एकदा, विधीप्रमाणे, भक्तांनी भक्तिभावाने शिवाची स्थापना करावी, त्यासाठी एका स्थिर आसनावर शिवाला घटावर बसवावे आणि शस्त्रासाठीही निश्चित आसन ठेवावे. पूर्वीप्रमाणे पूजा करून, उद्गमाच्या मुद्रेने त्या घटाला स्पर्श करावा. मग, “हे विश्वनाथ, भक्तांवर दया करून माझ्या यज्ञाचे रक्षण कर,” असे संरक्षणासाठी म्हणावे आणि तलवार त्या घटात ठेवावी. दीक्षा आणि प्रतिष्ठापनेच्या वेळी, घटावर, भूमीवर किंवा मंडलात, देवाधिदेवांची पूजा करून, मंडलाजवळ अग्निकुंडाच्या परिसरात जावे. अग्निकुंडाचा नाभि भाग पुढे ठेवून, मूर्ती प्रतिष्ठित करून, गुरूच्या आज्ञेने प्रत्येकाने आपल्या-आपल्या अग्निकुंडात विधी करावा. ज्यांना पाठ आहे त्यांनी मंत्रांची गणना करून जप करावा; इतरांनी संहितेचा जप करावा; आणि आपापल्या शाखेत पारंगत असलेल्या ब्राह्मणांनी शांतीसूक्तांचे पठण करावे. ऋग्वेदी पूर्व दिशेला श्रीसूक्त, पावमानी, मैत्रक आणि वृषाकपी ही सर्व सूक्ते म्हणावीत. सामवेदी दक्षिण दिशेला देवव्रत, भारुंड, ज्येष्ठसामन, रथंतर, पुरुष, आणि गीती हे स्तोत्र म्हणावेत. यजुर्वेदी पश्चिम दिशेला रुद्र, पुरुषसूक्त, प्रारंभिक ऋचा आणि ब्राह्मण पठण करावेत. उत्तर दिशेला अथर्ववेदी नीलरुद्र, सूक्ष्म आणि अतीसूक्ष्म स्तोत्रे तसेच अथर्वशीर्ष म्हणावेत—हेच नियमानुसार आहे. गुरूंनी अग्नि प्रज्वलित करून प्रत्येकासाठी वेगळे अग्निकुंड द्यावे; पूर्व दिशेपासून अग्निकुंडांमध्ये यथाक्रम अर्पणांचे विभाजन करावे. धूप, दीप, नैवेद्य अर्पण करून अग्नि प्रज्वलित करावा; पूर्वीप्रमाणे शिवाची पूजा करून, पवित्र अग्नित मंत्रांनी शिवाला होम अर्पण करावा. योग्य स्थान, वेळ व इतर अनुकूल गोष्टी असताना, आणि अपशकुन शांत करण्यासाठी, मंत्रज्ञाने होम करून पूर्ण व शुभ अर्पण द्यावे. पूर्वीप्रमाणे नैवेद्य तयार करून प्रत्येक अग्निकुंडात अर्पण करावे; यजमानांनी सुशोभित होऊन स्नानमंडपात जावे. शिवाला शुभ आसनावर बसवून, त्याला हलकेपणे स्पर्श करून झाकावे आणि मग माती व केशरयुक्त पाण्याने स्नान घालावे. गाईचे मूत्र, गोमय, पाणी, भस्म, सुगंधी पाणी, आणि रक्षणमंत्रयुक्त पाण्यानेही स्नान घालावे. गुरूंनी मूर्तींसह शुद्धीकरण विधी करावा; धर्ममंत्रांनी पवित्र केलेल्या पिवळ्या वस्त्राने त्यांना झाकावे. पांढऱ्या फुलांनी पूजा करून, त्या मूर्ती उत्तर वेदीकडे न्याव्यात; तिथे आसन व शय्या देऊन त्यांची रचना करावी. केशर लावलेल्या दोऱ्याने विभाग चिन्हांकित करावे आणि सुवर्ण काठीने नेमलेल्या विधीप्रमाणे डोळ्यांची रेखाटने करावी. मग काजळ लावून, कुशल शिल्पकाराने यथाविधी शुभचिन्ह साधनाने उचलावे. एक तृतीयांश, अर्धा किंवा अर्ध्या चतुर्थांश भागावर, किंवा त्याच्या अर्ध्यावर, सर्व इच्छापूर्तीकरिता शुभचिन्ह स्थापित करावे. लिंगाच्या लांबट भागात, तीन भागात विभागून, लिंगाच्या शरीरानुसार शुभचिन्हाची रुंदी सर्वत्र मोजावी. नऊ भागातील आठ जौच्या मापाने, हाताभोवती घालून, शुभचिन्हाची रेषा खोली व रुंदीने मोजावी. अशाप्रकारे, एक आठवा भाग वाढवत, दीड हात लांबीच्या लिंगात, पृथ्वी आठ जौ रुंद व खोल असावी. शैव लिंगात, पायाने उंची मोजली असता, जौच्या वाढीने शुभचिन्हाची रुंदी सर्वत्र ठरवावी. एक तृतीयांश वाढवून, खोली व रुंदी दोन्ही मोजावी; लिंग संपूर्ण पायापासून शिखरापर्यंत सूक्ष्म असावे. शुभचिन्हाच्या क्षेत्रात, आठ भागात विभागून, वरच्या दोन शुभभागात, मध्ये सहावा भाग ठेवून, खाली दोन भाग शिल्लक ठेवावेत. मागे तीन रेषा एकत्र करून चिन्ह काढावे; रत्नमय लिंगात, सुवर्णाचे असेल तर चिन्ह दोन जौ रुंद असावे. त्यांचे खरे स्वरूप चिन्हांनी ओळखले जाते; रत्नातील तेज निर्मळ असते. चेहऱ्यावर डोळे उघडणे हे उपस्थितीचे लक्षण आहे. चिन्हे व रेषा काढण्यासाठी तुप व मध वापरावे; मृत्युञ्जय मंत्राने पूजा करून, शिल्पातील दोष दूर करावेत. माती व इतर वस्तूंनी लिंगाभिषेक करून, कलाकारांना संतुष्ट करावे; मग गुरूंना गाई द्याव्यात. लिंगाचा धूपादी अर्पणांनी सन्मान करावा; मुख्य यजमानांच्या पत्नी गाणे गायाव्यात, उजव्या किंवा डाव्या दिशेला दोरा किंवा कुशा वापरावा. वर्णकाची आठवण ठेवून, दिल्यावर शुद्धीकरण व संबंधित विधी करावेत; गूळ, मीठ व धान्य देऊन त्यांना निरोप द्यावा. गुरूच्या स्वरूपधारकांसह, किंवा हृदयातून, किंवा प्रणवाने, माती, गोमय, गोमूत्र, भस्म व इतर पाण्याचा उपयोग करावा. पंचगव्याने, पंचामृताने आधी स्नान घालावे; औषधी काढ्याने किंवा सर्व औषधींच्या पाण्यानेही शुद्धीकरण होऊ शकते. शुद्ध फुले, फळे, सुवर्ण, रत्ने, शिंगे, जौपाणी, हजार धारांचे व दिव्य औषधी पाणी वापरावे. तीर्थांचे, गंगेचे, चंदनपाणी, क्षीरसागरातील घटाचे, शिवाच्या पात्रातील पाणी वापरावे. चंदनासारख्या सुगंधी द्रव्यांनी शुद्धीकरण व अभिषेक करावा; ब्राह्मण, फुले, कवच व लाल वस्त्रांनी पूजा करावी. लाल रूपाने, रक्षणचिन्हांनी पूर्वी दीपाराधना करावी; तुप, पाणी, दूध यांच्या धारांनी, कुशा व दोऱ्यांनी अर्पण करावे. सामग्री, स्तोत्रे, व इतर स्तुतींनी तृप्त लिंगाची पुरुषमंत्राने पूजा करावी; हृदयपूर्वक देवाला वंदन करून, “उठा, प्रभो!” असे म्हणावे.