बली अर्पण केल्यावर, यज्ञात वापरायची कुऱ्हाड व इतर साधने भक्तिभावाने पूजावीत. मग, विधिपूर्वक अर्पण करून, एका विशिष्ट साधनाने तांदळाच्या पाण्याने शिलेला शिंपडावे. नंतर, नरसिंह मंत्राने संरक्षण करून, मूलमंत्राने पूजा करावी. अर्पण केल्यावर, आचार्याने पूर्ण होम व भूतांसाठी अर्पण करावी. या स्थळी उपस्थित असलेल्या सर्व प्राण्यांना—यातुधान, गुह्यक, सिद्ध आणि इतरांना—आदराने नमस्कार करून, त्यांची क्षमा मागावी. मग त्यांना सांगावे, “हे आम्ही विष्णूच्या प्रतिमेसाठी, केशवाच्या आज्ञेने हे कार्य आरंभले आहे. जे काही कार्य विष्णूसाठी आहे, ते तुमच्यासाठीही असो. या बली अर्पणाने तुम्ही सर्व प्रकारे तृप्त व्हा, आणि शांतपणे, त्वरेने हे स्थान सोडा.” असे सांगितल्यावर, ती सर्व प्राणी समाधानी होऊन निघून जातात. यानंतर, शिल्पकारांनी शिजवलेला भात अर्पण करावा आणि रात्री स्वप्नमंत्राचा जप करावा. “ॐ, सर्व जगांचा प्रभू, सर्वव्यापी, विश्वस्वरूप, स्वप्नांचा अधिपती विष्णू, तुला नमस्कार.” अशी प्रार्थना करावी. “देवतांच्या अधिपती, मी तुझ्यासमोर झोपलो आहे, माझ्या स्वप्नात, माझ्या अंतःकरणातील सर्व कार्ये मला दर्शव.” अशी विनंती करावी. “ॐ ॐ ह्रूं फट्, विष्णूला स्वाहा; शुभ स्वप्नात सर्व शुभ होवो, आणि अशुभ स्वप्न शिंह-होमाने शुद्ध होवो.” अशी प्रार्थना करावी. मग, कुदळ, कुऱ्हाड यांसारखी साधने घ्यावीत, त्यांच्या अग्रभागास मध व तुप लावावे. स्वतःला विष्णू, तर शिल्पकाराला विश्वकर्मा समजून ध्यान करावे. त्या साधनांना विष्णूचे रूप मानून, त्यांचे पुढचे, मागचे व इतर भाग दाखवावेत. शिल्पकार, संयमी राहून, कुऱ्हाड हातात घेऊन, शिलेचे चौकोनी रूप घडवावे. पुढे, पायठ्याच्या शिलेचे रूप बनवून, ती थोडी खाली ठेवावी, मग ती शिला रथावर ठेवून, कापडाने झाकून, शिल्पकाराच्या कार्यशाळेत न्यावी. तेथे तिची पूजा करून, शिल्पकाराने प्रतिमेचे रूप घडवावे. भगवान म्हणतात, “मी तुला वासुदेव व इतर देवांच्या प्रतिमांचे लक्षण सांगतो. त्या मंदिरात पूर्व किंवा उत्तर दिशेला असाव्यात.” प्रतिमा स्थापल्यावर, पूजा करून, बली अर्पण द्यावी. मग मध्यभागी धागा ओढावा, आणि शिल्पकाराने तो नऊ भागांत विभागावा, नवव्या भागावर लक्ष केंद्रित करावे. शिलेवर, सुपाच्या मापाएवढा भाग एक बोट एवढा मानावा; दोन बोटांची गोलाई ‘कालनेत्र’ असे म्हणतात. एक भाग तीन भागांत विभागून, टाचा तयार कराव्यात; तशीच एक भाग गुडघ्यांसाठी, एक भाग मानेसाठी ठेवावा. मुकुटाची लांबी एक ताल, तसेच चेहरा; मान एक ताल, हृदयही एक ताल. नाभीपासून गुप्तेंद्रियापर्यंत एक ताल; मांड्या दोन ताल, पिंडऱ्या दोन ताल; या मापांचे वर्णन ऐक. पायाजवळ दोन धागे, पिंडऱ्यांच्या मध्यावर एक; गुडघ्याजवळ दोन धागे, मांड्यांच्या मध्यावर एक. गुप्तेंद्रियावर एक, कंबरेवर एक; मेखला (पट्टा) नीट बसण्यासाठी नाभीवरही एक धागा. हृदयावर एक धागा, मानेवर दोन; कपाळावर एक, शिरोमणीवर एक. शिखरावर (मुकुटाच्या वर) शहाण्याने एक धागा ठेवावा; सात धागे वरच्या बाजूस असावेत, हे कमलजन्मा. तीन बगलांमधून (काखेतून) सहा धागे ओढावे; मधला धागा वगळून, इतर धागे दाखवावेत. कपाळ, नाक, तोंड चार बोट लांबीचे; मान व कानही चार बोट लांबीचे असावेत. ठोठणी दोन बोट रुंद, जबड्याची रुंदीही दोन बोट; कपाळ आठ बोट रुंद. कपाळाच्या बाजू दोन बोट रुंद, त्यावर चिन्हे असावीत; कान व डोळ्याच्या मध्ये चार बोट अंतर. कान दोन बोट रुंद, बाह्य अर्धा भाग पाच बोट; कर्णछिद्र भुवयांच्या धाग्याने मोजावे. छिद्र असलेले कान सहा बोट, न छिद्र असलेले चार बोट; छिद्र असलेले कान जबड्याएवढे, न छिद्र असलेलेही सहा बोट. सुगंध पात्र, गोल अलंकार व पिठाचा केक तयार करावा; वरचा ओठ दोन बोट, खालचा त्याचा अर्धा. डोळा अर्धा बोट, तोंड चार बोट; लांबी-रुंदी एक व अर्धा बोट. तोंड बंद असल्यास असे माप; उघडे असल्यास दोन बोट; नाकाच्या मुळाशी एक बोट. टोकाचा उंचावलेला भाग दोन बोट, तो कणेराच्या फुलासारखा; डोळ्यांमधले अंतर तिरके चार बोट. डोळ्याचा कोपरा दोन बोट, त्यांच्यातील अंतरही दोन बोट; डोळ्याचा बुबुळ डोळ्याच्या पाचव्या भागाएवढा, तो तीन भागांत विभागावा. डोळ्याची रुंदी तीन बोट, डोळ्याचा खाच अर्धा बोट; भुवयांच्या रेषा त्याच प्रमाणात, आणि दोन्ही भुवया सारख्या. भुवयांमध्ये दोन बोट अंतर, भुवयांची लांबी चार बोट; डोक्याचा घेर छत्तीस बोट. केशव वगैरे प्रतिमांसाठी घेर बत्तीस बोट; पाच डोळे आणि उग्र गळा असलेल्यांसाठीही रुंदीने मोजावा. मान तीन पट रुंद, पुन्हा आठ बोट लांबी; मानाची लांबी तिच्या रुंदीपेक्षा तीन पट, मान व छातीतील अंतरही तसेच मोजावे. खांदे आठ बोट रुंद, त्यात तीन विभाग व शुभ चिन्हे; हातात सात सांधे, आणि मनगट सोळा बोट लांबी. हाताची रुंदी तीन विभाग, मनगटाचीही तशीच; हाताच्या मुळाशी घेर नऊ विभाग. मनगटाच्या मध्यभागी घेर सोळा बोट, तर तळहाताजवळ घेर बारा बोट एवढा असावा. अशा प्रकारे, शास्त्रानुसार विधिपूर्वक आणि भक्तिपूर्वक, विष्णूच्या प्रतिमेचे, तिच्या प्रत्येक भागाचे मोजमाप, पूजन आणि प्रतिष्ठा करावी, असा या श्लोकांचा अर्थ आहे.