सर्वोत्तम आचार्याने, मंत्राचा उच्चार करत, मध्यस्थानी एक वीट ठेवावी आणि मग एकाग्रतेने गर्भाधान विधी करावा. त्यानंतर, त्या पात्रावर देवी पद्मिनीची प्रतिष्ठापना करावी; त्यासोबत माती, फुले, धातू आणि एखादा रत्न ठेवावे. दिशांच्या रक्षणासाठी असलेल्या अस्त्राची पूजा, लोखंडी पात्रात, बारा अंगुळ रुंद व चार अंगुळ उंच अशा पात्रात, गर्भधारणेसाठी करावी. कमळाच्या आकाराच्या तांब्याच्या पात्रात पृथ्वीची पूजा एकांतस्थळी करावी, सर्व प्राण्यांच्या अधिपतीसह, पर्वतसिंहासनाने अलंकृत अशा त्या प्रभूला स्मरावे. मग देवीस उद्देशून सांगावे: "हे देवी, समुद्राने वेढलेली, गर्भ धारण कर; हे नंदा, वसिष्ठ, वसु आणि त्यांच्या संततींसह आनंदी हो." "हे विजयी, भृगु वंशज, लोकांसाठी विजय आण; हे अंगिरस वंशज, माझ्या सर्व इच्छा पूर्ण कर." "हे कल्याणी, कश्यप वंशज, मला सर्व बीजांनी परिपूर्ण, सर्व रत्नांनी व औषधींनी सुशोभित असे पुण्यवान मन दे." "हे देवी, प्रजापती कन्या, या महान, चौकोनी आणि रमणीय वसिष्ठांच्या निवासात विजय, तेज आणि आनंद नांदोत." "हे भाग्यशाली, तेजस्वी, मंगलमूर्ती, कश्यपांच्या घरात, सुगंधी हारांनी अलंकृत, सन्मानित आणि अद्भुत स्वरूपात सुखाने वास कर." "हे समृद्धी देणारी देवी, भृगु वंशज, घरात, भूमिपतीच्या, नगराच्या आणि गृहस्वामीच्या क्षेत्रात सुखाने वास कर." "मानवांसह इतरांसाठी समाधानदायिनी हो, आणि गोधन वाढव; असे म्हणून, त्या खड्ड्यात गोमूत्र शिंपडावे." यानंतर, गर्भ ठेवावा; ही प्रत्यक्ष प्रतिष्ठा रात्री करावी. यावेळी गुरू व इतरांना गायीचे वस्त्र, इतर दान व अन्न द्यावे. गर्भ ठेवून, वीट रचाव्यात, मग पाया भरावा, आणि त्यानंतर नियमाप्रमाणे मोजक्या आकाराचे मंच बांधावे. उत्तम मंच इमारतीच्या रुंदीच्या अर्ध्या उंचीचा असावा; मध्यम मंच त्यापेक्षा एक चतुर्थांश कमी, आणि कनिष्ठ मंच उत्तम मंचाच्या अर्ध्या उंचीचा असावा. मंच पूर्ण झाल्यावर पुन्हा पूजा करावी; जो स्वतः पायांनी पायाभरणी करतो आणि पापमुक्त असतो, तो स्वर्गात आनंदी होतो. जो मनाने ठरवतो, "मी देवांसाठी मंदिर बांधीन," त्याच्या देहाशी संबंधित सर्व पापे त्या दिवशीच नष्ट होतात. मग जेव्हा तो नियमाप्रमाणे आठ वीटांनी मंदिर बांधतो, त्या देवमंदिराचे फळ कोणही सांगू शकत नाही; त्या मंदिराच्या विस्तारावरूनच त्याचे फळ समजावे. गावाच्या मध्यभागी किंवा पूर्वेकडे, पूर्वाभिमुख दार असावे; आणि गावातील मंदिर सर्व दिशांना पश्चिमाभिमुख असावे. आता, Iyagrīva म्हणतो—"मी मंदिर बांधण्याचा सर्वसाधारण नियम सांगतो, ऐका." ज्ञानी व्यक्तीने चौकोनी जागा सोळा भागांत विभागावी. त्याच्या मध्यभागी, चार विभागांत लोखंडी रचना करावी, आणि भिंतींसाठी बारा विभाग ठेवावेत. खालच्या भिंतीची उंची लांबीच्या एक चतुर्थांश प्रमाणे करावी; मंचाची उंची भिंतीपेक्षा दुप्पट असावी. प्रदक्षिणा मार्ग मंचाच्या लांबीच्या एक चतुर्थांश असावा; दोन्ही बाजूंना समान अंतर ठेवावे. मुख्य प्रवेशद्वाराची रुंदी उंबरठ्याच्या रुंदीइतकी, किंवा आवश्यकतेनुसार त्याच्या दुप्पट करावी. मंडपाच्या पुढे, दोन गर्भसूत्रे त्याच्या रुंदीइतकी असावीत, आणि लांबी एक पाऊल जास्त, मध्यस्तंभांनी अलंकृत असावी. किंवा, अंतर्भागाच्या मापानुसार मुखमंडप बांधावा, किंवा ऐंशी एक पावलांची मंडप रचना करावी, मागच्या बाजूने मंडप सुरू करावा. पूर्वद्वाराच्या रचनेत, देवतांना पायांच्या टोकाशी अर्पण करावे; कुंपणाच्या रचनेत, बत्तीस देवतांना टोकांवर अर्पण करावे. हे मंदिराचे सर्वसाधारण लक्षण आहे; आता प्रतिमेच्या किंवा स्वतःच्या मापाने मोजलेले मंदिर कसे असावे ते ऐका. प्रतिमेच्या मापानुसार योग्य पिंठी असावी; गर्भगृह पिंठीच्या अर्ध्या मापाचे, आणि भिंती गर्भगृहाच्या मापाच्या असाव्यात. उंची भिंतीच्या मापाने ठरवावी, आणि शिखर भिंतीच्या सावलीपेक्षा दुप्पट असावे. प्रदक्षिणा मार्ग शिखराच्या मापाच्या एक चतुर्थांश, आणि मुखमंडपही शिखराच्या मापाच्या एक चतुर्थांश असावा. रथमंडपाचा मार्ग गर्भगृहाच्या एक आठव्या भागाच्या मापाचा असावा, आणि तीन रथमंडप परिघानुसार बांधावेत. किंवा, रथमंडपाचा मार्ग त्याच्या एक तृतीयांश इतका असावा; तीन रथमंडपांसाठी नेहमी तीन मंच असावेत. शिखरासाठी चार सूत्रे घालावीत; पोपटाच्या चोचीवर आडवे सूत्र ठेवावे. शिखराच्या अर्ध्या उंचीवर सिंह बनवावा, आणि पोपटाच्या चोच्या मध्यगाठींवर बसवाव्यात. दुसऱ्या बाजूला देखील तसाच सूत्र लावावा; त्यावर, ग्रीवा आणि मनासारख्या कमानीसह वेदी असावी. ती वेदी तुटलेल्या खांद्याची किंवा विघटित नसावी; वेदीवर, त्याच मापाने कलश तयार करावा. द्वाराची रुंदी मापाच्या दुप्पट असावी, आणि त्यावर शुभ अशा औदुंबराच्या फांदी ठेवावी. द्वाराच्या चौथ्या भागावर चंड व प्रचंड यांची स्थापना करावी; विष्वक्सेनासारखे दोन दंड, आणि कलशावर औदुंबरावर श्री ठेवावी. सुंदर स्वरूप, कमळांनी सुशोभित, दिशांच्या रक्षक हत्तींच्या कलशजलाने स्नान घातलेले, मंदिराच्या चौथ्या भागात असावे; कुंपणाच्या भिंतीची उंची त्यानुसार असावी. अशा प्रकारे, विधिपूर्वक, भक्तीभावाने आणि शास्त्रानुसार मंदिरनिर्माणाची ही पवित्र प्रक्रिया पूर्ण होते.