अग्निपुराणम्

दूतीमन्त्रेण द्वारादौ एकवृक्षे श्मशानके । एवञ्च सर्व्वकामाप्तिर्भुङ्‌क्ते सर्व्वां महीं नृपः ।। ३११.

दूती मंत्राने, दाराशी किंवा स्मशानातील एखाद्या झाडाजवळ पूजा करावी. अशा प्रकारे राजा सर्व इच्छित वस्तू मिळवतो आणि संपूर्ण पृथ्वीचा उपभोग घेतो.

अग्निरुवाच विद्याप्रस्तावमाख्यास्ये धर्म्मकामादिसिद्धिदम् । नवकोष्ठविभागेन विद्याभेदञ्च विन्दति ।। ३१२.

अग्नी म्हणतो: मी विद्या विषय सांगतो, जी धर्म, काम इत्यादींची सिद्धी देते. नवकोष्ठ विभागाने विविध विद्यांचे प्रकार समजतात.

अनुलोमविलोमेन समस्तव्यस्तयोगतः । कर्णाविकर्णयोगेन अत ऊद्‌र्ध्वं विभागशः ।। ३१२.

अनुलोम-विलोम, एकत्र किंवा वेगळ्या प्रकारे, कान व अ-कान पद्धतीने आणि त्याहूनही अधिक विभाग करून हे केले जाते.

त्रित्रिकेण च योगेन देव्या सन्नद्धविग्रहः । जानाति सिद्धिदान्मन्त्रान् प्रस्तावान्निर्गतान् बहून् ।। ३१२.

तीन त्रिकोणांच्या योगाने, देवीच्या सुशोभित मूर्तीने, तो अनेक सिद्धिदायक मंत्र जाणतो, जे या विषयातून प्रकट होतात.

शास्त्रे शास्त्रे स्मृता मन्त्राः प्रयोगास्तत्र दुर्ल्लभाः । गुरुः स्यात् प्रथमो वर्णः पूर्व्वेद्युर्न च वर्ण्यते ।। ३१२.

प्रत्येक शास्त्रात मंत्र सांगितले आहेत, पण त्यांचा प्रयोग कठीण आहे. गुरु हा पहिला अक्षर असतो, तो पूर्वी जाणणारा असतो, पण त्याचं वर्णन करायचं नसतं.

प्रस्तावे तत्र चैकार्णा द्व्यर्णस्त्र्यर्णादयोऽभवन् । तिर्य्यगूद्‌र्ध्वगता रेखाश्चतुरश्चतुरो भजेत् ।। ३१२.

त्या विषयात एकाक्षरी, द्व्यक्षरी, त्र्यक्षरी असे विविध मंत्र असतात. आडवे आणि उभे असे चार रेषांचे विभाग चार भागांत करावेत.

नव कोष्ठा भवन्त्येवं मध्यदेशे तथा इमान् । प्रदक्षिणेन संस्थाप्य प्रस्तावं भेदयेत्ततः ।। ३१२.

अशा प्रकारे मध्यभागी नऊ कोष्ठ असतात. त्यांना प्रदक्षिणा घालून, मग विषयाचे विभाग करावेत.

प्र्स्तावक्रमयोगेन प्रस्तावं यस्तु विन्दति । करमुष्टिस्थितास्तस्य साधकस्य हि सिद्धयः ।। ३१२.

प्रस्ताव आणि त्याच्या क्रमाने जो कोणी प्रस्ताव मिळवतो, त्या साधकाच्या हाताच्या मुठीत सर्व सिद्धी असतात.

त्रैलोक्यं पादमूले स्यान्नवखण्डां भुवं लभेत् । कपाले तु समालिख्य शिवतत्त्वं समन्ततः ।। ३१२.

तीनही लोक त्याच्या पायाशी असतात; तो पृथ्वीचे नवखंड मिळवतो. कवटीवर सर्व बाजूंनी शिवतत्त्व लिहावे.

श्मशानकर्पटे वाथ वाह्यं निष्क्रम्य मन्त्रवित् । तस्य मध्ये लिखेन्नाम कर्णिकोपरि संस्थितम् ।। ३१२.

श्मशानातील कफनीवर किंवा बाहेर जाऊन, मंत्र जाणणाऱ्याने त्याच्या मध्यभागी, कर्णिकेवर नाव लिहावे.

तापयेत्‌खादिराङ्गारैर्भूर्जमाक्रम्य पादयोः । सप्ताहादानयेत् सर्व्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् ।। ३१२.

खदिराच्या कोळशांनी तापवावे, पायाखाली भूर्ज ठेवावे; सात दिवसांनी तो तीनही लोक, जडजिवंत सर्व काही मिळवतो.

वज्रसम्पुटगर्भे तु द्वादशारे तु लेखयेत् । मध्ये गर्भगतं नाम सदाशिवविदर्मितम् ।। ३१२.

वज्राच्या पेटीत, बारा तोंड असलेले चिन्ह लिहावे; मध्यभागी गुप्त नाव, सदा शिवाच्या ज्ञानाने चिन्हांकित करावे.

कुड्ये१ फलकके वाथ शिलापट्टे हरिद्रया। मुखस्तम्भं गतिस्तम्भं सैन्यस्तम्भन्तु जायते ।। ३१२.

भिंतीवर, फळक्यावर किंवा दगडाच्या पट्ट्यावर, हळदीने लिहिल्यास वाणी थांबते, हालचाल थांबते, आणि सैन्यही थांबते.

विषरक्तेन संलिख्य शमशाने कर्परे बुधः । षट्‌कोणं दण्डमाक्रान्तं समन्ताच्छक्तियोजितम् ।। ३१२.

विषमिश्र रक्ताने, श्मशानातील कवटीवर, ज्ञानी माणसाने सहा कोन असलेले, काठीने ओलांडलेले आणि सर्व बाजूंनी शक्ती जोडलेले चिन्ह लिहावे.

मारयेदचिरादेष श्मशाने निहतं रिपुं । छेदं करोति राष्ट्रस्य चक्रमध्ये न्यसेद्रिपुं ।। ३१२.

तो शत्रूला श्मशानात लवकरच मारतो; राज्यात फूट घालतो, आणि शत्रूला चक्राच्या मध्यभागी ठेवतो.

चक्रधाराङ्गतां शक्तिं रिपुनाम्ना रिपुं हरेत् । तार्क्ष्येणैव चु वीजेन खड्गमध्ये तु लोखयेत् ।। ३१२.

चक्राच्या प्रवाहात शक्ती ठेवून, शत्रूचे नाव लिहून, तो शत्रूचा नाश करतो; गरुडाच्या पिसाने किंवा बीजाने, ते तलवारीच्या मध्यभागी ठेवावे.

विदर्भरिपुनामाथ श्मशानाङ्गारलेखितम् । सप्ताहात्साधयेद्देशं ताडयेत् प्रेतभस्मना ।। ३१२.

विदर्भातील शत्रूचे नाव श्मशानातील कोळशांनी लिहिल्यास, सात दिवसांनी तो देश जिंकतो, प्रेताच्या भस्माने प्रहार करतो.

भेदने छेदने चैव मारणेषु शिवो भवेत् । तारकं नेत्रमुद्देष्टं शान्तिपुष्टी नियोजयेत् ।। ३१२.

फूट, छेद आणि मारण यात शिव असतो; तारा हे नेत्र आहे, आणि ते शांतता व पोषणासाठी वापरावे.

दहनादिप्रयोगोयं शाकिनीञ्चैव कर्षयेत् । मध्यादिवारुणीं यावद्वक्रतुण्डसमन्वितः ।। ३१२.

दहनादी प्रयोगाने शाकिनींना आकर्षित करता येते, मध्यभागापर्यंत आणि वारुणीपर्यंत, वक्रतुण्डासह.

कुष्ठाद्या व्याधयो ये तु नाशयेत्तान्न संशयः । मध्यादिउत्तरान्तन्तु करालीबन्धनाज्जपेत् ।। ३१२.

कुष्ठरोग वगैरे आजार नक्कीच नाहीसे होतात; मध्यभागापासून शेवटपर्यंत, कराळीच्या बंधनाने जप करावा.

रक्षयेदात्मनो विद्यां प्रतिवादी यदा शिवः । वारुण्यादि ततो न्यस्य ज्वरकाशविनाशनम् ।। ३१२.

शिव विरोधक असताना, आपली विद्या जपली जाते; मग वारुणी वगैरे ठेवून, ताप आणि खोकला नाहीसे करतो.

. सौम्यादि मध्यमान्तन्तु गुरुत्वं जायते वटे । पूर्व्वादि मध्यमान्तन्तु लघुत्वं कुरुते क्षणात् ।। ३१२.

सौम्यापासून मध्यभागापर्यंत वटवृक्षात जडत्व येते; पूर्वेकडून मध्यभागापर्यंत क्षणात हलकेपणा निर्माण होतो.

भूर्ज्जे रोचनया लिख्य एतद्वज्राकुलं पुरम् । क्रमस्थैर्म्मन्त्रवीजैस्तु रक्षां देहेषु कारयेत् ।। ३१२.

भूर्जावर रोचना वापरून हे वज्रयुक्त नगर लिहावे; मंत्रबीजांच्या क्रमाने, शरीरासाठी रक्षण करावे.

वेष्टिता भावहेम्ना च रक्षेयं मृत्युनाशिनी । विघ्नपापारिदमनी सौभाग्यायुःप्रदा धृता ।। ३१२.

सोन्याने गुंडाळलेली ही रक्षा मृत्यू नष्ट करते; विघ्न, पाप, शत्रू दूर करते, आणि घालण्यास सौभाग्य व दीर्घायुष्य देते.

द्यूते रणे च जयदा शक्रसैन्ये न संशयः । बन्ध्यानां पुत्रदा ह्येणा चिन्तामणिरिवापरा ।। ३१२.

जुगारात आणि युद्धात, इंद्राच्या सैन्याविरुद्धही, ही विजय देते, याबद्दल शंका नाही; वंध्यांना ही संतती देते, आणि दुसऱ्या चिंतामणीसारखी आहे.

साधयेत् परराष्ट्राणि राज्यञ्च पृथिवीं जयेत् । फट् स्त्रीं क्षें हूँ लक्षज्प्याद्यक्षादिर्वशगो भवेत् ।। ३१२.

तो परकी राज्ये जिंकू शकतो आणि पृथ्वीवर राज्य मिळवू शकतो. 'फट् स्त्रीं क्षें हूं' हा मंत्र लक्ष वेळा जपल्यास, अगदी पासा खेळणारे व इतरही त्याच्या इच्छेप्रमाणे वश होतील.

अग्निरुवाच ओं विनायकार्चनं वक्ष्ये यजेदाधारशक्तिकम् । धर्म्माद्यष्टककन्दञ्च नालं पद्मञ्च कर्णिकाम् ।। ३१३.

अग्नी म्हणाले: मी विनायकाची पूजा कशी करावी ते सांगतो. आधी आधारशक्ती, धर्माची आठ मुळे, देठ, कमळ आणि त्याचे बीज यांची पूजा करावी.

केशरं त्रिगुणं पद्मं तीव्रञ्च ज्वलिनीं यजेत् । नन्दाञ्च सुयशाञ्चोग्रां तेजोवतीं विन्ध्यवासिनीं ।। ३१३.

केशर, त्रिगुणी कमळ, तीव्र ज्वालायुक्त, नंदा, सुयशा, उग्र, तेजोवती आणि विंध्यवासिनी यांचीही पूजा करावी.

गणमूर्त्तिं गणपतिं हृदयं स्याद्‌गणं जयः । एकदन्तोत्कटशिरःशिखायाच्लकर्णिने ।। ३१३.

गणमूर्ती, गणपती, हृदय म्हणजे गण, जय, एकदंत, उत्कट, शिरःशिखा आणि लकर्णी यांची पूजा करावी.