അഗ്നിപുരാണമ്

പദ്മാമൈശേ വാസുദേവം മധ്യേ നാരായണഞ്ച വാ। ത്രയോദശാലയേ മധ്യേ വിശ്വരൂപം ന്യസേദ്ധരിമ്

പദ്മയും ഈശനും വടക്കുകിഴക്കോട്ട്, നടുവിൽ വാസുദേവൻ അല്ലെങ്കിൽ നാരായണൻ; പതിമൂന്ന് സാനിധ്യങ്ങളുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ നടുവിൽ വിശ്വരൂപനായ ഹരിയെ സ്ഥാപിക്കണം.

പൂര്വാംദൌ കേശവാദീന് വാ അന്യധാമസ്വയം ഹരിമ് । മൃണ്മയീ ദാരുഘടിതാ ലോഹജാ രത്നജാ തഥാ

കിഴക്കോട്ട് തുടങ്ങിയവിടങ്ങളിൽ കേശവനും മറ്റുള്ളവരും, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റു സാനിധ്യങ്ങളിൽ ഹരിയെയും; പ്രതിമ മണ്ണിൽ നിന്നോ, മരത്തിൽ നിന്നോ, ലോഹത്തിൽ നിന്നോ, രത്നത്തിൽ നിന്നോ ഉണ്ടാക്കാം.

ശൈലജാ ഗന്ധജാ ചൈവ കൌസുമീ സപ്തദാ സ്മൃതാ। കൌസുമീ ഗന്ധജാ ചൈവ മൃണ്മയീ പ്രതിമാ തഥാ

ശില, സുഗന്ധവസ്തു, പൂക്കൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെ ഏഴു തരത്തിലുള്ളവയാണെന്ന് പറയുന്നു; പൂക്കളാൽ, സുഗന്ധവസ്തുവാൽ, മണ്ണാൽ നിർമ്മിച്ച പ്രതിമകളും ഉൾപ്പെടുന്നു.

തത്‌കാലപൂജിതാശ്ചൈതാഃ സര്വകാമഫലപ്രദാഃ। അഥ ശൈലമയീ വക്ഷ്യേ ശിലാ യത്ര ച ഗൃഹ്യതേ

ശരിയായ സമയത്ത് പൂജിച്ചാൽ ഇവയൊക്കെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഫലപ്രദമാക്കും. ഇനി ഞാൻ ശിലാമയപ്രതിമയെക്കുറിച്ചും, ശില എവിടെ നിന്ന് എടുക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞുതരാം.

പര്വതാനാമഭാവേ ച ഗൃഹ്ണീയാദ് ഭൂഗതാം ശിലാമ്। പാണ്ഡരാ ഹ്യരുണാ പീതാ കൃഷ്ണാ ശസ്താ തു വര്ണിനാമ്

പർവതങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ശില എടുക്കണം; വെള്ള, ചുവപ്പു, മഞ്ഞ, കറുപ്പ് എന്നിവയാണ് നിറങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമം.

ന യദാ ലഭ്യതേ സമ്യഗ് വര്ണിനാം വര്ണതഃ ശിലാ। വര്ണാദ്യാപാദനം തത്ര ജുഹുയാത് സിംഹവിദ്യയാ

ശരിയായ നിറത്തിലുള്ള ശില ലഭിക്കാത്തപക്ഷം, ആ നിറം വരുത്താൻ സിംഹവിദ്യയുപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തണം.

ശിലായാം ശുക്ലരേഖാഗ്ര്യാ കൃഷ്ണാഗ്ര്യാ സിംഹഹോമതഃ। കാംസ്യഘണ്ടാനിനാദാ സ്യാത് പുംലിങ്ഗാ വിസ്ഫുലിങ്ഗികാ

ശിലയുടെ അഗ്രത്തിൽ വെള്ളരേഖയോ, കറുത്ത അഗ്രമോ സിംഹഹോമം മൂലമുണ്ടായാൽ, കാംസ്യഘണ്ടയുടെ ശബ്ദം ഉണ്ടാകും; പുംലിംഗമായാൽ ചിതക്കൊമ്പുകൾ പുറത്ത് കാണാം.

തന്മന്ദലക്ഷണാ സ്ത്രീ സ്യാദ്രൂപാഭാവാന്നപുംസകാ। ദൃശ്യതേ മണ്ഡലം യസ്യാം സഗര്ഭാം താം വിവര്ജയേത്

മണ്ഡലചിഹ്നം ഉണ്ടെങ്കിൽ സ്ത്രീലിംഗം, രൂപം ഇല്ലെങ്കിൽ നപുംസക ലിംഗം; അതിൽ മണ്ഡലം കാണുന്നുവെങ്കിൽ ഗർഭമുള്ളതായതിനാൽ അതു ഒഴിവാക്കണം.

പ്രതിമാര്ഥം വനം ഗത്വാ വനയാഗം സമാചരേത്। തത്ര ഖാത്വോപലിപ്യാഥ മണ്ഡപേ തു ഹരിം യജേത്

പ്രതിമയ്ക്കായി കാട്ടിലേക്ക് പോയി കാട്ടുപൂജ നടത്തണം; അവിടെ കുഴിച്ചുമൂടി, മണ്ഡപത്തിൽ ഹരിയെ ആരാധിക്കണം.

ബലിം ദത്ത്വാ കര്മ്മശസ്ത്രം ടങ്കാദികമഥാര്ച്ചയേത്। ഹുത്വാഥ ശാലിതോയേന അസ്ത്രേണ പ്രോക്ഷയേച്ഛിലാമ്

ബലി അർപ്പിച്ചശേഷം, കര്മ്മശസ്ത്രങ്ങൾ പോലുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ ആരാധിക്കണം. അതിനുശേഷം, ശാലി അരി കലർന്ന വെള്ളം ആസ്ട്രം ഉപയോഗിച്ച് ശിലയിൽ തളിക്കണം.

രക്ഷാം കൃത്വാ നൃസിംഹേന മൂലമന്ത്രേണ പൂജയേത് । ഹുത്വാ പൂര്ണാഹുതിം ദദ്യാത്തതോ ഭൂതബലിം ഗുരുഃ

നരസിംഹൻ്റെ മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് രക്ഷ ചെയ്യുകയും, അതിനുശേഷം മൂലമന്ത്രത്തോടെ ആരാധിക്കുകയും വേണം. ഹോമം ചെയ്ത ശേഷം, ഗുരു പൂർണ്ണാഹുതി അർപ്പിച്ച് ഭൂതബലി നൽകണം.

അത്ര യേ സംസ്ഥിതാഃ സത്ത്വാ യാതുധാനാശ്ച ഗുഹ്യകാഃ। സിദ്ധാദയോ വാ യേ ചാന്യേ താന് സമ്പൂജ്യ ക്ഷമാപയേത്

ഇവിടെ സന്നിഹിതരായ യാതുധാനന്മാർ, ഗുഹ്യകർ, സിദ്ധന്മാർ തുടങ്ങിയ എല്ലാ ജീവികളും ആദരപൂർവ്വം പൂജിച്ച്, അവരോട് ക്ഷമ ചോദിക്കണം.

വിഷ്ണുബിമ്ബാര്ഥമസ്മാകം യാത്രൈഷാ കേശവാജ്ഞയാ। വിഷ്ണ്വര്ഥം യദ്ഭവേത് കാര്യ്യം യുഷ്മാകമപി തദ്ഭവേത്

നമ്മുടെ ഈ യാത്ര വിഷ്ണുവിൻ്റെ പ്രതിമയ്ക്കുവേണ്ടിയാണ്, കേശവൻ്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം. വിഷ്ണുവിന് വേണ്ടി എന്ത് പ്രവർത്തിയുണ്ടോ, അതു നിങ്ങൾക്കും പ്രയോജനകരമായിരിക്കട്ടെ.

അനേന ബലിദാനേന പ്രീതാ ഭവത സര്വഥാ। ക്ഷേമേണ ഗച്ഛതാന്യത്ര മുക്ത്വാ സ്ഥാനമിദം ത്വരാത്

ഈ ബലി അർപ്പണത്തിലൂടെ നിങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും സന്തോഷവാന്മാരാകട്ടെ. ഈ സ്ഥലം വേഗത്തിൽ വിട്ട്, സമാധാനത്തോടെ മറ്റിടത്തേക്ക് പോകൂ.

ഏവം പ്രബോധിതാഃ സത്ത്വാ യാന്തി തൃപ്താ യഥാസുഖമ്। ശില്പിഭിശ്ച ചരും പ്രാസ്യ സ്വപ്നമന്ത്രം ജപേന്നിശി

ഇങ്ങനെ അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ, അവ ജീവികൾ തൃപ്തരായി സന്തോഷത്തോടെ പോകുന്നു. ശില്പികൾ ചരുവ് അർപ്പിച്ചശേഷം, രാത്രിയിൽ സ്വപ്നമന്ത്രം ജപിക്കണം.

ഓം നമഃ സകലലോകായ വിഷ്ണവേ പ്രഭവിഷ്ണവേ। വിശ്വായ വിശ്വരൂപായ സ്വപ്നാധിപതയേ നമഃ

ഓം, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും അധിപനായ വിഷ്ണുവിന് നമസ്കാരം. സർവ്വവ്യാപിയായ, വിശ്വരൂപനായ, സ്വപ്നങ്ങളുടെ അധിപനായവനേ, നമസ്കാരം.

ആചക്ഷ്വ ദേവദേവേശ പ്രസുപ്തോസ്മി തവാന്തികമ്। സ്വപ്നേ സര്വാണി കാര്യാണി ഹൃദിസ്ഥാനി തു യാനി മേ

ദേവദേവേശാ, ഞാൻ നിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഉറങ്ങുന്നു. എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും സ്വപ്നത്തിൽ എനിക്ക് കാണിക്കണമേ.

ഓം ഓം ഹ്രും ഫട് വിഷ്ണവേ സ്വാഹാ । ശുഭേ സ്വപ്നേ ശുഭം സര്വം ഹ്യശുഭേ സിംഹഹോമതഃ

ഓം ഓം ഹ്രും ഫട്, വിഷ്ണുവിന് സ്വാഹാ. ശുഭസ്വപ്നത്തിൽ എല്ലാം ശുഭമായിരിക്കട്ടെ; അശുഭസ്വപ്നം വന്നാൽ, അതു സിംഹഹോമം കൊണ്ട് ശുദ്ധമാകട്ടെ.

കുദ്ദാലടങ്കശസ്ത്രാദ്യം മധ്വാജ്യാക്തമുഖഞ്ചരേത്। ആത്മാനം ചിന്തയേദ്വിഷ്ണും ശില്പിനം വിശ്വകര്മ്മകമ്

കുഡാളം, ടങ്കം പോലുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ തേനും നെയ്യും പുരട്ടിയതെടുത്ത്, താനേ വിഷ്ണുവാണെന്നു ധ്യാനിച്ച്, ശില്പിയെ വിശ്വകർമ്മാവെന്നു ചിന്തിക്കണം.

ശസ്ത്രം വിഷ്ണവാത്മകം ദദ്യാത്മുഖപൃഷ്ഠാദി ദര്ശയേത്। ജിതേന്ദ്രിയഃ ടങ്കഹസ്തഃ ശില്പീ തു ചതുരസ്രകാമ്

ശസ്ത്രം വിഷ്ണുവിൻ്റെ സ്വരൂപമായതായി സമർപ്പിച്ച്, അതിൻ്റെ മുന്നും പിന്നും മറ്റ് ഭാഗങ്ങളും കാണിക്കണം. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ച, ടങ്കം കൈവശമുള്ള ശില്പി ശിലയെ നാലു വശങ്ങളുള്ളതാക്കണം.

ശിലാം കൃത്വാ പിണ്ഡികാര്ഥം കിഞ്ചിന്ന്യൂനാന്തു കല്പയേത്। രഥേ സ്ഥാപ്യ സമാനീയ സവസ്ത്രാം കാരുവേശ്മനി। പൂജയിത്വാഥ ഘടയേത് പ്രതിമാം സ തു കര്മ്മകൃത്

പിണ്ഡികയ്ക്കായി ശില രൂപപ്പെടുത്തി, അല്പം താഴ്ന്നതാക്കണം. അതു രഥത്തിൽ വെച്ച്, വസ്ത്രം പൊതിഞ്ഞ്, ശില്പിയുടെ ശാലയിൽ കൊണ്ടുവരണം. പൂജിച്ചശേഷം, ശില്പി പ്രതിമ നിർമ്മിക്കണം.

ഭഗവാനുവാച വാസുദേവാദിപ്രതിമാലക്ഷണം പ്രവദാമി തേ। പ്രാസാദസ്യോത്തരേ പൂര്വമുഖീം വാ ചോത്താരാനനാമ്

ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: വാസുദേവൻ തുടങ്ങിയ പ്രതിമകളുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം. ക്ഷേത്രത്തിൽ അവയെ കിഴക്കോട്ടോ വടക്കോട്ടോ മുഖം നോക്കി സ്ഥാപിക്കണം.

സംസ്ഥാപ്യ പൂജ്യ ച ബലിം ദത്ത്വാഥോ മധ്യസൂത്രകമ്। ശില്പീ തു നവധാ വിഭജ്യ നവമേംഽശകേ

സ്ഥാപിച്ചു പൂജിച്ച്, ബലി അർപ്പിച്ചശേഷം, നടുവിൽ സൂത്രം ഇടണം. ശില്പി അതിനെ ഒമ്പതായി വിഭജിച്ച്, ഒമ്പതാം ഭാഗത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കണം.

സൂര്പഭക്തൈഃ ശിലായാം തു ഭാഗം സ്വാങ്ഗുലമുച്യതേ। ദ്വ്യങ്ഗുലം ഗോലകം നാമ്നാ കാലനേത്രം തദുച്യതേ

ശിലയിൽ സൂർപ്പം കൊണ്ട് അളക്കുന്ന ഭാഗം ഒരു വിരൽവീതി എന്നു പറയുന്നു. രണ്ട് വിരൽവീതി ഉള്ള ഗോലാകാര ഭാഗം കാലനേത്രം എന്നു വിളിക്കുന്നു.

ഭാഗമേകം ത്രിദാ ഭക്ത്വാ പാര്ഷ്ണിഭാഗം പ്രാകല്പയേത്। ഭാഗമേകം തഥാ ജാനൌ ഗ്രീവായാം ഭാഗമേവ ച

ഒരു ഭാഗം മൂന്നു ആയി വിഭജിച്ച്, പാദത്തിന്റെ പൃഷ്ടഭാഗം ഒരുക്കണം. അതുപോലെ, ഒരു ഭാഗം മുട്ടിനും, ഒരു ഭാഗം കഴുത്തിനും നൽകണം.

മുകുടം താലമാത്രം സ്യാത്താലമാത്രം തഥാ മുഖമ്। താലേനൈകേന കണ്ഠന്തു താലേന ഹൃദയം തഥാ

മുകുട് ഒരു താളം നീളമുള്ളതായിരിക്കണം; മുഖവും അതുപോലെയാണ്. കഴുത്തും ഹൃദയവും ഓരോന്നും ഒരു താളം നീളമുള്ളതായിരിക്കണം.

നാഭിമേഢ്രാന്തരന്താലം ദ്വിതാലാവൂരുകൌ തഥാ। താലദ്വയേന ജങ്ഘാ സ്യാത് സൂത്രാണി ശ്രൃണു സാമ്പ്രതമ്

നാഭി മുതൽ മേഢ്രം വരെ ഒരു താളം നീളമാണ്. ഉരുക്കൾക്ക് രണ്ട് താളം, കാലുകൾക്ക് രണ്ട് താളം നീളം വേണം. ഇനി അളവുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.

കാര്യ്യം സൂത്രദ്വയം പാദേ ജങ്ഘാമധ്യേ തഥാപരമ്। ജാനൌ സൂത്രദ്വയം കാര്യ്യമൂരുമധ്യേ തഥാപരമ്

കാൽപാദത്തിൽ രണ്ട് നൂൽകെട്ടുകൾ ഇടണം, പിന്നെ കാൽമധ്യത്തിൽ മറ്റൊന്ന്. മുട്ടിൽ രണ്ട് നൂൽകെട്ടുകൾ വേണം, ഉരുവിന്റെ മധ്യത്തിൽ മറ്റൊന്ന് കൂടി വേണം.

മേഢ്രേ തഥാപരം കാര്യ്യം കട്യാം സൂത്രന്തഥാപരമ്। മേഖലാബന്ധസിദ്ധ്യര്ഥം നാഭ്യാം ചൈവാപരന്തഥാ

മൂത്രേന്ദ്രിയത്തിൽ മറ്റൊരു നൂൽകെട്ട് ഇടണം, അരയിൽ മറ്റൊന്ന് വേണം. മേഖല സുഖമായി കെട്ടാൻ, നാഭിയിൽ മറ്റൊരു നൂൽകെട്ട് വേണം.