अग्निपुराणम्

यमलार्जुनमध्येऽगाद् भग्नौ च यमलार्जुनौ। परिवृत्तश्च शकटः पादक्षेपात् स्तनार्थिना

तो यमलार्जुन झाडांच्या मध्ये गेला आणि ती झाडे मोडली गेली. आईचे दूध मागणाऱ्या त्या बाळाच्या पायाच्या ठोक्याने शेकट उलथवले गेले.

पूतना स्तनपानेन सा हता हन्तुमुद्यता। वृन्दावनगतः कृष्णः कालियं यमुनाह्रदात्

पूतना जी मारण्यासाठी आली होती, तिला दूध पाजताना कृष्णाने मारले. कृष्णाने वृंदावनात जाऊन यमुनातल्या तळ्यात कालियाला जिंकले.

जित्वा निः सार्य चाब्धिस्थञ्चकार बलसंस्तुतः। क्षेमं तालवनं चक्रे हत्वा धेनुकगर्द्दभम्

कालियाला पाण्यातून हाकलून देऊन, आपली शौर्याची स्तुती मिळवली. त्याने धेनुक नावाच्या गाढव राक्षसाचा वध करून तालवन सुरक्षित केले.

अरिष्टवृषभं हत्वा केशिनं हयरूपिणम्। शक्रोत्सवं परित्यज्य कारितो गोत्रयज्ञकः

अरिष्ट नावाच्या वृषभाचा आणि घोड्याच्या रूपातील केशीचा वध केल्यावर, त्याने इंद्राचा उत्सव सोडून गवळ्यांचा यज्ञ घडवून आणला.

पर्वतं घारयित्वा च शक्राद् वृप्टिर्निवारिता। नमस्कृतो महेन्द्रेण गोविन्दोऽथार्जुनोर्पितः

त्याने पर्वत उचलून इंद्राने आणलेला पाऊस थांबवला. त्यानंतर गोविंदाला महेंद्राने वंदन केले आणि अर्जुनाला समर्पित केले.

इन्द्रोत्सवस्तु तुष्टेन भूयः कृष्णेन कारितः। रथस्थो मथुराञ्चागात् कंसोक्ताक्रूरसंस्तुतः

नंतर, कृष्णाने संतुष्ट होऊन पुन्हा इंद्राचा उत्सव घडवला. रथावर बसून तो मथुरेला गेला, जिथे कंसाच्या सांगण्यावरून अक्रूराने त्याची स्तुती केली.

गोपीभिरनुरक्ताबिः क्रीडिताभिर्निरीक्षितः। रजकं चाप्रयच्छन्तं इत्वा वस्त्राणि चाग्रहीत्

त्याच्यावर प्रेम करणाऱ्या गोपींनी त्याच्याकडे पाहिले आणि त्याच्यासोबत खेळल्या. कपडे नाकारणाऱ्या धोपट्याला त्याने हरवले आणि वस्त्रे घेतली.

सह रामेण मालाभृन्मालाकारे वरन्ददौ। दत्तानुलेपनां कुब्जामृजुं चक्रेऽहनद् गजम्

रामासोबत त्याने माळ घातली आणि माळकाराला वर दिला. त्याला उटणे लावणाऱ्या कुब्जेला सरळ केले आणि हत्तीचा वध केला.

मत्तं कुवलयापीडं द्वारि रङ्गं प्रविश्य च। कंसादीनां पश्यतां च मञ्चस्थानां नियुद्धकम्

तो रंगमंदिरात गेला, दारात उभ्या असलेल्या मदमस्त कुबलयापीडाशी सामना केला. कंस आणि इतर मंडळी समोर बसले असताना त्याने कुस्ती केली.

चक्रे चारणूरमल्लेन मुष्टिकेन बलोऽकरोत्। चाणूरमुष्टिकौ ताभ्यां हतौ मल्लौ तथापरे

त्याने चाणूर नावाच्या मल्लाशी कुस्ती केली आणि बलरामाने मुष्टिकाशी लढाई केली. चाणूर आणि मुष्टिक हे दोघेही मारले गेले, तसेच इतर मल्लही.

जरासन्धस्य ते पुत्रयौ जरासन्धस्तदीरितः। चक्रेस मथुरारोधं यादवैर्युयुधे च कंसगे

ते दोघे जरासंधाचे पुत्र होते. जरासंधाने हे कळताच त्याने मथुरेचा वेढा घातला आणि कंसासाठी यादवांशी युद्ध केले.

रामकृष्णौ च मथुरां त्यक्त्वा गोमन्तमागतौ। जरासन्धं विजित्याजौ पौण्ड्रकं वासुदेवकम्

राम आणि कृष्ण मथुरा सोडून गोमंताकडे गेले. युद्धात जरासंधाचा पराभव करून त्यांनी पौंड्रक वासुदेवावरही विजय मिळवला.

पुरीं च द्वारकां कृत्वा न्यवसद् यादवैर्वृतः। भौमं तु नाकं हत्वा तेनानीताश्च कन्यकाः

द्वारका नगरी वसवून कृष्ण यादवांसह तिथे राहिला. भौमाचा वध करून तिथून कन्या आणल्या.

देवगन्धर्वयक्षाणां ता उवाह जनार्द्दनः। षोडशस्त्रीसहस्त्राणि रुक्मिण्याद्यास्तथाष्ट च

जनार्दनाने त्या कन्यांशी विवाह केला, त्या देव, गंधर्व आणि यक्ष यांच्यातील होत्या. रुक्मिणीपासून सुरू होणाऱ्या सोळा हजार पत्नी आणि आणखी आठ होत्या.

सत्यभामासमायुक्तो गरुडे नरकार्दनः। मणिशैलं सन्त्यश्च इन्द्रं जित्वा हरिर्दिवि

सत्यभामेसोबत नरकासुराचा संहार करणारा हरि गरुडावर बसून मणी पर्वतावर गेला. तिथे त्याने इंद्राचा पराभव करून दैवी रत्न मिळवले.

पारिजातं समानीय सत्यभामागृहेऽकरोत्। सान्दीपनेश्च शश्त्रास्त्रं ज्ञात्वा, तद्बालकं ददौ

त्याने पारिजाताचं झाड आणून सत्यभामाच्या घरी लावलं. सांदीपनीकडून शस्त्रविद्या शिकून त्याचा मुलगा त्याला परत दिला.

जित्वा पञ्चजनं दैत्यं यमेन च सुपूजितः। अवधीत् कालयवनं मुचुकुन्देन पूजितः

त्याने पंचजन नावाच्या दैत्याचा पराभव केला आणि यमाने त्याचा मोठा सन्मान केला. त्याने कालयवनाचा वध केला आणि मुचुकुंदाने त्याचा सत्कार केला.

वसुदेवं देवकीञ्च भक्तविप्रांश्च सोर्च्चयत्। रेवत्यां बलभद्राच्च यज्ञाते निशठोन्मुकौ

त्याने वसुदेव, देवकी आणि भक्त ब्राह्मणांचा सन्मान केला. बलभद्र आणि रेवती यांनी यज्ञ करून निघण्यास तयार झाले.

कृष्णात् शाम्बो जाम्बवत्यामन्यास्वन्येऽभवन् सुताः । प्रद्युम्नोऽभूच्च रुक्मिण्यां षष्ठेऽह्नि स हृतो बलात्

कृष्णापासून जांबवतीला शांब नावाचा मुलगा झाला आणि इतर पत्नींना इतर मुले झाली. रुक्मिणीपासून प्रद्युम्न जन्मला आणि सहाव्या दिवशी त्याला जबरदस्तीने पळवून नेलं.

शम्बरेणाम्बुधौ क्षिप्तोमत्स्योजग्राह धीवरः। तं मत्स्यं शम्बरायादान्मायावत्यैच शम्बरः

शांबराने त्याला समुद्रात टाकलं, तिथे एक मच्छीमाराने त्याला मासा म्हणून पकडलं. तो मासा शांबराकडे नेण्यात आला आणि मयावती तिथेच होती.

मायावती मत्स्यमध्ये दृष्ट्वा स्वं पतिमादरात्। पपोष सा तं चोवाच रतिस्तेऽहं पतिर्मम

मयावतीने मास्यामध्ये आपल्या पतीला पाहिलं आणि प्रेमाने त्याची काळजी घेतली. तिने त्याला सांगितलं, 'मी तुझी रती आहे, तू माझा पती आहेस.'

कामस्त्वं शम्भुनानङ्गः कृतोहं शम्बरेण च। हृता न तस्य पत्नी त्वं मायाज्ञः शम्बरं जहि

'तू कामदेव आहेस, ज्याला शंकराने देहहीन केलं, आणि मला शांबराने पळवून नेलं. मी त्याची पत्नी नाही. तू मायाज्ञानी आहेस, शांबराचा वध कर.'

तच्छ्रुत्वा शम्बरं हत्वा प्रद्युम्नः सह भार्यया। मा यावत्या ययौ कृष्णं कृष्णो हृष्टोऽथ रुक्मिणी

हे ऐकून प्रद्युम्नाने शांबराचा वध केला आणि मयावतीसह कृष्णाकडे गेला. कृष्ण आणि रुक्मिणी दोघेही आनंदित झाले.

प्रद्युम्नादनिरुद्वोभूदुषापतिरुदारधीः। बाणो बलिसुतस्तस्य सुतोषा शोणितं पुरम्

प्रद्युम्नापासून अनिरुद्ध जन्मला, जो उषेचा पती आणि उत्तम बुद्धीचा होता. बाण, जो बळीचा मुलगा होता, त्याची कन्या उषा शोणितपूरमध्ये होती.

तपसा शिवपुत्रोऽभूद् मायूरध्वजपातितः। युद्धं प्राप्स्यसि बाण त्वं बाणं तुष्टः शिवोभ्यधात्

तपस्येमुळे तो शंकराचा पुत्र झाला आणि त्याच्या ध्वजावर मोर होता. शंकराने प्रसन्न होऊन बाणाला सांगितलं, 'तुला युद्ध मिळेल.'

शिवेन क्रीडतीं गौरीं दृष्ट्वोषा सस्पृहा पतौ। तामाह गौरी भर्त्ता ते निशि सुप्तेति दर्शनात्

उषेने शंकरासोबत खेळणारी गौरी पाहिली आणि तिला पती मिळावा अशी इच्छा झाली. गौरीने तिला सांगितलं, 'रात्री स्वप्नात तुझा पती तुला दिसेल.'

वैशाखमासद्वादश्यां पुंसो भर्त्ता भविष्यति। गौर्य्युक्त हर्षिता चोषा गृहे सुप्ता ददर्श तम्

वैशाख महिन्यातील द्वादशीला एक पुरुष तुझा पती होईल, असं गौरीने सांगितल्यावर उषा आनंदली आणि घरात झोपेत असताना तिने त्याला पाहिलं.

आत्मना सङ्गतं ज्ञात्वा तत्सख्या चित्रलेखया। लिखिताद्वै चित्रपटादनिस्द्धं समानयत्

आपली भेट झाली हे समजल्यावर तिच्या सखी चित्रलेखाने चित्रपटावर त्याचा चेहरा काढून अनिरुद्धाला कुठलीही अडचण न येता आणलं.

कृष्णणौत्रं द्वारकातो दुहिता बाणमन्त्रिणः। कुम्भाण्डस्यानिरुद्धोगाद्रराम ह्युषया सह

कृष्णाचा नातू अनिरुद्ध द्वारकेहून बाणाच्या मंत्री कुंभांडाची कन्या उषा हिच्यासोबत गेला.