एका पवित्र आणि दिव्य विधीचा आरंभ होत आहे. प्रथम, निर्माणाच्या मूळ तत्त्वांची स्थापना केली जाते—जननेंद्रिय, पृथ्वी, जल, अग्नी, वायू आणि आकाश—यांत सर्वत्र व्यापलेला पुरुष अधिष्ठित केला जातो. अंगठ्यापासून सुरू होणाऱ्या दहा तत्त्वांची योग्य स्थानावर स्थापना केली जाते. उर्वरित तत्त्वे हाताच्या तळव्यांवर, डोक्यावर, कपाळावर, तोंडावर, हृदयावर, नाभीवर, गुप्तांगावर, मांड्यांवर, पोटऱ्यांवर, पायांवर आणि इंद्रियांच्या दोन दूतांवर ठेवली जातात. पाय, गुडघे, मांड्या, हृदय आणि डोक्यावर क्रमाने तत्त्वांची स्थापना होते. पुरुषरूप आत्म्यापासून सुरू होणारे सर्वोच्च तत्त्व, एकोणवीसावे आणि छत्तीसावे, पूर्वीप्रमाणेच सर्वोच्च स्थानावर ठेवले जाते. एकाच मंडलावर ध्यान करून, ज्ञानी पुरुष प्रकृतीची पूजा करतात. पूर्व, दक्षिण, पश्चिम आणि उत्तर दिशांत हृदय व अन्य अवयवांची पूजा केली जाते. दक्षिण-पूर्व व अन्य कोपऱ्यात अस्त्रांची, गरुड व अन्य देवतांची पूजा केली जाते; दिशांच्या रक्षकांची वेगळ्या प्रकारे पूजा होते आणि मध्यभागी अग्नीच्या त्रिसंरचनांची स्थापना केली जाते. तूप आणि इतर वस्तूंनी सुशोभित, दिशांच्या अधिपतींच्या पूर्वेकडील निवासस्थानांत, परिकर्पात आणि आकाशात मानसिक देवता स्थापन केली जाते. सर्व जगाचा पोषण करणाऱ्या विश्वरूपाची पूजा केली जाते, तूपयज्ञाच्या विजयासाठी; सर्व मंडल आणि पाच अवयवांसह एकत्रित पूजा होते. गरुड आणि अन्य देव, तसेच इंद्र आणि अन्य देवतांसह, सर्व इच्छांची पूर्ती होते; आकाशात बीजस्थापना करून विश्वक्सेन नावाने पूजा केली जाते. नारद सांगतात: आता मी मुद्रांचे गुणधर्म आणि त्यांच्या विविध प्रकारांची माहिती देतो. प्रथम मुद्रा म्हणजे अंजली, जी हृदयातून अर्पण केली जाते. अंगठा उंचावून, डाव्या हाताचा मुठ आणि उजव्या अंगठ्याचा बांध, डाव्या हाताचा अंगठा अशा प्रकारे उंचावला जातो. तीन मुद्रा सामान्य असून, उर्वरित असामान्य आहेत; लहान बोटापासून पुढे सोडून आठ मुद्रा क्रमाने तयार होतात. आठ मुख्य बीजांची क्रमवारी काळजीपूर्वक पाळावी; अंगठ्यापासून लहान बोटापर्यंत तीन बोटे वाकवावी. नवव्या मुद्रेसाठी बोटे वर उचलून पुढे ठेवावीत; मग डावा हात वर करून, हलके वाकवावे. वराह मुद्राची आठवण ठेवावी; अवयवांची प्रारंभिक क्रमवारी अशीच आहे. प्रत्येक बोट बांधून, डाव्या मुठमध्ये बोट सोडावे. प्रथम, पूर्वीची मुद्रा उजव्या हाताने आकुंचित करावी; अंगठा उंचावून, डाव्या मुठसह, मुद्राची सिद्धी प्राप्त होते. नारद पुन्हा म्हणतात: मी आता दीक्षा विधी सांगतो, जसा गुरू शिकवतात, हे पुत्रा. या विधीने साधकाला यश मिळते आणि रोगग्रस्त व्यक्ती रोगमुक्त होते. यामुळे राजा राज्य, पुत्र, स्त्रिया आणि अपवित्रतेचा नाश मिळवतो; मध्यभागी, पूर्वेकडील आणि अन्य दिशांत रत्नांनी भरलेली मातीची भांडी ठेवावी. हजार किंवा शंभर प्रदक्षिणा कराव्यात; मंडपात किंवा मंडलावर, विष्णूला पूर्व आणि ईशान्य दिशेला ताटावर ठेवावे. पुत्र, साधक आणि अन्य व्यक्तींची योग्य रीतीने स्थापना करून, गाणे आणि इतर विधीपूर्वक दीक्षा करावी. योगपीठ आणि इतर अर्पण द्यावे; ज्यांना कृपा करायची आहे, त्यांना निवडावे; गुरूने सर्वांना गोळा करून, शिष्याला गुप्तपणे शिकवावे, जो सर्वाचा लाभ घेईल. नारद सांगतात: साधकाने मंत्रसिद्धी साधण्यासाठी देवाच्या निवासात किंवा शुद्ध भूमीवर, घरात, मंडलात हरि आणि ईश्वराची पूजा करावी. चौकोनी भूमीवर मंडल आणि इतर आकृती रेखाटाव्यात; पारद आणि सोन्याच्या विभागात सर्व बाजूंनी शुभ चिन्हे काढावीत. छत्तीस विभागांसह, बाहेरच्या ओळींमध्ये कमलासन रेखाटावे; दोन विभागांपासून मार्ग तयार होतात, आणि दोन विभागांपासून दिशांमध्ये दरवाजे बनतात. ओळी फिरवून, कमलक्षेत्र पुढे चिन्हांकित करावे; अर्धकमल फिरवून, बाहेर बारावा भाग चिन्हांकित करावा. विभाजित करून, उर्वरित भाग फिरवून, चार क्षेत्रे गोलाकार करावीत; प्रथम मध्यभागी, दुसरे केसरांसाठी. तिसरे पाकळ्यांच्या सांध्यांसाठी, चौथे पाकळ्यांच्या टोकांसाठी; मग ओळी कोपऱ्यांपर्यंत आणि दिशांच्या मध्यभागी ताणाव्यात. केसरांच्या टोकावर ठेवून, पाकळ्यांच्या सांध्यांचे मोजमाप घ्यावे; मग तिथे ओळी सोडून, आठ पाने रेखाटावीत. पाकळीच्या सांध्याच्या शेवटापासून मोजमाप घेऊन मध्यभागी ठेवावे; त्यानुसार पाकळीचे टोक फिरवावे, आणि नंतर त्याचा शेवट. मध्यभागातील जागा आणि बाजूला, बाहेर जाण्याचा क्रम; केसरांमध्ये प्रत्येक पाकळीच्या मध्यभागी दोन-दोन आकृती रेखाटाव्यात, आणि पुन्हा तसेच करावे. कमलाची ही सामान्य आकृती बारापाकळींची आहे; मध्यभागाच्या अर्ध्या मोजमापाने, पूर्वेकडून सुरू करून, क्रमाने फिरवावे. बाजूला, फिरवून, सहा गुंडाळ्या तयार होतात; त्यामुळे बारा मासे आणि त्यासह द्विपाकळी कमल तयार होते. पाच पाकळींच्या आकृतीसाठी इतर द्विपंक्ती ओळी असतात; चार दिशांत अवयव त्यानुसार रेखाटावेत. तीन कोपऱ्यांत पायासाठी घटक ठेवावेत; उर्वरित दोनमध्ये जोड्या ठेवाव्यात. चार दिशांत अवयव चिन्हांकित करावेत. मग, दिशांत दोन ओळी पुसाव्यात, रस्त्याच्या ठिकाणी; प्रत्येक चार दिशांत चार दरवाजे बनावेत. दरवाज्यांच्या बाजूला आठ अलंकार तयार करावेत; आणि प्रत्येक बाजूला तेवढ्याच संख्येने दुय्यम अलंकार असावेत. दुय्यम अलंकारांच्या जवळ कोपऱ्यांवर चिन्हे करावीत; चार दिशांत, दोन-दोन मध्यभागी विभागांसह विचार करावा. बाहेर, प्रत्येक बाजूला चार चिन्हे करावीत; अलंकारासाठी, प्रत्येक पाकळीच्या बाजूला तीन-तीन ओळी पुसाव्यात. त्या प्रमाणे उलट क्रमाने दुय्यम अलंकार तयार करावेत; कोपऱ्यांच्या आत आणि बाहेर, तीन-तीन, दोन प्रकारे विभागून विचार करावा. अशा प्रकारे सोळा विभाग होतील, आणि मंडल पूर्ण होईल; बाराच्या विभागात कमलाला छत्तीस पाकळ्या असतात, आणि रस्त्याची चिन्हे करावीत. एक ओळ, पूर्वीप्रमाणे, दरवाज्याच्या बाहेर आणि आत अलंकारांसाठी आहे; मंडलाचा व्यास बारा अंगठ्यांच्या मापाचा किंवा एका हाताचा असावा. अशा पवित्र आणि शास्त्रानुसार विधीमध्ये, तत्त्वांची स्थापना, मुद्रांची रचना, दीक्षाविधी, आणि मंडलाची रचना अत्यंत शिस्तबद्ध, श्रद्धेने आणि भक्तीने केली जाते.