या दिव्य आख्यायिकेत, सुरुवातीला इंद्र आणि इतर देवांच्या अग्रभागी, मध्यभागी आणि शिरावर, नव तत्त्वांच्या अनुक्रमानुसार, देवीचे अठरा भुजा उजव्या बाजूला आहेत; त्या भुजांमध्ये ती एक शिर आणि एक ढाल धरते. तिच्या डाव्या हातात आरसा, धमकी देणारी बोट, धनुष्य, ध्वज, डमरू, फास आणि भाला, हातोडा, त्रिशूळ यांसारखी शस्त्रे आहेत. ही देवी वज्र, तलवार, अंकुश, बाण, चक्र आणि दंडाने सज्ज आहे; आणि तिच्या अन्य रूपांना सोळा भुजा आहेत. डमरू आणि धमकी देणारी बोट बाजूला ठेवून, रुद्र-चंडा आणि तिच्या आठ साथीदारांची नावे पुढे येतात: रुद्र-चंडा, प्रचंडा, चंडोग्रा, चंडनायिका, चंडा, चंडवती, चंडरूपा, अति-चंडिका, उग्र-चंडा. त्यांच्या मध्यभागी रोचना, भारुणी आणि असिता आहेत. निळा, शुक्ला, धूम्रिका, पीता, श्वेता आणि सिंहावर स्वार असणाऱ्या देवी दिसतात; तसेच, महिष आणि शस्त्रधारी पुरुष राक्षसाचे केस आणि मुठ पकडतात. नऊ दुर्गा, आलिडा स्थितीत उभ्या, पुत्रवृद्धी आणि संपत्तीच्या वाढीसाठी प्रतिष्ठित कराव्या लागतात; गौरी, चंडिका आणि इतर देवी, कलश, जपमाळ आणि अग्नी धरतात. ही देवी, वनात सिद्ध झालेली, लालिता आहे, अग्नीविना; डाव्या हाताने खांद्यावर ठेवून, दुसऱ्या हातात आरसा धरते. दक्षिण दिशेला, सौभाग्या देवी फळ हातात धरून उभी आहे; तिच्या वर लक्ष्मी आहे, दक्षिण हातात कमळ आणि डाव्या हातात फळ. सरस्वती पुस्तक, जपमाळ आणि वीणा धरते; श्वेता, उजळपणा असलेली, कमळ धरून मकरावर बसलेली आहे, ज्या रूपात ती जाह्नवी आहे. यमुना, काळ्या रंगाची, कासवावर बसून कलश धरते; तुंबुरू, गोरी, वीणा धरते; त्रिशूळधारी देवी, वृषावर स्वार, मातेसमोर उभी आहे. गौरी, ब्राह्मी रूपात चार मुखांनी, जपमाळ आणि राक्षस धरते; कुंडक्षपात्रिणी, शुभ्र, हंसावर स्वार, शांकरी आहे. तिच्या उजव्या हातात शरदऋतूच्या रंगाचे धनुष्य आणि बाण; डाव्या हातात चक्र आणि वृषरूपी धनुष्य. कुमारी, मोरपिसांनी सजलेली, लाल रंगाची, भाला धरते आणि दोन भुजा आहेत. डाव्या बाजूला लक्ष्मी चक्र, शंख आणि गदा धरते; वाराही, महिषावर उभी, दंड, शंख, तलवार आणि गदा धरते. ऐंद्रि, डाव्या हातात वज्र धरून, हजार डोळ्यांची, सिद्धीसाठी; चामुंडा, खोल डोळ्यांची, हाडांनी भरलेली, तीन डोळ्यांची आहे. हाडांनी भरलेली, केवळ हाडे शिल्लक, केस उंच उभे, पोट सडपातळ; डाव्या बाजूला वाघाच्या कातडीने, कपाळ आणि तलवार धरते. उजव्या हातात त्रिशूळ आणि चाकू; ती शवावर स्वार, हाडांनी सज्ज आहे. विनायक, मानव रूपात, मोठ्या पोटाचा, हत्तीच्या चेहऱ्याचा आहे. मोठी सोंड, यज्ञोपवीत घालून, चेहरा सात अंगुळांचा; सोंड छत्तीस अंगुळांची रुंदी आणि लांबी आहे. बारा अंगुळांचे कलाचे प्रमाण; गळा, शिरा आणि अर्धा कला, छत्तीस अंगुळांचा; गुप्त भाग दीड अंगुळांचा. नाभी आणि मांड्या प्रत्येकी बारा अंगुळ; पिंड आणि उजवे पायसुद्धा तसेच. उजव्या हातात दात; डाव्या हातात कुऱ्हाड, लाडू किंवा निळे कमळ. ती सुंदर चेहरा, मांजरासारख्या डोळ्यांची; बाजूला स्कंद, मोरावर स्वार. स्वामी, शाखा आणि विशाखा, दोन भुजांनी, बालरूपात दिसतात. उजव्या बाजूला शक्ती आणि कोंबडा; कधी एक चेहरा, कधी सहा; सहा भुजा, किंवा गावात बारा, किंवा वनात दोन भुजा. भाला, बाण, फास, तलवार, ढाल, धमकी देणारी मुद्रा; उजव्या हातात भाला, तसेच डाव्या सहा हातात. मोरपिसांनी सज्ज, ती ढाल, ध्वज, अभयमुद्रा आणि कोंबडा धरते; उग्र आणि सौम्य रूपात, कपाळ, चाकू, त्रिशूळ आणि फास धरते. हत्तीच्या कातडीने सज्ज, चेहरा आणि पाय उंच, रुद्रचरचिका; ही देवी, आठ भुजांची, शिर आणि कंबरपट्टा घालून सज्ज आहे. तीच रुद्र-चामुंडा, नृत्य करणारी नृत्येश्वरी; हीच महालक्ष्मी, चार मुखांनी आसनस्थ आहे. ती मनुष्य, घोडे, महिष हातात धरून भक्षण करते; दहा भुजा, तीन डोळे, शस्त्रे, तलवार आणि त्रिशूळ घेऊन सज्ज आहे. उजव्या हातात घंटा आणि ढाल; गदा आणि त्रिशूळही; ती सिद्ध-चामुंडा म्हणून ओळखली जाते. सिद्ध-योगेश्वरी, सर्व सिद्धी देणारी; दुसरे रूप लाल, फास आणि अंकुशाने सज्ज. भैरवी, ज्ञानरूप, बारा भुजांनी सज्ज; या आठ उग्र मातृका, स्मशानातून उत्पन्न झाल्या, स्मरणात येतात. संयमी, शुभ्रतेने सज्ज, वृद्ध, दोन भुजांची, खुल्या चेहऱ्याची, ठळक दातांची, कल्याणकारी, जमिनीवर बसून गुडघ्यावर हात ठेवते. यक्षिणी, ताठ, लांब डोळ्यांची; शाकिनी, वाकडी नजर असलेली; पिवळ्या डोळ्यांची, अत्यंत सुंदर, नेहमी अप्सरासारखी. जपमाळ आणि त्रिशूळ घेऊन, नंदी द्वारपाल म्हणून सेवा करतो; महाकाळ, छेदलेल्या शिराने, भाला आणि गदा धरतो. बृंगी, सडपातळ, नृत्य करणारा; कुस्मांडा, स्थूल आणि बुटका; हत्ती, गाय आणि इतर प्राण्यांच्या चेहऱ्याचे, वीरभद्राच्या नेतृत्वाखाली असलेले गण आहेत. घंटा-कान, दहा ओठ, दहा भुजा, पाप आणि रोग फाडणारे; वज्र, तलवार, दंड, चक्र, मुसळ, अंकुश, गदा घेऊन सज्ज आहेत. उजव्या हातात धमकी देणारी बोट, ढाल, भाला, कपाळ आणि फास; धनुष्य, घंटा आणि कुऱ्हाड; दोन हातात त्रिशूळ. देव, घंटांची माळ घालून, विस्फोटक शक्तीने फाडून नष्ट करतो. भगवान म्हणतात: सूर्य, सात घोड्यांच्या रथात, एकच चाक असलेला, दोन कमळ धरतो; शाईदाणी, लेखणी आणि उजव्या हातात जलपात्र घेऊन उभा आहे. डाव्या बाजूला पिंगळा द्वारपाल, दंड धरून, सूर्याचा सेवक; दोन्ही बाजूंना दोन स्त्रिया चवरी घेऊन, आणि राणी, ज्यात तेज नाही. किंवा, भास्कर एकटा घोड्यावर स्वार दाखवला जाऊ शकतो; दिशांच्या सर्व रक्षक, शस्त्रे घेऊन, दोन कमळ हातात आणि वरदान देणारे, अनुक्रमाने मांडलेले आहेत. अशा प्रकारे, देवी, देवता, त्यांच्या विविध रूपांत आणि शस्त्रसज्जतेसह, भक्तांच्या कल्याणासाठी आणि विश्वाच्या रक्षणासाठी प्रकट होतात.