अग्निपुराणम्

विश्वामित्रवशिष्ठात्रिकवयश्च रणे सुरान् । अपालयन्ते निर्व्यार्य्य रगद्वेषादिदानवान् ।। २७६.

विश्वामित्र, वसिष्ठ आणि इतर तीन ऋषींनी युद्धात देवांचे रक्षण केले आणि द्वेषाने भरलेल्या दानवांना पराभूत केले.

पृथ्वीरथे ब्रह्मयन्तुरीशस्य शरणो हरिः । ददाह त्रिपुरं देवपालको दैत्यमर्दनः ।। २७६.

ब्रह्मा आणि ईश्वर यांचे आश्रय असलेल्या हरिने, देवांचे रक्षण करत, त्रिपुर नगरी जाळून दानवांचा नाश केला.

गौरीं जिहीर्षुणा रुद्रमन्धकेनार्दितं हरिः । अनुरक्तश्च रेवत्यां चक्रेचान्धासुरार्दनम् ।। २७६.

गौरीला मिळवण्याची इच्छा असलेल्या रुद्राला त्रास देणाऱ्या आंधळ्या दैत्याचा, रेवतीवर प्रेम करणाऱ्या हरिने नाश केला.

वृत्रे देवहरं विष्णुर्देवधर्म्मानपालयत् ।। २७६.

विष्णूंनी, देवधर्माचे पालन करत, देवांचा संहार करणाऱ्या वृत्राचा वध करून देवांचे रक्षण केले.

शाल्वादीन् दानवान् जित्वा हरिः परशुरामकः । अपालयत् सुरादींश्च दुष्टक्षत्रं निहत्य च ।। २७६.

हरिने परशुराम रूपात शाल्व आणि इतर दानवांना जिंकले, देव आणि त्यांच्या प्रमुखांचे रक्षण केले आणि दुष्ट क्षत्रियांना नष्ट केले.

हालाहलं विषं दैत्यं निराकृत्य महेश्वरात् । भयं निर्णाशयामास देवानां मधुसूदनः ।। २७६.

महेश्वराकडून हालाहल विष आणि दैत्य दूर करून, मधुसूदनाने देवांचा भयं दूर केला.

हालाहलं विषं यश्च दैत्यः कोलाहलो जितः । पालिताश्च सुराः सर्व्वे विष्णुना धम्मपालनात् ।। २७६.

कोलाहल दैत्य आणि हालाहल विष जिंकले गेले, आणि विष्णूंनी धर्माचे पालन करून सर्व देवांचे रक्षण केले.

देवासुरे रणे यश्च दैत्यः कोलाहलो जितः । पालिताश्च सुराः सर्व्वे विष्णुना धर्म्मपालनात् ।। २७६.

देव-दैत्यांच्या युद्धात कोलाहल दैत्याचा पराभव झाला आणि विष्णूंनी धर्माचे पालन करून सर्व देवांचे रक्षण केले.

राजानो राजपुत्राश्च मुनयो देवता हरिः । यदुक्तं यच्छ नैवोक्तमवतारा हरेरिमे ।। २७६.

राजे, राजपुत्र, ऋषी आणि देवता—जे काही सांगितले किंवा न सांगितले, ते सर्व हरीचे अवतार आहेत.

अग्निरुवाच तुर्व्वसोश्च सुतो वर्गो गोभानुस्तस्य चात्मजः । गोभानोरासीत् त्रैशानिस्त्रैशानेस्तु करन्धमः ।। २७७.

अग्नी म्हणाले: तुर्यवसूचा मुलगा वर्ग होता; त्याचा मुलगा गोभानू, गोभानूचा मुलगा त्रैशानी आणि त्रैशानीचा मुलगा करंधम.

करन्धमान्मरुत्तोभूऽद्‌दुष्मन्तस्तस्य चात्मजः । दुष्मन्तस्य वरूथोऽभूद्‌गाण्डीरस्तु वरूथतः ।। २७७.

करंधमाचा मुलगा मरुत्त, मरुत्ताचा मुलगा दुष्यंत, दुष्यंताचा मुलगा वरूथ आणि वरूथाचा मुलगा गांडीर.

गाण्डीराच्चैव गान्धारः पञ्च जानपदास्ततः । गान्धाराः केरलाश्चोलाः पाण्ड्याः कोला महाबलाः ।। २७७.

गांडीरापासून गांधार झाला आणि त्याच्यापासून पाच जनसमूह निर्माण झाले: गांधार, केरळ, चोल, पांड्य आणि कोल—हे सर्व बलवान होते.

द्रुह्यस्तु वभ्रुसेतुश्च वभ्रुसेतोः पुरोवसुः । ततो गान्धारा गान्धारैर्घर्म्मो घर्म्माद् घृतोऽभवत् ।। २७७.

द्रुह्यु आणि वभ्रुसेतु; वभ्रुसेतूचा मुलगा पुरोवसु; त्यानंतर गांधार, त्यांच्यापासून घर्म, आणि घर्मापासून घृत जन्माला आला.

घृतात्तु विदुषस्तस्मात् प्रचेतास्तस्य वै शतम् । आनद्रश्च सभानरश्चाक्षुपः परमेषुकः ।। २७७.

त्या तुपातून एक ज्ञानी पुरुष जन्माला आला. त्याच्यापासून शंभर सुज्ञ पुत्र झाले — आनंद्र, सभानर, आक्षुप आणि परमेषुक.

सभानरात् कालानलः कालानलजसृञ्जयः । पुरञ्जयः सृञ्जयस्य तत्पुत्रो जनमेजयः ।। २७७.

सभानरापासून काळानल जन्मला, त्याच्यापासून काळानलज नावाचा सृंजय, सृंजयापासून पुरंजय, आणि त्याचा पुत्र झाला जनमेजय.

तत्पुत्रस्तु महाशालस्तुत्पुत्रोऽभून्महामनाः । तस्मादुशीनरो ब्रह्मन्नृगायान्तु तृगस्ततः ।। २७७.

त्याचा पुत्र महाशाल, त्याचा पुत्र महामना, त्याच्यापासून उशीणर, मग ऋगायंतु, आणि त्यानंतर तृग जन्मले.

नरायान्तु नरश्चासीत् कृमिस्तु कृमितः सुतः । दशायां सुब्रतो जज्ञे दृशद्वत्यां शिविस्तथा ।। २७७.

नरायंतु पासून नर, कृमि पासून कृमि याचा पुत्र, दशा या स्थळी सुब्रत जन्मला, आणि दृशद्वती या ठिकाणी शिवि देखील जन्मला.

शिवेः पुत्त्रास्तु चत्वारः पृथुदर्भश्च वीरकः । कैकेयो भद्रकस्तेषां नाम्ना जनपदाः शुभाः ।। २७७.

शिवीचे चार पुत्र होते — पृथुदर्भ, वीरक, कैकेय आणि भद्रक. त्यांची नावे शुभ जनपद म्हणून प्रसिद्ध झाली.

तितिक्षुरुशीनरजस्तितिक्षोस्च रुषद्रयः । रुषद्रथादभूत्पैलः पैलाच्च सुतपाः सुतः ।। २७७.

उशीणराजापासून तितिक्षु, तितिक्षुपासून ऋषद्रय, ऋषद्रथापासून पैल, आणि पैलापासून त्याचा पुत्र सुतपा जन्मला.

महायोगी बलिस्तस्मादह्गो वङ्गश्च मुख्यकः । पुण्डुः कलिङ्गो बालोयो बलिर्योगी बलान्वितः ।। २७७.

त्याच्यापासून महान योगी बळी जन्मला. मग अंग, वंग हे प्रमुख पुत्र, पुंड, कलिंग, बालोय असे पुत्र झाले. बळी हा बलवान योगी होता.

अङ्गाद्दधिवाहनोऽभूत तस्माद्दिविरथो नृपः । दिविरथाद्धर्म्मरथस्तस्य चित्ररथः सुतः ।। २७७.

अंगापासून दधिवाहन, त्याच्यापासून राजा दिविरथ, दिविरथापासून धर्मरथ, आणि त्याचा पुत्र चित्ररथ झाला.

चित्ररथात्सत्यरथो लोमपादश्च तत्सुतः । लोमपादाच्चतुरङ्गः पृथुलाक्षश्च तत्सुतः ।। २७७.

चित्ररथापासून सत्यरथ, त्याचा पुत्र लोमपाद, लोमपादापासून चतुरंग, आणि त्याचा पुत्र पृथुलाक्ष झाला.

पृथुलाक्षाच्च चम्पोऽभूच्चम्पाद्धर्य्यङ्गकोऽभवत् । हर्य्यङ्गाच्च भद्ररथो बृहत्कर्म्मा च तत्सुतः ।। २७७.

पृथुलाक्षापासून चंपू, चंपूपासून हर्यंगक, हर्यंगकापासून भद्ररथ, आणि त्याचा पुत्र बृहतकर्मा झाला.

तस्मादभूद्‌वॄहद्भानुर्वृहद्भानोर्बृहात्मवान् । तस्माज्जयद्रथो ह्यासीज्जयद्रथाद्‌वृहद्रथः ।। २७७.

त्याच्यापासून बृहद्भानू, बृहद्भानूपासून बृहात्मवान, त्याच्यापासून जयद्रथ, आणि जयद्रथापासून बृहद्रथ जन्मला.

वृहद्रथाद्विश्वजिच्च कर्णो विश्वजितोऽभवत् । कर्णस्य वृषसेनस्तु पृथुसेनस्तदात्मजः । एतेऽङ्गवंशजा भूपाः पूरोर्वंशं निबोध मे ।। २७७.

बृहद्रथापासून विश्वजित, विश्वजितापासून कर्ण, कर्णाचा पुत्र वृषसेन, आणि त्याचा पुत्र पृथुसेन. हे सर्व अंग वंशातील राजे आहेत. आता पुरू वंश ऐक.

अग्निरुवाच पुरोर्जनमेजयोऽभूत्प्राचीन्नन्तस्तु तत्सुतः । प्राचीन्नन्तान्मनस्युस्तु तस्माद्वीतमयो तृपः ।। २७८.

अग्नी म्हणाले — पुरूपासून जनमेजय जन्मला, त्याचा पुत्र प्राचिन्नंत, प्राचिन्नंतापासून मनस्यु, आणि त्याच्यापासून विटमय हा श्रेष्ठ झाला.

शुन्धुर्वीतमयाच्चाऽभूच्छुन्धोर्बहुविधः सुतः । बहुविधाच्च संयातिरहोवादी च तत्सुतः ।। २७८.

विटमयापासून शुंधु, शुंधुपासून बहुविध, बहुविधापासून संयाति, आणि त्याचा पुत्र रहोवादी झाला.

तस्य पुत्रोऽथ भद्राश्वो भद्राश्वस्य दशात्मजाः । ऋचेयुश्च कृषेयुश्च सन्नतेयुस्तथात्मजः ।। २७८.

त्याचा पुत्र भद्राश्व, भद्राश्वाचे दहा पुत्र — ऋचेयु, कृषेयु, सन्नतेयु आणि त्याचा स्वतःचा पुत्र.

घृतेयुश्च चितेयुश्च स्थण्डिलेयुश्च सत्तमः । धर्म्मोयुः सन्नतेयुश्चः कृचेयुर्म्मतिनारकः ।। २७८.

घृतेयु, चितेयु, स्थंडिलेयु हा श्रेष्ठ, धर्मोयु, सन्नतेयु, कृचेयु आणि मतिनारक.