या पवित्र विधीमध्ये, सर्वप्रथम, ‘वरुणस्य’ आणि ‘हंसः शुचिषद्’ या मंत्रांनी तसेच श्रीसूक्ताने, योग्य प्रकारे दगड आणि पात्रांची स्थापना करावी. पूर्वेकडील मंडपात, मंडलाच्या मध्यभागी, एक शय्येवर हरि यांची पूजा करावी. अग्नी प्रज्वलित करून, द्वादशी दिवशी पवित्र समिधा अर्पण कराव्यात. प्रणव मंत्राने आधार आणि साजूक तूपाचे दोन भाग तयार करावेत. मग आठ व्याहृतिंनी, अनुक्रमे आठ तुपाच्या आहुती द्याव्यात. या आहुती सर्व लोकांचे स्वामी, अग्नी, पात्रातील सोम आणि पुरुषोत्तम यांना अर्पण कराव्यात. नंतर, प्रायश्चित्त म्हणून, प्रत्येक पात्रात रूप, मांस, तूप आणि तीळ यांचे संपूर्ण मिश्रण, द्वादश वेद मंत्राने पूर्ण करून, भरावे. आचार्याने, पूर्वाभिमुख होऊन, आठही दिशांना अभिषेक करावा आणि मध्यभागी एक दगड व एक पात्र ठेवून, त्या त्या देवतांचे आवाहन करावे. कमळ, महाकमळ, मकर, कासव, कुमुद, नंद, कमळ, शंख आणि पadminी या सर्वांची स्थापना करावी. पात्रे हलवू नयेत; त्यात आठ वीटांची क्रमाने, पूर्वेकडील ईशान दिशेपासून सुरुवात करून, स्थापना करावी. विमलादि शक्ती आणि वीटांच्या देवता योग्य प्रकारे स्थापाव्यात; मध्यभागी कृपादायिनीची स्थापना करावी. निर्दोष, अखंड, पूर्ण वीटावर, अत्रिंच्या पुत्रासाठी, ‘मी पाया स्थापतो’ असे म्हणत इच्छित वस्तू अर्पण करावी. या मंत्राने वीट ठेवून, श्रेष्ठ आचार्याने मनःपूर्वक मध्यभागी गर्भाधान (पाया रोपण) विधी करावा. पात्रावर पadminी देवीची स्थापना करावी; माती, फुले, धातू आणि रत्न यांचीही ठेव करावी. लोखंडी पात्रात, दिक्पालांच्या शस्त्राची पूजा गर्भधारणेसाठी, बारा अंगुल रुंद व चार अंगुल उंच अशा पात्रात करावी. तसेच, कमळाच्या आकाराच्या तांब्याच्या पात्रात पृथ्वीची पूजा करावी; एकांतस्थळी, पर्वतासनयुक्त सर्व प्राण्यांच्या स्वामीसह पूजा करावी. ‘हे देवी, समुद्राने वेढलेली, गर्भ धारण कर; हे नंदा, वसिष्ठ, वसु आणि त्यांच्या संततींसह हर्ष मान’, असे आवाहन करावे. ‘हे विजयी, भृगु वंशज, लोकांना विजय प्राप्त करून दे; हे अत्रि वंशज, माझ्या सर्व इच्छा पूर्ण कर’, असे प्रार्थना करावी. ‘हे कल्याणी, कश्यप वंशज, मला सर्व बीजांनी, रत्नांनी व औषधींनी युक्त, पवित्र मन दे’, अशी प्रार्थना करावी. ‘हे देवी, प्रजापतीकन्या, या महान, चौकोनी, वसिष्ठांच्या रम्य, सुंदर, सुखद निवासस्थानी, विजय, तेज आणि आनंद नांदो’, अशी कामना करावी. ‘हे सौभाग्यशाली, तेजस्विनी, शुभेच्छा करणारी, कश्यपांच्या घरात, सुगंधी हारांनी सुशोभित, आनंदाने वास कर’, असे म्हणावे. ‘हे संपत्ती देणारी, भृगु वंशज, या घरात, भूमीच्या अधिपती, नगरी व गृहस्वामीच्या क्षेत्रात, सुखाने राहा’, असे सांगावे. ‘मनुष्य व इतरांसाठी तृप्तीचे कारण हो, पशुधन वाढव’, असे सांगून, मग गाभ्यात गोमूत्र शिंपडावे. हे सर्व केल्यावर, गर्भ (पाया) ठेवावा; ही रोपणप्रक्रिया रात्री करावी. गुरू व इतरांना गाईचे वस्त्र, इतर दान व भोजन द्यावे. गर्भ ठेवून, वीटा लावाव्यात आणि पाया भरावा; त्यानंतर, नियमाप्रमाणे, साध्या आकाराची वेदी बांधावी. श्रेष्ठ वेदी ही इमारतीच्या रुंदीच्या अर्ध्या उंचीची असावी; मध्यम वेदी एक चतुर्थांश कमी, आणि कनिष्ठ वेदी श्रेष्ठाच्या अर्ध्या उंचीची असावी. पूर्ण झालेल्या वेदीवर पुन्हा पूजा करावी; जो स्वतःच्या पायाने पाया रचतो, पापमुक्त होऊन स्वर्गात आनंदी होतो. जो मनोभावे ‘मी देवांसाठी मंदिर बांधीन’ असे ठरवतो, त्याच्या शरीराशी जोडलेली सर्व पापे त्या दिवशीच नष्ट होतात. मग, जेव्हा तो प्रत्यक्ष नियमपूर्वक, आठ वीटांनी मंदिर बांधतो, त्याला मिळणारे फळ कोण सांगू शकेल? त्याचे फळ मंदिराच्या विस्तारावरूनच समजावे. गावाच्या मध्यभागी किंवा पूर्वेकडे, पूर्वाभिमुख दरवाजा असावा; गावातील मंदिर सर्व दिशांना पश्चिमाभिमुख असावे. यानंतर, हयग्रीव म्हणतो: ‘आता मी मंदिर बांधण्याचा सामान्य नियम सांगतो, ऐका.’ ज्ञानी व्यक्तीने चौकोनी जागा सोळा भागांत विभागावी. त्याच्या मध्यभागी, चार विभागांत लोखंडाचे बांधकाम करावे, आणि भिंतींसाठी बारा विभागांची व्यवस्था करावी. खालच्या भिंतीची उंची लांबीच्या चौथ्या भागाइतकी असावी; वेदीची उंची भिंतीच्या दुप्पट करावी. प्रदक्षिणा मार्ग हा वेदीच्या लांबीच्या चौथ्या भागाइतका करावा; दोन्ही बाजूंना चालण्याचा मार्ग समान असावा. मुख्य प्रवेशद्वारासमोरचा भाग उंबऱ्याच्या रुंदीइतका असावा; किंवा आवश्यकतेनुसार त्याच्या दुप्पटही असावा. मंडपासमोर दोन गर्भसूत्रे त्याच्या रुंदीइतकी असावीत, आणि लांबी एक पाऊल अधिक, मध्यस्तंभांनी सुशोभित असावी. पर्यायी, गर्भगृहाच्या मापानुसार मुखमंडप बांधावा, किंवा ऐंशी एक पायांची मंडपपूर्वी, मागील बाजूने मंडपाची सुरुवात करावी. पूर्वद्वाराच्या रचनेत, पायांच्या टोकांवर देवांना अर्पण करावे; तशीच, वेदिकेच्या रचनेत, दोनतीस देवतांना टोकांवर अर्पण करावे. हे मंदिराचे सामान्य लक्षण आहे; आता ऐका, प्रतिमेच्या किंवा स्वतःच्या मापावरून मोजलेले दुसरे मंदिर. प्रतिमेच्या मापानुसार योग्य पादपीठ करावे; गर्भगृह हे पादपीठाच्या अर्ध्या मापाचे असावे, आणि भिंती गर्भगृहाच्या मापाच्या असाव्यात. उंची भिंतीच्या मापावरून ठरवावी, आणि ज्ञानी व्यक्तीने शिखर भिंतीच्या सावलीच्या दुप्पट उंच करावे. अशा प्रकारे, विधिपूर्वक मंदिर स्थापनेची पवित्र परंपरा या ग्रंथात सांगितली आहे.