അഗ്നിപുരാണമ്

ഗാരുഡം മണ്ഡപഞ്ചാഗ്രേ ഏകം ഭൌമാദിധാമ ച। കുര്യ്യാദ്ധി പ്രതിമായാന്തു ദിക്ഷു ചാഷ്ടാസു ചോപരി

മണ്ഡപത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഒരു ഗരുഡമണ്ഡപവും ഭൂമിയിലെ ഒരു പീഠവും പണിയണം. പ്രതിമയ്ക്കായി എട്ടു ദിശകളിലും മുകളിൽ ഒന്ന് വീതം നിർമ്മിക്കണം.

പൂര്വം വരാഹം ദക്ഷേ ച നൃസിംഹം ശ്രീധരം ജലേ। ഉത്തരേ തു ഹയഗ്രീവമാഗ്നേയ്യാം ജാമദഗ്ന്യകമ്

കിഴക്കോട്ട് വരാഹം, തെക്കോട്ട് നരസിംഹം, വെള്ളത്തിൽ ശ്രീധരൻ, വടക്കോട്ട് ഹയഗ്രീവൻ, തെക്കുകിഴക്കോട്ട് ജാമദഗ്ന്യന്റെ പുത്രൻ ഇവരെ സ്ഥാപിക്കണം.

നൈര്ഋത്യാം രാമകം വായൌ വാമനം വാസുദേവകമ്। ഈശേ പ്രാസാദരചനാ ദേയാ വസ്വര്കകാദിഭിഃ

തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് രാമൻ, വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് വാമനൻ, പടിഞ്ഞാറ് വാസുദേവൻ, വടക്കുകിഴക്കോട്ട് വസുക്കൾ, ആദിത്യർ മുതലായവരോടൊപ്പം ക്ഷേത്രം ഒരുക്കണം.

ഭഗവാനുവാച പ്രാസാദേ ദേവതാഃ സ്ഥാപ്യാ വക്ഷ്യേ ബ്രഹ്മന് ശ്രൃണുഷ്വ മേ। പഞ്ചായതനമധ്യേ തു വാസുദേവം വിവേശയേന്

ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: ക്ഷേത്രത്തിൽ ദേവതകളെ സ്ഥാപിക്കണം; ബ്രാഹ്മണാ, ഞാൻ പറയുന്നതു കേൾക്കൂ. അഞ്ചായതനത്തിന്റെ നടുവിൽ വാസുദേവനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കണം.

വാമനം നൃഹരിഞ്ചാശ്വശീര്ഷം തദ്വച്ച ശൂകരമ്। ആഗ്നേയേ നൈര്ഋതേ ചൈവ വായവ്യേ ചേശഗോചരേ

വാമനൻ, നരഹരി, അശ്വശീർഷൻ, അതുപോലെ ശൂകരൻ ഇവരെ തെക്കുകിഴക്ക്, തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്, വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്, ഈശന്റെ ഭാഗത്ത് എന്നിങ്ങനെ സ്ഥാപിക്കണം.

അഥ നാരായണം മധ്യേ ആഗ്നേയ്യാമമ്ബികാം ന്യസേത്। നൈര്ഋത്യാം ഭാസ്കരം വായൌ ബ്രഹ്മാണം ലിങ്ഗമീശകേ

പിന്നീട് നടുവിൽ നാരായണൻ, തെക്കുകിഴക്കോട്ട് അംബിക, തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് ഭാസ്കരൻ, വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് ബ്രഹ്മാവ്, വടക്കുകിഴക്കോട്ട് ലിംഗം ഇവയെ സ്ഥാപിക്കണം.

അഥവാ രുദ്രരൂപന്തു അഥവാ നവധാമസു। വാസുദേവം ന്യസേന്മധ്യേ പൂര്വാദൌ വാമവാമകാന്

അല്ലെങ്കിൽ രുദ്രന്റെ രൂപം, അല്ലെങ്കിൽ ഒമ്പത് സാനിധ്യങ്ങളിൽ വാസുദേവനെ നടുവിൽ, കിഴക്കോട്ട് ഇടതുവശത്തെയും വലതുവശത്തെയും സ്ഥാപിക്കണം.

ഇന്ദ്രാദീന് ലോകപാലാംശ്ച അഥവാ നവധാമസു। പഞ്ചായതനകം കുര്യ്യാത് മധ്യേ തു പുരുഷോത്തമമ്

ഇന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയ ലോകപാലന്മാരെ, അല്ലെങ്കിൽ ഒമ്പത് സാനിധ്യങ്ങളിൽ, അഞ്ചായതനക്രമത്തിൽ നടുവിൽ പരമപുരുഷനെ സ്ഥാപിക്കണം.

ലക്ഷ്മീവൈശ്രവണൌ പൂര്വം ദക്ഷേ മാതൃഗണം ന്യസേത്। സ്കന്ദം ഗണേശമീശാനം സുര്യ്യാദീന് പശ്ചിമേ ഗ്രഹാന്

ലക്ഷ്മിയും വൈശ്രവണനും കിഴക്കോട്ട്, മാതൃകൾ തെക്കോട്ട്, സ്കന്ദൻ, ഗണേശൻ, ഈശാനൻ, സൂര്യൻ മുതലായവരും ഗ്രഹങ്ങളും പടിഞ്ഞാറ് സ്ഥാപിക്കണം.

ഉത്തരേ ദശമത്സ്യാദീനാഗ്നേയ്യാം ചണ്ഡികാം തഥാ। നൈര്ൠത്യാമമ്ബികാം സ്ഥാപ്യ വായവ്യേ തു സരസ്വതീമ്

വടക്കോട്ട് മത്സ്യൻ തുടങ്ങി പത്തുഭാവങ്ങൾ, തെക്കുകിഴക്കോട്ട് ചണ്ഡിക, തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് അംബിക, വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് സരസ്വതി ഇവരെ സ്ഥാപിക്കണം.

പദ്മാമൈശേ വാസുദേവം മധ്യേ നാരായണഞ്ച വാ। ത്രയോദശാലയേ മധ്യേ വിശ്വരൂപം ന്യസേദ്ധരിമ്

പദ്മയും ഈശനും വടക്കുകിഴക്കോട്ട്, നടുവിൽ വാസുദേവൻ അല്ലെങ്കിൽ നാരായണൻ; പതിമൂന്ന് സാനിധ്യങ്ങളുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ നടുവിൽ വിശ്വരൂപനായ ഹരിയെ സ്ഥാപിക്കണം.

പൂര്വാംദൌ കേശവാദീന് വാ അന്യധാമസ്വയം ഹരിമ് । മൃണ്മയീ ദാരുഘടിതാ ലോഹജാ രത്നജാ തഥാ

കിഴക്കോട്ട് തുടങ്ങിയവിടങ്ങളിൽ കേശവനും മറ്റുള്ളവരും, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റു സാനിധ്യങ്ങളിൽ ഹരിയെയും; പ്രതിമ മണ്ണിൽ നിന്നോ, മരത്തിൽ നിന്നോ, ലോഹത്തിൽ നിന്നോ, രത്നത്തിൽ നിന്നോ ഉണ്ടാക്കാം.

ശൈലജാ ഗന്ധജാ ചൈവ കൌസുമീ സപ്തദാ സ്മൃതാ। കൌസുമീ ഗന്ധജാ ചൈവ മൃണ്മയീ പ്രതിമാ തഥാ

ശില, സുഗന്ധവസ്തു, പൂക്കൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെ ഏഴു തരത്തിലുള്ളവയാണെന്ന് പറയുന്നു; പൂക്കളാൽ, സുഗന്ധവസ്തുവാൽ, മണ്ണാൽ നിർമ്മിച്ച പ്രതിമകളും ഉൾപ്പെടുന്നു.

തത്‌കാലപൂജിതാശ്ചൈതാഃ സര്വകാമഫലപ്രദാഃ। അഥ ശൈലമയീ വക്ഷ്യേ ശിലാ യത്ര ച ഗൃഹ്യതേ

ശരിയായ സമയത്ത് പൂജിച്ചാൽ ഇവയൊക്കെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഫലപ്രദമാക്കും. ഇനി ഞാൻ ശിലാമയപ്രതിമയെക്കുറിച്ചും, ശില എവിടെ നിന്ന് എടുക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞുതരാം.

പര്വതാനാമഭാവേ ച ഗൃഹ്ണീയാദ് ഭൂഗതാം ശിലാമ്। പാണ്ഡരാ ഹ്യരുണാ പീതാ കൃഷ്ണാ ശസ്താ തു വര്ണിനാമ്

പർവതങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ശില എടുക്കണം; വെള്ള, ചുവപ്പു, മഞ്ഞ, കറുപ്പ് എന്നിവയാണ് നിറങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമം.

ന യദാ ലഭ്യതേ സമ്യഗ് വര്ണിനാം വര്ണതഃ ശിലാ। വര്ണാദ്യാപാദനം തത്ര ജുഹുയാത് സിംഹവിദ്യയാ

ശരിയായ നിറത്തിലുള്ള ശില ലഭിക്കാത്തപക്ഷം, ആ നിറം വരുത്താൻ സിംഹവിദ്യയുപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തണം.

ശിലായാം ശുക്ലരേഖാഗ്ര്യാ കൃഷ്ണാഗ്ര്യാ സിംഹഹോമതഃ। കാംസ്യഘണ്ടാനിനാദാ സ്യാത് പുംലിങ്ഗാ വിസ്ഫുലിങ്ഗികാ

ശിലയുടെ അഗ്രത്തിൽ വെള്ളരേഖയോ, കറുത്ത അഗ്രമോ സിംഹഹോമം മൂലമുണ്ടായാൽ, കാംസ്യഘണ്ടയുടെ ശബ്ദം ഉണ്ടാകും; പുംലിംഗമായാൽ ചിതക്കൊമ്പുകൾ പുറത്ത് കാണാം.

തന്മന്ദലക്ഷണാ സ്ത്രീ സ്യാദ്രൂപാഭാവാന്നപുംസകാ। ദൃശ്യതേ മണ്ഡലം യസ്യാം സഗര്ഭാം താം വിവര്ജയേത്

മണ്ഡലചിഹ്നം ഉണ്ടെങ്കിൽ സ്ത്രീലിംഗം, രൂപം ഇല്ലെങ്കിൽ നപുംസക ലിംഗം; അതിൽ മണ്ഡലം കാണുന്നുവെങ്കിൽ ഗർഭമുള്ളതായതിനാൽ അതു ഒഴിവാക്കണം.

പ്രതിമാര്ഥം വനം ഗത്വാ വനയാഗം സമാചരേത്। തത്ര ഖാത്വോപലിപ്യാഥ മണ്ഡപേ തു ഹരിം യജേത്

പ്രതിമയ്ക്കായി കാട്ടിലേക്ക് പോയി കാട്ടുപൂജ നടത്തണം; അവിടെ കുഴിച്ചുമൂടി, മണ്ഡപത്തിൽ ഹരിയെ ആരാധിക്കണം.

ബലിം ദത്ത്വാ കര്മ്മശസ്ത്രം ടങ്കാദികമഥാര്ച്ചയേത്। ഹുത്വാഥ ശാലിതോയേന അസ്ത്രേണ പ്രോക്ഷയേച്ഛിലാമ്

ബലി അർപ്പിച്ചശേഷം, കര്മ്മശസ്ത്രങ്ങൾ പോലുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ ആരാധിക്കണം. അതിനുശേഷം, ശാലി അരി കലർന്ന വെള്ളം ആസ്ട്രം ഉപയോഗിച്ച് ശിലയിൽ തളിക്കണം.

രക്ഷാം കൃത്വാ നൃസിംഹേന മൂലമന്ത്രേണ പൂജയേത് । ഹുത്വാ പൂര്ണാഹുതിം ദദ്യാത്തതോ ഭൂതബലിം ഗുരുഃ

നരസിംഹൻ്റെ മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് രക്ഷ ചെയ്യുകയും, അതിനുശേഷം മൂലമന്ത്രത്തോടെ ആരാധിക്കുകയും വേണം. ഹോമം ചെയ്ത ശേഷം, ഗുരു പൂർണ്ണാഹുതി അർപ്പിച്ച് ഭൂതബലി നൽകണം.

അത്ര യേ സംസ്ഥിതാഃ സത്ത്വാ യാതുധാനാശ്ച ഗുഹ്യകാഃ। സിദ്ധാദയോ വാ യേ ചാന്യേ താന് സമ്പൂജ്യ ക്ഷമാപയേത്

ഇവിടെ സന്നിഹിതരായ യാതുധാനന്മാർ, ഗുഹ്യകർ, സിദ്ധന്മാർ തുടങ്ങിയ എല്ലാ ജീവികളും ആദരപൂർവ്വം പൂജിച്ച്, അവരോട് ക്ഷമ ചോദിക്കണം.

വിഷ്ണുബിമ്ബാര്ഥമസ്മാകം യാത്രൈഷാ കേശവാജ്ഞയാ। വിഷ്ണ്വര്ഥം യദ്ഭവേത് കാര്യ്യം യുഷ്മാകമപി തദ്ഭവേത്

നമ്മുടെ ഈ യാത്ര വിഷ്ണുവിൻ്റെ പ്രതിമയ്ക്കുവേണ്ടിയാണ്, കേശവൻ്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം. വിഷ്ണുവിന് വേണ്ടി എന്ത് പ്രവർത്തിയുണ്ടോ, അതു നിങ്ങൾക്കും പ്രയോജനകരമായിരിക്കട്ടെ.

അനേന ബലിദാനേന പ്രീതാ ഭവത സര്വഥാ। ക്ഷേമേണ ഗച്ഛതാന്യത്ര മുക്ത്വാ സ്ഥാനമിദം ത്വരാത്

ഈ ബലി അർപ്പണത്തിലൂടെ നിങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും സന്തോഷവാന്മാരാകട്ടെ. ഈ സ്ഥലം വേഗത്തിൽ വിട്ട്, സമാധാനത്തോടെ മറ്റിടത്തേക്ക് പോകൂ.

ഏവം പ്രബോധിതാഃ സത്ത്വാ യാന്തി തൃപ്താ യഥാസുഖമ്। ശില്പിഭിശ്ച ചരും പ്രാസ്യ സ്വപ്നമന്ത്രം ജപേന്നിശി

ഇങ്ങനെ അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ, അവ ജീവികൾ തൃപ്തരായി സന്തോഷത്തോടെ പോകുന്നു. ശില്പികൾ ചരുവ് അർപ്പിച്ചശേഷം, രാത്രിയിൽ സ്വപ്നമന്ത്രം ജപിക്കണം.

ഓം നമഃ സകലലോകായ വിഷ്ണവേ പ്രഭവിഷ്ണവേ। വിശ്വായ വിശ്വരൂപായ സ്വപ്നാധിപതയേ നമഃ

ഓം, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും അധിപനായ വിഷ്ണുവിന് നമസ്കാരം. സർവ്വവ്യാപിയായ, വിശ്വരൂപനായ, സ്വപ്നങ്ങളുടെ അധിപനായവനേ, നമസ്കാരം.

ആചക്ഷ്വ ദേവദേവേശ പ്രസുപ്തോസ്മി തവാന്തികമ്। സ്വപ്നേ സര്വാണി കാര്യാണി ഹൃദിസ്ഥാനി തു യാനി മേ

ദേവദേവേശാ, ഞാൻ നിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഉറങ്ങുന്നു. എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും സ്വപ്നത്തിൽ എനിക്ക് കാണിക്കണമേ.

ഓം ഓം ഹ്രും ഫട് വിഷ്ണവേ സ്വാഹാ । ശുഭേ സ്വപ്നേ ശുഭം സര്വം ഹ്യശുഭേ സിംഹഹോമതഃ

ഓം ഓം ഹ്രും ഫട്, വിഷ്ണുവിന് സ്വാഹാ. ശുഭസ്വപ്നത്തിൽ എല്ലാം ശുഭമായിരിക്കട്ടെ; അശുഭസ്വപ്നം വന്നാൽ, അതു സിംഹഹോമം കൊണ്ട് ശുദ്ധമാകട്ടെ.

കുദ്ദാലടങ്കശസ്ത്രാദ്യം മധ്വാജ്യാക്തമുഖഞ്ചരേത്। ആത്മാനം ചിന്തയേദ്വിഷ്ണും ശില്പിനം വിശ്വകര്മ്മകമ്

കുഡാളം, ടങ്കം പോലുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ തേനും നെയ്യും പുരട്ടിയതെടുത്ത്, താനേ വിഷ്ണുവാണെന്നു ധ്യാനിച്ച്, ശില്പിയെ വിശ്വകർമ്മാവെന്നു ചിന്തിക്കണം.