एकदा, शुभ्रतेने सजलेली, धीर आणि वृद्ध, दोन हातांची, खुल्या चेहऱ्याची, ठळक दातांची देवी जमिनीवर बसली होती, तिचे हात गुडघ्यांवर ठेवलेले होते. तिच्या उपस्थितीत कल्याणाचा संदेश होत होता. तिच्याभोवती यक्षिणी आणि शाकिनींचा समूह होता—यक्षिणींच्या डोळ्यांत लांब आणि कठोरता, शाकिनींच्या डोळ्यांत वाकडी नजर; त्यांचे डोळे पिवळसर, रूप अत्यंत मोहक, आणि नेहमीच दिव्य अप्सरांसारख्या दिसणारे. द्वारपाल म्हणून नंदी हातात जपमाळ आणि त्रिशूल घेऊन उभा होता; महाकाळाने छेदलेले शिर घेतले होते, आणि तो भाला व गदा धरून उभा होता. कुस्मांड, जो स्थूल आणि ठेंगणा होता, आणि कृश भृंगी नृत्य करत होते. विविध प्राणीमुख असणारे—हत्ती, गाय, आणि अन्य पशूंच्या चेहऱ्याचे—हे सर्व वीरभद्राच्या नेतृत्वाखालील गण होते. या गणांमध्ये काहींना घंटासारखे कान, दहा ओठ, दहा हात होते. ते पाप आणि रोग फाडून टाकत, वज्र, तलवार, दंड, चक्र, मुसळ, अंकुश आणि गदा हातात घेतले होते. त्यांच्या उजव्या हातात धमकी देणारी बोट, ढाल, भाला, कवटी, आणि फास; धनुष्य, घंटा, कुऱ्हाड, आणि दोन हातांत त्रिशूल होते. घंटांचा हार घालून सजलेला देव, प्रचंड शक्तीने सर्व दोषांचा नाश करत होता. पुढे भगवान सांगतात: सूर्य, सात घोड्यांच्या रथात, एकच चाक असलेल्या रथावर उभा आहे. त्याच्या दोन हातांत दोन कमळ, आणि उजव्या हातात दवात, लेखणी, जलपात्र आहे. डाव्या बाजूला पिंगळा द्वारावर उभा आहे, हातात दंड घेऊन, सूर्याचा सेवक; दोन्ही बाजूंना दोन स्त्रिया चवरी घेऊन उभ्या आहेत, आणि राणी, ज्याच्या अंगी तेज नाही. कधी सूर्य किंवा भास्कर एकटा घोड्यावर बसलेला दाखवतात; दिशांच्या रक्षणासाठी सर्व रक्षक, शस्त्र घेऊन, दोन कमळ हातात, वरदान देणारे, क्रमाने उभे आहेत. दिशांमध्ये उभे असलेले ते हातात हातोडा, त्रिशूल, चक्र, आणि कमळ घेऊन आहेत; सूर्य, अर्यमान, आणि अन्य रक्षक, चार हातांचे, बारापाने कमळावर स्थापित आहेत. वरुण, सूर्य नावाने, आणि सहस्रांशु नावाचा दुसरा; धाता म्हणजे तापना, सविता, आणि गभस्तिका; रवि, पर्जन्य, त्वष्टा, मित्र, विष्णुका—हे सर्व राशीमध्ये, मेषापासून मार्गशीर्ष ते कार्तिकपर्यंत स्थापित आहेत. त्यांचे रंग: काळा, लाल, किंचित लाल, पिवळा, फिकट, पांढरा, पिवळसर, सुवर्ण, पोपटासारखा हिरवा, आणि उज्ज्वल पांढरा. धुरकट आणि निळा—हे क्रमाने रंग आहेत. किरणांच्या टोकांवर असणाऱ्या शक्ती: इडा, सुषुम्ना, विश्वर्ची, इंदू, प्रमर्दिनी; ग्रहर्षणी, महाकाळी, कपिला, प्रबोधिनी; नीलांबरा, मेघांमध्ये वसणारी, अमृत नावाची—या सर्व शक्ती आहेत. वरुणपासून पुढे, त्यांच्या रंग किरणांच्या टोकांवर ठेवायचे आहेत. तेजस, प्रखर आणि महान, दोन हातांचा, कमळ आणि तलवार घेऊन आहे. कुंडिका, जपमाळ आणि चंद्र घेऊन; कुजा भाला आणि जपमाळ घेऊन; बुध धनुष्य आणि जपमाळ घेऊन; जीव जलपात्र आणि जपमाळ घेऊन. शुक्र, कुंभांच्या जपमाळेने सजलेला, घंटांचा हार घालून, हाराची इच्छा करणारा; राहु अर्धचंद्र घेऊन, केतु तलवार आणि दिवा घेऊन आहे. अनंत, तक्षक, कर्क, पद्म, महाब्ज, शंखक, आणि कुलिका—हे सर्व नाग, हार घालून, फणा असलेले, आणि तेजाने चमकणारे. मकर राशीत, वरुण फास घेऊन; वायू ध्वज घेऊन; मृग राशीत, कुबेर गदा घेऊन, मेंढ्यावर बसलेला; ईशान जटा घालून, बैलावर आरूढ. लोकांचे रक्षक दोन हातांचे; विश्वकर्मा पासा-जपमाळ घेऊन; हनुमान हातात वज्र घेऊन, पायाच्या दडपणाने समर्थ. किन्नर वीणा घेऊन; विद्याधर हार घालून, आकाशात वसणारे; पिशाच्च कृश अंगाचे; वेताळ विकृत चेहऱ्याचे. क्षेत्ररक्षक भाले घेऊन; भूत मोठ्या पोटाचे आणि कृश. भगवान पुढे सांगतात: आठ योगिनींचे समूह, इंद्रापासून ईशानापर्यंत, क्रमाने: अक्षोभ्या, रूक्षकर्णी, राक्षसी, कृपणाक्षया; पिंगाक्षी, क्षया, क्षेमा, इला, लीलालय, लोला, लक्ता, बालकेशी, लालसा, विमला; हुताशा, विशालाक्षी, हुंकारा, वडवामुखी, महाक्रूरा, क्रोधना, भयंकारी, महानना; सर्वज्ञा, तला, तारा, ऋग्वेदा, हयानना, साराख्या, रुद्रसंग्रही, संबरा, तालजंघिका; रक्ताक्षी, सुप्रसिद्धा, विद्युज्जिह्वा, कारंकिणी, मेघनादा, प्रचंडोग्रा, कालकर्णी, वरप्रदा; चंद्रा, चंद्रावली, प्रपंचा, प्रलयान्तिका, शिशुवक्त्रा, पिशाची, पिशिताशा, लोलुपा; धमनी, तापनी, रागिणी, विकृतानना, वायुवेगा, बृहद्कुक्षी, विकृता, विश्वरूपिका; यमजिह्वा, जयंती, दुर्जया, जयंतिका, विडाली, रेवती, पूतना, विजयंतिका. काहींना आठ हात, काहींना चार; त्या इच्छेनुसार शस्त्र घेऊन सर्व सिद्धी देतात. भैरव हातात सूर्य घेऊन, कोपराचा तोंड, जटा आणि चंद्र घालून आहे. त्या तलवार, अंकुश, कुऱ्हाड, आणि भय नष्ट करणारे शस्त्र घेऊन; काही धनुष्य, त्रिशूल, गदा, फास, आणि अर्धउचललेली ढाल घेऊन आहेत. हत्तीच्या कातडीची वस्त्रे, दोन हात, नागांचे अलंकार, भूतांचा भक्षण, मातांमध्ये प्रतिष्ठित, कधी पाच मुख असलेले. अविलोमापासून अग्निपर्यंत, आठ दीर्घ रूपांत विभागलेले; प्रत्येकाचे सहा अंग, त्यांच्या वर्गांसह, क्रमाने पूजा करावी. मंदिराच्या काठावर आरूढ, सुवर्ण साराने सजलेले, ध्वनी, मंडल आणि बिंदूने संयुक्त, मातां आणि भगवानाने प्रकाशित. वीरभद्र, बैलावर आरूढ, मातांच्या पुढे उभा, चार मुखांचा; गौरी दोन हातांची, तीन डोळ्यांची, त्रिशूल आणि आरसा घेऊन आहे. ती त्रिशूल, जलपात्र, घडा घेऊन, वरदान देणारी, चार हातांची; ललिता कमळावर उभी, स्कंदाच्या गणांनी आरसा-दंड घेऊन. चंडिका दहा हातांची, तलवार, त्रिशूल, शत्रू नष्ट करणारा भाला; डाव्या हातात नागफास, कातडी, अंकुश, आणि कुऱ्हाड घेऊन आहे. या प्रकारे, विविध दिव्य शक्ती, गण, रक्षक, योगिनी, आणि मातांचे समूह, त्यांच्या विविध रूपांत, शस्त्र, अलंकार, आणि गुणांनी सजलेले, भगवानाच्या उपस्थितीत, विश्वाच्या कल्याणासाठी उभे आहेत.