आचार्याने सर्व विधीपूर्वक वस्तू स्थानावर ठेवून, आपल्या अंतःकरणातून त्या सर्वांवर व्यापक आवरणाची स्थापना करावी. मग, स्तोत्र मंत्रांच्या साहाय्याने, त्या कांडांच्या तीन टोकांवर शस्त्र मंत्रांचा उच्चार करावा. त्यानंतर, पाच समिधा तुपात भिजवून, त्यांच्या टोकांवर व मुळांवर अर्पण कराव्यात. अंतःकरणातून ब्रह्मा, शंकर, विष्णु आणि अनंत यांची भक्तिपूर्वक पूजा करावी. यानंतर, दुर्वा गवताच्या पाती घेऊन, प्रत्येक निश्चित स्थळी, क्रमाने परिक्रमा करावी. इंद्र व अन्य अधिपतींच्या स्मरणाने, प्रत्येक स्थानावर योग्यरित्या जावे. अग्नीच्या दिशेला तोंड करून, प्रत्येक दिशेला अंतःकरणाने पूजा अर्पण करावी, विघ्नांचा निवारण करावा आणि बालकाचे रक्षण व्हावे, अशी प्रार्थना करावी. मग, त्या सर्वांना शैव आज्ञा घोषित करावी. स्रुक व स्रुव या पात्रांना तोंड वर आणि खाली ठेवून, क्रमाने पुढे जावे. त्या पात्रांना अग्नीमध्ये तापवून, कुशाच्या मुळ, मध्य व टोक यांना स्पर्श करावा. कुशाने स्पर्श केलेल्या स्थळी, आपले स्वरूप ज्ञान व शिवरूप म्हणून ध्यान करावे. यानंतर, हां, हीं, हूं आणि सं या बीजाक्षरांनी, तीन तत्त्वांची स्थापना करावी. शक्तीला स्रुचि पात्रात, शंभूला स्रुव पात्रात, आणि हृदयातील अणुतत्त्वासह ठेवावे. त्यानंतर, त्यांच्या गळ्यात तीन धागे घालून, फुलांनी व इतर वस्तूंनी पूजा करावी आणि त्या कुशाच्या उजवीकडे ठेवाव्यात. गायीचे तूप, जे डोळ्यांनी व अन्य उपायांनी शुद्ध केलेले आहे, ते घ्यावे. आपले स्वरूप ब्रह्मरूप म्हणून ध्यान करावे आणि मग ते तूप घ्यावे. वेदीवर, हृदयाच्या मध्यभागी, अग्नीच्या क्षेत्रात तूप फिरवावे. नंतर, विष्णुरूप ध्यान करून, ते तूप ईशान क्षेत्रात ठेवावे. कुशाच्या टोकाने ते तूप उचलून, ‘स्वाहा’ या शब्दासह आणि मस्तकातील अणुतत्त्वासह अर्पण करावे. प्रथम ते तूप विष्णुला, मग लगेचच रुद्राच्या रूपाला अर्पण करावे. आपले स्वरूप ध्यानात ठेवून, ते तूप नाभीवर धरावे आणि मग त्यास तरंगवावे. बोटाच्या आकाराच्या कुशाने, अंगठा व अनामिका यांच्या टोकांनी स्पर्श करावा. दोन्ही हातांनी तूप धरून, अग्नीच्या दिशेला तोंड करून, शस्त्र मंत्राने तरंगवावे. तसेच, हृदय व आत्म्यातूनही त्याच पद्धतीने तरंगवावे. हृदयाने जळलेल्या कुशाने, शस्त्र मंत्राने शुद्ध करावे आणि दुसऱ्या प्रज्वलित कुशाने झाडून पेटवावे. शस्त्र मंत्राने पुन्हा कुशाला अग्नीमध्ये जाळावे. त्यानंतर, गाठ बांधलेली व बोटाएवढ्या आकाराची कुशा घेऊन, ती तुपात ठेवावी. त्या तुपात दोन पंख आणि इडा इत्यादी तीन नाड्या ध्यानात आणाव्यात. मग, स्रुवाने तीन भाग तूप घेऊन, क्रमाने अर्पण करावेत. अशा प्रकारे, अग्नीमध्ये प्रथम तूप अर्पण करावे, मग उरलेले तूप क्रमाने अर्पण करावे. ‘ॐ हां अग्नये स्वाहा’, ‘ॐ हां सोमाय स्वाहा’, ‘ॐ हां अग्निसोमाभ्यां स्वाहा’ असे म्हणावे. नेत्र उघडण्यासाठी, अग्नीच्या तीन नेत्रांना अर्पण करावे. स्रुवात तुप भरून, चौथी आहुती द्यावी—‘ॐ हां अग्नये स्विष्टकृते स्वाहा’. सहा अंगांनी, गायीच्या मुद्रेने जागर करावे. तुपावर तीन धाग्यांनी आवरण घालावे, बाणाच्या अणुतत्त्वाने त्याचे रक्षण करावे. हृदयातून तुपाचे थेंब उधळून, शिंपडून शुद्धी करावी. मुखांचे संयोग व एकीकरण करावे—‘ॐ हां सद्योजाताय स्वाहा’, ‘ॐ हां वामदेवाय स्वाहा’, ‘ॐ हां अघोराय स्वाहा’, ‘ॐ तत्पुरुषाय स्वाहा’, ‘ॐ हां ईशानाय स्वाहा’—प्रत्येक तुपाच्या आहुतीसह मुखांचे संयोग करावे. ‘ॐ हं सद्योजात-वामदेवाय स्वाहा’, ‘ॐ हं वामदेव-अघोराय स्वाहा’, ‘ॐ हं अघोर-तत्पुरुषाय स्वाहा’, ‘ॐ हं तत्पुरुष-ईशानाय स्वाहा’—या मंत्रांनी, अग्नीपासून वायूपर्यंत, निऋती व शिवापर्यंत मुखांचे ध्यान क्रमाने करावे. मुखांचे एकत्रीकरण करावे आणि स्रुवाने तूप ओतावे—‘ॐ हं सद्योजात-वामदेव-अघोर-तत्पुरुष-ईशानाय स्वाहा’. इच्छित मुखात सर्व मुखांचे व त्यांच्या रूपांचे समावेश करावा. ईशानासह अग्नीची पूजा करून, शस्त्र मंत्राने तीन आहुती द्याव्यात. मग, पूर्ण श्रद्धेने उच्चारावे—‘तूच शिव, अग्नी, हव्याचा भक्षक आहेस’. अंतःकरणात पूजा करून, अग्नीची स्थापना करावी आणि पितरांसाठी, मुळ मंत्राच्या ‘वौषट्’ प्रत्ययाने, पूर्ण विधिपूर्वक आहुती द्यावी. मग, हृदयकमलात, सर्व अंगांसह, चमकदार व श्रेष्ठ अशा शिवाच्या परिवारासह, पूर्वीप्रमाणेच आवाहन व पूजा करावी आणि परवानगी घेऊन शिवाला अर्पण करावे. यज्ञाग्नी व शिवाचे नाड्या आपल्यात एकत्र करून, मुळ मंत्र व त्याच्या भागांनी, दशांश प्रमाणे होम करावा. तुपाची एक करष प्रमाणे, दूध व मधही तितकेच. दह्यासाठी शंखभर, पायसासाठी प्रसृति प्रमाणे अर्पण करावे. सर्व प्रकारच्या अन्नासाठी व धान्यासाठी एक मुठ, कंद व फळांसाठी प्रत्येकी तीन तुकडे, त्याच्या प्रमाणानुसार अर्पण करावे. पक्वान्नासाठी अर्धा घास, सूक्ष्म पदार्थांसाठी पाच भाग, ऊसासाठी वरचा गाठीचा भाग, वल्लीसाठी दोन बोटाएवढे प्रमाण ठेवावे. फुले व पाने त्यांच्या प्रमाणात, समिधा दहा बोटांच्या लांबीची, कापूर, चंदन, केशर, कस्तुरी व लाक्षा—हे सर्व कलया एवढ्या प्रमाणात; गुग्गुळ जुईच्या बीजाएवढे; कंदाचे आठव्या भागाएवढे अर्पण करावे. अशा प्रकारे, ब्रह्म बीजाक्षरांनी होम करावा. मग, स्रुवाचे तोंड तुपाच्या पात्रात खाली ठेवावे. स्रुवाच्या टोकावर फुल ठेवून, डाव्या हातात धरावे, आणि पुन्हा दोन्ही हातांनी, शंखमुद्रेप्रमाणे, पकडावे. शरीर अर्धवट उचलून, पाय एकत्र ठेवून, ती मुद्रा नाभीवर ठेवावी आणि डोळे स्रुवाच्या टोकावर स्थिर करावेत. ब्रह्मादी कारणांपासून निवृत्त होऊन, सुषुम्ना मार्गाने, डाव्या स्तनाजवळ नेऊन, दोन्हींची मुळे तेथे ठेवावी. मुळ मंत्र अस्पष्ट उच्चारावा, ‘वौषट्’ प्रत्ययाने समाप्त करून, बार्लीच्या दाण्याएवढे तूप अग्नीमध्ये अर्पण करावे. नंतर, पाणी पिऊन, चंदन, तांबुल इत्यादी अर्पण करावे; भक्तीने त्या तेजस्वी महिमेला वंदन व सर्वोच्च नमस्कार करावा. मग, अग्नीची शस्त्र मंत्राने ‘फट्’ प्रत्ययाने पूजा करून, संहार मुद्रा करावी आणि ‘क्षमस्व’ असे म्हणावे. त्या तेजस्वी आवरण अग्निंना, श्वास, हृदय व सूक्ष्म आत्म्याने, हृदय कमलात, श्रेष्ठ श्रद्धेने स्थापित करावे. सर्वात श्रेष्ठ अर्पण घेऊन, दोन वर्तुळे काढावी आणि अग्नीच्या समर्पित वेदिकेच्या आत व बाहेर, दोन्ही ठिकाणी, होम करावा. अशा प्रकारे, या विधीनुसार, संपूर्ण पूजाविधी भक्तिभावाने आणि मंत्रांच्या योग्य उच्चाराने पार पडतो.