शिवाच्या पूजनासाठी साधकाने "हां", "हूं", "हां" या बीजाक्षरांनी त्याच्या अंगांनी आणि मुखांनी युक्त रूपाची पूजा करावी; शिवासाठी "हौं", "हां" इत्यादी, तसेच ईशान व इतर मुखांसाठी "हां" या बीजाने पूजा करावी. गौरीसाठी "ह्रीं", गणांसाठी "गं", इंद्र व इतरांसाठी, चंडी, हृदा इत्यादी मंत्रांनी, तसेच सूर्य, दंडिन, पिंगल यांच्या पूजनासाठी ठराविक मंत्रांनी पूजा करावी. उच्चै:श्रवा, अरुण, प्रभूत, विमल यांचीही पूजा करावी; मध्यभागी स्कंद व इतर, जे परमानंदाचे मूळ आहेत, त्यांचीही भक्तिपूर्वक पूजा करावी. दिप्ता, सूक्ष्मा, जया, भद्रा, विभूती, विमला, अमोघा, विद्युता आणि सर्वतोमुखी यांचीही पूजा केली पाहिजे. सूर्याच्या आसनासाठी "हं", "खं", "ख", "सो", "उल्का" आणि त्यांच्या रूपांची पूजा करावी; "ह्रां", "ह्रीं", "स", "सूर्याय नमः", "आं" आणि "हृदयाय नमः" या मंत्रांनीही पूजा करावी. सूर्य, शिखा, अग्नी, ईश, असुर, वायु यांच्या पूजनासाठी, "भूः", "भुवः", "स्वः" या मंत्रांनी ज्वलंत सूर्याची, शिखेची व "हूं" या मंत्राने कवचाची स्थापना करावी. डोळ्यासाठी "मां", निवासासाठी "अर्कास्त्र", राणी म्हणजे शक्ती, निष्कुभा; पुढे सोम, अंगारक, बुध, जीव, शुक्र, शनि यांच्या पूजनाची क्रमवारी सांगितली आहे. राहू, केतु, तेजस, चंड यांच्या संक्षिप्त पूजनविधीमध्ये, रूपासाठी आसन, मूल, हृदा इत्यादी मंत्रांनी आणि त्यांच्या सेवकांसह पूजा करावी. विष्णूचे आसन, विष्णूचे रूप, "रों", "श्रीं", "श्रीं", "श्रीधर", "हरी", "ह्रीं"—या सर्व मंत्रांनी त्याच्या विविध रूपांची पूजा करावी. "ह्रीं" हे हृषीकेशासाठी, "क्लीं" विष्णूसाठी, दीर्घस्वरांसह हृदा इत्यादींसाठी; सर्वांसाठी, पंचमी विभक्ती, पूजा आणि युद्धात जयादींसाठी वापरावे. चक्र, गदा, शंख, मुसळ, तलवार, शार्ङ्ग धनुष्य, पाश, अंकुश, श्रीवत्स, कौस्तुभ, वनमाळा—या सर्व आयुधांची पूजा क्रमाने करावी. "श्रीं", "श्री", महालक्ष्मी, तातार्क्ष्य, गुरु, इंद्र वगैरे यांची पूजा करावी; सरस्वतीचे आसन, रूप, "औं", "ह्रीं", आणि देवी सरस्वतीची पूजा करावी. हृदा इत्यादी मंत्रांनी अलक्ष्मी, मेधा, कला, तुष्टि, पुष्टिका; गौरी, प्रभावती, दुर्गा, गण, गुरु आणि क्षेत्रपाल यांचीही पूजा करावी. गणपतीसाठी "गं", गौरीसाठी "ह्रीं", श्रीसाठी "श्रीं"; त्वरीतेसाठी "ह्रीं", त्रिपुरेसाठी "ह्रीं", "सौ", चतुर्थी विभक्ती आणि "ओं" या मंत्रांनी पूजा करावी. ज्या नावाच्या सुरुवातीच्या अक्षराला बिंदू किंवा ओंकार जोडला जातो, ते सर्व मंत्रांच्या पूजनात जणू जपल्यासारखे मानले जाते. जो साधक तिळ, तूप वगैरे आहुती देताना हे पूजामंत्र जपत राहतो, तो धर्म, अर्थ, काम, मोक्ष प्राप्त करतो; सर्व भोग भोगून शेवटी स्वर्गात जातो. नंतर, नारद म्हणतात, "आता मी तुम्हाला विधिपूर्वक स्नानविधी सांगतो." नरसिंह मंत्राने माती घेऊन, तिला दोन भागांत वाटून, एक भागाने मन शुद्ध करावे. पाणी घेतल्यावर, आचमन करून, ते ठेवून, सिंह मंत्राने रक्षण करून, प्राणायामपूर्वक विधिपूर्वक स्नान करावे. हृदयात आठ-अक्षरी मंत्राने हरिचे ज्ञान ध्यानात ठेवून, हातात माती घेऊन सिंह मंत्र तीनदा जपावा, सर्व दिशांचे रक्षण व्हावे म्हणून. वासुदेव मंत्राने पाण्याचे अभिषेक करावे, मग वैदिक व इतर मंत्रांनी शरीर शुद्ध करून, रूपाची पूजा करावी. अघमर्षण विधी करून, स्वच्छ वस्त्र धारण करावे; हातात पाणी घेऊन, दोनदा मंत्रांनी त्याचे शुद्धीकरण करावे. नारायण मंत्राने प्राणायाम करावा—श्वास आत घेऊन, सोडावा, पाण्यात हरिचे ध्यान करावे; मग द्वादशाक्षरी मंत्राने अर्घ्य अर्पण करावे. योगासनावर बसून, दिशांचे रक्षक, ऋषी, पितर यांना क्रमाने शेकडो मंत्रांनी पूजा करावी. सर्व मानव, स्थावर- जंगम प्राण्यांसाठी, अंगांची स्थापना करून, मंत्रांनी त्यांची आवाहन व विसर्जन करावी आणि पूजास्थळी प्रवेश करावा. इतर पूजाविधींसाठीही, मूलमंत्र व इतर मंत्रांनी स्नान करावे. पुढे नारद म्हणतात, "मी आता पूजा पद्धती सांगतो, ज्याने ब्राह्मण सर्व काही प्राप्त करतो." प्रथम पाय धुवून, आचमन करून, वाणीवर संयम ठेवून, संरक्षण करावे. पूर्वाभिमुख बसून, स्वस्तिक व कमळ किंवा इतर यंत्र काढावे; नाभीमध्ये धूरकट रंगाचा, प्रचंड वायुतत्त्वाचा बीज ध्यानात ठेवावे. सर्व भेद ओळखून, शरीरातील मलिनता दूर करण्यासाठी ध्यान करावे; हृदयकमळात 'क्षौं' बीज आठवावे, ते गर्भाचे मूळ आहे असे समजावे. खालून, वरून, तिरकस ज्वाळांनी मलिनता जाळावी; मग मनात चंद्राचे ध्यान करावे, आकाशात अमृतधारा सोडणारा चंद्र पाहावा. हृदयकमळातून निघणाऱ्या किरणांनी, आपल्या शरीरात, सुषुम्ना मार्गाने, सर्व नाड्यांतून अमृतधारा प्रवाहित करावी. शुद्ध झाल्यावर, तत्वांची स्थापना करावी, हात शुद्ध करून अस्त्र मुद्रा करावी; उजव्या अंगठ्यापासून सुरुवात करून, हातांवर स्थापना करावी. मूल व बारा अंगांची, प्रत्येकी सहा जोड्यांनी, मंत्रांनी स्थापना करावी—हृदय, शिर, शिखा, कवच, शस्त्र, डोळे. पोट, पाठ, हात, गुडघे, पाय यांना स्पर्श करून, मुद्रा करावी, विष्णूचे स्मरण करावे, आठ-अक्षरी मंत्र जपावा आणि मग पूजा करावी. वर्धनी (वृद्धीकारक) डाव्या बाजूला, पूजेचे साहित्य उजव्या बाजूला ठेवावे; अस्त्र मंत्राने आणि सुगंध-फुलांनी मिश्रित अर्घ्याने त्यांना शुद्ध करावे. आठपट जप आणि 'फट्' बीजाने पाण्याचे अभिमंत्रण करून, हातात परब्रह्म हरिचे ध्यान करावे, जो सर्वव्यापी प्रकाशरूप आहे. धर्म, ज्ञान, वैराग्य, ऐश्वर्य हे अग्निदिकादिकांना, अधर्म वगैरे पूर्वेकडून अंगांना, योगासनावर स्थापना करावी. आसनावर कूर्म, अनंत, यम, सूर्यादी मंडल, पवित्र देवता, केशरावर कल्याणकारी देवता, आणि परिकारात अनुग्रहदात्या देवतांची कल्पना करावी. प्रथम स्वतःच्या हृदयात ध्यान करून, मग मंडलात देवतेचे आवाहन व पूजा करावी; अर्घ्य, पाद्य, आचमन, मधुपर्क, हे सर्व अर्पण करावे आणि पुन्हा अर्पण करावे. स्नान, वस्त्र, यज्ञोपवीत, अलंकार, सुगंध, फुले, धूप, दीप, नैवेद्य—हे सर्व पुंडरीकाक्ष मंत्राने अर्पण करावे. अंगांची पूजा पूर्वेकडून सुरू करावी; पूर्वद्वारी पक्षीराजाची, दक्षिणेस चक्राची, सौम्य (नैऋत्य) कोपऱ्यात गदेची, शुभ (वायव्य) कोपऱ्यात शंख व शार्ङ्ग धनुष्याची स्थापना करावी. या प्रकारे, विधिपूर्वक मंत्रांनी, भावपूर्वक, सर्व देवता, त्यांचे आयुध, शक्ती आणि संबंधित देवता यांची पूजा करून साधक आपले जीवन पवित्र करतो, सर्व सुखे आणि अंतिम मुक्ती प्राप्त करतो.