ഭൂഗോവാചസ്ത്വിड़ാ ഇലാഃ പ്രഗാढ़ം ഭൃശകൃച്ഛ്രയോഃ । ഭൃശപ്രതിജ്ഞയോര്വാढ़ം ശക്തസ്ഥൂലൌ ദൃढ़ൌ ത്രിഷു ।। ൩൬൨.
'ഭൂഗ' വാക്ക്; 'വാക്' എന്നും വാക്ക്; 'ഇലാഃ' ഭൂമികൾ; 'പ്രഗാഢം' ആഴം അല്ലെങ്കിൽ ശക്തി; 'ഭൃശം' കടുത്തതും കഠിനവുമാണ്; 'ഭൃശപ്രതിജ്ഞ' ഉറച്ച വാഗ്ദാനം; 'വാർഹം' ശക്തി; 'ശക്ത' ശക്തൻ; 'സ്ഥൂലം' ഭാരം; 'ദൃഢം' ഉറപ്പ്; ഈ മൂന്നു സാഹചര്യങ്ങളിലും.
വിന്യസ്തസംഹതൌ വ്യൂढ़ൌ കൃഷ്ണോ വ്യാസേഽര്ജ്ജുനേ ഹരൌ । പണോ ദ്യതാദിഷൂത്സൃഷ്ടേ ഭൃതൌ മൂല്യേ ധനഽപി ച ।। ൩൬൨.
'വിന്യസ്തം' ക്രമീകരണം; 'സംഹതം' കൂട്ടം; 'വ്യൂഹം' നിര; 'കൃഷ്ണൻ' വ്യാസൻ; 'അർജുനൻ' അർജുനൻ; 'ഹരൻ' ശിവൻ; 'പണം' ചൂതാട്ടത്തിൽ പണം; 'ഉത്സൃഷ്ടം' വിട്ടുകിട്ടിയത്; 'ഭൃതം' വില; 'ധനം' സമ്പത്ത് എന്നിങ്ങനെ.
മൌര്വ്യാം ദ്ര്വ്യാശ്രിതേ സ്ത്വശുക്തസന്ധ്യാദികേ ഗുണഃ । ശ്രേഷ്ഠേഽധിപേ ഗ്രാമണീഃ സ്യാത് ജുഗുപ്സാകരുണേ ഘൃണോ ।। ൩൬൨.
'മൗർവി' വില്ലിന്റെ ധനുസ്സുകട; 'ദ്രവ്യം' വസ്തു; 'അശുക്തം' പുളിച്ചിട്ടില്ലാത്തത്; 'സന്ധ്യ' സന്ധ്യാസമയവും; 'ഗുണം' ഗുണം; 'ശ്രേഷ്ഠം' ഏറ്റവും നല്ലത്; 'അധിപൻ' രാജാവ്; 'ഗ്രാമണി' ഗ്രാമമുഖ്യൻ; 'ജുഗുപ്സ' വെറുപ്പ്; 'കരുണ' ദയ; 'ഘൃണ' ദയ എന്നർത്ഥം.
തൃഷ്ണാ സ്പൃഹാപിപാസേ ദ്വേ വിപണിഃ സ്യാദ്വണിക്പഥേ । വിഷാഭിസരലോഹേഷു തീക്ഷ്ണം ക്ലീവേ ഖരേ ത്രിഷു ।। ൩൬൨.
'തൃഷ്ണ' ദാഹം; 'സ്പൃഹ' ആഗ്രഹം; 'പിപാസ' ദാഹം; 'വിപണി' ചന്ത; 'വണിക്പഥ' വ്യാപാരപാത; വിഷത്തിൽ 'വിഷം'; ഇരുമ്പിൽ 'അഭിസരം'; മൂർച്ചയിൽ 'തീക്ഷ്ണം'; നപുംസകയിൽ 'ക്ലീവൻ'; കഴുതയിൽ 'ഖരം'; ഈ മൂന്നു സാഹചര്യങ്ങളിലും.
പ്രമാണം ഹേതുമര്യ്യാദാശാസ്ത്രേയത്താപ്രമാതൃഷു । കരണം ക്ഷേത്രഗാത്രാദാവീരിണം ശൂന്യമൂപരം ।। ൩൬൨.
'പ്രമാണം' അളവ്, കാരണം, അതിരുകൾ, അധികാരം, വിസ്തൃതി, അളക്കുന്നവൻ; 'കരണം' ഉപകരണം, കൃഷിഭവനം, ശരീരം തുടങ്ങിയവ; 'ഈരിണം' മരുഭൂമി, ശൂന്യം, മുകളിലുള്ളത്.
യന്താ ഹസ്തിപകേ സൂതേ വഹ്നിജ്വാലാ ച ഹേതയഃ । ശ്രുതം ശാസ്ത്രാവധൃതയോര്യുഗപര്യ്യാപ്തയോഃ കൃതം ।। ൩൬൨.
'യന്താവ്' ആനയോടു പോകുന്നവൻ; 'ഹസ്തിപാക' ആനയോടു പോകുന്നവൻ; 'സൂതൻ' രഥസാരഥി; 'വഹ്നി' അഗ്നി; 'ജ്വാല' അഗ്നിശിഖ; 'ഹേതു' കാരണം; 'ശ്രുതം' കേട്ടത്; 'ശാസ്ത്രം' ശാസ്ത്രം; 'അവധൃതം' നിർണയിച്ചത്; 'യുഗം' ഇരട്ട; 'പര്യാപ്തം' മതിയാകുന്നത്; 'കൃതം' ചെയ്തത്.
ഖ്യാതേ ഹൃഷ്ടേ പ്രതീതോഽഭിജാതസ്തു കുലജേ ബുധേ । വിവിക്തൌ പൂതവിജനൌ മൂര്ച്ഛിതൌ മൂढ़സോച്ഛ്രയൌ ।। ൩൬൨.
'ഖ്യാതം' പ്രശസ്തം; 'ഹൃഷ്ടം' സന്തോഷം; 'പ്രതീതം' ആത്മവിശ്വാസം; 'അഭിജാതൻ' ഉന്നതകുലത്തിൽ ജനിച്ചവൻ; 'കുലജൻ' നല്ല കുടുംബത്തിൽ പിറന്നവൻ; 'ബുദ്ധൻ' ജ്ഞാനി; 'വിവിക്തം' ഒറ്റപ്പെട്ടത്; 'പൂതം' ശുദ്ധം; 'വിജനം' ജനശൂന്യം; 'മൂർഛിതൻ' ബോധംകെട്ടത്; 'മൂർഖൻ' അജ്ഞാനി; 'ഉച്ച്രയം' ആശ്രയം.
അര്ഥോഽഭിധേയരൈവസ്തുപ്രയോജനനിവത്തിഷു । നിദാനാഗമയോസ്തീര്ഥമൃഷിജുഷ്ടജലേ ഗുരൌ ।। ൩൬൨.
'അർത്ഥം' അർത്ഥം; 'അഭിധേയ' സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; 'രൈവം' ഉദ്ദേശം; 'പ്രയോജനം' ഉദ്ദേശം; 'നിവർത്തി' അവസാനിപ്പിക്കൽ; 'നിദാനം' കാരണം; 'ആഗമം' പാരമ്പര്യം; 'തീർത്ഥം' തീർത്ഥം; 'ഋഷി' ഋഷി; 'ജുഷ്ടം' പ്രിയപ്പെട്ടത്; 'ജലം' വെള്ളം; 'ഗുരു' ഗുരു.
പ്രാധാന്യേ രാജലിങ്ഗേ ച വൃഷാങ്ഗേ കകുദാഽസ്ത്രിയാം । സ്ത്രീ സമ്ബിജ്ജ്ഞാനസമ്ഭാഷാക്രിയാകാരാജിനാമസു ।। ൩൬൨.
പ്രധാനത്വം, രാജചിഹ്നം, കാളയുടെ ചിഹ്നം, പശുവിന്റെ കൂമ്പാരം എന്നിവയിൽ സ്ത്രീയെ അവളുടെ അറിവിലും, സംസാരത്തിലും, പ്രവൃത്തിയിലും, പേരുകളിലുമാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്.
ധര്മ്മേ രഹസ്യുപനിഷത് സ്യാദൃതൌ വത്സരേ ശരത് । പദം വ്യവസിതിത്രാണസ്ഥാനലക്ഷ്മാങ്ഘ്രിവസ്തുഷു ।। ൩൬൨.
ധർമ്മത്തിൽ, രഹസ്യോപദേശങ്ങളിലും, ഉപനിഷത്തിലും, ശരിയായ പെരുമാറ്റത്തിലും, വർഷത്തിലും, ശരത്കാലത്തിലും, തീരുമാനമെടുക്കുന്ന സ്ഥലത്തും, രക്ഷയിലും, പാദങ്ങളുടെ ഭാഗ്യത്തിലും, വസ്തുക്കളിലും അടയാളം കാണാം.
ത്രിഷ്വിഷ്ടമധുരൌ സ്വാദൂ മൃദൂ ചാതീക്ഷ്ണകോമലൌ । സത്യേ സാധൌ വിദ്യമാനേ പ്രശസ്തേഽഭ്യര്ഹിതേ ച സത് ।।൩൬൨.
മൂന്നിൽ, മധുരവും രുചികരവും മൃദുവും അതിയായ തീവ്രതയും কোমലതയും ഉള്ളതിൽ; സത്യത്തിൽ, സദ്ഗുണത്തിൽ, സത്യമുള്ളതിൽ, പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നതിൽ, യോഗ്യമായതിൽ സാരം ഉണ്ട്.
വിധിര്വിധാനേ ദൈവേഽപി പ്രണിധിഃ പ്രാര്ഥനേ ചരേ । വധൂര്ജായാ സ്നുഷാ സ്ത്രീ ച സുധാലേപോഽമൃതം സ്നുഹീ ।। ൩൬൨.
നിയമവും അതിന്റെ പ്രയോഗവും ദൈവകാര്യങ്ങളിലും, നിരീക്ഷണവും പ്രാർത്ഥനയും നടത്തപ്പെടുന്നു; ഭാര്യ, ജായ, മരുമകൾ, സ്ത്രീ, അമൃതം, സ്നുഹി ചെടിയുടെ പാൽ എന്നിവയും അമൃതംപോലെയാണ്.
സ്പൃഹാ സമ്പ്രത്യയഃ ശ്രദ്ധാ പണിഡതമ്മന്യഗര്വ്വിതൌ । ബ്രഹ്മബന്ധുരധിക്ഷേപേ ഭാനൂരശ്മിദിവാകരൌ ।। ൩൬൨.
ആഗ്രഹം, വിശ്വാസം, ഭക്തി, ഏറ്റവും പണ്ഡിതൻ, മനസ്സിന്റെ അഹങ്കാരം; ബ്രാഹ്മണബന്ധുവിനെ അപമാനിക്കൽ, സൂര്യൻ, അതിന്റെ കിരണങ്ങൾ, ദിനകരൻ.
ദ്കാലാണൌ ശൈലപാഷാണൌ മൂര്ഖനീചൌ പൃഥഗ്ജനൌ । തരുശൈലൌ ശിഖരിണൌ തനുസ്ത്വഗ്ദേഹയോരപി ।। ൩൬൨.
രണ്ട് കാലങ്ങൾ, രണ്ട് കല്ലുകൾ, മണ്ടനും താഴ്ന്നവനും, രണ്ട് വേറിട്ട ആളുകൾ; വൃക്ഷവും പർവ്വതവും, കുന്നും ഉച്ചയും, ശരീരങ്ങളിൽ ശരീരം, ത്വക്ക്.
ആത്മാ യത്നോ ധൃതിര്ബുദ്ധിഃ സ്വഭാവോ ബ്രഹ്മ വര്ഷ്മ ച । ഉത്ഥാനം പൌരുഷേ തന്ത്രേ വ്യുത്ഥാനം പ്രതിരോധനേ ।। ൩൬൨.
ആത്മാവ്, ശ്രമം, സ്ഥിരത, ബുദ്ധി, സ്വഭാവം, ബ്രഹ്മവും, ഉയരം; പ്രവർത്തിയിൽ ഉയിർപ്പ്, എതിര്ക്കലിൽ ഉയിർപ്പ്.
നിര്യ്യാതനം വൈരശുദ്ധൌ ദാനേ ന്യാസാര്പണേഽപി ച । വ്യസനം വിപദി ഭ്രംശേ ദോഷേ കാമജകോപജേ ।। ൩൬൨.
വൈരശുദ്ധിയിൽ, ദാനത്തിൽ, സമർപ്പണത്തിലും അർപ്പണത്തിലും വിട്ടുപോകൽ; ദുരന്തത്തിൽ, നഷ്ടത്തിൽ, ദോഷത്തിൽ, ആഗ്രഹംകൊണ്ടും കോപംകൊണ്ടും ഉണ്ടാകുന്ന തെറ്റുകളിൽ കഷ്ടം.
മൃഗയാക്ഷോ ദിവാസ്വപ്നഃ പരിവാദഃ സ്ത്രിയോ മദഃ । തൌര്യ്യത്രികം വൃഥാട്യാ ച കാമജോ ദശകോ ഗണഃ ।। ൩൬൨.
വന്യജീവി വേട്ട, പാശകം, പകൽ സ്വപ്നം, അപവാദം, സ്ത്രീകൾ, മദ്യം; സംഗീതകല, നിഷ്ഫലമായ സഞ്ചാരം, ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്നുള്ള പത്ത് വിഭാഗങ്ങൾ.
പൈശൂന്യം സാഹസം ദ്രോഹ ഈര്ഷ്യാസൂയാര്ഥദൂഷണമ് । വാഗ്ദണ്ഡശ്ചൈവ പാരുഷ്യം ക്രോധജോഽപി ഗണോഽഷ്ടകഃ ।। ൩൬൨.
അപവാദം, അതിക്രമം, ദ്രോഹം, അസൂയ, ഇർഷ്യ, ധനദോഷം; കടുത്ത വാക്ക്, ക്രൂരത, കോപത്തിൽ നിന്നുള്ള എട്ട് വിഭാഗങ്ങൾ.
അകര്മ്മഗുഹ്യേ കൌപീനം മൈഥുനം സങ്ഗതൌ രതൌ । പ്രധാനം പരമാര്ഥാ ധീഃ പ്രജ്ഞാനം ബുദ്ധിചിഹ്നയോഃ ।। ൩൬൨.
രഹസ്യത്തിൽ പ്രവർത്തിയില്ലായ്മ, കൌപ്പീനവും, ലൈംഗികസംഗമം കൂട്ടായ്മയിലും ആനന്ദത്തിലും; പ്രധാനത്വം പരമാർത്ഥത്തിൽ, ധീ, ജ്ഞാനം, ബുദ്ധിയുടെ അടയാളങ്ങൾ.
ക്രന്ദനേ രോദനാഹ്വാനേ വഷ്മ ദേഹപ്രമാണയോഃ । ആരാധനം സാധനേ സ്യാദവാപ്തൌ തോഷണേഽപി ച ।। ൩൬൨.
കരയൽ, വിളിച്ചുപറയൽ, ശരീരത്തിന്റെ അളവ്; പൂജയിൽ വിജയവും, ലഭ്യത്തിൽ തൃപ്തിയും.
രത്നം സ്വജാതിശ്രേഷ്ഠേഽപി ലക്ഷ്മ ചിഹ്നിപ്രധാനയോഃ । കലാപോ ഭൂഷണേ വര്ഹേ തൂണീരേ സംഹതേഽപി ച ।। ൩൬൨.
രത്നം സ്വജാതിയിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായതിലും, പ്രധാന ചിഹ്നങ്ങളിൽ അടയാളം; അലങ്കാരത്തിൽ കവർ, വില്ലിൽ തൂണീർ, കൂട്ടിച്ചേർത്തതിലും.
തല്പം ശയ്യാട്ടദാരേഷു ഡിമ്ഭൌ തു ശിശുവാലിശൌ । സ്തമ്ഭൌ സ്ഥൂണാജड़ീഭാവൌ സഭ്യേ സംസദി വൈ സഭാ ।। ൩൬൨.
പടുക, കിടക്കകളിലും ഉറക്കസ്ഥലങ്ങളിലും; കുഞ്ഞുങ്ങളിൽ ശിശുവും ബാലിശനും; തൂണുകളിൽ വൃദ്ധതയും, സഭയിൽ കൂട്ടായ്മയും.
കിരണപ്രഗ്ര്ഹൌ രശ്മീ ധര്മ്മാഃ പുണ്യയമാദയഃ । ലലാമം പുച്ഛപുണ്ഡ്രാശ്വഭൂഷാപ്രാധാന്യകേതുഷു ।। ൩൬൨.
കിരണം, പ്രകാശരശ്മി, ധർമ്മങ്ങൾ, പുണ്യഫലങ്ങൾ; ലലാടം, വാലും, കുതിരയുടെ പ്രധാന അലങ്കാരങ്ങളിൽ ചിഹ്നം.
പ്രത്യയോഽധീനശപഥജ്ഞാനവിസ്വാസഹേതുഷു । സമയാഃ ശപഥാചാരകാലസിദ്ധാന്തസംവിദഃ ।। ൩൬൨.
വിശ്വാസം, ആശ്രയം, ശപഥം, ജ്ഞാനം, വിശ്വാസം എന്നിവയുടെ കാരണത്തിൽ; ഉടമ്പടി, ശപഥം, ആചാരം, കാലം, സിദ്ധാന്തം, അറിവ്.
അത്യയോഽതിക്രമേ കൃച്ഛ്രേ സത്യം ശപഥതഥ്യയോഃ । വീര്യ്യം ബലപ്രഭാവൌ ച രൂപ്യം രൂപേ പ്രശസ്തകേ ।। ൩൬൨.
അതിക്രമത്തിൽ അതിരു കടക്കൽ, കഷ്ടത, സത്യവും ശപഥത്തിലും അസത്യത്തിലും; വീര്യം, ബലം, പ്രഭാവം, രൂപത്തിൽ വെള്ളിയും ഉത്തമത്വവും.
ദുരോദരോ ദ്യുതകാരേ പണേ ദ്യൂതേ ദുരോദരം । മഹാരണ്യേ ദുര്ഗപഥേ കാന്താരഃ പുന്നപുംസകം ।। ൩൬൨.
പാശകത്തിൽ ദുർബലമായ വയർ, പണത്തിൽ, പാശകത്തിൽ ദുർബലമായ വയർ; വലിയ കാടിൽ, കഠിനമായ വഴിയിൽ, കാനനം, നപുംസക ലിംഗം.
യമാനിലേന്ദ്രചന്ദ്രാര്കവിഷ്ണുസിംഹാദികേ ഹരിഃ । ദശേഽസ്ത്രിയാം ഭയേ ശ്വഭ്രേ ജഠരഃ കഠിനേഽപി ച ।। ൩൬൨.
യമൻ, വായു, ഇന്ദ്രൻ, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, വിഷ്ണു, സിംഹം തുടങ്ങിയവരിൽ ഹരി നിലകൊള്ളുന്നു. സ്ത്രീ ഭയപ്പെടുമ്പോഴും, ആഴത്തിലുള്ള കുഴിയിലും, കഠിനമായ വയറിലും പോലും ഹരിയുടെ സാന്നിധ്യം ഉണ്ട്.
ഉദാരോ ദാതൃമഹതോരിതരസ്ത്വന്യനീചയോഃ । ചൂड़ാ കിരീടം കേശാശ്ച സംയതാ മൌലയസ്ത്രയഃ ।। ൩൬൨.
വളരെ വലിയ ദാനിയിൽ ഹരി ഉദാരനായി കാണപ്പെടുന്നു; ചെറുതായവരിൽ വ്യത്യസ്തമായി. കിരീടത്തിലെ മുത്ത് കിരീടം തന്നെയാണ്; മുടി 'കേശം' എന്നും, മുകളിലായി കെട്ടിയിരിക്കുന്ന മുടി 'മൗലി' എന്നും പറയപ്പെടുന്നു, അതിന് മൂന്നു വിധം ഉണ്ട്.
ബലിഃ കരോപഹാരാദൌ സൈന്യസ്ഥൈര്യ്യാദികേ ബലം । സ്ത്രീകടീവസ്ത്രബന്ധേഽപി നീവീ പരിപണേഽപി ച ।। ൩൬൨.
കൈകൊണ്ട് അർപ്പിക്കുന്ന ഭോജനമാണ് ബലി; സൈന്യത്തിലെ സ്ഥിരതയെയാണ് ബലം എന്ന് പറയുന്നത്. സ്ത്രീയുടെ കമറിൽ കെട്ടുന്ന വസ്ത്രം നീവി എന്നും, പന്തത്തിൽ കെട്ടുന്ന കയറ്റം എന്നും അതേപേരാണ്.
ശുക്രലേ മൂഷികേ ശ്രേഷ്ഠേ സുകൃതേ വൃഷഭേ വൃഷഃ । ദ്യൂതാക്ഷേ സാരിഫലകേഽപ്യാകര്ഷോഽഥാഽക്ഷമിന്ദ്രിയേ ।। ൩൬൨.
ശുക്രം എന്നത് വീര്യം; മൂഷികം എലിയാണ്; ശ്രേഷ്ഠം ഉത്തമം; വൃഷം കാളയാണ്. ദ്യുതാക്ഷം പാശാ കളിയിലെ പാശകം; സാരിഫലകം കളിപട; ആകർഷം ആകർഷണം; അക്ഷം ഇന്ദ്രിയം എന്നും പറയുന്നു.