അഗ്നിപുരാണമ്

അബ്രവീദ്രാവണം ക്രുദ്ധാ ന ത്വം രാജാ ന രക്ഷകഃ। ഖരാദിഹന്തൂ രാമസ്യ സീതാം ഭാര്യാം ഹരസ്വ ച

കോപത്തോടെ അവള്‍ രാവണനോട് പറഞ്ഞു: "നീ രാജാവും രക്ഷകനും അല്ല; ഇവിടെ വന്ന് രാമനെ കൊല്ലുകയും സീതയെ അവന്റെ ഭാര്യയെ പിടിച്ചുകൊള്ളുകയും ചെയ്യുക."

രാമലക്ഷ്മണരക്തസ്യ പാനാജ്ജീവാമി നാന്യഥാ। തഥേത്യാഹ ച തച്ഛ്രുത്വാ മാരീചം പ്രാഹ വൈ വ്രജ

"രാമനും ലക്ഷ്മണനും രക്തം കുടിച്ചാല്‍ മാത്രം ഞാന്‍ ജീവിക്കും, അതല്ലെങ്കില്‍ കഴിയില്ല." ഇത് കേട്ട രാവണന്‍ "ശരി" എന്നു പറഞ്ഞു, പിന്നെ മാരീചനോട്, "പോകൂ," എന്നു കല്പിച്ചു.

സ്വര്ണചിത്രമൃഗോ ഭൂത്വാ രാമലക്ഷ്മണകര്ഷകഃ। സീതാഗ്രേ താം ഹരിഷ്യാമി അന്യഥാ മരണം തവ

"സ്വര്‍ണ്ണപ്പൊന്നും പുള്ളിപ്പാടുകളും ഉള്ള ഒരു മാന്‍ ആയി മാറി രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും അകറ്റി കൊണ്ടുപോകുക; സീതയുടെ മുന്നില്‍ ഞാന്‍ അവളെ പിടിച്ചുകൊള്ളാം, അല്ലെങ്കില്‍ നിന്റെ മരണം ഉറപ്പാണ്."

മാരീചോ രാവണം പ്രാഹ രാമോ മൃത്യുര്ധനുര്ധരഃ। രാവണാദപി മര്ത്തവ്യം മര്ത്തവ്യം രാഘവാദപി

മാരീചന്‍ രാവണനോട് പറഞ്ഞു: "വില്ലാളിയായ രാമന്‍ തന്നെ മരണമാണ്; രാവണന്റെ കൈയില്‍ മരിക്കുന്നതിലും രാഘവന്റെ കൈയില്‍ മരിക്കേണ്ടി വരും."

അവശ്യം യദി മര്ത്തവ്യം വരം രാമോ ന രാവണഃ। ഇതി മത്വാ മൃഗോ ഭൂത്വാ സീതാഗ്രേ വ്യചരന്മുഹുഃ

"നിശ്ചയമായും മരിക്കേണ്ടി വരുമെങ്കില്‍ രാമന്റെ കൈയില്‍ ആയിരിക്കും നല്ലത്, രാവണന്റെതല്ല." ഇങ്ങനെ വിചാരിച്ച്, മാരീചന്‍ ഒരു മാന്‍ ആയി മാറി വീണ്ടും വീണ്ടും സീതയുടെ മുന്നില്‍ അലഞ്ഞു.

സീതയാ പ്രേരിതോ രാമഃ ശരേണാഥാവധീച്ച തമ്। മ്രിയമാണോ മൃഗഃ പ്രാഹ ഹാ സീതേ ലക്ഷ്മണേതി ച

സീതയുടെ പ്രേരണയോടെ രാമന്‍ അമ്പുകൊണ്ട് ആ മാനിനെ കൊല്ലുകയും, മരിക്കുമ്പോള്‍ ആ മാന്‍ "ഹാ സിതേ, ഹാ ലക്ഷ്മണ" എന്നു വിളിക്കുകയും ചെയ്തു.

സൌമിത്രിഃ സീതയോക്തോഽഥ വിരുദ്ധം രാമമാഗതഃ। രാവണോഽപ്യഹരത് സീതാം ഹത്വാ ഗൃധ്രം ജടായുഷമ്

അതിനുശേഷം സീതയുടെ അപേക്ഷപ്രകാരം സൗമിത്രി രാമന്റെ അടുക്കല്‍ ചെന്നു; അതേസമയം രാവണന്‍ കഴുകനായ ജടായുവിനെ കൊന്ന് സീതയെ പിടിച്ചെടുത്തു.

ജടായുഷാ സ ഭിന്നാങ്ഗഃ അങ്കേനാദായ ജാനകീമ്। ഗതോ ലങ്കാമശോകാഖ്യേ ധാരയാമാസ ചാബ്രവീത്

ജടായുവിന്റെ ആക്രമണത്തില്‍ അവന്റെ അവയവങ്ങള്‍ പരിക്കേറ്റെങ്കിലും, അവന്‍ ജനകിയെ മടിയില്‍ ഇരുത്തി, ലങ്കയിലേക്കു പോയി, അശോകവനത്തില്‍ അവളെ സൂക്ഷിച്ചു, അവളോട് പറഞ്ഞു.

ഭവ ഭാര്യ്യാ മമാഗ്ര്യാ ത്വം രാക്ഷസ്യോ രക്ഷ്യതാമിയമ് । രാമോ ഹത്വാ തു മാരീചം ദൃഷ്ട്വാ ലക്ഷ്മണമബ്രവീത്

"നീ എന്റെ പ്രധാന ഭാര്യയായിരിക്കണം; ഈ രാക്ഷസി നിന്നെ കാക്കട്ടെ." രാമന്‍ മാരീചനെ കൊല്ലുകയും, പിന്നെ ലക്ഷ്മണനെ കണ്ടു അവനോട് സംസാരിച്ചു.

മായാമൃഗോഽസൌ സൌമിത്രേ യഥാ ത്വമിഹ ചാഗതഃ । തഥാ സീതാ ഹൃതാ നൂനം നാപശ്യത് സ ഗതോഽഥ താമ്

സൗമിത്രി, അതൊരു മായാമൃഗമായിരുന്നു. നീ ഇവിടെ വന്നതുപോലെ തന്നെയാണ്. അങ്ങനെ സീതയെ വാസ്തവത്തിൽ അപഹരിക്കപ്പെട്ടു. അവൻ പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ അവളെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

ശുശോച വിലലാപാര്ത്തോ മാം ത്യക്ത്വാ ക്ക ഗതാസി വൈ। ലക്ഷ്മണാശ്വാസിതോ രാമോ മാര്ഗയാമാസ ജാനകീമ്

അവൻ ദുഃഖത്തോടെ കരഞ്ഞു, 'എവിടെ പോയി എന്നെ വിട്ട് നീ?' എന്ന് വിലപിച്ചു. ലക്ഷ്മണൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചതിനുശേഷം, രാമൻ ജാനകിയെ അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ദൃഷ്ട്വാ ജടായുസ്തം പ്രാഹ രാവണോ ഹൃതവാംശ്ച താമ്। മൃതോഽഥ സംസ്കൃതസ്തേന കബന്ധഞ്ചാവധീത്തതഃ

അവനെ കണ്ട ജടായു പറഞ്ഞു: 'രാവണൻ അവളെ കൊണ്ടുപോയി.' പിന്നെ ജടായു മരിച്ചപ്പോൾ രാമൻ അവനെ സംസ്‌കരിച്ചു. അതിനുശേഷം കബന്ധനെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.

നാരദ ഉവാച രാമഃ പസ്പാസരോ ഗത്വാ ശോചന് സ ശര്വരീം തതഃ। ഹനൂമതാ സ സൂഗ്നീവം മിത്രഞ്ചകാര ഹ

നാരദൻ പറഞ്ഞു: രാമൻ യാത്രതിരിച്ച് ദുഃഖത്തോടെ ആ രാത്രി കഴിച്ചു. പിന്നെ ഹനുമാനോടൊപ്പം സുഗ്രീവനെ സ്നേഹിതനാക്കി.

സപ്ത താലന് വിനിര്ഭിദ്യ ശരേണൈകേന പശ്യതഃ। പാദേന ദുന്ദുഭേഃ കായഞ്ചിക്ഷേപ ദശയോജനമ്

അവൻ ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് ഏഴു താളവൃക്ഷങ്ങൾ തുളച്ച്, കണ്മുന്നിൽ, കാൽകൊണ്ടു ദുണ്ടുഭിയുടെ ശരീരം പത്ത് യോജന ദൂരത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു.

തദ്രിപും ബാലിനം ഹത്വാ ഭ്രാതരം വൈരസാരിണമ്। കിഷ്കിന്ധാം കപിരജ്യഞ്ച രുമാന്താരാം സമര്പയത്

ശത്രുവായ ബാലിയെ, തന്റെ വൈരിയായ സഹോദരനെ, കൊല്ലുകയും കിഷ്കിന്ദയും കപിരാജ്യവും റുമയും സുഗ്രീവനു ഏൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഋഷ്യമൂകേഹരീശായകിഷ്കിന്ധേശോഽബ്രവീത്സച । സീതാം ത്വം പ്രാശ്യസേയദ്വത് തഥാ രാമ കരോമിതേ

ഋശ്യമൂകത്തിൽ താമസിക്കുന്ന കപിരാജാവും കിഷ്കിന്ദാധിപനുമായവൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ രാമനുവേണ്ടി ചെയ്യുന്നതുപോലെ, നീയും സീതയെ തിരിച്ചുപിടിക്കും.'

തഛ്രുത്വാ മാല്യവത്പൃഷ്ഠേ ചാതുര്മാസ്യം ചകാരസഃ। കിഷ്കിന്ധായാഞ്ച സുഗ്രീവോ യദാ നായാതി ദര്ശനമ്

ഇത് കേട്ടശേഷം, മാല്യവത് പർവ്വതത്തിൽ നാലുമാസ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു. കിഷ്കിന്ദയിൽ സുഗ്രീവൻ രാമനെ കാണാൻ വന്നില്ല.

തദാഽബ്രവീത്തം രാമോക്തം ലക്ഷമണോ വ്രജ രാഘവമ്। ന സ സങ്കുചിതഃ പന്ഥാ യേന ബാലീ ഹതോ ഗതഃ

അപ്പോൾ രാമൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ലക്ഷ്മണൻ പറഞ്ഞു: 'രാഘവനോടു പോകൂ; ബാലിയെ കൊല്ലപ്പെട്ട വഴി ഇനി തടസ്സമില്ല.'

സമയേ തിഷ്ഠ സുഗ്രീവ മാ ബാലിപഥമന്വഗഃ। സുഗ്രീവ ആഹ സംസക്തോ ഗതം കാലം ന ബുദ്ധവാന്

'സമയത്തെ പാലിക്കണം, സുഗ്രീവാ; ബാലിയുടെ വഴിപോലെയാവരുത്.' സുഗ്രീവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'എനിക്ക് സമയം കടന്നുപോയത് ശ്രദ്ധയിൽപെട്ടില്ല.'

ഇത്യുക്ത്വാ സ ഗതോ രാമം നത്വോവാച ഹരീശ്വരഃ। ആനീതാ വാനരാഃ സര്വേ സീതായാശ്ച ഗവേഷണേ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൻ രാമനോടു ചെന്നു, വന്ദിച്ചു, കപിരാജാവിനോടു പറഞ്ഞു: 'സീതയെ അന്വേഷിക്കാൻ എല്ലാ കുരങ്ങുകളെയും കൂട്ടിയിരിക്കുന്നു.'

ത്വന്മതാത് പ്രേഷയിഷ്യാമി വിചിന്വന്തു ച ജാനകീമ് । പൂര്വാദൌ മാസമായാന്തു മാസാദൂര്ധ്വം നിഹന്മി താന്

'എന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഞാൻ അവരെ അയക്കും; അവർ ജാനകിയെ അന്വേഷിക്കട്ടെ. ഒരു മാസത്തിനകം തിരികെ വരണം; അതിനപ്പുറം വരില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ അവരെ നശിപ്പിക്കും.'

ഇത്യുക്താ വാനരാഃ പൂര്വപശ്ചമോത്തരമാര്ഗഗാഃ। ജഗ്മൂ രാമം സസുഗ്രീവമപശയന്തസ്തു ജാനകീമ്

ഇങ്ങനെ നിർദ്ദേശം ലഭിച്ച കുരങ്ങുകൾ കിഴക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, വടക്ക് ദിശകളിൽ പോയി; രാമനും സുഗ്രീവനും കൂടെ യാത്ര ചെയ്തു, പക്ഷേ ജാനകിയെ കണ്ടെത്താനായില്ല.

രാമാങ്ഗുലീയം സംഗൃഹ്യ ഹനൂമാന് വാനരൈഃ സഹ। ദക്ഷിണേ മാഗയാമാസ സുപ്രഭായാ ഗുഹാന്തികേ

ഹനുമാൻ രാമന്റെ മുദ്രിക എടുത്ത്, കുരങ്ങുകളോടൊപ്പം, ദക്ഷിണദിശയിൽ സുപ്രഭയുടെ ഗുഹയ്ക്കടുത്ത് അന്വേഷിച്ചു.

മാസാദൂര്ധ്വഞ്ച വിന്യസ്താ അപശ്യന്തസ്തു ജാനകീമ്। ഊചുര്വൃഥാമരിഷ്യാമോ ജടായുര്ദ്ധന്യ ഏവ സഃ

ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞിട്ടും ജാനകിയെ കണ്ടില്ല. അവർ പറഞ്ഞു: 'നാം വെർത്ഥയായി മരിക്കും; ജടായു മാത്രമാണ് ഭാഗ്യവാൻ.'

സീതാര്ഥേ യോഽത്യജത് പ്രാണാന്രാവണേന ഹതോ രണേ। തച്ഛ്രു ത്വാ പ്രാഹ സമ്പാതിര്വിഹായ കപിഭക്ഷണമ്

സീതയ്ക്കുവേണ്ടി, യുദ്ധത്തിൽ രാവണൻകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചവൻ. ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, സമ്പാതി കുരങ്ങുകളെ ഭക്ഷ്യമായി ഉപേക്ഷിച്ചു സംസാരിച്ചു.

ഭ്രാതാഽസൌ മേ ജടായുര്വൈ മയോഡ്ഡീനോഽര്കമണ്ഡലമ്। അര്ക താപാദ്രക്ഷിതോഽഗാദ് ദഗ്ധപക്ഷോഽഹമഭ്രഗഃ

'ജടായു എന്റെ സഹോദരനാണ്; ഞാൻ സൂര്യന്റെ വട്ടത്തിലേക്ക് പറന്നു. സൂര്യന്റെ ചൂടിൽ നിന്ന് രക്ഷപെട്ട് പോയപ്പോൾ എന്റെ ചിറകുകൾ കത്തിപ്പോയി, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വീണു.'

രാമവാര്ത്താശ്രവാത് പക്ഷൌ ജാതൌ ഭൂയോഽഥ ജാനകീമ്। പശ്യാമ്യശോകവനികാഗതാം ലങ്കാഗതാം കില

രാമന്റെ വാർത്തകൾ കേട്ടതോടെ എന്റെ ചിറകുകൾ വീണ്ടും വളർന്നു; ഇപ്പോൾ ഞാൻ ജാനകിയെ കാണുന്നു, അവൾ അശോകവനത്തിൽ ലങ്കയിൽ തന്നെയാണ്.

ശതയോജനചവിശ്തീര്ണേ ലവണാബ്ധൌ ത്രികൂടകേ। ജ്ഞാത്വാ രാമം സസുഗ്രീവം വാനരാഃ കഥയന്തു വൈ

നൂറു യോജനവ്യാപകമായ ഉപ്പു കടലിൽ ത്രികൂടപർവതത്തിൽ, രാമനും സുഗ്രീവനും ആരാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന വാനരങ്ങൾ അവരെക്കുറിച്ച് പറയട്ടെ.

നാരദ ഉവാച സമ്പാതിവചനം ശ്രുത്വാ ഹനുമാനങ്ഗദാദയഃ। അബ്ധിം ദൃഷ്ട്വാഽബ്രുവംസ്തേഽബ്ധിം ലങ്ഘയേത കോ നു ജീവയേത്

നാരദൻ പറഞ്ഞു: സമ്പാതിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ഹനുമാനും അങ്കദനും മറ്റു വാനരങ്ങളും ആ കടൽ കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു: 'ഈ വലിയ കടൽ ആരാണ് കടന്ന് ജീവൻ രക്ഷിക്കാനാവുക?''