अन्याय, संकट किंवा युद्धाच्या वेळी, जेव्हा एखादी व्यक्ती पूर्णपणे गुंतलेली असते आणि तिला थांबवणे शक्य नसते, तेव्हा तटस्थता दाखवावी, असे स्मरण केले जाते—जसे भाऊबंदीत घडले आणि हिडिंबाने दाखवले. अशा प्रसंगी, मेघ, अंधार, पाऊस, अग्नी, पर्वत, सैन्याचा ठाव आणि ध्वजधारकांची दृश्ये विलक्षण वाटतात. युद्धभूमीवर, जिथे लोक कापलेले, फाडलेले, तुटलेले किंवा एकत्र झालेले दिसतात, तिथे शत्रूंना भयभीत करण्यासाठी मायावी उपाय वापरावे. आग्नी म्हणतो, “रामाने सांगितलेली नीती स्त्री-पुरुष दोघांसाठीही समान आहे, हे राजन; समुद्र आणि पूर्वी गर्ग यांनी सांगितलेले गुणधर्म हेच आहेत.” समुद्र पुढे म्हणतो, “मी पुरुषांचे आणि स्त्रियांचे शुभ-अशुभ गुण सांगतो: एक अधिक, दोन शुभ्र, तीन गाढ, आणि तसेच.” तीन प्रकार, तीन लटकणारे, तीन पसरलेले, तीन रेषा, तीन वाकलेले, आणि तीन वेळांची जाण असलेला—हे पुण्यशील. पुरुषाच्या शरीरात तीन ठिकाणी उत्तम आणि रुंद असते; चार गुण, आणि चार प्रकारे सम असलेला. चार जांघ, चार दात, सात तेल, नऊ शुद्ध, दहा कमळ, दहा रचना, आणि वटवृक्षासारखी गोलाकार आकृती. सहा उंच, आठ भाग, सात तेल, नऊ शुद्ध, दहा कमळ, दहा रचना, आणि वटवृक्षासारखी गोलाकार आकृती. चौदा सम जोड्या, सोळा डोळे—हे प्रशंसनीय; धर्म, अर्थ, काम या त्रिवर्गाने युक्त, धर्म एक अधिक मानला जातो. डोळ्यांत तारे नसतात; शुभ्र दात, दोन शुभ्र; गाढ, तीन कान, नाभी; आणि एक गुण, तीन स्मरणात. हे गुण: मत्सर नसणे, करुणा, संयम, शुभ आचरण, पवित्रता, आकांक्षा, नम्रता, सहजता, आणि धैर्य. तीन प्रकार, तीन लटकणारे—पुरुषाचे अंडकोष आणि बाहू; प्रदेश, जन्म, वर्ग, तेज, कीर्ती, आणि भाग्य. जो तीन प्रकारे पसरतो, तीन रेषा; पोटात तीन शक्ती; आणि जो तीन वाकलेला असतो, त्याचे वर्णन ऐका. जो देव, द्विज, आणि गुरूंना नमन करतो, धर्म, अर्थ, कामाच्या योग्य वेळा जाणतो, त्याला ‘तीन वेळांची जाण’ असे म्हणतात. जो छाती, कपाळ, आणि चेहऱ्यावर तीन रेषा ओढतो, ज्याचे दोन हात आणि दोन पाय ध्वज, छत्र आणि अशा वस्तूंनी शोभित आहेत. बोटे, हृदय, पाठ, आणि कंबर—हे प्रत्येक चार प्रकारचे; उंची छान्याणव बोटांची आणि चार पसरांची माप. चार दाढ, चंद्रासारखे चमकणारे, आणि चार काळे; डोळ्यांचे बुबुळ, भुवया, दाढी, केस हेही काळे. नाक आणि चेहऱ्यावर घाम, कांखेत दुर्गंध; लघु अंग आणि गळा, आणि वृषणही लघु—वेदानुसार. बोटांच्या सांध्यांमध्ये सूक्ष्मता, नखे, केस, दात, त्वचा द्विज; जबडा, डोळे, कपाळ, नाक लांब, आणि छातीच्या मध्ये जागा. छाती, कांख, तोंड, नाक उठावदार; चेहरा गोल; त्वचा, केस, दात गुळगुळीत; केस, दृष्टि, नखे, वाणीही तशीच. गुडघे आणि जांघांवर दोन बांबू सारख्या संरचना; डोळे, नाक, कान, जननेन्द्रिय, गुदद्वार—हे शुद्ध. जीभ, ओठ, तालु, डोळे, हात, पाय, नखे, तसेच लिंगाचा अग्रभाग आणि तोंड—दहा कमळासारखे गुण. हात आणि पाय सुखद; गळा, कान, हृदय, डोके, कपाळ, पोट, पाठ—दहा सन्मानित भाग. हात पसरल्यावर मधल्या बोटांच्या टोकांमधील अंतर उंचीच्या सम आहे—वटवृक्षासारखी गोलाकार आकृती. पाय, टाच, कंबर, बाजू, मांड्या, अंडकोष, छाती, कान, ओठ, जांघ, पोट, हात, बाहू, डोळे—हे चौदा जोड्या; हे सामान्यतः पुरुषात आढळतात. जो चौदा शास्त्रे दोन अक्षरांनी जाणतो, त्याला सोळा अक्षरांचा म्हणतात. खडबडीत, विखुरलेले शरीर, अशुभ, मांसहीन, दुर्गंधी—हे स्पष्ट दृष्टिने पाहिले तर प्रशंसनीय. त्याची वाणी गोड, चाल अभिमानी हत्तीप्रमाणे; एक छिद्रातून केस वाढतात, भयात संरक्षण, पुन्हा-पुन्हा. समुद्र म्हणतो: शुभ स्त्री ती, जिने सुंदर अंग, अभिमानी हत्तीप्रमाणे चाल, जड कंबर, अभिमानी कपोतासारखे डोळे आहेत. सुंदर केस, सडपातळ अंग, सूक्ष्म शरीरकेस, मोहक, पाय जमिनीवर सम स्पर्श करणारे, स्तन एकत्रित. नाभी उजवीकडे वळलेली, जननेंद्रिय अंजीराच्या पानासारखी, टाच लपलेल्या, नाभी अंगठा आणि मधल्या बोटामध्ये मध्यभागी. पोट बाहेर आलेले, लटकणारे स्तन, किंवा खडबडीत, कडक त्वचा असलेल्या स्त्री आकर्षक नसतात; प्राणी, वृक्ष, नदी यांचे नाव असलेली, किंवा सतत वादविवाद करणारी स्त्रीही आकर्षक नसते. ती लोभी नसावी, कठोर बोलू नये; ती शुभ, देव आणि इतरांनी पूज्य; फुगलेल्या गाल किंवा मघूकाच्या फुलासारखे ओठ, मोठे डोके किंवा अत्यधिक केस नसावे. जोडलेल्या किंवा वाकलेल्या भुवया नसाव्यात; पतीला जीवापेक्षा अधिक प्रिय मानते, आणि तो तिला प्रिय; जरी भाग्यचिन्हे नसली तरी, ती भाग्यवान मानली जाते—जिथे उत्तम रूप, तिथे गुण. आग्नी म्हणतो: सर्वोत्तम चवरीला सुवर्णाचा दांडा; राजछत्र प्रशंसनीय, हंस, मोर किंवा पोपटाच्या पिसांनी बनवलेले. पण ते बगळ्याच्या पिसांनी किंवा मिश्र पिसांनी बनवू नये; ब्राह्मणासाठी छत्र चौकोनी, राजासाठी गोल आणि शुभ्र. दांडा तीन, चार, पाच, सहा, सात, आठ सांध्यांचा असू शकतो; शुभ आसन दूध देणाऱ्या वृक्षाचे, पन्नास बोटांची उंची. रुंदी तीन हस्तांची, सुवर्ण व रत्नांनी सजलेले; धनुष्याचे तीन साहित्य—लोखंड, शिंग, आणि लाकूड. धनुष्याच्या तारेचे तीन साहित्य—बांबू, स्नायु, आणि कातडी; उत्तम लाकडी धनुष्य चार हस्तांचे असावे. या प्रकारे, शास्त्रात सांगितलेल्या गुणधर्म, चिन्हे, आणि वस्तूंच्या निर्मितीच्या नियमांची महत्त्वपूर्ण माहिती दिली जाते, ज्यात पुरुष आणि स्त्रियांचे शुभ-अशुभ गुण, तसेच राजवस्त्र, छत्र, आसन, आणि धनुष्य यांच्या योग्य स्वरूपाचे वर्णन होते.