അഗ്നിപുരാണമ്

കനിഷ്ഠേനൈവ തത് പുണ്യം പ്രാപ്നോത്യധനവാന്നരഃ। സമുത്പാദ്യ ധനം കൃത്വാ സ്വല്പേനാപി സുരാലയമ്

കുറഞ്ഞതായാലും, ധനമുള്ളവൻ ആ പുണ്യം നേടും; ധനം സമ്പാദിച്ചാൽ, കുറച്ച് പോലും ദൈവാലയം പണിയണം.

കാരയിത്വാ ഹരേഃ പുണ്യം സമ്പ്രാപ്നോത്യധികം വരമ്। ലക്ഷേണാഥ സഹസ്നേണ ശതേനാര്ദ്ധേന വാ ഹരേഃ

ഹരിക്ക് ക്ഷേത്രം പണിയുമ്പോൾ കൂടുതൽ വലിയ പുണ്യം ലഭിക്കും; ഒരു ലക്ഷമോ ആയിരമോ നൂറോ അർദ്ധം പോലും ഹരിക്ക് സമർപ്പിച്ചാൽ—

കാരയന് ഭബനം യാതി യത്രാസ്തേ ഗരുഡധ്വജഃ। ബാല്യേ തു ക്രീഡമാനാ യേ പാംശുഭിര്ഭവനം ഹരേഃ

വീട് പണിയുന്നവൻ ഗരുഡധ്വജനായ ഹരി വസിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തും; കുട്ടികൾ കളിക്കുമ്പോൾ പോലും മണലാൽ ഹരിക്ക് വീട് പണിച്ചാൽ—

വാസുദേവസ്യ കുര്വ്വന്തി തേപി തല്ലോകഗാമിനഃ। തീര്ഥേ ചായതനേ പുണ്യേ സിദ്ധക്ഷേത്രേ തഥാഷ്ടമേ

വാസുദേവനു വേണ്ടി പണിയുന്നവരും അവന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു; തീർത്ഥത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ, പുണ്യഭൂമിയിൽ, അതുപോലെ അഷ്ടമസ്ഥലത്തും—

കര്ത്തുരായതന വിഷ്ണോര്യഥോക്താത് ത്രിഗുണം ഫലമ്। ബന്ധൂകപുഷ്പവിന്യാസൈഃ സുധാപങ്കേന വൈഷ്ണവമ്

വിഷ്ണുവിന്റെ ക്ഷേത്രം നിർമിച്ചവൻ, പറഞ്ഞതുപോലെ, മൂന്നു മടങ്ങ് ഫലം നേടുന്നു; ബന്ദൂകപൂവ് കൊണ്ടും മധുരമായ മണ്ണുകൊണ്ടും വൈഷ്ണവക്ഷേത്രം അലങ്കരിച്ചാൽ—

യേ വിലിമ്പന്തി ഭവനം തേ യാന്തി ഭഗവത്‌പുരമ്। പതിതം പതഭാനന്തു തഥാര്ദ്ധപതിതം നരഃ

അങ്ങനെ വീട് പൂശുന്നവർ ഭഗവാന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; വീട് തകർന്നുപോയാലും അർദ്ധം തകർന്നാലും അതുപോലെ—

സമുദ്ധത്യ ഹരേര്ദ്ധാമ പ്രാപ്നോതി ദ്വിഗുണം ഫലമ്। പതിതസ്യ തു യഃ കര്ത്താ പതിതസ്യ ച രക്ഷിതാ

ഹരിയുടെ ക്ഷേത്രം പുനർനിർമ്മിച്ചാൽ ഇരട്ടപുണ്യം ലഭിക്കും; തകർന്നതിനെ പുനർനിർമ്മിക്കുന്നവനും തകർന്നുപോകുന്നത് സംരക്ഷിക്കുന്നവനും.

വിഷ്ണോരായതനസ്യേഹ സ നരോ വിഷ്ണുലോകഭാക്। ഇഷ്ടകാനിചയസ്തിഷ്ഠേദ് യാവദായതനേ ഹരേഃ

ഇവിടെ, വിഷ്ണുവിന്റെ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ച മനുഷ്യന്‍ ഹരിയുടെ ആയതനത്തില്‍ ഇഷ്ടകകള്‍ നിലനില്‍ക്കുന്ന കാലം മുഴുവന്‍ വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കും.

സകുലസ്തസ്യ വൈ കര്ത്താ വിഷ്ണുലോകേ മഹീയതേ। സ ഏവ പുണ്യവാന് പൂജ്യ ഇഹ ലോകേ പരത്ര ച

അത് നിര്‍മ്മിക്കുന്നവനും അവന്റെ കുടുംബവും വിഷ്ണുലോകത്തില്‍ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും അവന്‍ തന്നെയാണ് പുണ്യവാനും ആരാധനാര്‍ഹനും.

കൃഷ്ണസ്യ വാസുദേവസ്യ യഃ കാരയതി കേതനമ്। ജാതഃസ ഏവ സുകൃതീ കുലന്തേനൈവ പാവിതമ്

വാസുദേവപുത്രനായ കൃഷ്ണനു വേണ്ടി ആരെങ്കിലും ക്ഷേത്രം പണിയിച്ചാല്‍, അവന്‍ നല്ല പ്രവര്‍ത്തികളില്‍ ജനിക്കുന്നു; അവന്റെ മുഴുവന്‍ കുടുംബവും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

വിഷ്ണുരുദ്രാര്കദേവ്യാദേര്ഗൃഹകര്ത്താ സ കീര്ത്തിഭാക്। കിം തസ്യ വിത്തനിചയൈര്മൂഢസ്യ പരിരക്ഷിണഃ

വിഷ്ണു, രുദ്രന്‍, സൂര്യന്‍, ദേവി എന്നിവര്ക്ക് വീടുകള്‍ പണിയുന്നവന്‍ പ്രശസ്തനാകുന്നു. സമ്പത്ത് കൂട്ടി വെച്ച് അതു കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്ന മണ്ടന്മാര്‍ക്ക് അതില്‍ എന്ത് പ്രയോജനം?

ദുഃ ഖാര്ജ്ജിതൈര്യഃ കൃഷ്ണസ്യ ന കാരയതി കേതനമ്। നോപഭോഗ്യം ധനം യസ്യ പിതൃവിപ്രദിവൌകസാമ്

കഷ്ടപെട്ടു സമ്പാദിച്ച സമ്പത്ത് ഉണ്ടെങ്കിലും, കൃഷ്ണനു വേണ്ടി ക്ഷേത്രം പണിയാത്തവന്റെ ധനം പിതാക്കന്മാര്‍ക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാര്‍ക്കും ദേവന്മാര്‍ക്കും അനുഭവിക്കാനാവില്ല.

നോപഭോഗായ ബന്ധൂനാം വ്യര്ഥസ്തസ്യ ധനാഗമഃ। യഥാ ധ്രുവോ നൃണാം മൃത്യുര്വിത്തനാശസ്തഥാ ധ്രുവഃ

അവന്റെ ബന്ധുക്കള്‍ക്കും ആ സമ്പത്ത് അനുഭവിക്കാനാവില്ല; സമ്പത്ത് സമ്പാദിച്ചത് വെറുതെ. മനുഷ്യന് മരണവും സമ്പത്തിന്റെ നാശവും ഉറപ്പാണ്.

മൂഢസ്തത്രാഽനുബധ്നാതി ജീവിതേഥ ചലേ ധനേ। യദാ വിത്തം ന ദാനായ നോപഭോഗായ ദേഹിനാമ്

മണ്ടന്‍ ജീവനും സ്ഥിരമല്ലാത്ത സമ്പത്തും പിടിച്ചു നില്‍ക്കുന്നു; ആ സമ്പത്ത് ദാനം ചെയ്യുകയോ, ജിവന്മാര്‍ അനുഭവിക്കുകയോ ചെയ്യാത്തപ്പോള്‍.

നാപി കീര്ത്യൈ ന ധര്മാര്ഥം തസ്യ സ്വാമ്യേഥ കോ ഗുണഃ। തസ്മാദ്വിത്തം സമാസാദ്യ ദൈവാദ്വാ പൌരുഷാദഥ

പ്രശസ്തിക്കും ധര്‍മ്മത്തിനും വേണ്ടിയല്ല; അത്തരത്തില്‍ ഉടമസ്ഥതയ്ക്ക് എന്ത് ഗുണം? അതുകൊണ്ട്, ദൈവാനുഗ്രഹത്താലോ പരിശ്രമത്താലോ സമ്പത്ത് ലഭിച്ചാല്‍—

ദദ്യാത് സമ്യഗ് ദ്വിജാഗ്രഥേഭ്യഃ കീര്ത്തനാനി ച കാരയേത്। ദാനേഭ്യസ്ചാധികം യസ്മാത് കീര്ത്തനേഭ്യോ വരം യതഃ

യോഗ്യരായ ബ്രാഹ്മണന്മാര്ക്ക് ശരിയായി ദാനം ചെയ്യണം; ക്ഷേത്രങ്ങളും പണിയിക്കണം. ദാനങ്ങളില്‍ ക്ഷേത്രനിര്‍മ്മാണം ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം, കാരണം അതിന് കൂടുതലാണ് മഹത്വം.

അതസ്തത്‌കാരയേദ്ധീമാന് വിഷ്ണ്വാദേര്മ്മന്ദിരാദികമ്। വിനിവേശ്യ ഹരേര്ദ്ധാമ ഭക്തിമദ്ഭിര്ന്നരോത്തമൈഃ

അതിനാല്‍, വിവേകമുള്ളവര്‍ വിഷ്ണുവിനും മറ്റുള്ള ദേവന്മാര്‍ക്കും ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ പണിയണം; ഭക്തിയുള്ള ഉത്തമന്മാരെ ചേര്‍ത്തു ഹരിയുടെ വാസസ്ഥലം സ്ഥാപിക്കണം.

നിവേശിതം ഭവേത് കൃത്സ്നം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്। ഭൂതം ഭവ്യം ഭവിഷ്യഞ്ച സ്ഥൂലം സൂക്ഷ്മം തഥേതരത്

അത് സ്ഥാപിക്കുമ്പോള്‍ മൂന്നു ലോകവും, ചലനശീലികളെയും അചലങ്ങളെയും, ഭൂതകാലം, വര്‍ത്തമാനകാലം, ഭാവികാലം, സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവും എല്ലാം ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നു.

ആബ്രഹ്മസ്തമ്ബപര്യ്യന്തം സര്വ്വം വിഷ്ണോഃ സമുദ്ഭവമ്। തസ്യ ദേവാദിദേവസ്യ സര്വഗസ്യ മഹാത്മനഃ

ബ്രഹ്മാവില്‍ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ എല്ലാം വിഷ്ണുവില്‍ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്; ദേവാദിദേവനായ, എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മഹാത്മാവായ അവനില്‍ നിന്നാണ്.

നിവേശ്യ ഭവനം വിഷ്ണോര്ന്ന ഭൂയോ ഭുവി ജായതേ। യഥാ വിഷ്ണോര്ദ്ധാമകൃതൌ ഫലം തദ്വദ്ദിവൌകസാമ്

വിഷ്ണുവിന് ഭവനം പണിതാല്‍, വീണ്ടും ഭൂമിയില്‍ ജനിക്കേണ്ടി വരില്ല; വിഷ്ണുവിന് ക്ഷേത്രം പണിയുന്നതിന് ലഭിക്കുന്ന ഫലം ദേവന്മാര്‍ക്കുമാണ്.

ശിവബ്രഹ്മാര്ക്കവിധ്നേശചണ്ഡീലക്ഷഗ്യാദികാത്മനാമ്। ദേവാലയകൃതേഃ പുണ്യം പ്രതിമാകരണേധികമ്

ശിവന്‍, ബ്രഹ്മാവ്, സൂര്യന്‍, വിശ്വകര്‍മ്മ, ചണ്ഡിക, ലക്ഷ്മി എന്നിവര്ക്ക് ക്ഷേത്രം പണിയുന്നതിന് ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം പ്രതിമ നിര്‍മ്മാണത്തേക്കാള്‍ കൂടുതലാണ്.

പ്രതിമാസ്ഥാപനേ യാഗേ ഫലസ്യാന്തോ ന വിദ്യതേ। മൃണ്മയാദ്ദാരുജേ പുണ്യം ദാരുജാദിഷ്ടകാഭവേ

പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കുകയും യാഗം നടത്തുകയും ചെയ്താല്‍ ഫലത്തിന് അന്തമില്ല; മണ്ണ് പ്രതിമയേക്കാള്‍ മരത്തില്‍ നിര്‍മ്മിച്ചാല്‍ കൂടുതല്‍ പുണ്യമാണ്, അതുപോലെ ഇഷ്ടകയിലും.

ഇഷ്ടകോത്ഥാച്ഛൈലജേ സ്യാദ്ധേമാദേരധികം ഫലമ്। സപ്തജമന്മകൃതം പാപം പ്രാപമ്ഭാദേവ നശ്യതി

ഇഷ്ടകയില്‍ നിന്നുള്ള പ്രതിമയേക്കാള്‍ കല്ലില്‍ നിര്‍മ്മിച്ചാല്‍ കൂടുതല്‍ ഫലം; അതിലും പൊന്നില്‍ നിര്‍മ്മിച്ചാല്‍ അത്യധികം. ഇതിലൂടെ ഏഴു ജന്മത്തിലെ പാപങ്ങള്‍ ഒറ്റയടിക്ക് നശിക്കും.

ദേവാലയസ്യ സ്വര്ഗീ സ്യാന്നരകം ന സ ഗച്ഛതി। കുലാനാം ശതമുദ്ധൃത്യ വിഷ്ണുലോകം നയേന്നരഃ

ദേവാലയം പണിയുന്നവന്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗം പ്രാപിക്കും, നരകത്തിലേയ്ക്ക് പോകില്ല; അവന്‍ നൂറ് കുടുംബങ്ങളെ ഉദ്ധരിച്ച് വിഷ്ണുലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും.

യമോ യമഭടാനാഹ ദേവമന്ദിരകാരിണഃ। യമ ഉവാച പ്രതിമാപൂജാദികൃതോ നാനേയാ നരകം നരാഃ

യമന്‍ തന്റെ ഭടന്മാരോടു പറഞ്ഞു: ദേവന്മാര്‍ക്കായി ക്ഷേത്രം പണിയുന്നവര്‍ പ്രതിമാപൂജയും മറ്റും ചെയ്തിട്ടുള്ളവര്‍ നരകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നില്ല.

ദേവാലയാദ്യകര്ത്താര ആനേയസ്തേ തു ഗോചരേ വിചരധ്വം യഥാന്യായന്നിയോഗോ മമ പാല്യതാമ്

ദേവാലയങ്ങളുടെയും ഇത്തരത്തിലുള്ള സ്ഥലങ്ങളുടെയും മേൽനോട്ടക്കാരെ നിങ്ങളുടെയടുത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരിക. അവരെ ശരിയായ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ അനുവദിക്കണം. എന്റെ ആജ്ഞ കർശനമായി പാലിക്കപ്പെടണം.

നാഝാഭങ്ഗം കരിഷ്യന്തി ഭവതാം ജന്തവഃ ക്കചിത്। കേവലം യേ ജഗത്താതമനന്തം സമുപാശ്രിതാഃ

നിങ്ങളുടെ അധികാരത്തിൽ ഉള്ള ജീവികൾ ഒരിക്കലും അവരുടെ വ്രതങ്ങൾ ലംഘിക്കില്ല, ലോകനാഥനായ അനന്തനിൽ പൂർണ്ണമായി ആശ്രയിച്ചവരെ ഒഴികെ.

ഭവദ്ഭിഃ പരിഹര്ത്തവ്യാസ്തേഷാം നാത്രാസ്തി സംസ്ഥിതിഃ। യേച ഭാഗവതാ ലോകേ തച്ചിത്താസ്തത്‌പരായമാഃ

അവരെ നിങ്ങൾ ഒഴിവാക്കണം; ഇവർക്കിവിടെ അധികാരമില്ല. ലോകത്തിൽ ഭഗവാനിൽ ഭക്തിയോടെ മനസ്സു നിർത്തി, അവനെയാണ് പരമലക്ഷ്യമായി കരുതുന്നവരും ഇതിൽപ്പെടുന്നു.

പൂജയന്തി സദാ വിഷ്ണും തേ വസ്ത്യാജ്യാഃ സുദൂരതഃ। യസ്തിഷ്ഠന് പ്രസ്വപന് ഗച്ഛന്നുത്തിഷ്ഠന് സ്ഖലിതേ സ്ഥിതേ

എപ്പോഴും വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കുന്നവരെ നിങ്ങൾ വളരെ ദൂരത്ത് നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കണം; അവർ നിൽക്കുമ്പോഴും, ഉറങ്ങുമ്പോഴും, നടക്കുമ്പോഴും, എഴുന്നേൽക്കുമ്പോഴും, ഇടറുമ്പോഴും, നില്ക്കുമ്പോഴും.