शिवपूजेचा अत्यंत पवित्र आणि मंगल प्रसंग आला की, विधिपूर्वक धूप, दीप आणि नैवेद्य अर्पण केले जातात. त्यानंतर अग्नि प्रज्वलित केला जातो आणि पूर्वीप्रमाणेच, मंत्रांनी शिवाची पूजा करून, पवित्र अग्नित शिवाला हवि अर्पण केली जाते. योग्य स्थान, योग्य काळ आणि इतर सर्व अनुकूल परिस्थिती असताना, तसेच अशुभ शकुन शांत करण्यासाठी, मंत्रज्ञांनी होम करावा आणि संपूर्ण, मंगल नैवेद्य अर्पण करावा. पूर्वीप्रमाणेच, पुन्हा एकदा पक्वान्न तयार करून प्रत्येक वेदीवर अर्पण करावे. यज्ञ करणारे, शोभिवंत वस्त्रांनी सजून, स्नानमंडपाकडे जावे. मंगल आसनावर भगवानाची स्थापना करून, त्यांना स्पर्श करून झाकावे आणि मग माती व केशरयुक्त पाण्याने स्नान घालावे. गायीचे मूत्र, शेण, पाणी, भस्म, सुगंधी पाणी आणि रक्षणमंत्रांनी पावन केलेले पाणी, अशा अनुक्रमाने स्नान करावे. गुरु आणि मूर्ती, दोघांनीही धर्ममंत्रांच्या जपाने पावन केलेल्या पिवळ्या वस्त्राने झाकून, शुद्धीकरणाची क्रिया पार पाडावी. श्वेत फुलांनी पूजा करून, त्या मूर्तींना उत्तरेच्या वेदीवर नेऊन, आसन आणि शय्या देऊन योग्य प्रकारे स्थापित करावे. गुरुने केशर लावलेल्या दोऱ्याने विभाजन करावे आणि सुवर्ण काठीने नेमलेल्या विधीप्रमाणे डोळ्यांचे अंकन करावे. मग डोळ्यांना अंजन लावून, कुशल कलाकाराने नियमानुसार शुभचिन्ह योग्य उपकरणाने उचलावे. मूर्तीच्या एक तृतीयांश, अर्ध्या, किंवा एका चतुर्थांश भागातून, किंवा त्याच्या अर्ध्या भागातून, सर्व मनोकामना पूर्ण व्हाव्यात म्हणून शुभचिन्हाची स्थापना करावी. लिंगाच्या लांबट भागात, तीन भागांत विभागून, त्याच्या शरीरानुसार शुभचिन्हाची रुंदी मोजावी. नऊ भागांपैकी आठ जौच्या प्रमाणाने, हाताभोवती फिरवून, शुभचिन्हाची लांबी आणि रुंदी मोजावी. अशा प्रकारे, प्रत्येक आठव्या भागाने वाढवत, दीड हाताच्या लिंगात, पृथ्वीचा भाग हाताजवळ आठ जौ रुंद आणि खोल असावा. तसेच, नऊ हातांवरही हेच प्रमाण लागू करावे. शैव लिंगात, पायाच्या मापाने उंची मोजल्यास, सर्वत्र जौच्या वाढीने शुभचिन्हाची रुंदी ठरवावी. एक तृतीयांश वाढीने, लांबी व रुंदी दोन्ही ठिकाणी रेषा आखावी; संपूर्ण लिंग तळापासून शिखरापर्यंत सूक्ष्म असावे. शुभचिन्हाच्या क्षेत्रात, आठ भागांत विभागून, वरच्या दोन भागात, मध्ये सहाव्या भागाने, आणि खाली दोन भाग सोडून, असे विभाग करावे. मागच्या बाजूला तीन रेषा एकत्र करून चिन्ह बनवावे; रत्नाच्या लिंगात, सोन्याचे असेल तर दोन जौच्या रुंदीचे चिन्ह असावे. मूर्तीचे खरे स्वरूप या चिन्हांनी दर्शवले जाते; रत्नातील तेज शुद्ध असते. मुखावर डोळे उघडणे ही उपस्थितीची खूण असते. चिन्हे आणि रेषा काढताना तूप व मध वापरावे, आणि मृत्युञ्जय मंत्राने पूजा करून, शिल्पातील दोष दूर करावेत. माती व इतर पदार्थांनी स्नान घालून लिंगाची पूजा करावी; कलाकारांना संतुष्ट करून, गुरूंना गायी दान द्याव्यात. लिंगाची धूप व इतर उपचाऱ्यांनी पूजा करावी; मुख्य यजमानांच्या पत्नी उजव्या किंवा डाव्या दोऱ्याने, किंवा कुशाने, गाणी गावे. रंग आठवून, तो अर्पण करून, शुद्धीकरण व संबंधित विधी पार पाडावेत; गूळ, मीठ, धान्य यांचे दान देऊन, उपस्थितांना निरोप द्यावा. गुरुच्या स्वरूपधारकांसह, किंवा हृदयात, किंवा प्रणवाने, माती, शेण, मूत्र, भस्म व इतर पवित्र जल वापरावे. पंचगव्याने, आणि त्याआधी पाच अमृतांनी स्नान करावे; औषधी काढे किंवा सर्व औषधी वनस्पतींच्या पाण्यानेही शुद्धीकरण करता येते. शुद्ध फुले, फळे, सुवर्ण, रत्न, शिंग, जौचे पाणी, हजार प्रवाहांचे आणि दिव्य औषधी पाण्यानेही स्नान करता येते. तीर्थांचे, गंगेचे, चंदनयुक्त, क्षीरसागरातून आणलेल्या मडके, शिवपात्रातील पाणी—अशा विविध प्रकारच्या पाण्याने शुद्धीकरण व अभिषेक करावा. चंदनासारख्या सुगंधी पदार्थांनी अभिषेक व लेपन करावे; ब्राह्मण, फुले, कवच, लाल वस्त्रांनी पूजा करावी. लाल स्वरूपाने, रक्षणचिन्हांनी पूर्वी, दीपाराधना करावी; तूप, पाणी, दूध, कुश, दोऱ्यांनी दर्शविलेल्या नैवेद्यांनी अभिषेक करावा. विविध सामुग्री, स्तोत्रे व इतर स्तुतींनी तृप्त लिंगाची पुरुषसूक्त मंत्राने पूजा करावी; अंतःकरणाने देवाला वंदन करून, "उठा, प्रभो!" असे म्हणावे. देवतेला ब्रह्मरथ व त्याच्या सामुग्रीसह लवकर आणावे; मंडपात, पश्चिम दरवाजाजवळ, शय्येवर ठेवावे. शक्तीपासून सर्व शक्तींच्या शेवटपर्यंत, त्यांना मंगल आसनावर स्थापित करावे; पादपीठाच्या पश्चिम टोकाला ब्रह्मशिला ठेवावी. शस्त्रे, अस्त्रे, शतपत्र आसन, निद्रापात्र आणि स्थिर आसन तयार करावे; शिवकोनात, अंतःकरणाने अर्घ्य अर्पण करावे. लिंग उचलून, प्रथम शिर भाग नेमलेल्या आसनावर ठेवावा; तेथे सृष्टीने धर्मपुत्र व इतरांची स्थापना करावी. धूप, पूजा, वस्त्रे, कवच अर्पण करावे; गृहपूजा व भोजन अंतःकरणाने, आपल्या क्षमतेनुसार अर्पण करावे. तूप व मध मिसळलेल्या पात्राने पादाभिषेक करावा; गुरु तिथे उभा राहून, छत्तीस तत्वांचे संकलन करतो. शक्तीपासून भूतत्त्वापर्यंत, त्यांच्यातील अधिष्ठान देवतांसह, तीन पुष्पमाळांची रचना करावी आणि त्या त्रिकुटाची स्थापना करावी. शक्तीतत्त्वाच्या शेवटी, मायातत्त्वाच्या क्षेत्रात, आठ दिशांनी विभागलेल्या मंडलात, सृष्टीच्या क्रमाने, आत्मा व ज्ञानस्वरूप शिवाची स्थापना करावी. प्रत्येक विभागात स्वतंत्रपणे, मूर्त व अमूर्त स्वरूपातील ब्रह्मा, विष्णु, हर—पूर्व दिशेपासून योग्य क्रमाने—स्थापन करावेत. पृथ्वी, अग्नि, यजमान, सूर्य, जल, वायु, चंद्र आणि आकाशरूप व त्यांचे अधिष्ठान देवताही त्यात स्थापित कराव्यात. अशा प्रकारे, विधिपूर्वक, श्रद्धा आणि भक्तीने, शिवलिंगाची प्रतिष्ठा व पूजा पूर्णत्वास नेली जाते.