शिवोपासनेच्या गूढ आणि पवित्र परंपरेत, साधकाने प्रथम प्राणायामाच्या साहाय्याने श्वास रोखावा आणि मग मूळ मंत्राचा उच्चार करावा. या प्रक्रियेत, दोन्ही शिवांच्या हृदयात समत्वाची स्थिती प्रस्थापित करावी. पुढे, ब्रह्मादि कारणांचा त्याग करत, रेचक प्राणायामाने आत्म्याला शिवाच्या अंतिम अवस्थेपर्यंत नेऊन, मूळ मुद्रा धारण करून आत्म्याचे पुन्हा ग्रहण करावे. मंत्र हृदय-कमळात ठेवून, रेचकाच्या पद्धतीने, जाणकार गुरुने तो मंत्र शिष्याच्या हृदय-कमळाच्या मध्यभागी स्थापन करावा. यानंतर, गुरुने योग्य रीतीने शिव आणि अग्नीचे पूजन करावे, स्वतःला वंदन करावे, शिष्याला उपदेश द्यावा आणि व्रतांचे उच्चारण करावे. कोणत्याही वेळी, देवतेचा किंवा शास्त्रांचा अवमान करू नये, न वापरलेल्या नैवेद्याचा अपमान करू नये; आणि जोपर्यंत आयुष्य आहे, तोपर्यंत शिव, अग्नी आणि गुरूचे पूजन नित्य करावे. लहान मुले, अज्ञानी, वृद्ध, स्त्रिया, उपभोगात रमलेले, किंवा पीडित—यांना आपल्या क्षमतेनुसार दान द्यावे; सक्षम व्यक्तींनी संपूर्ण दान द्यावे. शरीरातील तत्त्वे, जटा, भस्म, दंड, कौपीन आणि संयम—यांचा क्रमाने उच्चार करावा, ईशानादी मंत्र किंवा हृदयादी मंत्रांसह. स्वाहा या प्रत्ययाने संपणारे मंत्र, पूर्वीप्रमाणे, पात्रांवर ठेवावेत, विहित आहुती दिल्यावर उरलेले अर्पण स्थंडिलावर दाखवावे. संरक्षणासाठी, काही काळ ते पात्राखाली ठेवावे; शिवाची आज्ञा मिळाल्यावर, गुरुने व्रतीला ते द्यावे. या प्रकारे, या विशेष व्रतदीक्षा प्रक्रियेत, शिष्य अग्निहोत्र आणि शास्त्रज्ञानासाठी पात्र होतो. ईश्वर म्हणतात—मग, सकाळी उठून, स्नान करून, पूर्वकर्मे पूर्ण करून, गुरुने योग्य अन्न सेवन करावे; दही, मांस, आणि मद्य टाळावे. जर स्वप्नात हत्ती-घोड्यावर स्वार होणे, शुभ्र वस्त्र दिसणे, किंवा तेल-मर्दनाचा अभाव असेल, तर अशुभ मानले जाते; त्यासाठी उग्र होम करून शांती साधावी. दोन नित्यकर्मे करून, यज्ञमंडपात प्रवेश करावा, स्वतःला शुद्ध करून, नित्यकर्माप्रमाणेच नैमित्तिक कर्मे करावी. मग, स्वतःला शुद्ध करून, शिवहस्त स्वतःवर ठेवावे, कुंभ पूर्वाभिमुख ठेवावा, आणि इंद्रादी देवतांचे पूजन करावे. शिवाचे पूजन मंडळावर किंवा स्थंडिलावर करावे, आहुती द्यावी, अग्नीचे पूजन करावे, आणि मंत्रद्वारे आहुती पूर्ण करावी. वाईट स्वप्नाचा दोष दूर करण्यासाठी, शस्त्र-मंत्राने एकशेआठ आहुती हुम् मुद्रा वापरून द्याव्यात, आणि मंत्राग्नी प्रज्वलित करावा. मंडप व कुंभ यांच्या मध्ये अंतर्बली अर्पण करावे; शिष्याच्या प्रवेशाची परवानगी घेऊन बाहेर जावे. तेथे, व्रतानुसार, मंडळस्थापना आणि संबंधित कर्मे करावीत, समपात होम विहित कुश आणि नाड्यांच्या साहाय्याने करावा. त्या देवतेच्या उपस्थितीसाठी, मूळ अनुस्वाराने तीन आहुती द्याव्यात, कुंभात शिवाचे पूजन करावे, आणि पाशसूत्र आणावे. शिष्याच्या उजव्या आणि वरच्या बाजूस, त्याच्या जटांमध्ये ते बांधावे, आणि ते अंगठ्यापर्यंत सोडावे. शिष्याची स्थापना करून, मनाने त्याच्या सर्वव्यापकतेचा अनुभव घ्यावा; त्याच्यात १०८ लोकांची उपस्थिती जाणावी. तोच कपाळ, अज, बुद्ध, वज्रदेह, प्रमर्दन, विभूती, अव्यय, शास्ता, पिनाकी, आणि देवांचा अधिपती आहे. तोच अग्नी, रुद्र, होताशी, पिंगल, खादक, हर, ज्वलन, दहन, बभ्रू, भस्मांतक, क्षपांतक आहे. तो याम्यमृत्युहरा, धाता, विधाता, कार्यरंजक, काळ, धर्म आणि अधर्म, संयोगकर्ता आणि वियोगकर्ता आहे. तो नैरृत, मरण, हंता, उग्रदृष्टी, भयावह, उर्ध्वांशक, विरूपाक्ष, आणि धुरकट दातांचा आहे. तो बळ, अतिबळ, पाशहस्त, महाबळ, श्वेत, जयभद्र, दीर्घबाहु, जलसंहारक आहे. तो वडवास्य आणि भीम; हे दहा वरुणरूपात ओळखले जातात: वेगवान, हलका, वायुगती, सूक्ष्म, तीक्ष्ण, क्षपांतक. तो पंचांतक, पंचशिख, कपर्दी, मेघारूढ, जटामुकुटधारी, आणि विविध रत्नांनी सुशोभित आहे. तो धनाधिपती, सुंदर, भाग्यवान, सौम्यदेही, कृपादाता, तेजस्वी, समृद्ध, रूपधारी, आणि आणखी दहा गुणांनी युक्त आहे. तो विद्या-धर, ज्ञानवाहक, सर्वज्ञ, वेदज्ञ, मातृगुणी, पिंगलनेत्र, प्राणिरक्षक, अर्पणप्रिय आहे. तो सर्वविद्या दाता, सुखदुःखनाशक—दहा आहेत—अनंत, रक्षक, स्थितप्रज्ञ, आणि पाताळाधिपती आहे. तो वृष, वृषधर, बलवान, भक्षक, सर्वदिशाभिमुख, आणि लोहित; हे दहा रुद्र सर्पांमध्ये स्थिर आहेत. तो शंभू, विभू, गणाधिपती, त्रिनेत्र, देवपूजित, संहार, क्रीडा, लाभ, शोधक, विवेकी आहे. तो भक्षक, माया, काळ, अग्नी, रुद्र, हाटक, कूष्मांड, सत्य, ब्रह्मा, आणि सातवा विष्णू आहे. हे आठ रुद्र, रुद्रासह, पात्रात स्थापन आहेत; त्यांची आणि लोकांची नावे स्मरण करावी. तो भव, उद्भव, सर्वभूत, सर्वांना सुखदायक, सर्वव्यापककर्ता, ब्रह्मा, विष्णू, रुद्र यांनी पूजित आहे. तो स्तुत्य, प्राचीन, ॐ, साक्षी, ॐ, रुद्रसंहारक, ॐ, पतंग, ॐ, शब्द, ॐ, सूक्ष्म, ॐ, शिव, सर्व, सर्वदाता, सर्वव्यापककर्ता, ब्रह्मा-विष्णू-रुद्रकर्ता, ॐ, शिवास नमः, ॐ, पुन्हा नमस्कार—ही अठ्ठावीस पदे, आकाश व्यापणारी, मनात लपलेली, क्षणभरात हृदयात येणारी, तीन नेत्रांची; हे अष्टाक्षरी मंत्र म्हणून ओळखले जाते. त्याचा बीजाक्षर 'म' आहे, नाड्या इडा आणि पिंगला, प्राणवायू प्राण आणि अपान, आणि गंध व स्पर्श इंद्रिये आहेत. पाच गुणवर्गातील गंध हा विषय आहे; पृथ्वी तत्त्व पिवळ्या चौकोनात वज्रचिन्हाने दर्शविले आहे. त्याचा विस्तार शंभर कोटी योजनांचा आहे; त्यात चौदा गर्भस्थानांची कल्पना करावी.