ब्राह्मणांना उद्देशून अग्नी सांगतात: "जेव्हा एखाद्या लक्ष्यावर बाण लागतो, तेव्हा त्या लक्ष्यावर दोन 'स्थिर' लक्ष्य असतात, दोन कठीण लक्ष्य असतात आणि दोन लक्ष्य विविध व कठीण असतात. पण 'स्थिर' लक्ष्यांमध्ये ना 'खालचे' ना 'तीक्ष्ण' लक्ष्य येते; 'खालचे' लक्ष्य हे कठीण म्हणून ओळखले जाते, तसेच 'उच्च' लक्ष्यही. डोके आणि शरीराच्या मध्यभागी असलेले लक्ष्य 'विविध व कठीण' असे म्हणतात. अशा प्रकारे लक्ष्यांचे गट तयार करून, उजव्या आणि दुसऱ्या हाताने त्या गटावर प्रयत्न केला जातो. या सर्व प्रक्रियेत, जो वीर प्रथम लक्ष्य साधतो, त्याने पुढे जावे; नंतर इतर पुरुषाने. असा नियम आहे, आणि जे या कौशल्याचा अभ्यास करतात, त्यांनी हे पाहिले आहे. त्या लक्ष्यासाठी अधिक फिरवणं आवश्यक आहे; बाणाच्या पिसांनी सजवलेल्या बाणाने तो निशाण दृढपणे जोडावा. जे काही फिरतं, हलतं किंवा अगदी स्थिर आहे, त्यावर सर्व बाजूंनी वार, फोडणे, कापणे किंवा त्रास देणे शक्य असावे. ज्याला कार्याची आणि सरावाची पद्धत माहिती आहे, त्याने या नियमाची समजून कृती करावी; मन, दृष्टि आणि दृष्टी यांच्या योगाने, योगी धनुर्धारीने संयम जिंकावा. अग्नी पुढे सांगतात: "ज्याने हात, मन आणि दृष्टि यांचा पूर्ण अभ्यास केला आहे आणि ज्याने लक्ष्य साधले आहे, त्याने निश्चित यश मिळवून वाहनावर चढावे. फास दहा हात लांब, गोल आणि हाताच्या शेवटी असावा; तो कापसाचे दोरे, मुंज, भांग आणि सोने किंवा कवचाच्या मजबूत धाग्यांनी बनवावा. इतर शक्तिशाली व्यक्तीसाठी, फास चांगला गुंडाळावा; आणि तो फास तीस पट लांब, व्यवस्थित वळलेला असावा. शिक्षकाने त्याचे स्थान रणभूमीत तयार करावे; डाव्या हाताने पकडून, उजव्या हाताने उचलावे. फासाची गुंडाळ तयार करून, डोक्यावर एकदा फिरवून, त्वरेने तो कातडीच्या कवचात असलेल्या पुरुषावर फेकावा. उडी मारताना, धावताना किंवा भटकताना, योग्य पद्धतीने, कौशल्याने त्याचा वापर करावा. नियमाप्रमाणे जिंकून, बांधणी करावी; कमरेवर बांधून, तलवार डाव्या बाजूला लटकवावी. डाव्या हाताने घट्ट पकडून, उजव्या हाताने ओढावे; फासाची घेर सहा बोटांची असावी आणि सात हात उंच उठवावा. लोखंडी सळ्या आणि विविध कवच, अर्धा हात अंतरावर, तसेच समान, आडवे व उंच स्थानावर ठेवावेत. मी सांगतो, कसे योग्य वापरावे: नवीन, मजबूत ढाल आणि धनुष्य शरीरावर ठेवावे; उजव्या हातात नवीन गदा घेऊन, ती उचलून जोराने वार करावा; यामुळे शत्रूचा नाश निश्चित होतो. नंतर दोन्ही हातांनी ती त्याच्यावर झडप घालावी; हे सहज करता येते, आणि वधात यश मिळते. अग्नी युद्धातील विविध कौशल्यांची माहिती देतात: फिरवणे, वार करणे, उडी मारणे, झडप घालणे, धावणे, झेप घेणे, वरून हल्ला करणे, बाज आणि गोंधळ— हे सर्व युद्धकला शिकावयाचे आहेत. हात हलवणे, फेकणे, डावीकडे-उजवीकडे हालचाल, अचानक विस्फोट, हत्तीच्या हातासारखे जोरदार वार— हे देखील समजून घ्यावे. भीषण झडप, भयावह आणि भितीदायक, पूर्ण, अर्धा आणि तिसऱ्या भागातील, कमळासारख्या पायाची ठेव— हे युद्धातील तलवार आणि ढालाच्या ३२ प्रकार आहेत. मागे व पुढे उभे राहणे, वराहासारखे वळणे— हे सर्व युद्धकलेत शिकावयाचे आहे. फेरफार, उलटफेर, पकड, हलकी हालचाल, वर फेकणे, खाली फेकणे, पकडणे आणि रोखणे— हे सर्व फासाच्या ११ प्रकार आहेत; त्यात बाजाचा झडप, हत्तीचे पाणी पिणे, आणि मगरची पकड समाविष्ट आहे. सरळ, रुंद, तिरके आणि फिरणारे— हे फास वेगळे करताना वापरायचे पाच प्रकार आहेत. कापणे, फाडणे, वार करणे, फिरवणे, झोपणे, तुकडे करणे, कोरणे आणि चाकाच्या पद्धती— हे कार्य आहेत. पायाने ठोकणे, सापासारखे फुत्कार, फाडणे, घाबरवणे, झुलवणे— हे भालेच्या पद्धती आहेत, सहावा प्रकार म्हणजे जोरदार वार. डोळ्यांवर, हातांवर, बाजूंवर वार करणे, सरळ पिसाचा बाण वापरून पडणे, आणि भाला फेकण्याची पद्धती— हे सर्व शिकावयाचे आहे. वार झालेले, गोमूत्र, विपुल, कमळासन, शरीर उचललेले, वाकलेले, डावे आणि उजवे— हे गदाचे प्रकार आहेत. उलटलेले, उलटफेर, पाय उचललेले, उडी मारलेले, हंसाचा चिरडणे, दाबणे— हे गदाचे कौशल्य आहेत. भीषण वार, चावणारी उडी, फेकलेला हात, उभे राहणे, रिक्त— हे कुऱ्हाडीचे प्रकार आहेत. वार करणे, कापणे, आणि चुरडणे— हे मल्लाचा वापर, तसेच उडी मारून वार करणे. थकलेले, विश्रांती घेतलेले, गोमुक्त, फार कठीण— हे गोफ आणि गदाचे प्रकार आहेत. अंतिम, मध्य, उलट आणि आदेशाने संपणारे— हे गदा आणि मल्लाचे प्रकार आहेत. पकडणे, कापणे, मारणे, जोराने उचलणे, वाढवणे— हे तलवाराचे प्रकार आहेत, तसेच खाली घालणे आणि फोडणे. घाबरवणे, रक्षण करणे, मारणे, जोराने उचलणे आणि वाढवणे— हे शस्त्र आणि यंत्राच्या क्रिया आहेत. त्याग करणे, चावणे, वराहासारखी फेक— एक किंवा दोन्ही हातांनी वाहून नेणे, पकडणे— हे प्रकार आहेत. दोन्ही हातांनी आणि हातांनी बांधणे, कमरेवर उचलणे, छाती व कपाळावर वार करणे, हात वळवणे— हे कौशल्य आहेत. दोन्ही हातांनी आणि हातांनी बांधणे, कमरेवर उचलणे, अंगांना हलकेपणाने कवटाळणे, आणि अंगांचा उलटफेर— हे युद्धातील अंतिम कौशल्य आहेत." अशा प्रकारे अग्नीने युद्धकलेतील विविध शस्त्र, फास, ढाल, गदा, कुऱ्हाड, मल्ल, गोफ, तलवार, यंत्र आणि विविध हालचालींचे नियम आणि कौशल्ये ब्राह्मणांना सांगितली.