एका काळी, धर्म, काम आणि संपत्ती या तीन गोष्टींपैकी कुठलीही गोष्ट गमावलेला, किंवा रागावलेला, गर्विष्ठ, अपमानित, कोणत्याही कारणाशिवाय टाकून दिलेला, किंवा शत्रू झाला असलेला व्यक्ती—त्याला शांत करावे, समेट करावा, असे शास्त्र सांगते. ज्या व्यक्तीची मालमत्ता किंवा पत्नी हिरावली गेली आहे, किंवा जो सन्मानास पात्र असूनही त्याचा सन्मान केला जात नाही—अशा व्यक्ती सदैव चिंताग्रस्त राहतात; अशा लोकांना शत्रूच्या बाजूला फोडावे, म्हणजे त्यांचे मनोबल कमी करावे. आपल्या घरात आलेल्या पाहुण्यांचा त्यांच्या इच्छेनुसार सत्कार करावा, आणि आपल्या लोकांना शांत ठेवावे; विशेषतः भीतीच्या प्रसंगात समेटाचा उपाय वापरावा. देणे आणि सन्मानाचे मुख्य प्रकार, तसेच फोडण्याची साधने यांचे वर्णन झाले आहे; मित्र, जो नष्ट होतो, जणू किड्यांनी खाल्लेल्या लाकडासारखा, तो विखुरतो. जो तीन शक्ती, स्थान आणि काळ जाणतो, तो शत्रूंना दंडाने वश करतो; आणि जो हितकर आणि शुभ इच्छेचा असतो, त्याला समेटाने जिंकावे. लोभी आणि दुर्बल व्यक्तींना दानाने जिंकावे; जे मित्र एकमेकांवर संशय घेतात, आणि दुर्जन—म्हणजे पुत्र किंवा भाऊ—त्यांना दंडाच्या धमकीने किंवा समेटाने नियंत्रित करावे. दान आणि फोड या उपायांनी, मुख्य सेनापती, योद्धे, प्रजाजन, तसेच सीमावर्ती प्रमुख आणि वनवासी—यांना फोड आणि दंडाने वश करावे, जेव्हा ते नियमभंग करतात. देवतांच्या मूर्तींची पूजा, पुरुषांनी छुप्या स्वरूपात करावी; आणि रात्री, स्त्रीच्या वेशात एक पुरुष, आश्चर्यकारक दृश्य निर्माण करतो. वेताल, घुबड, पिशाच्च, आणि शिव यांच्या रूपात इच्छेनुसार वावरता येते; विविध रूपे घेता येतात; शस्त्र, अग्नि, दगड आणि पाण्याच्या वृष्टी घडवता येते. अंधार, वारा, अग्नि आणि मायाजाळ—हे मानव नसलेले—भीमाने किचकाचा वध करताना वापरले, स्त्रीचे रूप घेतले होते. अन्याय, संकट किंवा युद्धाच्या प्रसंगी, जेव्हा नियंत्रण शक्य नसते, तेव्हा उदासीनता दाखवावी, जसे एकदा भावासोबत आठवले गेले, आणि हिडिंबाने दाखवले. ढग, अंधार, पाऊस, अग्नि आणि पर्वतांचे आश्चर्यकारक दृश्य, तसेच सैन्याचा ठावठिकाणा आणि ध्वजधारकांचे दर्शन. ज्या व्यक्ती कापलेल्या, फाडलेल्या, तुटलेल्या किंवा एकत्र मिसळलेल्या आहेत, त्यांचे दृश्य; अशा प्रकारे शत्रूला भयभीत करण्यासाठी मायाजाळाचा वापर करावा. आग्नी म्हणतो: रामाने सांगितलेली नीती ही पुरुष आणि स्त्रिया दोघांसाठी समान आहे, राजन; समुद्राने वर्णन केलेली वैशिष्ट्ये आणि पूर्वी गर्गाने सांगितलेली गुणदोष. समुद्र म्हणतो: मी पुरुषांचे गुण आणि स्त्रियांचे शुभ-अशुभ गुण सांगतो—एक अतिरिक्त, दोन शुभ्र, तीन खोल, आणि तसेच. तीन प्रकार, तीन लटकणारे, आणि जे तीन पसरतात; तीन रेषा, तीन वाकलेल्या, आणि तीन वेळा जाणणारा, हे धर्मात्मा ऐका. पुरुषाचे तीन ठिकाणी उत्तम चिन्हे आणि रुंदी; चार चिन्हे, आणि चार प्रकारे समान असणारा. चार मांडी, चार दात, सात तेल, नऊ शुद्ध, दहा कमळ, दहा रचना, आणि वटवृक्षासारखी गोलाई. सहा उंच, आठ भाग, सात तेल, नऊ शुद्ध, दहा कमळ, दहा रचना, आणि वटवृक्षासारखी गोलाई. चौदा समान जोड्या, सोळा डोळे प्रशंसनीय; धर्म, संपत्ती, आणि कामाने संपन्न, धर्म एक अतिरिक्त मानला जातो. डोळ्यांत तारे नसतात; शुभ्र दात, दोन शुभ्र; खोल, तीन कान, नाभी; आणि एक गुण, तीन आठवले जातात. मत्सररहित, करुणा, संयम, शुभ आचरण, शुद्धता, आकांक्षा, नम्रता, सहजता, आणि धैर्य. तीन प्रकार, तीन लटकणारे—पुरुषाचे अंडकोष आणि हात; प्रदेश, जन्म, वर्ग, तेज, कीर्ती, आणि भाग्य. जो तीन प्रकारे पसरतो, तीन रेषा; पोटात तीन शक्ती; ऐका, जो तीनदा वाकलेला आहे. जो देवता, द्विज, आणि गुरु यांना नमस्कार करतो, जो धर्म, संपत्ती, आणि कामाच्या योग्य वेळा जाणतो, तो 'तीन वेळा जाणणारा' म्हणतो. जो छाती, कपाळ, आणि चेहरा तीन रेषांनी चिन्हांकित करतो, ज्याचे दोन हात आणि दोन पाय ध्वज, छत्र आणि अशा वस्तूंनी सजलेले आहेत. बोटे, हृदय, पाठ, आणि कंबर—हे प्रत्येक चार प्रकारचे; उंची छान्याणव बोटांची आणि चार गजांची माप. मी सांगतो, चार शुभ्र कण, चंद्रासारखे, आणि चार काळे; डोळ्यांची पुपिल, भुवया, दाढी, आणि केस हेही काळे. नाक आणि चेहऱ्यावर घाम, बगलांमध्ये दुर्गंध; लहान अंग आणि मान, आणि वास्प अनुसार लहान पोटरी. बोटांचे सांधे सुंदर, नखे, केस, दात आणि त्वचा द्विज; जबडा, डोळे, कपाळ, आणि नाक लांब, आणि छातीमध्ये जागा. छाती, बगल, तोंड, नाक उठावदार; चेहरा गोल; त्वचा, केस, आणि दात गुळगुळीत; केस, नजर, नखे, आणि वाणीही तशीच. गुडघे आणि मांडी, मागे दोन बांबूंसारख्या संरचना; डोळे, नाक, कान, जननेंद्रिय, आणि गुदद्वार शुद्ध. जीभ, ओठ, तालु, डोळे, हात, पाय, नखे, तसेच लिंगाचा अग्रभाग आणि तोंड—हे दहा कमळासारखे गुण देहधार्यात प्रशंसनीय. हात आणि पाय प्रसन्न; मान, कान, हृदय, डोके, कपाळ, पोट, आणि पाठ—हे दहा सन्माननीय भाग. जेव्हा हात पसरले, मध्य बोटांच्या टोकांमध्ये अंतर उंचीसारखे, वटवृक्षासारखी गोलाई बनते. पाय, घोटे, कंबरे, बाजू, गुप्तांग, अंडकोष, छाती, कान, ओठ, मांडी, पोटरी, हात, बाहू, आणि डोळे. चौदा जोड्या, हे सामान्यतः पुरुषात असतात; जो चौदा शास्त्रे दोन अक्षरांत पाहतो, त्याला 'सोळा अक्षरांचा' म्हणतात. खडबडीत, विखुरलेला शरीर, अशुभ, मांसहीन, दुर्गंधयुक्त आणि विरोधी गंध, हे स्पष्ट दृष्टिने पाहिले जातात तेव्हा प्रशंसा होते. त्याची वाणी गोड, चाल गर्विष्ठ हत्तीप्रमाणे; एका रोमातून केस वाढतात; भीतीच्या प्रसंगी संरक्षण, पुन्हा पुन्हा. समुद्र पुढे सांगतो: शुभ स्त्री ती आहे जिने सुंदर अंग आहेत, जी गर्विष्ठ हत्तीप्रमाणे चालते, जिने सशक्त कंबर आहे, आणि जिने गर्विष्ठ कपोतासारखे डोळे आहेत.