लिंग स्थापनेच्या या पवित्र विधीमध्ये, लिंगाची लांबट रचना तीन भागांत विभागली जाते आणि त्याच्या प्रत्येक भागात शुभचिन्हाची रुंदी, लिंगाच्या शरीराच्या प्रमाणानुसार मोजली जाते. या शुभचिन्हाची रेषा, हाताभोवती बार्लीच्या नऊ पैकी आठ भागांनी मोजावी, आणि तिची खोली व रुंदी याही प्रमाणात असाव्यात. जर लिंग दीड हात लांबीचे असेल, तर त्याच्या पायथ्याशी पृथ्वी आठ बार्लीच्या रुंदीत आणि खोलीत असावी. आणि जेव्हा लिंग नऊ हात लांबीचे असेल, तेव्हा सुद्धा हे प्रमाण वाढवावे. शैव लिंगात, उंची पायाच्या मापाने मोजली जाते, आणि शुभचिन्हाची रुंदी बार्लीच्या प्रमाणात सर्वत्र ठरवली जाते. खोली व रुंदीमध्ये एक तृतीयांश वाढ करून रेषा आखावी, आणि लिंगाचे संपूर्ण स्वरूप आधारापासून टोकापर्यंत सूक्ष्म असावे. शुभचिन्हाच्या क्षेत्रात, आठ भागांत विभागणी करावी. त्याच्या टोकावर दोन शुभ भाग असावेत, मध्ये सहावा भाग ठेवावा, आणि खालच्या बाजूस दोन भाग राहू द्यावेत. मागच्या बाजूस तीन रेषा जोडून शुभचिन्ह तयार करावे. जर लिंग रत्नाचे असेल आणि ते सोन्याचे असेल, तर त्याची रुंदी दोन बार्ली असावी. लिंगावरील चिन्हे त्याचे खरे स्वरूप दर्शवतात; रत्नातील तेज शुद्ध असते. मुखावर नेत्र उघडल्याचे चिन्ह हे त्याच्या उपस्थितीचे लक्षण आहे. या चिन्हे आणि रेषा काढताना तुप आणि मध वापरावे, आणि मृत्युञ्जय मंत्राने पूजन करावे, जेणेकरून कारागिरीतील दोष दूर होतील. मग, लिंगाला माती आणि इतर पदार्थांनी स्नान घालावे; कारागिरांना संतुष्ट करून, गुरूंना गायी द्याव्यात. लिंगाला धूप वगैरे अर्पण करून सन्मान द्यावा; स्वामीच्या पत्नीनी गाणं करावं आणि उजवी किंवा डावी दोरी किंवा कुशा वापरून पूजन करावे. रंग आठवून, तो अर्पण करावा आणि शुद्धीकरण व संबंधित विधी करावेत; गूळ, मीठ आणि धान्य देऊन उपस्थितांना सन्मानपूर्वक निरोप द्यावा. गुरूच्या स्वरूपात असणाऱ्यांसह, किंवा अंतःकरणाने किंवा प्रणवाने, माती, शेण, गोमूत्र, भस्म आणि इतर पाण्यांनी शुद्धीकरण करावे. पंचगव्याने, त्याआधी पंचामृताने स्नान घालावे; किंवा औषधींच्या काढ्यांनी किंवा सर्व औषधी वनस्पतींच्या पाण्याने शुद्धीकरण करता येते. शुद्ध फुले, फळे, सोने, रत्ने, शिंग, बार्ली पाणी, हजार प्रवाहांचे पाणी आणि दिव्य औषधी जल वापरावे. तीर्थांचे पाणी, गंगेचे पाणी, चंदन पाणी, क्षीरसागरातील कलशाचे पाणी, आणि शिवाच्या पात्रातील पाणी याने शुद्धीकरण व अभिषेक करावा. सुगंधी चंदनासारख्या द्रव्यांनी शुद्धीकरण व अभिषेक करावा; ब्राह्मण, फुले, कवच, आणि लाल वस्त्र याने पूजन करावे. लाल स्वरूप घेऊन, रक्षण करणाऱ्या चिन्हांनी पूर्वी, दीपाराधना करावी; तुप, पाणी, दूध यांच्या धारांनी, कुशा व दोरीने दर्शविलेल्या नैवेद्याने अर्पण करावे. विविध द्रव्ये, स्तोत्रे आणि इतर स्तुत्यांनी तृप्त लिंगाचे पूजन पुरुषसूक्त मंत्राने करावे; अंतःकरणाने देवाला वंदन करून म्हणावे, "उठा, प्रभो!" देवतास्वरूपाला ब्रह्मरथ व त्याच्या सामग्रीने लवकर आणावे; मंडपात पश्चिम दरवाज्याशी, पलंगावर ठेवावे. शक्तीपासून सर्व सिद्धीपर्यंत त्यांना शुभ आसनावर मांडावे; पादपीठाच्या पश्चिम टोकाशी ब्रह्मशिला ठेवावी. शस्त्रे, अस्त्रे, शतखंडासन, निद्रापात्र आणि स्थिरासन तयार करावे; शिवाच्या कोपऱ्यात अंतःकरणाने अर्घ्य अर्पण करावे. नंतर लिंग उचलून, प्रथम डोके ठराविक आसनावर ठेवावे; तेथे सृष्टीने धर्मादी संततींची स्थापना करावी. धूप अर्पण करून पूजन करावे, मग वस्त्र व कवच अर्पावे; घरगुती नैवेद्य व अन्न, आपल्या शक्तीनुसार, अंतःकरणाने अर्पावे. तुप आणि मध मिसळलेले पात्र पायाशी अभिषेकासाठी वापरावे; तेथे गुरू उभा राहून छत्तीस तत्त्वे एकत्र करतो. शक्तीपासून भूमीपर्यंत, त्यांच्या अधिष्ठानासह, त्रैविध्य पुष्पमाळा गुंफाव्यात आणि त्रैविध्याची स्थापना करावी. शक्तीतत्त्वाच्या शेवटी, मायामंडलात, आठ दिशांनी विभागलेल्या वर्तुळात, सृष्टीच्या क्रमाने, आत्मा व ज्ञानस्वरूप शिवाची स्थापना करावी. प्रत्येक विभागात, ब्रह्मा, विष्णु, हर या मूर्त व अमूर्त अधिपतींची पूर्वेकडून योग्य क्रमाने स्थापना करावी. पृथ्वी, अग्नी, यजमान, सूर्य, जल, वायू, चंद्र, आणि आकाश यांच्या रूपांची व त्यांच्या अधिपतींची स्थापना करावी. सर्व—पशुपति, उग्र, रुद्र, भव, मखेश्वर, महादेव, आणि भीम—हे त्यांचे मंत्र आहेत. 'ल', 'व', 'श', 'च', 'य' आणि 'ह' या अक्षरांच्या त्रैमात्रिक रूपात, प्रणव, हृदय, अणु किंवा कधी मूळमंत्र वापरावेत. पंचाग्नीयोगात, पाच रूपे किंवा पर्यायी तत्त्वे—पृथ्वी, जल, अग्नी, वायू, आकाश—स्थापन करावीत. त्यानंतर त्यांच्या अधिपतींची स्थापना—ब्रह्मा, धरनीधर, रुद्र, ईश, सदाख्य—सृष्टीच्या तत्त्वानुसार, मंत्रज्ञानी जाणतो तसे करावी. मुक्ती इच्छिणाऱ्यांसाठी, निवृत्ती किंवा अजाता पासून सुरू होणारी तत्त्वे व त्यांच्या अधिपतींची किंवा तिन्ही सर्वव्यापी कारणतत्त्वांची स्थापना करावी. शुद्ध आत्म्यात, ज्ञानाधिपतींचा अनुभव घ्यावा; अशुद्धात, लोकाधिपती; तसेच रूपे, बंधने, भोक्ते आणि मंत्रस्वामींची स्थापना करावी. पंचवीस, आठ, पाच, आणि तीन—या प्रमाणे तत्त्वे व त्यांचे अधिपती, इंद्रादी, योग्य क्रमाने स्थापित करावेत. "ॐ हां, शक्तीतत्त्वास नमः," अशा मंत्रांनी—शक्ती, तिचा अधिपती, पृथ्वी, शिव, ब्रह्मा, रुद्र—या सर्वांना नमस्कार करावा. नाभीच्या मूळातून घंटानाद काढावा, आणि ब्रह्मापासून प्रारंभ होणारे कारणतत्त्व त्यागून द्वादशांतापर्यंत पोहोचवावे. मंत्र, अंतःकरणात स्पष्ट आणि प्राप्त आनंदाच्या चवीसारखा, द्वादशांतातून ओढावा आणि अमूर्त, सर्वव्यापी शिवात विलीन करावा. त्या शिवाचे ध्यान करावे—तो अडतीस किरणांनी युक्त, हजार किरणांनी तेजस्वी, सर्व शक्तींनी परिपूर्ण, सर्व अंगांनी युक्त आहे—आणि त्याची लिंगात प्रतिष्ठा करावी. अशा प्रकारे, या पवित्र विधीने शिवलिंगाची स्थापना पूर्ण होते.