അഗ്നിപുരാണമ്

സങ്ഘാതഞ്ച സകാകോലം കുദ്മലം പൂതിമൃത്തികം । ലോഹശങ്കുമൃജീഷഞ്ച പ്രധാനം ശാല്മലീം നദീമ് ।। ൩൭൧.

സംഘാതം, സകാകോലം, കുട്മലം, പൂതിമൃട്ടിക, ലോഹശങ്കു, മൃജീഷ, പ്രധാനമായ ശാൽമലി, നദി എന്നിവയും നരകങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

നരകാന് വിദ്ധി കോടീശനാഗാന്വൈ ഘോരദര്ശനാന് । പാത്യന്തേ പാപകര്മ്മാണ ഏകൈകസ്മിന്ബഹുഷ്വപി ।। ൩൭൧.

ഈ നരകങ്ങൾ അനവധി കോടികളാണ്, കാണുമ്പോൾ തന്നെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവ. പാപികൾ പലപ്പോഴും ഒരേ സമയം പല നരകങ്ങളിലും തള്ളപ്പെടുന്നു.

മാര്ജാരോലൂകഗോമായുഗൃധ്രാദിവദനാശ്ച തേ । തൈലദ്രോണ്യാം നരം ക്ഷിപ്ത്വാ ജ്വാലയന്തി ഹുതാശനം ।। ൩൭൧.

പൂച്ച, ആന്ത്, നായ്, കഴുകൻ തുടങ്ങിയ മുഖങ്ങളുള്ളവർ, മനുഷ്യനെ എണ്ണക്കടവിൽ ഇട്ടു, അതിന് കീഴിൽ തീ കൊളുത്തുന്നു.

അമ്ബരീഷേഷു ചൈവാന്യാംസ്താമ്രപാത്രേഷു ചാപരാന് । അയഃപാത്രേഷു ചൈവാന്യാന് ബകഹുവഹ്നികണേഷു ച ।। ൩൭൧.

ചിലരെ താമ്രപാത്രങ്ങളിൽ, മറ്റുള്ളവരെ ഇരുമ്പുപാത്രങ്ങളിൽ, മറ്റൊരുവരെ കഞ്ചാവുപാത്രങ്ങളിലും കത്തുന്ന ചാരത്തിലും ഇടുന്നു.

ശൂലാഗ്രാരോപിതാശ്ചാന്യേ ഛിദ്യന്തേ നരകേഽപരേ । താഡ്യന്തേ ച കശാഭിസ്തു ഭോജ്യന്തേ ചാപ്യയോഗുड़ാന് ।। ൩൭൧.

ചിലരെ കൂർത്ത കുന്തത്തിന്റെ മുകളിൽ കയറ്റുന്നു, മറ്റുള്ളവരെ നരകത്തിൽ വെട്ടിത്തുറക്കുന്നു. ചിലരെ ചവിട്ടുകൊണ്ടു അടിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവരെ ഇരുമ്പ് ചുണ്ടുള്ളവർ തിന്നുന്നു.

യമദൂതൈര്നരാഃ പാംശൂന്വിഷ്ഠാരക്തകഫാദികാന് । തപ്തം മദ്യം പായയന്തി പാടയന്തി പാടയന്തി പുനര്നരാന് ।। ൩൭൧.

യമദൂതന്മാർ മനുഷ്യരെ മണൽ, മല, രക്തം, കഫം, ഉരുകിയ മദ്യം എന്നിവ കുടിപ്പിക്കുന്നു; അവരെ വീണ്ടും വീണ്ടും കീറിത്തുറക്കുന്നു.

യന്ത്രേഷു പീഡയന്തി സ്മ ഭക്ഷ്യന്തേ വായസാദിഭിഃ । തൈലേനോഷ്ണേന സിച്യന്തേ ഛിദ്യന്തേ നൈകധാ ശിരഃ ।। ൩൭൧.

അവരെ യന്ത്രങ്ങളിൽ പീഡിപ്പിക്കുന്നു, കാക്കകളും മറ്റും തിന്നുന്നു; ചൂടുള്ള എണ്ണ ഒഴിക്കുന്നു, തല പലവിധത്തിൽ വെട്ടിത്തുറക്കുന്നു.

ഹാ താതേതി ക്രന്ദമാനാഃ സ്വകന്നന്ദന്തി കര്മ്മ തേ । മഹാപാതകജാന്ഘോരാന്നരകാന്പ്രാപ്യ ഗര്ഹിതാന് ।। ൩൭൧.

'അയ്യോ അച്ഛാ' എന്ന് നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് അവർ കരയുന്നു, പക്ഷേ അവരുടെ തന്നെ കർമ്മങ്ങൾ അവരെ പരിഹസിക്കുന്നു; മഹാപാപങ്ങൾ മൂലം ലഭിച്ച ഈ ഭയാനകവും നിന്ദ്യവുമായ നരകങ്ങളിൽ അവർ വീണുപോകുന്നു.

കര്മ്മക്ഷയാത്പ്രജായന്തേ മഹാപാതകിനസ്ത്വിഹ । മൃഗശ്വശൂകരോഷ്ട്രാണാം ബ്രഹ്മഹാ യോനിമൃച്ഛതി ।। ൩൭൧.

കർമ്മം തീർന്നാൽ മഹാപാതകികൾ ഇവിടെയെത്തി ജനിക്കുന്നു; ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തവൻ മാൻ, കുതിര, പന്നി, ഒട്ടകം എന്നിവയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.

ഖരപുക്കശമ്ലേച്ഛാനാം മദ്യപഃ സ്വര്ണഹാര്യ്യംപി । കൃമികീടപതങ്ഗത്വം ഗുരുഗസ്തൃണഗുല്മതാം ।। ൩൭൧.

കഠിനരും പുറന്തള്ളപ്പെട്ടവരും വിദേശികളുമായവരിൽ മദ്യം കുടിക്കുന്നവരും പൊന്നു മോഷ്ടിക്കുന്നവരും കീറ്റുകളായോ പുഴുക്കളായോ ചിറകുള്ള പുഴുക്കളായോ ജനിക്കും; ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കുന്നവർ പുല്ലായോ കുറ്റിച്ചെടിയായോ ജനിക്കും.

ബ്രഹ്മഹാ ക്ഷയരോഗീ സ്യാത് സുരാപഃ ശ്യാവദന്തകഃ । സ്വര്ണഹാരീ തു കുനഖീ ദുശ്ചര്മ്മാ ഗുരുതല്പഗഃ ।। ൩൭൧.

ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലുന്നവൻ ക്ഷയരോഗം ബാധിച്ചവനായി ജനിക്കും; മദ്യം കുടിക്കുന്നവന് കറുത്ത പല്ലുകളും പൊൻ മോഷ്ടാവിന് വളഞ്ഞ നഖങ്ങളും ദോഷമുള്ള ചർമ്മവും ഉണ്ടാകും; ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിച്ചവനും ഇങ്ങനെ തന്നെ ദോഷങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.

യോ യേന സംസ്പൃശത്യേഷാം സ തല്ലിഹ്ഗോഽഭിജായതേ । അന്നഹര്താ മായാവീ സ്യാമ്മൂകോ വാഗപഹാരകഃ ।। ൩൭൧.

ഇവരുമായി സമ്പർക്കം വരുന്നവൻ ആ ദോഷം തന്നെ ഏറ്റെടുക്കും; അന്നം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ വഞ്ചകനായോ മൗനനായോ സംസാരശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടവനായോ ജനിക്കും.

ധാന്യം ഹൃത്വാഽതിരിക്താങ്ഗഃ പിശുനഃ പൂതിനാസികഃ । തൈലഹൃത്തൈലപായീ സ്യാത് പൂതിവക്ത്രസ്തു സൂചകഃ ।। ൩൭൧.

ധാന്യം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ അധിക അവയവങ്ങളോടുകൂടി, അപവാദം പറയുന്നവനായി, ദുർഗന്ധം വരുന്ന മൂക്കോടുകൂടി ജനിക്കും; എണ്ണ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ എണ്ണ കുടിക്കുന്നവനായി ജനിക്കും; രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നവന് വായിൽ ദുർഗന്ധം ഉണ്ടാകും.

പരസ്യ യോഷിതം ഹൃത്വാ ബ്രഹ്മസ്വമപഹൃത്യ ച । അരണ്യേ നിര്ജനേ ദേശേ ജായതേ ബ്രഹ്മരാക്ഷസഃ ।। ൩൭൧.

മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെയോ ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്തോ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ കാട്ടിൽ ആളില്ലാത്ത ഇടങ്ങളിൽ ബ്രഹ്മരാക്ഷസനായി ജനിക്കും.

രത്നഹാരീ ഹീനജാതിര്ഗന്ധാന് ഛുഛുന്ദരീ ശുഭാന് । പത്രം ശാകം ശിഖീ ഹൃത്വാ മുഖരോ ധാന്യഹാരകഃ ।। ൩൭൧.

രത്നം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ താഴ്ന്ന ജാതിയിൽ ജനിക്കും; സുഗന്ധം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ എലിയായി; ഇലകളും പച്ചക്കറികളും മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ മയിൽ ആയി; ധാന്യം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ വളരെയധികം സംസാരിക്കുന്നവനായി ജനിക്കും.

അജഃ പശുംപയഃ കാകോ യാനമുഷ്ട്രഃ ഫലം കപിഃ । മധു ദംശഃ ഫലം ഗൃധ്രോ ഗൃഹകാക ഉപസ്കരം ।। ൩൭൧.

ആട് പശുവിനെ മോഷ്ടിക്കുന്നു; കാക്ക വാഹനങ്ങൾ; കുരങ്ങൻ പഴം; തേനീച്ച തേൻ; കഴുകൻ പഴം; വീടുകാക്ക ഉപകരണങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കുന്നു.

ശ്വിത്രീ വസ്ത്രം സാരസഞ്ച ഝില്ലീ ലവണഹാരകഃ । ഉക്ത ആധ്യാത്മികസ്താപഃ ശത്രാദ്യൈരാധിഭൌതികഃ ।। ൩൭൧.

വസ്‌ത്രം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ശ്വിത്രരോഗിയായ്; സാരസം അരി മോഷ്ടിക്കുന്നു; ജില്ലി ഉപ്പ് മോഷ്ടിക്കുന്നു. ഇതുവരെ പറഞ്ഞതെല്ലാം ആത്മാവിനെ ബാധിക്കുന്ന ദുഃഖമാണ്; ശത്രുക്കളും മറ്റുള്ളവരും ഉണ്ടാക്കുന്ന ദുഃഖം ഭൗതികദുഃഖം എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.

ഗ്രഹാഗ്നിദേവപീड़ാദ്യൈരാധിദൈവിക ഈരിതഃ । ത്രിധാ താപം ഹി സംസാരം ജ്ഞാനയോഗാദ്വിനാശയേത് ൩൭൧.

ഗ്രഹങ്ങൾ, അഗ്‌നി, ദേവതകൾ തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടാക്കുന്ന ദുഃഖം ദൈവികദുഃഖം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ലോകത്തിലെ മൂന്ന് തരത്തിലുള്ള ദുഃഖങ്ങളും ജ്ഞാനവും യോഗവും കൊണ്ട് നീക്കണം.

അഗ്നിരുവാച സംസാരതാപമുക്ത്യര്ഥം വക്ഷ്യാമ്യഽഷ്ടാങ്ഗയോഗകം । ബ്രഹ്മപ്രകാശകം ജ്ഞാനം യോഗസ്തത്രൈകചിത്തതാ ।। ൩൭൨.

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ജന്മദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാൻ എട്ടു ഭാഗങ്ങളുള്ള യോഗം ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം; ബ്രഹ്മത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ജ്ഞാനം, മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കുന്ന യോഗം ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ചിത്തവൃത്തിനിരോധശ്യ ജീവബ്രഹ്മാത്മനോഃ പരഃ । അഹിസാ സത്യമസ്തേയം ബ്രഹ്മചര്യ്യാപരിഗ്രഹൌ ।। ൩൭൨.

മനസ്സിന്റെ വികാരങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ആത്മാവും ബ്രഹ്മവും ഒന്നാകുന്നതിന്റെ പരമാവസ്ഥയാണ്; അഹിംസ, സത്യവാദം, മോഷ്ടിക്കാതിരിക്കുക, ബ്രഹ്മചര്യം, സ്വത്ത് ആഗ്രഹിക്കാതിരിക്കുക എന്നിവയാണ് ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ.

യമാഃ പഞ്ച സ്മൃതാ വിപ്ര നിയമാദ്‌ഭുക്തിമുക്തിദാഃ । ശൌചം സന്തോഷതപസീ സ്വാധ്യായേശ്വരപൂജനേ ।। ൩൭൨.

ഈ അഞ്ചു കാര്യങ്ങൾ യമങ്ങൾ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്, ജ്ഞാനിയേ; ഇവ പാലിച്ചാൽ ഭോഗവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും. ശുദ്ധി, സന്തോഷം, തപസ്സ്, സ്വാധ്യായം, ദൈവാരാധന — ഇതാണ് നിയമങ്ങൾ.

ഭൂതാപീड़ാ ഹ്യഹിംസാ സ്യാദഹിംസാ ധര്മ്മ ഉത്തമഃ । യഥാ ഗജപദേഽന്യാനി പദാനി പഥഗാമിനാം ।। ൩൭൨.

ഭൂതങ്ങളെ ദുഃഖിപ്പിക്കാതിരിക്കുക അഹിംസയാണ്; അഹിംസയാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ധർമ്മം. എങ്ങനെ ആനയുടെ കാൽപ്പാടുകൾ വഴി നടക്കുന്ന മറ്റു മൃഗങ്ങളുടെ പാടുകൾ മറയ്ക്കുന്നുവോ, അങ്ങനെ തന്നെ.

ഏവം സര്വമഹിംസായാം ധര്മ്മാര്ഥമഭിധീയതേ । ഉദ്വേഗജനനം ഹിംസാ സന്താപകരണന്തഥാ ।। ൩൭൨.

അങ്ങനെ തന്നെ, അഹിംസയിൽ എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; ഹിംസ ദുഃഖവും വേദനയും ഉണ്ടാക്കുന്നു.

രുക്കൃതിഃ ശോനിതകൃതിഃ പൈശുന്യകരണന്തഥാ । ഹിതസ്യാതിനിഷേധശ്ച മര്മോദ്‌ഘാടനമേവ ച ।। ൩൭൨.

അടിക്കുക, രക്തം ചൊരിയിക്കുക, അപവാദം പറയുക, നല്ലതിനെ അതിരുകടന്ന വിലക്കുക, പ്രധാന അവയവങ്ങൾക്ക് ദോഷം ചെയ്യുക — ഇതൊക്കെയാണ് ഹിംസയുടെ രൂപങ്ങൾ.

സുഖാപഹ്നുതിഃ സംരോധോ ബധോ ദശവിധാ ച സാ । യദ്‌ഭൂതഹിതമത്യന്തം വചഃ സത്യസ്യ ലക്ഷണം ।। ൩൭൨.

സന്തോഷം മറയ്ക്കുക, തടയുക, ബന്ധനം ചെയ്യുക — ഇതൊക്കെ ഹിംസയുടെ പത്ത് രൂപങ്ങളാണ്. സത്യത്തിന്റെ ലക്ഷണം, ജീവികൾക്ക് ഏറ്റവും ഉപകാരപ്രദമായത് സംസാരിക്കുകയാണ്.

സത്യം ബ്രൂയാത്പ്രിയം ബ്രൂയാന്ന ബ്രൂയാത്സത്യമപ്രിയം । പ്രിയഞ്ച നാനൃതം ബ്രൂയാദേഷ ധര്മ്മഃ സനാതനഃ ।। ൩൭൨.

സത്യം പറയണം, മനോഹരമായതും പറയണം; എന്നാൽ സത്യം പറഞ്ഞാലും അത് ദുഃഖം ഉണ്ടാക്കുന്നതായിരിക്കരുത്; മനോഹരമായതാണെന്നു പറഞ്ഞ് അസത്യം പറയരുത് — ഇതാണ് ശാശ്വതധർമ്മം.

മൈഥുനസ്യ പരിത്യാഗോ ബ്രഹ്മചര്യ്യന്തദഷ്ടധാ । സ്മരണാം കീര്ത്തനം കേലിഃ പ്രേക്ഷണം ഗുഹ്യഭാഷണം ।। ൩൭൨.

മൈഥുനത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുന്നതാണ് ബ്രഹ്മചര്യം, അതിന് എട്ട് രൂപങ്ങൾ ഉണ്ട്: ഓർക്കുക, സ്തുതിക്കുക, കളിക്കുക, നോക്കുക, രഹസ്യമായി സംസാരിക്കുക —

സങ്കല്പോഽധ്യവസായശ്ച ക്രിയാനിര്വൃത്തിരേവ ച । ഏതന്മൈഥുനമഷ്ടാങ്ഗം പ്രവദന്തി മനീഷിണഃ ।। ൩൭൨.

ഉദ്ദേശം, ഉറച്ച മനസ്സ്, പ്രവർത്തിയുടെ പൂര്‍ത്തീകരണം — ഇവയെല്ലാം ചേർന്ന്, ലൈംഗികസംബന്ധത്തിന് എട്ട് ഘടകങ്ങളാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.

ബ്രഹ്മചര്യ്യം ക്രിയാമൂലമന്യഥാ വിഫലാ ക്രിയാ । വസിഷ്ഠഞ്ചന്ദ്രമാഃ ശുക്രോ ദേവാചാര്യ്യഃ പിതാമഹഃ ।। ൩൭൨.

ബ്രഹ്മചര്യം എല്ലാ പ്രവർത്തികൾക്കും അടിസ്ഥാനം ആകുന്നു; അതില്ലെങ്കിൽ പ്രവർത്തികൾ ഫലപ്രദമാകില്ല. വസിഷ്ഠൻ, ചന്ദ്രൻ, ശുക്രൻ, ദൈവഗുരു, പിതാമഹൻ —