അഗ്നിപുരാണമ്

മയാ തത് ക്രിയതേ ദേവ യഥാ യത്ര പവിത്രകമ്। അവിധ്നം തു ഭവേദത്ര കുരു നാഥ ജയാവ്യയ

ദേവനേ, പവിഽത്രം എവിടെയായാലും ഞാൻ അർപ്പിക്കുന്നു; ഇവിടെ ഒരു തടസ്സവും ഉണ്ടാകരുതേ, ജയവും നിത്യത്വവും ദയവായി നൽകണമേ.

പ്രാര്ഥ്യ തന്മണ്ഡലായാദൌ ഗായത്ര്യാ ബന്ധയേന്നരഃ। ഓം നാരായണായ വിദ്മഹേ വാസുദേവായ ധീമഹി

ആദ്യമായി പ്രാർത്ഥന നടത്തി, ഗായത്രീയോടുകൂടി അതു ബന്ധിക്കണം: ഓം, നാരായണനെ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു, വാസുദേവനെ ധ്യാനിക്കുന്നു.

തന്നോ വിഷ്ണുഃ പ്രചോദയാത് ദേവദേവാനുരൂപതഃ। ജാനൂരുനാഭിനാസാന്തം പ്രതിമാസു പവിത്രകമ്

വിഷ്ണു ഞങ്ങളെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ, ദേവദേവന്റെ അനുസൃതമായി; കാൽമുട്ട് മുതൽ നാഭി, മൂക്കിന്റെ അറ്റം വരെ പവിഽത്രം പ്രതിമകളിൽ അണിയിക്കണം.

പാദാന്താ വനമാലാ സ്യാദഷ്ടോത്തരസഹസ്രതഃ । മാലാം തു കല്പസാധ്യാം വാ ദ്വിഗുണം ഷോഡശാങ്ഗുലാമ്

പാദം വരെ എത്തുന്ന മാലയോ, ആയിരത്തൊന്ന് എണ്ണത്തിൽ കൂടുതലുള്ള വനമാലയോ, അല്ലെങ്കിൽ കല്പാനുസൃതമായി ഇരട്ട നീളമുള്ള, പതിനാറ് വിരൽ നീളമുള്ള മാലയോ അണിയിക്കാം.

കര്ണികാ കേശരം പത്രം മന്ത്രാദ്യം മണ്ഡലാന്തകമ്। മണ്ഡലാങ്ഗുലമാത്രൈകചക്രാബ്ജാദ്യൌ പവിത്രകമ്

പുഷ്പത്തിന്റെ മധ്യഭാഗം, കേശരം, ഇല, മന്ത്രം, വട്ടത്തിന്റെ അറ്റം—വട്ടത്തിന്റെ ഒരു വിരൽ അളവിൽ ഏകചക്രം ഉള്ള താമരപോലെയാണ് പവിഽത്രം.

സ്ഥണ്ഡിലേഽങ്ഗുലമാനേന ആത്മനഃ സപ്തവിംശതിഃ। ആചാര്യ്യാണാം ച സൂത്രാണി പിതൃമാത്രാദിപുസ്തകേ

സ്ഥണ്ഡിലത്തിൽ, സ്വന്തം വിരലിന്റെ ഇരുപത്തേഴു അളവാണ്; ആചാര്യന്മാർക്കും പിതാവിനും മാതാവിനും വേണ്ടിയുള്ള നൂലുകൾ പുസ്തകത്തിൽ പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

നാഭ്യന്തം ദ്വാദശഗ്രന്ഥിം തഥാ ഗന്ധപവിത്രകേ। ദ്വ്യങ്ഗുലാത് കല്പനാദൌ ദ്വിര്മാലാ ചാഷ്ടോത്തരം ശതമ്

അകത്ത് പന്ത്രണ്ട് കുരുക്കുകൾ, സുഗന്ധമുള്ള പവിഽത്രത്തിനും അതുപോലെ; ആരംഭത്തിൽ രണ്ട് വിരൽ അളവിൽ, ഇരട്ട മാലയും നൂറ്റിയെട്ട് എണ്ണവും.

അഥവാര്കചതുര്വിംശഷട്ത്രിംശന്മാലികാ ദ്വിജഃ। അനാമാമധ്യമാങ്ഗുഷ്ഠൈര്മന്ദാദ്യൈഃ മാലികാര്ഥിഭിഃ

അല്ലെങ്കിൽ, സൂര്യനു വേണ്ടി ഇരുപത്തിനാലോ മുപ്പത്താറോ മാല; അനാമിക, മധ്യമ, അങ്ങൂഷ്ഠം ഉപയോഗിച്ച്, മാല ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക്, ക്രമത്തിൽ.

കനിഷ്ഠാ ദൌ ദ്വാദശ വാ ഗ്രന്ഥയഃ സ്യുഃ പവിത്രകേ। രവേഃ കുമ്ഭഹുതാശാദേഃ സമ്ഭവേ വിഷ്ണുവന്മതമ്

കനിഷ്ഠികയും അടുത്ത വിരലും, അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ട് കുരുക്കുകളും പവിഽത്രത്തിൽ വേണം; സൂര്യൻ, കുടം, അഗ്നി എന്നിവയ്ക്കായി, വിഷ്ണുഭക്തരുടെ അഭിപ്രായമനുസരിച്ച്.

പീഠസ്യ പീഠമാനം സ്യാന്മേഖലാന്തേ ച കുണ്ഡകേ। യഥാശക്തി സൂത്രഗ്രന്ഥിഃ പരിചാരേഥ വൈഷ്ണവേ

പീഠത്തിന്റെ അളവ്, മേഖലയുടെ അറ്റത്തും കുണ്ടലത്തും; കഴിയുന്നത്ര നൂലും കുരുക്കും വൈഷ്ണവ സേവകനു വേണ്ടി വേണം.

സൂത്രാണി വാ സപ്തദശ സൂത്രേണ ത്രിവിഭക്തകേ । രോചനാഗുരുകര്പൂരഹരിദ്രാകുങ്കുമാദിഭിഃ

അല്ലെങ്കിൽ പതിനേഴു നൂലുകൾ, ഒരു നൂലിൽ മൂന്നു വിഭാഗം; രോചന, അഗുരു, കർപ്പൂരം, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച്.

രഞ്ജയേച്ചന്ദനാദ്യൈര്വാ സ്നാനസന്ധ്യാദികൃന്നരഃ। ഏകാദശ്യാം യാഗഗൃഹേ ഭഗവംതം ഹരിം യജേത്

ഒരു ഭക്തൻ ചന്ദനം മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് ഭഗവാനെ അലങ്കരിക്കുകയും, സ്നാനം, സന്ധ്യാവന്ദനം തുടങ്ങിയ കൃത്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കുകയും വേണം. പതിനൊന്നാം തീയതി യാഗശാലയിൽ ശ്രീഹരിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം.

സമസ്തപരിവാരായ ബലിം പീഠേ സമര്ചയേത്। ക്ഷൌം ക്ഷേത്രപാലായ ദ്വാരാന്തേ ദ്വാരോപരി തഥാ ശ്രിയമ്

സമസ്ത അനുചരന്മാർക്കായി പീഠത്തിൽ ബലി അർപ്പിക്കണം. വാതിൽക്കൽ ക്ഷേത്രപാലനു വസ്ത്രം സമർപ്പിക്കണം. അതുപോലെ വാതിലിനരികിൽ ധനം സമർപ്പിക്കണം.

ധാത്രേ ദക്ഷേ വിധാത്രേ ച ഗങ്ഗാഞ്ച യമുനാം തഥാ। ശങ്ഖപദ്മനിധീ പൂജ്യ മധ്യേ വാസ്ത്വപസാരണമ്

ധാതാവ്, ദക്ഷൻ, വിദാതാവ്, ഗംഗ, യമുന, ശംഖ്, താമര, നിധികൾ എന്നിവരെയും ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം. മധ്യഭാഗത്ത് ദോഷങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള കര്‍മ്മം നടത്തണം.

ഓം ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് ഹ്രം ഗന്ധതന്മാത്രം സംഹരാമി നമഃ ।। ഓം ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം രസതന്മാത്രം സംഹരാമി നമഃ । ഓം ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് ഹ്രും രൂപതന്മാത്രം സംഹരാമി നമഃ ।। ഓം ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം സ്പര്ശതന്മാത്രം സംഹരാമി നമഃ । ഓം ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം ശബ്ദതന്മാത്രം സംഹരാമി നമഃ ।। പഞ്ചോദ്ഘാതൈര്ഗന്ധതന്മാത്രരൂപം ഭൂമിമണ്ഡലമ്। ചതുരസ്രഞ്ച പീതഞ്ച കഠിനം വജ്രലാഞ്ഛിതമ്

പഞ്ചോദ്ഘാതങ്ങളാൽ ഗന്ധതന്മാത്രയുടെ രൂപത്തിൽ നിലം ചതുരസ്രവും മഞ്ഞ നിറവും കഠിനവും വജ്രചിഹ്നമുള്ളതുമായതായി ധ്യാനിക്കണം. ഗന്ധം, രസം, രൂപം, സ്പർശം, ശബ്ദം എന്നിങ്ങനെ ഓരോ തന്മാത്രയും ക്രമമായി പിൻവലിക്കണമെന്ന് മന്ത്രങ്ങളിലൂടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഇന്ദ്രാധിദൈവതം പാദയുഗ്മമധ്യഗതം സ്മരേത്। ശുദ്ധഞ്ച രസതന്മാത്രം പ്രവിലിപ്യാഥ സംഹരേത്

ഇന്ദ്രനെ പ്രധാന ദേവതയായി, കാലുകളുടെ മദ്ധ്യഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവനായി ധ്യാനിക്കണം. ശുദ്ധമായ രസതന്മാത്ര പുരട്ടിയ ശേഷം അതിനെയും പിൻവലിക്കണം.

ഓം ഹ്രീം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം രസതന്മാത്രം സംഹരാമി നമഃ ।। ഓം ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് രൂപതന്മാത്രം സംഹരാമി നമഃ। ഓം ഹ്രീം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം സ്പര്ശതന്മാത്രം സംഹരാമി നമഃ ।। ഓം ഹ്രീം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം ശബ്ദതന്മാത്രം സംഹരാമി നമഃ। ജാനുനാഭിമധ്യഗതം ശ്വേതം വൈ പദ്മലാഞ്ഛിതമ്। ശുവലവര്ണം ചാര്ദ്ധചന്ദ്രം ധ്യായേദ്വരുണദൈവതമ്

രസതന്മാത്ര, രൂപതന്മാത്ര, സ്പർശതന്മാത്ര, ശബ്ദതന്മാത്ര എന്നിവയെ മന്ത്രങ്ങളാൽ പിൻവലിക്കണം. മുട്ടും നാഭിയും തമ്മിലുള്ള മദ്ധ്യത്തിൽ വെള്ള നിറമുള്ള, താമര ചിഹ്നമുള്ള, അർദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയിലുള്ള രൂപത്തിൽ വരുണനെ ദേവതയായി ധ്യാനിക്കണം.

ചതുര്ഭശ്ച തദുദ്ഘാതൈഃ ശുദ്ധം തദ്രസമാത്രകമ്। സംഹരേദ്രൂപതന്മാത്രൈ രൂപമാത്രേ ച സംഹരേന്

നാലു ഉദ്ഘാതങ്ങളാൽ ശുദ്ധമായ രസതന്മാത്രയെ പിൻവലിക്കണം. രൂപതന്മാത്രകളാൽ രൂപതന്മാത്രയും പിൻവലിക്കണം.

ഓം ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം പൂതന്മാത്രം സംഹരാമി നമഃ। ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം സ്പര്ശതന്മാത്രം സംഹരാമി നമഃ ।. ഓം ഹ്രൂം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം ശബ്ദതന്മാത്രം സംഹരാമി നമഃ । ഇതി ത്രിഭിസ്തദുദ്ഘാതൈസ്ത്രികോണം വഹ്നിമണ്ഡലമ്। നാഭികണ്ഠമധ്യഗതം രക്തം സ്വസ്തികലാഞ്ഛിതമ്

ഭൂതന്മാത്ര, സ്പർശതന്മാത്ര, ശബ്ദതന്മാത്ര എന്നിവയെ മൂന്ന് ഉദ്ഘാതങ്ങളാൽ പിൻവലിക്കണം. നാഭിയും കഴുത്തും തമ്മിലുള്ള ഭാഗത്ത് ത്രികോണമാകുന്ന, ചുവപ്പ് നിറമുള്ള, സ്വസ്തിക ചിഹ്നമുള്ള അഗ്നിമണ്ഡലം ധ്യാനിക്കണം.

ധ്യാത്വാനലാധിദൈവന്തച്ഛുദ്ധം സ്പര്ശേ ലയം നയേത്। ഓം ഹ്രൌം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം സ്പര്ശതന്മാത്രം സംഹരാമി നമഃ। ഓം ഹ്രൌം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം ശബ്ദതന്മാത്രം സംഹരാമി നമഃ

അഗ്നിയെ പ്രധാന ദേവതയായി ധ്യാനിച്ച് ശുദ്ധമായ സ്പർശതന്മാത്രയിൽ ലയിപ്പിക്കണം. പിന്നെ സ്പർശതന്മാത്രയും ശബ്ദതന്മാത്രയും മന്ത്രങ്ങളാൽ പിൻവലിക്കണം.

ദ്വിരുദ്‌ഘാതൈര്ധൂമ്രവര്ണം ധ്യായേച്ഛുദ്ധേന്ദുലാഞ്ഛിതമ്। സ്പര്ശമാത്രം ശബ്ദമാത്രൈഃ സംഹരേദ്ധ്യാനയോഗതഃ

രണ്ട് ഉദ്ഘാതങ്ങളാൽ, ശുദ്ധമായ ചന്ദ്രചിഹ്നമുള്ള, ധൂമവർണ്ണമായ രൂപത്തിൽ ധ്യാനിക്കണം. ധ്യാനയോഗം ഉപയോഗിച്ച് സ്പർശതന്മാത്രയും ശബ്ദതന്മാത്രയും പിൻവലിക്കണം.

ഓം ഹ്രൌം ഹഃ ഫട് ഹ്രൂം ശബ്ദതന്മാത്രം സംഹരാമി നമഃ। ഏകോദ്ഘാതേന ചാകാശം ശുദ്ധസ്ഫടികസന്നിഭമ്। നാസാപുടശിഖാന്തസ്ഥമാകാശാമുപസംഹരേത്

ശബ്ദതന്മാത്രയെ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് പിൻവലിക്കണം. ഒരു ഉദ്ഘാതംകൊണ്ട്, ശുദ്ധമായ സ്ഫടികംപോലെയുള്ള ആകാശം, മൂക്കിന്റെ അഗ്രഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതായി ധ്യാനിച്ച് പിൻവലിക്കണം.

ശോഷണാദ്യൈര്ദ്ദേശുദ്ധിം കുര്യാദേവം ക്രമാത്തഃ। ശുഷ്കം കലേവരം ധ്യായേത് പാദാദ്യഞ്ച ശിഖാന്തകമ്

ഉണക്കൽ മുതലായ മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഈ ക്രമത്തിൽ സ്ഥലം ശുദ്ധീകരിക്കണം. കാലുകൾ മുതൽ മുടിയോളം ശരീരം ഉണങ്ങിയതുപോലെ ധ്യാനിക്കണം.

യം ബീജേന വം ബീജേന ജ്വാലാമാലാസമായുതമ് । ദേഹം രമിത്യനേനൈവ ബ്രഹ്മരന്ധ്രാദ്വിനിര്ഗതമ്

'യം' എന്ന ബീജവും 'വം' എന്ന ബീജവും ഉപയോഗിച്ച്, ജ്വാലാമാലയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ശരീരം ബ്രഹ്മരന്ധ്രത്തിലൂടെ പുറത്ത് കൊണ്ടുപോകുന്നു.

ബിന്ദുന്ധ്യാത്വാ ചാമൃതസ്യ തേന ഭസ്മ കലേവരമ്। സമ്പ്ലാവയേല്ലമിത്യസ്മാത് ദേഹം സമ്പാദ്യ ദിവ്യകമ്

ബിന്ദുവിനെ അമൃതമായി ധ്യാനിച്ച്, അതിനാൽ ശരീരം ഭസ്മം കൊണ്ട് കുളിപ്പിക്കണം. ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ ശരീരം ദൈവികമാകുന്നു.

ന്യാസം കൃത്വാ കരേ ദേഹേ മാനസം യാഗമാചരേത്। വിഷ്ണും സാങ്ഗം ഹൃദി പദ്മേ മാനസൈഃ കുസുമാദിഭി

കൈയും ശരീരം എന്നിവയിൽ ന്യാസം നടത്തി, മനസ്സിൽ യാഗം നടത്തണം. ഹൃദയത്തിലെ താമരയിൽ മനസ്സിൽ പുഷ്പാദികൾ അർപ്പിച്ച്, അംഗങ്ങളോടുകൂടി വിഷ്ണുവിനെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം.

മൂലമന്ത്രേണ ദേവേശമ്പ്രാര്ച്ചയേദ്ഭുക്തിമുക്തിദമ്। സ്വാഗതം ദേവദേവേശ സന്നിധൌ ഭവ കേശവ

മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഭുക്തിയും മോക്ഷവും നൽകുന്ന ദേവദേവനായി ഭഗവാനെ പൂജിക്കണം. 'സ്വാഗതം ദേവദേവേശ, ഈ സന്നിധിയിൽ വരിക കേശവ' എന്നു പ്രാർത്ഥിക്കണം.

ഗൃഹാണ മാനസീം പൂജാം യഥാര്ഥം പരിഭാവിതാമ്। ആധാരശക്തിഃ കൂര്മാഥ പൂജ്യോനന്തോ മഹീ തതഃ

ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ ആലോചിച്ച ഈ മാനസിക പൂജ സ്വീകരിക്കണമേ. ആധാരശക്തി കൂർമ്മനാണ്, പിന്നെ അനന്തനെയും ഭൂമിയെയും പൂജിക്കണം.

മധ്യേഗ്ന്യാദൌ ച ധര്മാദ്യാ അധര്മാദീന്ദ്രമുഖ്യഗമ് । സത്ത്വാദി മധ്യേ പദ്മഞ്ച മായാവിദ്യാഖ്യതത്ത്വകേ

മധ്യഭാഗത്ത് അഗ്നിയും മറ്റ് ദേവതകളും, ധർമ്മൻ മുതലായവയും, അധർമ്മൻ മുതൽ ഇന്ദ്രൻ വരെ ഉള്ളവരും, സത്വം മുതലായവയും, മധ്യത്തിൽ താമരയും, മായയും അവിദ്യയും എന്നിങ്ങനെ തത്വങ്ങളും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.