या दिव्य विधीचे वर्णन करताना, ग्रंथ सांगतो की प्रथम सीमा आणि विशेष शब्द सांगितले जातात—व्यासपी, ॐ; अरूप, ॐ; प्रमथ, ॐ; तेजः, ॐ; ज्योतीः, ॐ; पुरुष, ॐ; अग्ने, ॐ; अधूम, ॐ; अभस्म, ॐ; अनादी, ॐ; नाना, ॐ; धूधू, ॐ; भूः, ॐ; भुवः, ॐ; स्वः; अनिधन, निधनोद्भव, शिव, शर्व, परमात्मन, महेश्वर, महादेव, सद्भावेश्वर, महातेजः, योगाधिपतये, मुंच, प्रथम, सर्व, सर्वेसर्व—अशा एकूण बत्तीस विशेष शब्दांची यादी दिली जाते. बीजावस्थेत तीन मंत्र आहेत: वामदेव, शिव, शिखा. गांधारी आणि सुषुम्ना या दोन नाड्या आहेत, आणि समाना व उदान असे दोन वायू आहेत; जिभ आणि गुद या इंद्रिये आहेत. चव हा विषय आहे, तर रूप, शब्द, स्पर्श, आणि चव हे गुण आहेत. वर्तुळ गोल आहे, त्यावर कमळाची खूण आहे आणि ते शुभ्र आहे. स्वप्नावस्थेत, कारण गरुडध्वज आहे; सर्व विश्वांपर्यंत विचार करून, स्थापना संपवली जाते. मग, आपल्या मंत्राने शरीरातील धाग्यात प्रवेश करावा आणि तो वेगळा करावा; ॐ हां खीं हां या मंत्रांनी धाग्याची स्थापना करावी, ॐ फट स्वाहा—यामुळे, श्वास घेताना आणि अंकुशाच्या मुद्रेद्वारे, धागा आत ओढावा. नंतर, ॐ हां ह्रूं ह्रां ह्रूं या मंत्रांनी धाग्याची स्थापना करावी, ह्रं फड—यामुळे, विलयन व धारणा मुद्रेद्वारे, हृदयातून खाली नाडीचा धागा घ्यावा. ॐ हां ह्रूं ह्रां हां या मंत्रांनी धाग्याची स्थापना करावी, नमः—यामुळे, उदय आणि श्वसन मुद्रेद्वारे, धारण्यात ठेवावा. ॐ हां ह्रीं या मंत्रांनी धाग्याची स्थापना करावी, नमः—यामुळे, पूजा आणि सन्मान करून, तीन स्वाहा समाप्तीने अर्पण करावी. मग ॐ हां विष्णूला, नमः—आवाहन, पूजा, संतुष्टी देऊन विष्णूला सांगावे: "हे तुझ्या अधिकारात, मी साधकाला विधीने दीक्षा देतो." विष्णूला शुभ हेतूने कळवावे; मग पूर्वीप्रमाणे, वागीश्वरी आणि वागीशाचे आवाहन, पूजा, सन्मान करावा. त्यानंतर, शिष्याच्या छातीवर स्पर्श करावा; ॐ हां हां हं फट—यामुळे, प्रवेश करून, चेतना विभागावी. शस्त्र आणि पाश यांचा संयोग, ज्येष्ठ अंकुशाची मुद्रा; ॐ हां हं हों ह्रूं फट—हृदयात ओढून, स्वाहा, शुद्ध आत्म्याने. नंतर, नमः या शब्दाने, तो स्वतःच्या आत्म्यात ठेवावा; ॐ हां हं हों आत्मने नमः. पूर्वीप्रमाणे, पितृसंगतीचा ध्यान करून, उदय मुद्रेद्वारे. डाव्या हाताने, याच प्रकारे, देवीच्या गर्भात ठेवावे; ॐ हां हं हां आत्मना नमः. शरीराच्या उत्पत्तीस्थानी, हृदयात, आणि जन्माच्या वेळी डोक्यात ठेवावे. अधिकारासाठी शिखा, भोगासाठी कवच; तत्त्वशुद्धीकरिता हृदयात, पूर्वीप्रमाणे आरोपण करावे. डोक्याने, पाश सैल करण्यासाठी, काढून, शंभर वेळा पठण करावे; पाशापासून विभक्त होण्यासाठी, मग शस्त्र मंत्राने आत्म्यासाठी पठण करावे. शस्त्र मंत्राने पाश कापावा, जसा चंद्रकलाच्या बीजाने; "ॐ ह्रीं, स्थापना पाशाला, हः फट"—मुक्त करून, पाशाला शस्त्र मंत्राने वर्तुळात रूपांतर करावे. तुप चमच्यात ठेवून, चंद्रकल शस्त्र मंत्राने अग्नीत अर्पण करावे; शस्त्र मंत्राने पाशाच्या अंकुरांचे उच्चाटन करण्यासाठी पाच अर्पण कराव्यात. दोष व प्रायश्चित्तासाठी, आठ अर्पण कराव्यात: "ॐ हः, शस्त्राला, ह्रूं फट"—हृषीकेशाचा हृदयात आवाहन करून, पूजा व अर्पण करावे. पूर्वी सांगितलेल्या पद्धतीने अधिकार अर्पण करावे: "ॐ हां, सारभूत दक्षिणा स्वीकार, स्वाहा." हे हरि, तुझ्या कृपेने, ज्याचे पाश पूर्णतः जळाले आहेत, तो बांधलेला राहू नये. कोणताही बांध बांधलेला राहू नये; शिवाचा आदेश जाहीर करावा. मग, मुक्त करून, गोविंदाला—ज्ञानस्वरूपाला—सोपवावे. हात अर्धदृश्य, चंद्राच्या गोलासारखा, विलयन मुद्रेद्वारे स्थिर होऊन, मग उदय मुद्रेद्वारे स्थिती घ्यावी. धाग्याने संयोग करून, पूर्वीप्रमाणे पाण्याचा थेंब ठेवावा; मुक्त करून, अग्नीच्या दोन पालकांची पूजा फुलांनी वगैरे करावी. ईश्वर सांगतो: पुढे, विद्या आणि प्राचीन चंद्रकलासह संयोग करावा; तसे केल्यावर, तत्त्वाचे वर्णन करावे. "ॐ हों क्षीमिति" हा संयोग आहे. राग, शुद्ध ज्ञान, नियती, चंद्रकलासह, काल, माया, आणि अविद्या—हे सात तत्त्व आहेत. विद्येत र, ल, व, श, ष, स हे सहा अक्षर आहेत; शब्द, प्राणवापासून सुरू होणारे, एकूण एकवीस आहेत. "ॐ, शिवाला नमस्कार, सर्वांचा अधिपती, हं शिवाला, ईशानाला डोक्याला, तत्पुरुषाला मुखाला, अघोराला हृदयाला, वामदेवाला गुप्ताला, सद्योजाताला रूपाला; ॐ, नमस्कार, गुप्तात गुप्त, रक्षकाला, अविनाशीला, सर्वाधिपतीला, प्रकाशरूपाला, परमेश्वराला; ॐ, आकाश. ॐ, आता रुद्र आणि लोकांचे रूप सांगितले जाते. प्रथम वामदेव, मग सर्वभावोद्भव." वज्रासारखा शरीर असलेल्या, प्रभू, समर्थ, सुव्यवस्थित, तेजस्वी; बालक, प्रशांत नावाचा, परम अक्षर म्हणवला जातो. शिव, सशिव, बभ्रू, अक्षय, आणि शंभू; दोन अदृष्ट रूप, आणि एक रूपवर्धन. मनोन्मना, महाशक्ती, चित्रांग, आणि कल्याण—हे एकूण पंचवीस आहेत. घोरामरौ मंत्र, दोन बीज, आणि पुढील दोन नाड्या: पूषा आणि हस्तिजिह्वा, व्यान आणि प्रभंजन. विषय फक्त रूप, एका इंद्रियात—पाय आणि डोळा; शब्द, स्पर्श, आणि रूप—हे तीन गुण आहेत. येथे, अवस्था म्हणजे सुषुप्ति; रुद्र हे दैवत आणि कारण. सर्व गोष्टी, सर्जनापासून, ज्ञानात स्थित आहेत असे ध्यान करावे. तेथे, प्रहार, छेद, प्रवेश, आणि संयोग; हृदय प्रदेशातून ज्ञानाने ओढून, पकडावे. ऊर्जा स्वतःमध्ये ठेवून, ती पात्रात जमा करावी; रुद्राला कारण म्हणून आवाहन करून, मुलासंबंधी कळवावे. पालकांचे आवाहन करून, मुलाला हृदयावर स्पर्श करावा; पूर्वीच्या मंत्राने प्रवेश करून, ते स्वतःमध्ये स्थापित करावे. पूर्वी सांगितल्याप्रमाणे ओढून, घेतलेले स्वतःमध्ये संयोग करावे; डाव्या हाताने, द्वादशांत बिंदूपासून, गर्भात संयोग करावा. शरीर सिद्धी, जन्माधिकार, भोग, विलयन, नाडीशुद्धी, आणि तत्त्वस्पष्टता साधावी. सर्व दोष, कर्मबंधन, आणि इतर पाश पूर्णपणे दूर करण्यासाठी, प्रायश्चित्त करून शंभर अर्पण कराव्यात. शस्त्र मंत्राने पाश सैल करावा, दोषशक्ती लपवावी, कापावी, दाबावी, आणि वर्तुळात करावी. जळन, त्या अक्षरांचा अभाव, आणि प्रायश्चित्त सांगितले जाते; रुद्राणीचे आवाहन, पूजा, आणि रूप व सुगंध अर्पण करावे. "ॐ ह्रीं, रूप आणि सुगंध, दक्षिणा—हे रुद्र, स्वीकार! स्वाहा!" शांभवीचा आदेश जाहीर करून, रुद्राला कारण म्हणून मुक्त करावे, चेतना स्वतःमध्ये स्थापित करावी, आणि ती पाशाच्या दोरात ठेवावी. बिंदू डोक्यावर ठेवून, पालकांना मुक्त करावे; prescribed पद्धतीने पूर्ण अर्पण द्यावे, सर्व विधी पूर्ण करावे. ज्ञानविधीत प्रहार आणि संबंधित कृती पूर्वीप्रमाणे कराव्यात; विशिष्ट बीज मंत्र वापरावा, आणि अशा प्रकारे ज्ञान शुद्ध करावे. या प्रकारे, विधीच्या प्रत्येक टप्प्यावर मंत्र, मुद्रांचे प्रयोग, पूजा, अर्पण, आणि शुद्धीकरणाचे कार्य, परमेश्वराच्या आदेशाने, साधकाच्या बंधनांचे उच्चाटन, आत्मशुद्धी, आणि दिव्य संयोग साधला जातो.