एका पवित्र यज्ञासाठी तयारी करताना, शास्त्र सांगते की आसनाची माप कमरपट्ट्याच्या शेवटी, गुंडाळीच्या ठिकाणी असावी. शक्य तितक्या, तंतू आणि गाठी वैश्णव सेवकासाठी तयार कराव्यात. किंवा, सतरा तंतू घेऊन, एका तंतूने तीन भागात विभागावे; त्यात रोचना, अगरु, कपूर, हळद, केशर आणि अशा सुगंधी पदार्थांचा वापर करावा. यज्ञकर्ता पुरुषाने भगवंताला चंदन व इतर पदार्थांनी शोभा द्यावी, स्नान, संध्या वगैरे विधी करावे; आणि एकादशीच्या दिवशी, यज्ञशाळेत श्रीहरीची पूजा करावी. सर्व सेवकांसाठी वेदीवर बलि अर्पण करावी; द्वारावर क्षेत्रपालाला वस्त्र अर्पण करावे, आणि दरवाजाजवळ संपत्ती अर्पण करावी. धातृ, दक्ष, विधातृ, गंगा, यमुना, शंख, कमळ आणि निधी यांना पूजा करावी; मध्यभागी, त्या स्थळी अशुभ प्रभावांचा नाश करावा. मग, ओं ह्रूं हः फट ह्रं — सुगंधाचा सूक्ष्म तत्त्व काढतो, नमस्कार; ओं ह्रूं हः फट ह्रूं — स्वादाचा तत्त्व काढतो, नमस्कार; ओं ह्रूं हः फट ह्रूं — रूपाचा तत्त्व काढतो, नमस्कार; ओं ह्रूं हः फट ह्रूं — स्पर्शाचा तत्त्व काढतो, नमस्कार; ओं ह्रूं हः फट ह्रूं — शब्दाचा तत्त्व काढतो, नमस्कार. या पाच तत्त्वांच्या निष्कासनाने पृथ्वीमंडल — चौकोनी, पिवळ्या रंगाचे, वज्रचिन्ह असलेले, कठोर — हे सुगंधतत्त्व म्हणून ध्यान करावे. मग, मध्यभागी, इंद्राला अधिष्ठाता देवता म्हणून, पायांच्या जोडात ध्यान करावे; शुद्ध स्वादतत्त्वाने अभिषेक करून, ते तत्त्व काढावे. पुन्हा, ओं ह्रीं हः फट ह्रूं — स्वादाचा तत्त्व काढतो, नमस्कार; ओं ह्रूं हः फट — रूपाचा तत्त्व काढतो, नमस्कार; ओं ह्रीं हः फट ह्रूं — स्पर्शाचा तत्त्व काढतो, नमस्कार; ओं ह्रीं हः फट ह्रूं — शब्दाचा तत्त्व काढतो, नमस्कार. गुडघे आणि नाभीच्या मध्ये, पांढऱ्या रंगाचे, अर्धचंद्राकृती, कमळचिन्ह असलेले, येथे वरुणाला देवता म्हणून ध्यान करावे. चार निष्कासनांनी शुद्ध स्वादतत्त्व काढावे; रूपतत्त्वांनी रूपतत्त्वही काढावे. मग, ओं ह्रूं हः फट ह्रूं — पृथ्वीचा सूक्ष्म तत्त्व काढतो, नमस्कार; ह्रूं हः फट ह्रूं — स्पर्शाचा तत्त्व काढतो, नमस्कार; ओं ह्रूं हः फट ह्रूं — शब्दाचा तत्त्व काढतो, नमस्कार. या तीन निष्कासनांनी, नाभी आणि घशाच्या मध्ये, लाल रंगाचे, त्रिकोणाकृती, स्वस्तिकचिन्ह असलेले अग्निमंडल ध्यान करावे. अग्नीला अधिष्ठाता देवता म्हणून ध्यान करावे; शुद्ध स्पर्शतत्त्व विरघळवावे; ओं ह्रौं हः फट ह्रूं — स्पर्शाचा तत्त्व काढतो, नमस्कार; ओं ह्रौं हः फट ह्रूं — शब्दाचा तत्त्व काढतो, नमस्कार. दोन निष्कासनांनी, धुराच्या रंगाचे, शुद्ध चंद्रचिन्ह असलेले मंडल ध्यान करावे; ध्यान आणि योगाने स्पर्श व शब्द तत्त्व काढावे. ओं ह्रौं हः फट ह्रूं — शब्दाचा तत्त्व काढतो, नमस्कार; एका निष्कासनाने, शुद्ध स्फटिकासारखे आकाश, नाकाच्या टोकावर, काढावे. शुष्कता आणि इतर उपायांनी, या क्रमाने स्थान शुद्ध करावे; पायापासून शिरोपर्यंत शरीर शुष्क म्हणून ध्यान करावे. 'यं' आणि 'वं' अक्षरांनी, शरीराभोवती अग्निके माळा घालावी; अशा प्रकारे, शरीर ब्रह्मरंध्रातून बाहेर नेले जाते. बिंदूला अमृत म्हणून ध्यान करून, त्या अमृताने शरीर राखेने भरावे; त्यामुळे शरीर दिव्य होते. हात आणि शरीरावर न्यास करून, मनोपूजा करावी; हृदयकमळात, मानसिक फुलांनी आणि इतरांनी, विष्णू व त्याच्या अंगांची पूजा करावी. मूलमंत्राने, देवांचा अधिपती, भोग आणि मोक्ष देणारा भगवान केशवाचे स्वागत करावे: "स्वागत आहे, देवाधिदेव, केशव, येथे उपस्थित व्हा." ही मानसिक पूजा योग्य प्रकारे स्वीकारावी; आधारशक्ती म्हणून कूर्माचे ध्यान करावे, मग अनंताची पूजा, आणि नंतर पृथ्वीची. मध्यभागी, अग्नी वगैरे, धर्म व अन्य, आणि अधर्मातील इंद्र प्रमुख; मध्यभागी कमळ, आणि माय व अविद्या या तत्त्वांचे ध्यान. कालतत्त्व, सूर्य वगैरे मंडळ, पक्षीराज; मग मध्यभागी, वायूपासून ईशानापर्यंत, गुरूंच्या रांगेत देवतांचा क्रम. संग्रह — सरस्वतीची पूजा, नारद, नलकूबर; गुरू, गुरूचे पादुका, परमगुरू, आणि पादुका. पूर्वी सिद्ध झालेले, नंतर सिद्ध होणारे, तंतूंमध्ये शक्ती; लक्ष्मी, सरस्वती, स्नेह, कीर्ती, शांती, आणि शोभा. पोषण, तृप्ती, मध्यभागी इंद्र वगैरे, हरि जागृत; स्थैर्य, तेज, आनंद, शोभा, आणि इतर — अच्युत मूळात प्रतिष्ठित. ओं. देवाकडे तोंड करून, पूर्व दिशेला उपस्थित व्हावे; जल वगैरे अर्पण करून, मूळात सुगंध वगैरे अर्पण करावे. ओं. भय उत्पन्न कर, भय उत्पन्न कर! पुन्हा हृदय व शिरोमध्ये भय निर्माण कर; द crushing, crushing! जटा, अग्नी वगैरे, शस्त्र आणि अस्त्र. रक्षा कर, रक्षा कर! नाश कर, नाश कर! कवचाला नमस्कार; ओं ह्रूं फट, अस्त्राला नमस्कार, मूळ बीज आणि अंगांना नमस्कार. पूर्व, दक्षिण, पश्चिम, आणि उत्तर दिशांना, आवरणांसह स्वरूपांची पूजा करावी: वासुदेव, संकर्षण, प्रद्युम्न, आणि अनिरुद्ध. अग्नी वगैरे, श्री, स्थैर्य, आनंद, आणि शोभा — हरिसंबंधित स्वरूपांची पूजा; शंख, चक्र, गदा, आणि कमळ, अग्नी वगैरे, पूर्वेकडून. शारंग धनुष्य, मुसळ, तलवार, आणि वनमाळा बाहेर; इंद्र वगैरे, अनंत, दक्षिण-पश्चिमेला वरुण. ब्रह्मा, इंद्र, ईशान यांच्या मध्ये, बाहेर शस्त्रांचे आवरण; मग ऐरावत, बकरी, म्हैस, माकड, आणि मासा. हरण, ससा, मग वृषभ, कूर्म, हंस, मग बाहेर; पृष्णिगर्भ, कुमुद वगैरे, दोन जोड दरपाल. पूर्व आणि उत्तर दरवाज्यांवर हरिला नमस्कार करून, बाहेर बलि अर्पण करावी; विष्णूच्या सेवकांना नमस्कार, बलिस्थळी अर्पण द्यावे. विश्व, विश्वक्सेन यांना ईशान कोपऱ्यात पूजा करावी; देवाच्या उजव्या हातावर रक्षासूत्र बांधावे. जो वर्षभर केलेल्या पूजेचे पूर्ण फळ देतो, त्यासाठी पवित्र धागा धारण करावा — ओं, नमस्कार. देवाच्या उपस्थितीत उपवास व इतर व्रतांचे पालन करावे; उपवास व व्रताने देवता संतुष्ट होतो. सर्व इच्छा, राग, वगैरे माझ्या मनात कुठल्याही प्रकारे राहू नयेत; आजपासून, देवाधिदेव, विशेष दिनापर्यंत. यज्ञकर्ता असमर्थ असेल, तर व्रतीने रात्र-उपवास वगैरे करावे; अर्पण करून, देवतेला विसर्जन, स्तुती, आणि शुभ दैनिक पूजा करावी. अग्नी म्हणतो: या मंत्राने यज्ञस्थळी शोभा द्यावी — "ब्राह्मणांचा देव, श्रीधर, अविनाशी आत्मा, यांना नमस्कार." विष्णू, जो ऋक, यजुस, आणि सामाचा स्वरूप आहे, ज्याचे शरीर शब्द आहे — संध्याकाळी मंडल काढून, यज्ञसामग्री वगैरे आणावी. अशा प्रकारे, शास्त्रानुसार यज्ञाची पवित्र तयारी, पूजा, आणि विविध देवतांचे ध्यान, अर्पण, आणि व्रताचे पालन यांची सुसंगत, शुभ प्रक्रिया घडते.