एकदा, गुरूंनी युद्धभूमीतील एक जागा काळजीपूर्वक निवडली. त्यांनी डाव्या हाताने एक विशेष अस्त्र पकडले आणि उजव्या हाताने ते उचलले. मग त्या अस्त्राला नागफणीसारखे वेटोळे करून, डोक्यावर एक फेरी फिरवली आणि त्वरेने ते चामड्याच्या कवचात सज्ज असलेल्या पुरुषावर फेकले. उडी मारताना, धावताना किंवा इकडून तिकडे फिरताना, योग्य पद्धतीने आणि कुशलतेने त्या अस्त्राचा उपयोग करावा, असे त्यांनी शिकवले. नियमाप्रमाणे शत्रूवर विजय मिळवल्यानंतर, त्यांनी बांधणीची क्रिया केली; कमरभोवती ते बांधले आणि तलवार डाव्या बाजूला लटकवली. डाव्या हाताने घट्ट पकडून, उजव्या हाताने ती तलवार बाहेर काढली; ती सहा बोटे जाडीची आणि सात हात उंच असावी, असे सांगितले. लोखंडी सळया आणि विविध कवच, अर्ध्या हाताच्या अंतरावर, तसेच सम, आडवे आणि उंच अशा विविध स्थितींमध्ये ठेवावीत. गुरूंनी पुढे सांगितले, “हे नीट ऐक: शरीरावर नवीन, मजबूत ढाल आणि धनुष्य घेतल्यानंतर, उजव्या हातात नवीन गदा घेऊन ती उंचावावी आणि जोरात प्रहार करावा; यामुळे शत्रूचा संहार निश्चित होतो. मग दोन्ही हातांनी ती गदा शत्रूवर उतरवावी; हे सहज करता आले तर मारण्यात यश मिळते.” यानंतर अग्निदेव म्हणतात, “फिरवणे, प्रहार करणे, उडी मारणे, झेप घेणे, धावणे, झडप घालणे, वरून हल्ला करणे, गरुडासारखी झेप घेणे, आणि गोंधळ घालणे—या सर्व युद्धकौशलातील तंत्र आहेत. हातातली शस्त्र हलवणे, डावीकडे-उजवीकडे फिरवणे, अचानक स्फोट घडवणे, हत्तीच्या हातासारखे प्रचंड प्रहार करणे—ही कौशल्येही अवगत असावीत. भीषण झेप, पूर्ण, अर्धी आणि तृतीय भागांची हालचाल, कमलाच्या आकारातील पावले, मागे आणि पुढे उभे राहणे, वराहासारखी स्थिती आणि वळणे—हे सर्व मिळून तलवार-ढालीच्या युद्धशास्त्रात एकूण बत्तीस प्रकार आहेत. पलटणे, पुन्हा वळणे, पकडणे, हलके हालचाली करणे, वर फेकणे, खाली फेकणे, पकडणे आणि आवळणे—यासह, गरुडाची झेप, हत्तीचे पाणी पिणे, आणि मगरीची पकड—अशी एकूण अकरा फासे फेकण्याच्या तंत्रांची माहिती सांगितली आहे. सरळ, रुंद, तिरके आणि फिरवणे—फासे वेगळे करताना हे पाच प्रकार मानले जातात. कापणे, फाडणे, प्रहार करणे, फिरवणे, झोपणे, चिरणे, कोरणे, आणि चाकासारखी हालचाल—या विविध शस्त्रक्रिया आहेत. पाय आपटणे, श्वासाची सणसण, फाडणे, भीतीदायक हालचाल आणि झुलवणे—ही भाले चालवण्याची तंत्रे आहेत, तर सहावे तंत्र म्हणजे जोरदार प्रहार. डोळ्यांवर, हातांवर, बाजूंवर प्रहार करणे, सरळ पिसांच्या बाणाने पाडणे, आणि भाला फेकण्याची पद्धत—ही युद्धातील कौशल्ये सांगितली आहेत. शत्रूवर प्रहार, गोमूत्रासारखे तंत्र, विपुलता, कमलासन, शरीर उंचावणे, वाकणे, डावे-उजवे वळणे, उलटणे, परतीचे वळणे, पाय उचलणे, उडी मारणे, हंसाच्या पायाने चिरडणे, आणि दाबणे—या गदायुद्धाच्या तंत्रिका आहेत. भीषण प्रहार, झडप घालणे, हात फेकणे, उभे राहणे, रिकाम्या हाताने लढणे—हे कुऱ्हाडीचे तंत्र आहेत. प्रहार, कापणे, चिरडणे, उडी मारणे आणि प्रहार करणे—हे मुसळाच्या तंत्रात येते. थकवा, विश्रांती, गोमुक्ती, अतिदुर्लभ—ही गोफ आणि गदा यांची तंत्रे आहेत. अंतिम, मध्यम, उलट आणि आदेशाने समाप्त होणारी—ही गदा आणि मुसळ चालवण्याची तंत्रे आहेत. पकडणे, कापणे, मारणे, जोरात उचलणे आणि विस्तार करणे—ही तलवारीची तंत्रे आहेत, तसेच खाली घालणे आणि चिरडणे. भीती दाखवणे, संरक्षण करणे, मारणे, जोरात उचलणे आणि विस्तार करणे—ही क्षिप्रास्त्रांची आणि यंत्रास्त्रांची तंत्रे आहेत. त्याग, चावणे, वराहाचा उडवणे; एक किंवा दोन्ही हातांनी उचलणे आणि पकडणे; दोन्ही हात आणि भुजा वापरून बांधणे, कंबरेवर उचलणे, छाती आणि कपाळावर प्रहार करणे, आणि भुजा वळवणे—ही कुस्तीतील कौशल्ये आहेत. दोन्ही हात आणि भुजा वापरून बांधणे, कंबरेवर उचलणे, अवयवांना हलकेपणाने मिठी मारणे, आणि त्यांच्या उलट्या हालचाली—हीही तंत्रे आहेत. वर प्रहार करणे, मारणे, गोमूत्र स्थिती, डावे-उजवे, अडथळे ओलांडण्यासाठी काठी, करवीर काठी, आणि शत्रूला गोंधळात टाकणे—ही तंत्रे आहेत. आडवे बांधणे, अपामार्ग तंत्र, भयंकर शक्ती, सुदर्शन, सिंहाची झेप, हत्तीची झेप, आणि गाढवाची झेप—हीही युद्धातील तंत्रे आहेत. गदायुद्ध आणि कुस्तीचे तंत्र: ओढणे, वळवणे, आणि भुजांची मुळं पकडणे. मान वळवणे, पाठ मोडणे—जे अत्यंत भयानक आहे—उलट वळवणे, परतीची हालचाल, मेंढ्या-शेळींचा वध, पायाने प्रहार, चिरडणे, कंबरेवर उचलणे, शरीराला मिठी मारणे, खांद्यावर चढणे, आणि जमिनीवर झाडणे—हीही कुस्तीतील तंत्रे आहेत. छाती आणि कपाळावर प्रहार, स्पष्टपणे दाखवणे, वर फेकणे आणि खाली हलवणे, आडव्या मार्गाने हालचाल करणे, हत्तीच्या खांद्यावरून खाली फेकणे, वळणे, दिव्य मार्ग, खाली जाणारा मार्ग, आणि चुकीच्या दिशेने गोंधळ घालणे—हीही तंत्रे आहेत. काठीने प्रहार करणे, खाली फेकणे, जमिनीची उकरणी करणे, गुडघ्यांना बांधणे, भुजांना बांधणे, आणि अवयवांना बांधणे—हे अत्यंत भयंकर आहे. मागून प्रहार, पाण्याचा उपयोग, चमक, आणि भुजा बांधणे—हे सर्व हत्ती आणि इतरांनी युद्धात कवच आणि शस्त्रांसह करावे. युद्धातील हत्तीवर, उत्तम अंकुश धरणारे दोघे, मानेला एक, खांद्यावर दोन, दोन धनुर्धारी, आणि दोन तलवारीधारी—अशी मांडणी असावी. याप्रमाणे, शास्त्रानुसार विविध शस्त्र, अस्त्र, गदा, तलवार, भाला, कुस्ती, आणि हत्तीवरील युद्धकौशल्यांचे तंत्र गुरूंनी आणि अग्निदेवांनी सांगितले. या सर्व तंत्रांचा योग्य अभ्यास आणि सराव केल्याने योद्धा युद्धात यशस्वी होतो.