അഗ്നിപുരാണമ്

പിത്താസൃഗസ്ഥിഭിഃ പാപം പിലിപിഞ്ചം സ്രജാസൃജാ। ഈശാദ്യാന് രക്തമാംസേന അഭാവാദക്ഷതൈര്യജേത്

പിത്തം, രക്തം, അസ്ഥി എന്നിവകൊണ്ട് പാപിയായ പിലിപിഞ്ചനെ പൂജിക്കണം; പുഷ്പമാലയും രക്തവും അർപ്പിക്കണം. ഈശാദി മുതലായവർക്കും രക്തവും മാംസവും അല്ലെങ്കിൽ അതില്ലെങ്കിൽ അക്ഷതം അർപ്പിക്കാം.

രക്ഷോമാതൃഗണേഭ്യശ്ച പിശാചാദിഭ്യ ഏവ ച। പിതൃഭ്യഃ ക്ഷേത്രപാലേഭ്യോ ബലീന് ദദ്യാത് പ്രകാമതഃ

രക്ഷസ്മാതാക്കൾക്കും, പിശാച് മുതലായവർക്കും, പിതാക്കന്മാർക്കും, സ്ഥലരക്ഷകര്ക്കും ആഗ്രഹപ്രകാരം ബലികൾ അർപ്പിക്കണം.

അഹുത്വൈതാനസന്തപ്യ പ്രാസാദാദീന്ന കാരയേത്। ബ്രഹ്മസ്ഥാനേ ഹരിം ലക്ഷ്മീം ഗണം പശ്ചാത് സമര്ച്ചയേത്

ഈ ബലികൾ അർപ്പിക്കാതെ, ഹോമം ചെയ്യാതെ, പ്രാസാദം മുതലായവ നിർമ്മിക്കരുത്. ബ്രഹ്മസ്ഥലത്ത് ഹരിയും ലക്ഷ്മിയും ഗണവും ശേഷം ആരാധിക്കണം.

മഹീശ്വരം വാസ്തുമയം വര്ദ്ധന്യാ സഹിതം ഘടമ്। ബ്രഹ്മാണം മധ്യതഃ കുമ്ഭേ ബ്രഹ്മാദീംസ്ഛ ദിഗീശ്വരാന്

സ്ഥലാധിപതിയായ മഹേശ്വരനെയും, വർദ്ധനിയെ കൂടെ ഒരു കലശത്തിലും, അതിന്റെ നടുവിൽ ബ്രഹ്മാവിനെയും, ദിശാധിപതികളായ ബ്രഹ്മാദിമാരെയും ആരാധിക്കണം.

ദദ്യാത് പൂര്ണാഹുതി പശ്ചാത് സ്വസ്തി വാച്യ പ്രണമ്യ ച। പ്രഗൃഹ്യ കര്കരീം സമ്യക് മണ്ഡലന്തു പ്രദക്ഷിണമ്

പൂർണ്ണാഹുതി അർപ്പിച്ചതിന് ശേഷം, മംഗളവാക്കുകൾ ഉച്ചരിച്ച് നമസ്കരിക്കണം. ശേഷം കർക്കരിയെ പിടിച്ച്, മണ്ഡലത്തെ ശരിയായി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യണം.

സൂത്രമാര്ഗേണ ഹേ ബ്രഹ്മാംസ്തോയധാരാഞ്ച ഭ്രാമയേത്। പൂര്വ്വവക്തേന മാര്ഗേണ സപ്ത വീജാനി വാപയേത്

സൂത്രമാർഗ്ഗം അനുസരിച്ച്, ബ്രാഹ്മണനേ, വെള്ളം ഒഴിക്കണം. മുമ്പ് പറഞ്ഞ വഴിയിൽ ഏഴു വിത്തുകൾ വിതറണം.

പ്രാരമ്ഭം തേന മാര്ഗേണ തസ്യ ഖാതസ്യ കാരയേത്। തതോ ഗര്ത്തം ഖനേന്മധ്യേ ഹസ്തമാത്രം പ്രമാണതഃ

ആ വഴിയിൽ ആരംഭിച്ച്, ആ ഭാഗം ഖനനം ചെയ്യണം. ശേഷം നടുവിൽ കൈവളവോളം ആഴത്തിൽ ഒരു കുഴി കുഴിക്കണം.

ചതുരങ്ഗലകം ചാധശ്ചോപലിപ്യാര്ച്ചയേത്തതഃ। ധ്യാത്വാ ചതുര്ഭുജം വിഷ്ണുമര്ഘ്യം ദദ്യാത്തു കുമ്ഭതഃ

കീഴെ നാലു അങ്ങുലം വിസ്തൃതിയിൽ മണ്ണ് പുരട്ടി, അവിടെ ആരാധിക്കണം. നാലു കൈകളുള്ള വിഷ്ണുവിനെ ധ്യാനിച്ച് കലശത്തിൽ നിന്ന് അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം.

കര്കര്യാ പൂരയേത് ശ്വഭ്രം ശുക്ലപുഷ്പാണി ച ന്യസേത്। ദക്ഷിണാവര്ത്തകം ശ്രേഷ്ഠം ബീജൈര്മൃദ്ഭിശ്ച പൂരയേത്

കുഴിയിൽ കർക്കരി നിറച്ച് വെള്ള പൂക്കൾ വയ്ക്കണം. ദക്ഷിണവലയം ഏറ്റവും ഉത്തമം; അതിൽ വിത്തും മണ്ണും നിറയ്ക്കണം.

അര്ഘ്യദാനം വിനിഷ്പാദ്യ ഗോവസ്ത്രാദീന്ദദേദ്‌ഗുരൌ। കാലജ്ഞായ സ്ഥപതയേ വൈഷ്ണവാദിഭ്യ അര്ച്ചയേത്

അർഘ്യദാനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ഗുരുവിന് പശുവിന്റെ വസ്ത്രം മുതലായവ നൽകണം. കാലജ്ഞാനിയെയും, സ്ഥപതിയെയും, വൈഷ്ണവന്മാരെയും ആരാധിക്കണം.

തതസ്തു ഖാനയേദ്യത്നാജ്ജലാന്തം യാവദേവ തു। പുരുഷാധഃ സ്ഥിതം ശല്യം ന ഗൃഹേ ദോഷദം ഭവേത്

ശ്രദ്ധയോടെ വെള്ളം കാണുംവരെ കുഴിക്കണം. ആളിന് കീഴിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന അശുദ്ധി വീട്ടിൽ ദോഷം വരുത്തില്ല.

അസ്ഥിശല്യേ ഭിദ്യതേ വൈ ഭിത്തിര്വൈ ഗൃഹിണോഽസുഖമ്। യന്നാമശബ്ദം ശ്രൃണുയാത്തത്ര ശല്യം തദുദ്ഭവമ്

അസ്ഥിശല്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ മതിൽ തകർന്നുപോകും, ഗൃഹസ്ഥന് ദു:ഖം ഉണ്ടാകും. എവിടെയോ പേരിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ, അവിടെ ശല്യം ഉദ്ഭവിക്കുന്നു.

ഭഗവാനുവാച പാദപ്രതിഷ്ഠാം വക്ഷ്യാമി ശിലാവിന്യാസലക്ഷണമ്। അഗ്രതോ മണ്ഡപഃ കാര്യ്യഃ കുണ്ഡാനാന്തു ചതുഷ്ടയമ്

ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: പാദപ്രതിഷ്ഠയും ശിലാവിന്യാസത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളും ഞാൻ വിശദീകരിക്കും. മുന്നിൽ ഒരു മണ്ഡപവും, നാലു ഹോമകുണ്ടങ്ങളും നിർമിക്കണം.

കുമ്ഭന്യാസേഷ്ടകാന്യാസൌ ദ്വാരസ്തമ്ഭോച്ഛ്രയം ശുഭമ്। പാദോനം പൂരയേത് ഖാതം തത്ര വാസ്തും യജേത് സമേ

കലശവും ഇഷ്ടികകളും വയ്ക്കുമ്പോൾ, വാതിൽത്തൂണിന്റെ ഉന്നതിയും നല്ലതായിരിക്കണം. പാദത്തിന് കീഴിൽ കുഴി നിറച്ച്, അവിടെ വാസ്തു യജ്ഞം സമമായിട്ട് നടത്തണം.

ഇഷ്ടകാശ്ച സുപക്വാഃ സ്യുര്ദ്വാദശാങ്ഗുലസമ്മിതാഃ। സുവിസ്താരത്രിഭാഗേന വൈപുല്യേന സമന്വിതാഃ

ഇഷ്ടികകൾ നന്നായി ചുട്ടതും, പന്ത്രണ്ടു അങ്ങുലം നീളമുള്ളതും ആയിരിക്കണം. വിശാലത മൂന്ന് ഭാഗത്തും, വീതി യോജിച്ചതായിരിക്കണം.

കരപ്രമാണാ ശ്രേഷ്ഠാ സ്യാച്ഛിലാപ്യഥ ശിലാമയേ । നവ കുമ്ഭാംസ്താമ്രമയാന് സ്ഥാപയേദിഷ്ടകാഘടാന്

കൈയുടെ അളവിലുള്ളതായിരിക്കും ഉത്തമമായ ശില. ശിലാമയമായിടത്തും അതുപോലെ. ഒമ്പത് താമ്രകലശങ്ങളും ഇഷ്ടികപാത്രങ്ങളും വയ്ക്കണം.

അദ്ഭിഃ പഞ്ചകഷായേണ സര്വ്വൌഷധിജലേന ച। ഗന്ധതോയേന ച തഥാ കുമ്ഭൈസ്തോയസുപൂരിതൈഃ

വെള്ളം, അഞ്ചു കഷായങ്ങൾ, എല്ലാ ഔഷധജലം, സുഗന്ധജലം എന്നിവകൊണ്ട് കലശങ്ങൾ നന്നായി നിറയ്ക്കണം.

ഹിരണ്യവ്രീഹിസംയുക്തൈര്ഗന്ധചന്ദനചര്ച്ചിതൈഃ। ആപോ ഹിഷ്ഠേതി തിസൃഭിഃ ശന്നോ ദേവീതി ചാപ്യഥ

പൊന്നുപോലുള്ള അരിയും സുഗന്ധമുള്ള ചന്ദനവും ചേർത്ത് അലങ്കരിച്ച വെള്ളത്തിൽ, 'ആപോ ഹിഷ്ട' എന്നതും 'ശം നോ ദേവി' എന്നതും മൂന്ന് മന്ത്രങ്ങൾ ഭക്തിപൂർവ്വം ഉച്ചരിക്കണം.

തരത സമന്ദീരിതി ച പാവമാനീഭിരേവ ച। ഉദുത്തമം വരുണമിതി കയാനശ്ച തഥൈവ ച

'തരത സമന്ദീ' എന്നതും പാവമാനീ മന്ത്രങ്ങളും, 'ഉദ് ഉത്തമം വരുണം' എന്നതും കയാനശ് സ്തുതിയും അർപ്പിക്കണം.

വരുണസ്യേതി മന്ത്രേണ ഹംസഃ ശുചിഷദിത്യപി। ശ്രീസൂക്തേന ച തഥാ ശിലാഃ സംസ്ഥാപ്യ സംഘടാഃ

'വരുണസ്യ' എന്ന മന്ത്രവും 'ഹംസഃ ശുചിഷത്' എന്നതും, ശ്രീസൂക്തവും ചേർത്ത്, ശിലകളും കലശങ്ങളും യഥാക്രമം സ്ഥാപിക്കണം.

ശയ്യായാം മണ്ഡപേ പ്രാച്യാം മണ്ഡലേ ഹരിമര്ച്ചയേത്। ജുഹുയാജ്ജനയിത്വാഗ്നിം സമിധോ ദ്വാദശീസ്തതഃ

കിഴക്കേ ദിശയിൽ ഉള്ള മണ്ടപത്തിൽ, ശയ്യയിൽ, ഹരിയെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം; അഗ്നി തെളിയിച്ച്, പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം സമിതുകൾ അർപ്പിക്കണം.

ആധാരാവാജ്യഭാഗൌ തു പ്രണവേനൈവ കാരയേത്। അഷ്ടാഹുതീസ്തഥാഷ്ടാന്തൈരാജ്യം വ്യാഹൃതിഭിഃ ക്രമാത്

ആധാരവും നെയ്യുമുള്ള ഭാഗങ്ങൾ പ്രണവമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഒരുക്കണം; പിന്നെ എട്ട് വ്യാഹൃതികൾ ഉപയോഗിച്ച് എട്ട് പ്രാവശ്യം നെയ്യ് ഹോമം ചെയ്യണം.

ലോകേശാനാമഗ്നയേ വൈ സോമായാവഗ്രഹേഷു ച । പുരുഷോത്തമായേതി ച വ്യാഹൃതീര്ജുഹുയാത്തതഃ

ലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരന്മാർക്കും അഗ്നിക്കും, കലശങ്ങളിൽ സോമത്തിനും, പുരുഷോത്തമനുo വേണ്ടി വ്യാഹൃതികൾ അർപ്പിക്കണം.

പ്രായശ്ചിത്തം തതഃ പൂര്ണാം മൂര്ത്തിമാംസഘൃതാംസ്തിലാന്। വേദാദ്യൈര്ദ്വാദശാന്തേന കുമ്ഭേഷു ച പൃഥക് പൃഥക്

ശുദ്ധീകരണമായി, പൂർണ്ണമായ രൂപം, മാംസം, നെയ്യ്, എള്ള് എന്നിവ ചേർത്ത്, പന്ത്രണ്ടാം വേദമന്ത്രം കൊണ്ട് ഓരോ കലശത്തിലും വേർതിരിച്ച് നിറയ്ക്കണം.

പ്രാങമുഖസ്തു ഗുരുഃ കുര്യ്യാദഷ്ടദിക്ഷു വിലിപ്യ ച। മധ്യേ ചൈകാം ശിലാം കുമ്ഭം ന്യസേദേതാന് സുരാന് ക്രമാത്

ഗുരു കിഴക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്, എട്ട് ദിശകളും ചാർത്തി, നടുവിൽ ഒരു ശിലയും ഒരു കലശവും വെച്ച്, ഈ ദേവതകളെ യഥാക്രമം ആഹ്വാനിക്കണം.

പദ്മം ചൈവ മഹാപദ്മം മകരം കച്ഛപം തഥാ। കുമുദഞ്ച തഥാ നന്ദം പദ്മം ശങ്ഖഞ്ച പദ്മിനീമ്

പദ്മം, മഹാപദ്മം, മകരം, ആമ, കുമുദം, നന്ദൻ, പദ്മം, ശംഖം, പദ്മിനി എന്നിവ സ്ഥാപിക്കണം.

കുമ്ഭാന്ന ചാലയേത്തേഷു ന്യസേദഷ്ടേഷ്ടകാഃ ക്രമാത്। ഈശാനാന്താശ്ച പൂര്വ്വാദാവിഷ്ടകാം പ്രഥമം ന്യസേത്

കലശങ്ങൾ നീക്കരുത്; അവയിൽ എട്ട് ഇഷ്ടികകൾ യഥാക്രമം വെക്കണം; കിഴക്കേ ദിശയിൽ ഈശാനനു സമീപം ആദ്യ ഇഷ്ടിക സ്ഥാപിക്കണം.

ശക്തയോ വിമലാദ്യാസ്തു ഇഷ്ടകാനാന്തുക ദേവതാഃ। ന്യസനീയാ യഥായോഗം മധ്യേ ന്യസ്യാ ത്വനുഗ്രഹാ

വിമല തുടങ്ങിയ ശക്തികളും ഇഷ്ടികകളുടെ ദേവതകളും യോജിച്ചിട്ട് സ്ഥാപിക്കണം; നടുവിൽ അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന ദേവതയെ വെക്കണം.

അവ്യങ്ഗേ ചാക്ഷതേ പൂര്ണേ മുനേരങ്ഗിരസഃ സുതേ। ഇഷ്ടകേ ത്വം പ്രയച്ഛേഷ്ടം പ്രതിഷ്ഠാം കാരയാമ്യഹമ്

ദോഷമില്ലാത്ത, പൂർണ്ണമായ ഇഷ്ടികയിൽ, അംഗിരസിന്റെ പുത്രനു വേണ്ടി, ആഗ്രഹിച്ച വസ്തു സമർപ്പിച്ച്, 'ഞാൻ പ്രതിഷ്ഠ ചെയ്യുന്നു' എന്ന് ഉച്ചരിക്കണം.