिं रिपुनाम्ना रिपुं हरेत् । तार्क्ष्येणैव चु वीजेन खड्गमध्ये तु लोखयेत् ।। ३१२.

चक्राच्या प्रवाहात शक्ती ठेवून, शत्रूचे नाव लिहून, तो शत्रूचा नाश करतो; गरुडाच्या पिसाने किंवा बीजाने, ते तलवारीच्या मध्यभागी ठेवावे.

विदर्भरिपुनामाथ श्मशानाङ्गारलेखितम् । सप्ताहात्साधयेद्देशं ताडयेत् प्रेतभस्मना ।। ३१२.

विदर्भातील शत्रूचे नाव श्मशानातील कोळशांनी लिहिल्यास, सात दिवसांनी तो देश जिंकतो, प्रेताच्या भस्माने प्रहार करतो.

भेदने छेदने चैव मारणेषु शिवो भवेत् । तारकं नेत्रमुद्देष्टं शान्तिपुष्टी नियोजयेत् ।। ३१२.

फूट, छेद आणि मारण यात शिव असतो; तारा हे नेत्र आहे, आणि ते शांतता व पोषणासाठी वापरावे.

दहनादिप्रयोगोयं शाकिनीञ्चैव कर्षयेत् । मध्यादिवारुणीं यावद्वक्रतुण्डसमन्वितः ।। ३१२.

दहनादी प्रयोगाने शाकिनींना आकर्षित करता येते, मध्यभागापर्यंत आणि वारुणीपर्यंत, वक्रतुण्डासह.

कुष्ठाद्या व्याधयो ये तु नाशयेत्तान्न संशयः । मध्यादिउत्तरान्तन्तु करालीबन्धनाज्जपेत् ।। ३१२.

कुष्ठरोग वगैरे आजार नक्कीच नाहीसे होतात; मध्यभागापासून शेवटपर्यंत, कराळीच्या बंधनाने जप करावा.

रक्षयेदात्मनो विद्यां प्रतिवादी यदा शिवः । वारुण्यादि ततो न्यस्य ज्वरकाशविनाशनम् ।। ३१२.

शिव विरोधक असताना, आपली विद्या जपली जाते; मग वारुणी वगैरे ठेवून, ताप आणि खोकला नाहीसे करतो.

. सौम्यादि मध्यमान्तन्तु गुरुत्वं जायते वटे । पूर्व्वादि मध्यमान्तन्तु लघुत्वं कुरुते क्षणात् ।। ३१२.

सौम्यापासून मध्यभागापर्यंत वटवृक्षात जडत्व येते; पूर्वेकडून मध्यभागापर्यंत क्षणात हलकेपणा निर्माण होतो.

भूर्ज्जे रोचनया लिख्य एतद्वज्राकुलं पुरम् । क्रमस्थैर्म्मन्त्रवीजैस्तु रक्षां देहेषु कारयेत् ।। ३१२.

भूर्जावर रोचना वापरून हे वज्रयुक्त नगर लिहावे; मंत्रबीजांच्या क्रमाने, शरीरासाठी रक्षण करावे.

वेष्टिता भावहेम्ना च रक्षेयं मृत्युनाशिनी । विघ्नपापारिदमनी सौभाग्यायुःप्रदा धृता ।। ३१२.

सोन्याने गुंडाळलेली ही रक्षा मृत्यू नष्ट करते; विघ्न, पाप, शत्रू दूर करते, आणि घालण्यास सौभाग्य व दीर्घायुष्य देते.

द्यूते रणे च जयदा शक्रसैन्ये न संशयः । बन्ध्यानां पुत्रदा ह्येणा चिन्तामणिरिवापरा ।। ३१२.

जुगारात आणि युद्धात, इंद्राच्या सैन्याविरुद्धही, ही विजय देते, याबद्दल शंका नाही; वंध्यांना ही संतती देते, आणि दुसऱ्या चिंतामणीसारखी आहे.

साधयेत् परराष्ट्राणि राज्यञ्च पृथिवीं जयेत् । फट् स्त्रीं क्षें हूँ लक्षज्प्याद्यक्षादिर्वशगो भवेत् ।। ३१२.

तो परकी राज्ये जिंकू शकतो आणि पृथ्वीवर राज्य मिळवू शकतो. 'फट् स्त्रीं क्षें हूं' हा मंत्र लक्ष वेळा जपल्यास, अगदी पासा खेळणारे व इतरही त्याच्या इच्छेप्रमाणे वश होतील.

अग्निरुवाच ओं विनायकार्चनं वक्ष्ये यजेदाधारशक्तिकम् । धर्म्माद्यष्टककन्दञ्च नालं पद्मञ्च कर्णिकाम् ।। ३१३.

अग्नी म्हणाले: मी विनायकाची पूजा कशी करावी ते सांगतो. आधी आधारशक्ती, धर्माची आठ मुळे, देठ, कमळ आणि त्याचे बीज यांची पूजा करावी.

केशरं त्रिगुणं पद्मं तीव्रञ्च ज्वलिनीं यजेत् । नन्दाञ्च सुयशाञ्चोग्रां तेजोवतीं विन्ध्यवासिनीं ।। ३१३.

केशर, त्रिगुणी कमळ, तीव्र ज्वालायुक्त, नंदा, सुयशा, उग्र, तेजोवती आणि विंध्यवासिनी यांचीही पूजा करावी.

गणमूर्त्तिं गणपतिं हृदयं स्याद्‌गणं जयः । एकदन्तोत्कटशिरःशिखायाच्लकर्णिने ।। ३१३.

गणमूर्ती, गणपती, हृदय म्हणजे गण, जय, एकदंत, उत्कट, शिरःशिखा आणि लकर्णी यांची पूजा करावी.

गजवक्त्राय कवचं चहूँ फडन्तं तथाष्टकं । महोदरो दण्डहस्तः पूर्व्वादौ मध्यतो यजेत् ।। ३१३.

गजवक्त्रासाठी कवच, 'हूं फट्' हा मंत्र आणि अष्टक, महोदर, दंडहस्त—पूर्व दिशेला आणि मग मध्यभागी यांची पूजा करावी.

जयो गणाधिपो गणनायकोऽथ गणेश्वरः । वक्रतुण्ड एकदन्तोत्कटलम्बोदरो गज ।। ३१३.

जय, गणाधिपती, गणनायक आणि मग गणेश्वर; वक्रतुंड, एकदंत, उत्कट, लंबोदर, गज—

वक्त्रो विकटाननोऽथ हूँ पूर्व्वो विघ्ननाशनः । धूम्रवर्णो महेन्द्राद्यो वाह्ये विघ्नेशपूदनम् ।। ३१३.

वक्त्र, विकटानन, मग 'हूं' पूर्व दिशेला, विघ्ननाशन; धूम्रवर्ण, महेंद्र आणि इतर—बाहेर विघ्नेशाची पूजा करावी.

त्रिपुरापूजनं वक्ष्ये असिताङ्गो रुरुस्तथा । चण्डः क्रोधस्तथोन्मत्तः कपाली भीषणः क्रमात् ।। ३१३.

मी त्रिपुरेची पूजा कशी करावी ते सांगतो: असितांग, रुरु, चंड, क्रोध, उन्मत्त, कपालधारी आणि भीषण, या क्रमाने.

संहारो भैरवो ब्राह्मीमुख्या ह्रस्वास्तु भैरवाः । ब्रह्माणीषण्मुखा दीर्घा अग्न्यादौ वटुकाः क्रमात् ।। ३१३.

संहार, भैरव आणि मुख्य ब्राह्मी; भैरव लहान असावेत; ब्राह्मी, षण्मुखी मोठ्या; अग्नीपासून सुरू होणारे वटुक या क्रमाने.

समयपुत्रो वटुको योगिनीपुत्रकस्तथा । सिद्धपुत्रश्च वटुकः कुलपुत्रश्चतुर्थकः ।। ३१३.

समयपुत्र, वटुक, योगिनीपुत्र, सिद्धपुत्र, वटुक आणि चौथे कुलपुत्र.

हेतुकः क्षेत्रपालश्च त्रिपुरान्तो द्वितीयकः । अग्निवेतालोऽग्निजिह्वः कराली काललोचनः ।। ३१३.

हेतुक, क्षेत्रपाल, दुसरा त्रिपुरांत; अग्निवेताळ, अग्निजिह्वा, कराळी, काळलोचन.

एकपादश्च भीमाक्ष ऐं क्षें प्रेतस्तथासनं । ऐँ ह्रीं द्वौश्च त्रिपुरा पद्मासनसमास्थिता ।। ३१३.

एकपाद, भीमाक्ष, 'ऐं क्षें', प्रेत आणि आसन; 'ऐं ह्रीं', दोन त्रिपुरा, कमळासनावर बसलेल्या.

विभ्रत्यभयपुस्तञ्च वामे बरदमालिकाम् । मूलेन हृदयादि स्याज्जालपूर्णञ्च कामकम् ।। ३१३.

ती डाव्या हातात अभयमुद्रा आणि पुस्तक, तसेच वरद माळा धरते; मूळ, हृदय इत्यादींनी जाळे भरते आणि इच्छा पूर्ण होते.

गोमध्ये नाम संलिख्य चाष्टपत्रे च मध्यतः । श्मशानादिपटे श्मशानाङ्गारेण विलेखयेत् ।। ३१३.

गाईच्या शेणाच्या मध्यभागी आणि आठ पाकळ्यांच्या कमळाच्या मध्यात नाव लिहावे; स्मशानातील कापडावर स्मशानातील राखेने लिहावे.