धर्मप्रेमी साधकाच्या पूजाविधीची कथा अशी आहे: प्रथम, धात्र, विधात्र, गंगा, यमुना, आणि विविध धनसंपत्ती यांना नमस्कार करावा; दरवाज्याच्या देवी, नवीन स्थळ, शक्ती, कूर्म आणि अनंतक यांनाही आदरपूर्वक पूजावे. पृथ्वी, धर्म, ज्ञान, वैराग्य, आणि सार्वभौमत्व, अधर्म व इतर, तसेच कमळाच्या दांडी, पाकळी, केसर आणि गर्भ यांना आदर द्यावा. ऋग्वेद आणि इतर वेद, कृतयुग आणि अन्य युग, सत्त्व आणि सूर्य मंडल; विमलोत्कर्षिणी, ज्ञान, क्रिया, आणि योग—यांचा यथायोग्य पूजन करावे. प्रह्वी, सत्य, ईशान, अनुग्रह, सनमूर्ती; दुर्गा, गिरा, अंगण, क्षेत्र, वासुदेव आणि इतर—यांचा सन्मान करावा. हृदय, शिर, त्रिशूल, कवच, डोळे, शस्त्रे; शंख, चक्र, गदा, कमळ, श्रीवत्स, कौस्तुभ—यांना पूजावे. वनमाळा, श्री, पुष्टी, गरुड, गुरु, इंद्र, अग्नी, यम, राक्षस, जल, वायू, धनाधिपती—यांचा सन्मान करावा. पूजा आणि संबंधित विधीने, अनंत, अजन्मा प्रभू, त्याची शस्त्रे, वाहन, कमळ, आणि विष्वक्सेन यांना यश मिळते. शिवाच्या सामान्य पूजेत प्रथम नंदीला, मग महाकाळ, गंगा, यमुना, आणि गणांचा सन्मान करावा. वाणी, लक्ष्मी, गुरु, निवास, शक्ती, धर्म; वामा, ज्येष्ठा, रौद्री, काली, कलविकारीणी—यांना पूजावे. बलविकारीणी, बलप्रमथिनी, सर्वभूतदामिनी, मदोन्मादिनी, आणि शिवासन—यांचा सन्मान करावा. हां, हुं, हां या अक्षरांनी शिवाच्या अंग-चेहऱ्यांसह रूपाची पूजा करावी; हौं शिवासाठी, हांम ईशान आणि अन्य चेहऱ्यांसाठी. ह्रीं गौरीसाठी, गं गणासाठी, इंद्र, चंडी, हृदा आणि अन्य; सूर्य, दंडिन, पिंगळा यांचे पूजन योग्य मंत्रांनी करावे. उच्चैःश्रवा, अरुण, प्रभूत, विमल; मध्यभागी स्कंद आणि इतर, जे सार आणि सर्वोच्च आनंद आहेत, त्यांना पूजावे. दीप्ता, सूक्ष्मा, जया, भद्रा, विभूती, विमल, अमोघा, विद्युत, सर्वतोमुखी—यांचा सन्मान करावा. सूर्यासन: हं, खं, ख, सो, उल्का आणि रूपे; ह्रां, ह्रीं, स, ‘सूर्याय नमः’, आं, ‘हृदयाय नमः’. सूर्य, शिखा, अग्नी, ईश, असुर, वायू; भूः, भुवः, स्वः—ज्वलंतासाठी, शिखा, हुं कवच म्हणून. डोळे: मां; निवास: अर्कास्त्र; राणी: शक्ती, निष्कुभा; सोम, अंगारक, बुध, जीव, शुक्र, शनि—क्रमाने. राहू, केतु, तेज, चंड; पूजा संक्षिप्त: आसन, मूळ, हृदा आणि अन्य, गण. विष्णूचे आसन, रूप, रों, श्रीं, श्रीं, श्रीधर, हरि; ह्रीं—सर्व रूपांचे मंत्र—याने तीन लोकांना आकर्षित करतो. ह्रीं—हृषीकेशासाठी, क्लीं—विष्णूसाठी, दीर्घ स्वर—हृदा वगैरे; पाचव्या विभक्तीने पूजा आणि युद्धात जया वगैरे. चक्र, गदा, शंख, मुसळ, तलवार, शार्ङ्ग धनुष्य; पाश, अंकुश, श्रीवत्स, कौस्तुभ, वनमाळा—यांचा क्रमाने सन्मान. श्रीं, श्री, महालक्ष्मी, तातार्क्ष्य, गुरु, इंद्र वगैरे; सरस्वतीचे आसन, रूप, औं, ह्रीं, देवी सरस्वती. हृदा वगैरे, अलक्ष्मी, मेधा, कला, तुष्टि, पुष्टिका; गौरी, प्रभामती, दुर्गा, गण, गुरु, क्षेत्रपाल—यांचा सन्मान. गं—गणपतीसाठी, ह्रीं—गौरीसाठी, श्रीं—श्रीसाठी; ह्रीं—त्वरिता, ह्रीं, सौ—त्रिपुरा; चौथ्या विभक्ती आणि ओम. नामाच्या प्रारंभिक अक्षराला बिंदू किंवा ओम जोडून सर्व मंत्रांनी पूजा करताना जप मानला जातो. जो जपसह तिळ, तूप वगैरे अर्पण करतो, तो धर्म, काम, अर्थ, मोक्ष प्राप्त करतो; सुख भोगून स्वर्गात जातो. नारद म्हणतात: आता मी स्नानविधी सांगतो—नृसिंह मंत्राने माती घ्यावी, दोन भाग करावी; एक भागाने मन शुद्ध करावे. जलात बुडवून, पाणी पिऊन, ठेवून, सिंह मंत्राने रक्षण करून, श्वासावर नियंत्रण घेवून, नियमानुसार स्नान करावे. हृदयात हरिच्या ज्ञानाचा ध्यान आठ अक्षरी मंत्राने करावे; हातात माती घेऊन सिंह मंत्र तीनदा जपावा, सर्व दिशांचे रक्षण व्हावे. वासुदेव मंत्राने पाणी पवित्र करावे, वेद व अन्य मंत्रांनी शरीर शुद्ध करावे, रूपाची पूजा करावी. अघमर्षण विधी करून, स्वच्छ वस्त्र घालून, पुढे जावे; हातात पाणी घेऊन, दोनदा मंत्रांनी पवित्र करावे. नारायण मंत्राने श्वास नियंत्रित करावा, श्वास घेऊन सोडावा, जलात हरिचे ध्यान करावे; मग द्वादशाक्षरी मंत्राने अर्घ्य द्यावे. योगासनापासून, दिशांचे रक्षक, ऋषी, पितर—यांना शेकडो मंत्रांनी क्रमाने पूजा करावी. सर्व मानव, सर्व जीव, स्थावर पर्यंत, अंगांची स्थापना-उपसंहार करावी; मंत्रांनी पूजास्थळी प्रवेश करावा. इतर पूजाविधीतही, मूळ आणि अन्य मंत्रांनी स्नान करावे. नारद म्हणतात: आता मी पूजाविधी सांगतो, ज्याने ब्राह्मण सर्व काही प्राप्त करतो; पाय धुवावे, पाणी प्यावे, वाणी नियंत्रित करावी, रक्षण करावे. पूर्वेकडे तोंड करून, स्वस्तिक आणि कमळ किंवा इतर आकृती काढावी; नाभीमध्ये बीजाचा ध्यान करावे, धुरकट, प्रचंड वायूस्वरूप. सर्व भेद ओळखावा, शरीरातील मल दूर करण्यासाठी ध्यान करावे; हृदयकमळात 'क्षौं' बीज आठवावे, गर्भाचा स्रोत मानावे. खाली, वर, सर्व बाजूंनी ज्वालांनी मल जाळावे; मग चंद्राचे ध्यान करावे, आकाशात अमृत प्रवाहासह कल्पना करावी. हृदयकमळातून किरणे सर्वत्र पसरतात, ज्ञानी त्या किरणांनी आपले शरीर, सुषुम्ना मार्गाने, सर्व नाड्यांमध्ये प्रवाहित करतो.