अग्निपुराणम्

तंसुरोघाच्च चत्वारो दुष्मन्तोऽथ प्रवीरकः । सुमन्तश्चानयो वीरो दुष्मन्ताद्भरतोऽभवत् ।। २७८.

तंसुरोघापासून चार — दुष्मंत, मग प्रवीरक, सुमंत, अनयो आणि वीर. दुष्मंतापासून भरत जन्मला.

शकुन्तलायान्तु बली यस्य नाम्ना तु भारताः । सुतेषु मातृकोपेन नष्टेषु भरतस्य च ।। २७८.

शकुंतलेचा बलवान पुत्र, ज्याच्या नावावरून भारत लोक ओळखले जातात, त्याच्या आईच्या रागामुळे भरताचे पुत्र हरवले गेले.

ततो मरुद्‌भिरानीय पुत्रः स तु बृहस्पतेः । संक्रामितो भरद्वाजः क्रतुभिर्व्वितथोऽभवत् ।। २७८.

नंतर मरुतांनी आणलेला बृहस्पतीचा एक पुत्र, तो भरद्वाजाकडे गेला; आणि यज्ञांमुळे भरद्वाजाचे नाव वितथ झाले.

स चापि वितथः पुत्रान् जनयामास पञ्च वै । सुहोत्रं च सुहोतारं गयं गर्भं तथैव च ।। २७८.

त्या वितथाने पाच पुत्र जन्मास घातले – सुहोत्र, सुहोतार, गय, गर्भ आणि कपिल.

कपिलश्च महात्मानं सुकेतुञ्च सुतद्वयम् । कौशिकञ्च गृत्सपतिं तथा गृत्सपतेः सुताः ।। २७८.

कपिल आणि सुकतु हे दोघे महान आत्म्यांचे पुत्र होते; तसेच कौशिक आणि गृत्सपति, हे गृत्सपतिचे पुत्र होत.

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः काशे दीर्घतमाः सुताः । ततो धन्वन्तरिश्चासीत्तत्सुतोऽभूच्च केतुमान् ।। २७८.

काशीमध्ये ब्राह्मण, क्षत्रिय आणि वैश्य असे दीर्घायुषी पुत्र होते; त्यांच्यातून धन्वंतरी झाला आणि त्याचा पुत्र केतुमान झाला.

केतुमतो हेमरथो दिवोदास इतिश्रुतः । प्रतर्दनो दिवोदासाद्भर्गवत्सौ प्रतर्दनात् ।। २७८.

केतुमानाचा पुत्र हेमरथ आणि दिवोदास असे प्रसिद्ध आहेत; दिवोदासापासून प्रतर्दन, आणि प्रतर्दनापासून भार्गवत्स झाला.

वत्सादनर्क्क आसीच्च अनर्क्कात् क्षेमकोऽभवत् । क्षेमकाद्वर्षकेतुश्च वर्षकेतोर्विभुः स्मृतः ।। २७८.

वस्तापासून अनर्क झाला, अनर्कापासून क्षेमक, क्षेमकापासून वर्षकेतू, आणि वर्षकेतूपासून विभु अशी आठवण आहे.

विभोरानर्त्तः पुत्रोऽभूद्धिभोश्य सुकुमारकः । सुकुमारात्सत्यकेतुर्वत्सभूमिस्तु वत्सकात् ।। २७८.

विभुचा पुत्र अनर्त झाला, आणि विभुचाच दुसरा पुत्र सुकुमारक; सुकुमारकापासून सत्यकेतू, आणि वत्सकापासून वत्सभूमी झाला.

सुहोत्रस्य बृहत्पुत्रो बृहतस्तनयास्त्रयः । अजमीढो द्विमीढश्च पुरुमीढश्च वीर्य्यवान् ।। २७८.

सुहोत्राचा पुत्र बृहद्, आणि बृहदचे तीन पुत्र – अजमीढ, द्विमीढ आणि बलवान पुरुमीढ.

अजमीढस्य केशिन्यां जज्ञे जह्नुः प्रतापवान् । जह्नोरभूदजकाश्वौ बलाकाश्वस्तदात्मजः ।। २७८.

अजमीढ आणि केशिनी यांच्या पोटी प्रतापी जह्नु जन्मला; जह्नुपासून अजकाश्व आणि बलाकाश्व, आणि बलाकाश्वाचा पुत्र झाला.

बलाकाश्वस्य कुशिकः कुशिकात् गाधिरिन्द्रकः । गाधेः सत्यवती कन्या विश्वामित्रः सुतोत्तमः ।। २७८.

बलाकाश्वाचा पुत्र कुशिक, कुशिकापासून गाधी ज्याला इंद्रक असेही म्हणतात; गाधीची कन्या सत्यवती आणि त्याचा श्रेष्ठ पुत्र विश्वामित्र.

देवरातः कतिमुखा विश्वामित्रस्य ते सुताः । शुनः शेफाऽष्टकश्चान्यो ह्यजमीढात् सुतोऽभवत् ।। २७८.

देवरात आणि कतिमुख हे विश्वामित्राचे पुत्र; शुनःशेफ आणि अष्टक हे इतर, आणि अजमीढाचा आणखी एक पुत्र.

नीलिन्यां शान्तिरपरः पुरुजातिः सुशान्तितः । पुरुजातेस्तु वाह्याश्वो वाह्याशवात् पञ्च पार्थिवाः ।। २७८.

नीलिनीपासून शांत, आणि दुसरा पुत्र सुशांतीपासून पुरुजाति; पुरुजातिपासून वाह्याश्व, आणि वाह्याश्वापासून पाच राजे झाले.

मुकुलः सृञ्जयश्यैव राजा वृहदिषुस्तथा । यवीनरश्च कृमिलः पाञ्चाला इति विश्रुताः ।। २७८.

मुकुल, सृंजय, राजा वृहदिषु, यवीनगर आणि कृमिल – हे पाचजण पंचाल म्हणून प्रसिद्ध आहेत.

मुकुलस्य तु मौकुल्याः क्षेत्रोपेता द्विजातयः । चञ्चाश्वो मुकुलाज्जज्ञे चञ्चाश्वान्मिथुनं ह्यभूत् ।। २७८.

मुकुलापासून मौकुल्य हे क्षेत्रज द्विज झाले; मुकुलापासून चंचाश्व जन्मला आणि चंचाश्वापासून एक जोड जन्मले.

दिवोदासो ह्यहल्या च अल्यायां शरद्वतात् । शतानन्दः शतानन्दात् सत्यधृन्मिथुनन्ततः ।। २७८.

दिवोदास आणि अहल्या, अहल्येपासून शरद्वत; शतानंदापासून सत्यधृति, आणि मिथुनापासून वंश पुढे गेला.

कृपः कृपी दिवोदासान्मैत्रेयः सोमपस्ततः । सृञ्चयात् पञ्चधनुषः सोमदत्तश्य तत्सुतः ।। २७८.

कृप आणि कृपी हे दिवोदासाचे, मैत्रेयापासून सोमप, सृंजयापासून पञ्चधनु, आणि सोमदत्ताचा पुत्र.

सहदेवः सोमदत्तात् सहदेवात्तु सोमकः । आसीच्च सोमकाज्जन्तुर्ज्जन्तोश्च पृषतः सुतः ।। २७८.

सोमदत्तापासून सहदेव, सहदेवापासून सोमक, सोमकापासून जन्तु, आणि जन्तुपासून पृषताचा पुत्र झाला.

पृषताद्‌द्रुपदस्तस्माद्‌धृष्टद्युम्नोऽथ तत्सुतः । धृष्टकेतुश्च धूमिन्यामृक्षोऽभूदजमीढतः ।। २७८.

पृशतापासून द्रुपद झाला, त्याच्यापासून धृष्टद्युम्न, त्याचा मुलगा धृष्टकेतू, आणि धूमिनीपासून जमीड्हाचा वंशज ऋक्ष जन्माला आला.

ऋक्षात्सम्बलणो जज्ञे कुरुः सम्वरणात्ततः । यः प्रयागादपाक्रम्य कुरुक्षेत्रञ्चकार ह ।। २७८.

ऋक्षापासून संभलण झाला, आणि संवरणापासून कुरू जन्मला, ज्याने प्रयाग सोडून कुरूक्षेत्राची स्थापना केली.

कुरोः सुधन्वा सुधनुः परिक्षइच्चारिमेजयः । सुधन्वनः सुहोत्रोऽभूत् सुहोत्राच्च्यवनो ह्यभूत् ।। २७८.

कुरूपासून सुधन्वा, त्याच्यापासून सुधनू, मग परीक्षित आणि अरिमेजय; सुधन्वापासून सुहोत्र, आणि सुहोत्रापासून च्यवन झाला.

वशिष्ठपरिचाराभ्यां सप्तासन् गिरिकासुताः । वृहद्रथः कुशो वीरो यदुः प्रत्यग्रहो बलः ।। २७८.

वसिष्ठ आणि परिचार यांच्या योगे गिरिकेला सात मुले झाली: वृहत्‍रथ, कुश, वीर, यदु, प्रत्यग्र, आणि बल.

मत्स्यकाली कुशाग्रोऽतो ह्यासीद्राज्ञो वृहद्रथात् । कुशाग्राद्‌वृषभो जज्ञे तस्य सत्यहितः सुतः ।। २७८.

मच्छकाळी आणि कुशाग्र हे राजा वृहत्‍रथाचे पुत्र; कुशाग्रापासून वृषभ, आणि त्याचा मुलगा सत्यहित.

सुधन्वा तत्सुतश्चोर्ज्ज ऊर्ज्जादासीच्च सम्भवः । सम्भवाच्च जरासन्धः सहदेवश्च तत्‌सुतः ।। २७८.

सुधन्वाचा मुलगा ऊर्ज, ऊर्जापासून संभव, संभावापासून जरासंध, आणि त्याचा मुलगा सहदेव.

सहदेवादुदापिश्च उदापेः श्रुतकर्मकः । परिक्षइतस्य दायादो धार्मिको जनमेजयः ।। २७८.

सहदेवापासून उदापी, उदापीपासून श्रुतकर्मक; परीक्षितचा वारस धर्मी जनमेजय.

जनमेजयात्त्रसदस्युर्जह्रोस्तु सुरथः सुतः । श्रुतसेनोग्रसेनौ च भीमसेनश्च नामतः ।। २७८.

जनमेजयापासून त्रसदस्यु, जह्रूपासून सुरथ; श्रुतसेन, उग्रसेन आणि भीमसेन अशी नावे होती.

जनमेजयस्य पुत्रौ तु सुरथो महिमांस्तथा । सुरथाद्‌विदूरथोऽभूदृक्ष आसीद्विदूरथात् ।। २७८.

जनमेजयाचे दोन पुत्र — सुरथ आणि महिमान; सुरथापासून विदूरथ, आणि विदूरथापासून ऋक्ष.

ऋक्षस्य तु द्वितीयस्य भीमसेनोऽभवत्‌सुतः । प्रतीपो भीमसेनात्तु प्रतीपस्य तु शान्तनुः ।। २७८.

दुसऱ्या ऋक्षाचा मुलगा भीमसेन, भीमसेनापासून प्रतिप, आणि प्रतिपापासून शांतनू.